II SA/Wa 1050/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Andrzej Góraj, Danuta Kania (spr.), Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi Z. F. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] 2) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; 3) zasądza od Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz Z. F. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Z. F. jest decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. o umorzeniu postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej oraz poprzedzająca ją decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej - wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wnioskiem z dnia [...] października 2010 r. Z. F. wystąpił do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o udzielenie informacji publicznej, tj. o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: 1. Kto z wymienionych w załączniku 1, członków Uczelnianej Komisji Wyborczej [...] Uniwersytetu [...] na kadencję 2010 -2012, i w jakim dniu osiągnął wiek emerytalny. 2. Kto z wymienionych w załączniku 2, członków Uczelnianego Kolegium Elektorów [...] Uniwersytetu [...] na kadencję 2010 - 2012, i w jakim dniu osiągnął wiek emerytalny. 3. Kto z wymienionych w załączniku 3, członków Senatu [...] Uniwersytetu [...] na kadencję 2010 - 2012, i w jakim dniu osiągnął wiek emerytalny. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że dane dotyczące wieku emerytalnego nauczycieli akademickich uczelni publicznych, będące warunkiem powierzenia i wykonywania funkcji w ww. ciałach kolegialnych [...], są informacjami publicznymi. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...], Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - działając na podstawie art. 17 ust. 1, art. 16 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) - odmówił Z. F. udostępnienia żądanej informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu [...] lutego 2011 r. Z. F. złożył pismo zatytułowane “Uzupełnienie wniosku z dnia [...] października 2010 r. o udzielenie informacji publicznej" rozszerzając zakres żądania o udzielenie informacji czy ww. osobom została wydana legitymacja rencisty lub emeryta oraz czy, i jakiej dacie, nabyły one prawo do emerytury lub renty. Nastepnie organ zauważył, iż Sąd Okręgowy [...] Wydział Cywilny-Odwoławczy sygn. akt [...] wyrokiem z dnia [...] lutego 2011 r. uznał, że Zakład w części wniosku dotyczącego osiągnięcia wieku emerytalnego członków ww. organów kolegialnych jest zobowiązany udostępnić informację zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej po wskazaniu przez wnioskodawcę danych indywidualizujących osoby wymienione we wniosku. Natomiast w części wniosku dotyczącej informacji o wydaniu legitymacji rencisty lub emeryta oraz uzyskania prawa do emerytury lub renty i daty nabycia jednego z tych praw Sąd stwierdził, że dane te nie stanowią informacji publicznej. W związku z powyższym organ uznał, że wnioskodawca zobowiązany jest wskazać w treści żądania poza personaliami członków Komisji Wyborczej, Uczelnianego Kolegium Elektorów oraz Senatu [...] Uniwersytetu [...], także inne dane osobowe indywidualizujące te osoby. Powyższe wynika z art. 50 ust. 7 i 8 w związku z art. 35 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 205, poz. 1585 ze zm.). Wniosek powinien zawierać: 1. w przypadku danych zgromadzonych na koncie ubezpieczonego - imię i nazwisko ubezpieczonego oraz numery, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1; 2. w przypadku danych zgromadzonych na koncie płatnika składek - imię i nazwisko lub nazwę skróconą płatnika składek oraz numery, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 2. Podanie ww. danych osób wskazanych we wniosku w terminie 14 dni od otrzymania decyzji zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej pozwoli na zrealizowanie wniosku w części udostępniania informacji publicznej. W pozostałej części organ uznał, iż żądanie informacji nie stanowi informacji publicznej. W terminie otwartym do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. Z. F. wystąpił do Prezesa ZUS z pismem zatytułowanym “Ponowny wniosek o udzielenie informacji publicznej". Wskazał, że w związku z doręczeniem decyzji o odmowie wydania informacji publicznej o osobach pełniących funkcje publiczne w ciałach kolegialnych [...] wnosi o ponowne rozpatrzenie wniosku z dnia [...] października 2010 r. i udostępnienie żądanych informacji publicznych. W dalszej części wniosku podniósł, iż nie zgadza się z twierdzeniem organu, że z powołanego wyroku Sądu Okręgowego [...] z dnia [...] lutego 2011 r. wynika, że powód musi podać dane indywidualizujące wskazane osoby w oparciu o przepisy ustawy