II SA/Wa 107/15

II SA/Wa 107/15 POSTANOWIENIE Dnia 9 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2014r. nr [...]. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - I. W. wniósł, za pośrednictwem pełnomocnika, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2014r., nr [...] mocą której utrzymana została decyzja własna Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2014r., nr [...], nakazująca skarżącemu opróżnienie wraz ze wszystkimi osobami wspólnie zamieszkującymi lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w [...]. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji, opierając swe żądanie o treść art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 poz. 270 ze zm.). W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik I. W. wskazał, że natychmiastowe wykonanie kwestionowanej decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej spowoduje nieodwracalne skutki w postaci utraty miejsca zamieszkania dla skarżącego, jego małżonki i małoletniego syna. Podał, że w chwili obecnej I. W. i jego rodzina nie ma możliwości przeprowadzki do innego lokalu, a dom budowany przez M. W. (żonę skarżącego z którą ma umowę o rozdzielności majątkowej) nie nadaje się jeszcze do zamieszkania. Pełnomocnik skarżącego podniósł ponadto, że brak wstrzymania wykonania decyzji, będzie skutkował koniecznością opróżnienia przedmiotowego lokalu przez skarżącego wraz z rodziną i prawdopodobnym brakiem możliwości powrotu do zajmowanego obecnie mieszkania, nawet w przypadku uwzględnienia skargi, z uwagi na możliwość rozdysponowania przedmiotowego lokalu przez organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 poz. 270 ze zm.) sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że strona musi we wniosku w wystarczający sposób uprawdopodobnić, że wykonanie decyzji pociągnie za sobą określone w ustawie skutki. Należy wskazać, że w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego aktu. Sąd, rozpoznając wniosek w ww. przedmiocie, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie argumentów wskazanych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r. FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. II FZ 452/06). W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, rozumianych jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, czy też trudniejsze, niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że małżonce skarżącego przysługuje prawo własności nieruchomości wraz z budynkiem mieszkalnym w [...]. Zeznania świadków potwierdzają, że przedmiotowy dom jest zamieszkiwany przez I. W. wraz z rodziną, przy czym nie jest istotne czy przebywają oni tam stale czy też nie, gdyż sami świadkowie nie mają takiej wiedzy. Przyjmując nawet , że skarżący nie przebywa stale w ww. budynku mieszkalnym w [...], okoliczność taka nie może dziwić, skoro posiada on również mieszkanie w [...], którego opróżnienie nakazał organ w zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić, że wszelkie prace budowlane zostały zakończone jeszcze w 2012r., podłączone są wszystkie media, a skarżący nie wskazuje jakie jeszcze roboty muszą zostać wykonane żeby można było wystąpić o pozwolenie na użytkowanie budynku. Nie zasługują na uwzględnienie również podniesione okoliczności, iż wykonanie decyzji o opróżnieniu lokalu mieszkalnego spowoduje nieodwracalne konsekwencje, bowiem przedmiotowy lokal po jego opróżnieniu będzie mógł zostać przydzielony przez organ innej osobie. Okoliczności te nie stanowią, w ocenie Sądu, przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Należy zaznaczyć, iż w przypadku korzystnego rozstrzygnięcia dla skarżącego, organ będzie zobowiązany powyższą kwestię rozpatrzeć na nowo (por. postanowienie NSA z dnia 5 września 2013 r. sygn. akt I OSK 1591/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.