emerytalnej, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt. 1. Sąd stwierdził jedynie, że wskazanie tylko imienia i nazwiska nie jest wystarczające do odnalezienia określonych osób w bazach danych ZUS. Jednakże Sąd Okręgowy wydając swoje orzeczenie nie sprawdził, czy faktycznie wskazane we wniosku powoda dane, tj. imiona i nazwiska członków senatu [...], nie są wystarczające, by kartoteki tych osób zostały odnalezione w zasobach baz danych ZUS. Dlatego też przedmiotowa sprawa jest przedmiotem skargi kasacyjnej, którą rozstrzygnie Sąd Najwyższy. Z. F. podkreślił jednocześnie, że zwrócił się do ZUS o udostępnienie wskazanych informacji na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznych, a nie ustawy emerytalnej. Przepisy tej ustawy nie wymagają, aby wnioskodawca musiał wskazywać numery identyfikacyjne osób objętych żądaniem udostępnienia informacji publicznej. Dlatego też żądanie ZUS w tym zakresie jest bezzasadne. Zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej ZUS powinien w taki sposób przetworzyć posiadane w swoich zasobach informacje, by zaspokoić żądanie wnioskodawcy i wydać te informacje, które są przedmiotem obu jego wniosków. ZUS ma bowiem możliwość zidentyfikowania osób objętych żądaniem wniosku. W wyniku rozpatrzenia powyższego wniosku Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 14, art. 17 ust. 1, art. 16 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej, umorzył postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej Z. F. W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskodawcy doręczono decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej celem wskazania w treści żądania - poza personaliami członków Komisji Wyborczej, Uczelnianego Kolegium Elektorów, Senatu [...] Uniwersytetu [...] - także innych danych osobowych indywidualizujących te osoby, w terminie 14 dni od otrzymania decyzji, zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Biorąc pod uwagę powyższe oraz art. 365 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. 1964 Nr 43, poz. 296 ze zm.), zgodnie z którym orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby, postępowanie winno zostać umorzone. Z. F. złożył na powyższą decyzję oraz na poprzedzającą ją decyzję nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wskazanym decyzjom zarzucił naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz wniósł o zobowiązanie organu do udostępnienia żądanych informacji publicznych, tj. wskazania członków Uczelnianej Komisji Wyborczej, Uczelnianego Kolegium Elektorów i Senatu [...], którzy osiągnęli wiek emerytalny, oraz daty osiągnięcia tego wieku, a także o zwrot kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi podniósł, że według przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, oraz orzeczeń sądowych w sprawach dotyczących informacji publicznych, żądane we wniosku z dnia [...] października 2010 r. informacje są informacjami publicznymi. W odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznych, organ powinien udostępnić żądane informacje w terminie 14 dni, wyznaczyć nowy termin, lub wydać decyzję odmowną. Pomimo upływu ustawowego terminu Prezes ZUS nie zastosował się do przepisów obowiązującej ustawy, tj. nie udostępnił żądanej informacji, nie określił terminu zastępczego, ani też nie wydał decyzji odmownej. Dopiero w dniu [...] kwietnia 2011 r. organ wydał decyzję nr [...] odmawiającą udostępnienia wskazanych informacji publicznych. W uzasadnieniu tej decyzji organ zażądał określenia, poza personaliami członków wskazanych organów [...], także innych danych osobowych indywidualizujących te osoby, tj. numerów, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Jednakże skarżący domaga się wskazanych informacji na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznych, a nie na podstawie ustawy emerytalnej. Nadto żąda informacji o wskazanych osobach, a nie o danych zgromadzonych na ich kontach. Z tego względu żądanie wskazanych numerów identyfikacyjnych nie było prawnie uzasadnione. Nastepnie skarżący stwierdził, iż organ oparł swoją decyzję na wyroku Sądu Okręgowego [...] z dnia [...] lutego 2011 r., który zapadł w innej, podobnej sprawie. Jednakże w wyroku tym Sąd nie wskazał, że skarżący musi podporządkować się ustawie emerytalnej i wskazać numery, o których stanowi ww. ustawa emerytalna. Sąd nie określił jakie konkretnie skarżący powinien wskazać dane indywidualizujące. Z wyroku tego Sądu wynika jedynie, że wystarczające są takie dane, które umożliwią organowi odnalezienie wskazanych osób w bazie danych ZUS. Skarżący podkreślił, iż do wniosku z dnia [...] października 2010 r. dołączył listę nazwisk i imion wszystkich członków organów [...], których wniosek dotyczy, co organ potwierdził odpowiednią adnotacją na kopii tego wniosku. Z tego względu organ nie może twierdzić, że nie wie, o jakie osoby chodzi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a."], sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wzruszenie zaskarżonego orzeczenia następuje w sytuacji, gdy przedmiotowa kontrola wykaże: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Zgodnie z art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Rozpoznawana pod tym kątem skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych powodów aniżeli podniesione w skardze. Jak wynika z akt sprawy, kontrolowane postępowanie zostało zakończone wydaniem przez Prezesa ZUS decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. o umorzeniu postępowania w sprawie udostępnienia skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej. W podstawie prawnej decyzji powołano m. in. art. 14 oraz art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (ust. 2). W myśl art. 16 ust. 1 ustawy, odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni, a uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera dane wymienione w cytowanym przepisie (ust. 2). Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r., w terminie otwartym do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji Prezesa ZUS nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej - skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie wniosku z dnia [...] października 2010 r. Z treści ww. pisma w sposób jednoznaczny wynika, że stanowi ono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją organu z dnia [...] kwietnia 2011 r. Skarżący wskazał w nagłówku, iż pismo to wnosi w związku z doręczeniem mu decyzji odmawiającej wydanie wnioskowanej informacji publicznej (tj. decyzji nr [...]), a w konkluzji uzasadnienia, powołując się na przedstawioną argumentację, wprost stwierdził, iż "(...) niniejszy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest uzasadniony". W tym stanie rzeczy, zastosowanie w sprawie winien znaleźć przepis art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: "k.p.a.", zgodnie z którym do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Z kolei w myśl art. 138 § 1 k.p.a., organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: (1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo (2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo (3) umarza postępowanie odwoławcze. Podkreślenia wymaga, że przepis ten zawiera zamknięty katalog rozstrzygnięć organu odwoławczego, co oznacza, że nie jest on uprawniony do wydania decyzji o innej osnowie niż w nim wymienione. W związku z treścią art. 127 § 3 zd. drugie k.p.a., powyższe odnosi się również do organu wydającego decyzję - jak miało to miejsce w niniejszej sprawie - w wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W rozpoznawanej sprawie osnowa decyzji z dnia [...] kwietnia 2011 r. zawiera sformułowanie: "Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych umarza postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej Panu Z. F.", co stanowi istotne naruszenie art. 138 § 1 k.p.a. w związku z art. 127 § 3 k.p.a., dające podstawę do jej uchylenia. Wskazać również należy, że w przedmiotowym stanie faktycznym i prawnym brak było podstaw do wydania rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 14 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ winien wydać orzeczenie kierując się unormowaniem zawartym we wskazanym przepisie art. 138 § 1 k.p.a. Niezależnie od powyższego, wobec stwierdzenia naruszenia prawa skutkującego istotną wadliwością decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., Sąd zobligowany był również do jej uchylenia. Przedmiotową decyzją Prezes ZUS odmówił udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem skarżącego z dnia [...] października 2010 r., uzupełnionym następnie pismem z dnia [...] lutego 2011 r. W podstawie prawnej decyzji organ powołał m.in. art. 16 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji publicznej. Podkreślenia wymaga, że decyzja odmowna w trybie art. 16 ww. ustawy może być wydana wówczas, gdy wchodzi w grę zakres podmiotowy i przedmiotowy ustawy, następuje jednak odmowa udzielania informacji i to tylko z uwagi na ochronę danych osobowych, tajemnicę zawodową, służbową, państwową, skarbową, statystyczną czy inną tajemnicę ustawowo chronioną bądź prawo do prywatności. Innymi słowy decyzja o odmowie udostępnienia informacji jest przewidziana dla sytuacji, gdy informacja publiczna istnieje, ale nie może być udostępniona na skutek ograniczeń prawa do informacji publicznej, określonych w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy. W uzasadnieniu ww. decyzji organ nie wskazał, aby w sprawie wystąpiła którakolwiek z przesłanek wymienionych w ww. przepisie. W ocenie Sądu brak było również podstaw do wydania decyzji odmownej z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu decyzji. Argumentując podjęte rozstrzygnięcie organ powołał wyrok Sądu Okręgowego [...] Wydział Cywilny Odwoławczy z dnia [...] lutego 2011 r. (sygn. akt [...]), wydany w podobnej przedmiotowo sprawie. Jednocześnie zobowiązał skarżącego do uzupełnienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w części dotyczącej wieku emerytalnego członków organów kolegialnych [...], o dane zgromadzone odpowiednio na koncie ubezpieczonego i płatnika składek, zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społęcznych (Dz. U. Z 2009 r. nr 205, poz. 1585 ze zm.). Nadto stwierdził, iż w pozostałej części wniosku - dotyczącej wydania członkom ww. organów kolegialnych [...] legitymacji rencisty lub emeryta oraz uzyskania prawa do emerytury lub renty i daty nabycia jednego z tych praw - żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy po pierwsze, że ustawa o dostępnie do informacji publicznej dopuszcza stwierdzenie przez organ, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej. W takiej sytuacji organ powiadamia jedynie wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa. Taki tryb postępowania organ winien zastosować w stosunku do tej części wniosku, która dotyczy wydania członkom ww. organów kolegialnych [...] legitymacji rencisty lub emeryta oraz uzyskania prawa do emerytury lub renty i daty nabycia jednego z tych praw. Żądane w tym zakresie informacje nie stanowią informacji publicznej. Po drugie, odnośnie informacji objętych wnioskiem, w części dotyczącej wieku emerytalnego członków organów kolegialnych [...], organ w pierwszej kolejności winien podjąć próbę ustalenia, czy w istocie nie jest możliwe ich udostępnienie z uwagi na to, że w zasobach baz danych ZUS mogą znajdować się dane osób o tożsamych imionach i nazwiskach oraz miejscu pracy. Takie bowiem dane figurują w załącznikach nr 1 - 3 do wniosku skarżącego, przy czym na marginesie zauważyć należy, że ww. orzeczenie Sądu Okręgowego [...] wydane zostało w innych okolicznościach faktyczych bowiem - jak wynika z jego uzasadnienia - w aktach sprawy brak było jakiegokolwiek dokumentu pozwlającego na identyfikację “członków senatu [...]". O poczynionych ustaleniach odnośnie możliwości indywidualizacji osób objętych wnioskiem w oparciu o dane zawarte w ww. załącznikach organ powinien pisemnie poinformować skarżącego. Również w sytuacji, gdyby organ doszedł do przekonania, że żądanie skarżącego zostało sformułowane w sposób nie dość precyzyjny (uniemożliwiający indywidualizację ww. osób), zobligowany jest pisemnie poinformować o tym zainteresowanego i wyjaśnić, dlaczego nie może uczynić zadość żądaniu. Organ powinien również mieć na względzie, że dopuszczalne odstępstwo od zasady sformułowanej w art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zawarte w art. 14 ust. 2 ustawy, uzasadnione jest brakiem po stronie podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej możliwości technicznych pozwalających na udostępnienie danej informacji w sposób określony we wniosku. W takim przypadku organ jest zobowiązany do powiadomienia wnioskodawcy o przyczynach niemożności udzielenia informacji we wskazanej przez niego formie oraz o formie lub sposobie, w jakich informacja może zostać niezwłocznie udostępniona. Powiadomienie to powinno nastąpić w formie postanowienia o charakterze niezaskarżalnym (art. 141 § 1 k.p.a.), a kontrola jego prawidłowości może nastąpić dopiero na etapie weryfikacji decyzji o umorzeniu postępowania na skutek wniesienia odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy). Postępowanie podlega umorzeniu, jeśli wnioskodawca nie potwierdzi żądania udzielenia mu informacji publicznej przez wniesienie zmodyfikowanego wniosku w terminie 14 dni od ww. powiadomienia (art. 14 ust. 2 in fine ustawy). Końcowo, biorąc pod uwagę treść wniosku zawartego w skardze, zauważyć należy, że Sąd - mając wyłącznie uprawnienia kasacyjne (art. 145 § 1 p.p.s.a.) - nie mógł zobowiązać organu do udostępnienia żądanej przez skarżącego informacji publicznej. Wobec uchylenia wydanych w sprawie decyzji, w następstwie uprawomocnienia się niniejszego wyroku, organ zobowiązany będzie natomiast do ponownego rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] października 2010 r., uzupełnionego w dniu [...] lutego 2011 r., przy uwzględnieniu oceny prawnej przedstawionej powyżej. Mając na względzie wszystko powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji wydano w oparciu o art. 152 p.p.s.a. - jak pkt 2 sentencji. O kosztach postępowania orzeczono, na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. - jak w pkt 3 sentencji wyroku.