II SA/Wa 1083/12

WyrokWSA w Warszawie2012-12-14

Skład orzekający: Janusz Walawski, Adam Lipiński, Ewa Pisula – Dąbrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy okoliczności faktyczne lub dowody, które były znane organowi w momencie wydawania decyzji, mogą stanowić podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.?
Ratio decidendi
Okoliczności faktyczne lub dowody, które były znane organowi w momencie wydawania decyzji, nie mogą stanowić podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Przesłanka "nowych okoliczności faktycznych" lub "nowych dowodów" wymaga, aby były one istotne dla sprawy, istniały w dniu wydania decyzji, a co najważniejsze, nie były znane organowi rozstrzygającemu sprawę.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi K. i J. A. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (GIODO) odmawiającą uchylenia wcześniejszych decyzji w sprawie przetwarzania ich danych osobowych przez Wójta Gminy. Skarżący domagali się wznowienia postępowania, twierdząc, że ich dane osobowe zostały zebrane w sposób niewłaściwy i ujawnione. GIODO odmówił wznowienia, uznając, że przedstawione okoliczności nie były nowe ani nieznane organowi. Po wcześniejszych uchyleniach decyzji przez WSA i NSA, sprawa wróciła do GIODO, który ponownie odmówił uchylenia decyzji. WSA w Warszawie oddalił skargę, uznając brak podstaw do wznowienia postępowania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę K. i J. A.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski Sędziowie WSA Adam Lipiński Ewa Pisula – Dąbrowska (spr.) Protokolant starszy referent Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi K. i J. A. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie przetwarzania danych osobowych oddala skargę Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] marca 2010 r., którą to decyzją, po rozpatrzeniu wniosku K. i J. A. o wznowienie postępowania, odmówił uchylenia decyzji GIODO z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] oraz z dnia [...] sierpnia 2007 r. [...]. W motywach uzasadnienia organ podał, że do GIODO wpłynęła skarga K. i J. A. na przetwarzanie ich danych osobowych przez Wójta Gminy [...]. Skarżący twierdzili, że Wójt osobiście zbierał (przetwarzał) ich dane osobowe, aby sporządzić wywiad środowiskowy o ich rodzinie. Wywiad ten został przeprowadzony w celu ustalenia, czy K. i J. A. spełniają warunki do pełnienia funkcji [...]. Organ wyjaśnił, że po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, decyzją z dnia [...] maja 2007 r. odmówił uwzględnienia wniosku K. i J. A., a po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. [...], utrzymał w mocy swoją decyzję. Wyjaśnił też, że K. i J. A. wnieśli o wznowienie przedmiotowego postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] sierpnia 2007 r. (o odmowie uwzględnienia wniosku). Po rozpatrzeniu tegoż wniosku (o wznowienie), GIODO decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...], utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] października 2008 r. [...], odmówił wznowienia postępowania. Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1765/08, uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] października 2008 r. oraz decyzję ją poprzedzającą. Generalny Inspektor podał, że uwzględniając wytyczne Sądu, zawarte w uzasadnieniu tegoż wyroku, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. wznowił postępowanie, a następnie decyzją z dnia [...] marca 2010 r. nr [...], utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] maja 2007 r. oraz z dnia [...] sierpnia 2007 r. Odmawiając uchylenia decyzji organ podał, że podniesione (we wniosku o wznowienie) okoliczności nie mogą stanowić podstawy do wznowienia postępowania, albowiem nie są to okoliczności nowe, czyli takie które nie były znane organowi w chwili rozstrzygania. Nadto organ stwierdził, że w sprawie nie zachodzi żadna z pozostałych przesłanek wznowieniowych, wskazanych w art. 145 § 1 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1228/10, uchylił powyższą decyzję GIODO, stwierdzając, że decyzję wydała osoba, która brała udział w wydaniu decyzji, od której złożono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone przez GIODO do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 632/11, oddalił skargę kasacyjną. Decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] Generalny Inspektor, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] marca 2010 r., którą to decyzją odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] maja 2007 r. oraz z dnia [...] sierpnia 2007 r. (o odmowie uwzględnienia skargi K. i J. A. na przetwarzanie ich danych osobowych przez Wójta Gminy [...]). Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi K. i J. A. w do tutejszego Sądu. Skarżący podnieśli, iż w sprawie gromadzenia i przetwarzania ich danych osobowych zastosowano niewłaściwe procedury, przez co doszło do ujawnienia ich danych osobowych, zebranych podczas wywiadu środowiskowego, Dyrektorowi [...] w [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wskazać należy, iż rozpoznawana sprawa dotyczy trybu wznowieniowego. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., odmówił skarżącym uchylenia decyzji z dnia [...] maja 2007 r. utrzymanej w mocy decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. Organ stwierdził, iż nie zaistniały w przedmiotowej sprawie przyczyny wznowienia postępowania, o których mowa w art. 145 § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Jak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z dnia 17 grudnia 1997 r. (sygn. III SA 77/97), art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. może mieć zastosowanie, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki. Po pierwsze, ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody, istotne dla sprawy, są nowe. Drugą przesłanką jest istnienie "nowych okoliczności faktycznych", "nowych dowodów", w dniu wydania decyzji ostatecznej. Trzecią przesłanką jest to, że "nowe okoliczności faktyczne", "nowe dowody", nie były znane organowi, który wydał decyzję. W niniejszej sprawie żadna z opisanych powyżej przesłanek nie zachodzi. Treść, załączonego przez skarżących do wniosku o wznowienie postępowania dokumentu, była bowiem znana GIODO w dacie rozstrzygania co do istoty sprawy. Jak wynika z akt sprawy, uzasadnienie do uchwały nr [...] Rady Gminy w [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. skarżący załączyli do akt sprawy już w dniu [...] listopada 2006 r., tj. w dniu wniesienia ustnie do protokołu skargi do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, inicjującej postępowanie w sprawie [...]. Omawiana uchwała stanowiła jeden z załączników. Wskazać też należy, iż sformułowanie "nowe okoliczności faktyczne", "nowe dowody", zawarte w treści art. 145 k.p.a., oznacza, że postawę wznowienia postępowania, mogą stanowić takie dowody, które są istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne, mające w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2006, s. 655). Wykładni tego pojęcia dokonał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 czerwca 1985 r. (sygn. akt. I SA 198/85) stwierdzając, iż: "Przez nową okoliczność istotną dla sprawy (art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.) należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy". Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić jednocześnie należy, iż w przedmiotowej sprawie niespełniona została również żadna z pozostałych przesłanek wznowienia postępowania, wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. i art. 145a § 1 k.p.a. Nie można bowiem było stwierdzić, że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla niniejszej sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe (pkt 1), decyzja została wydana w wyniku przestępstwa (pkt 2), decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27 (pkt 3), strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (pkt 4), decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu (pkt 6), zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2) (pkt 7), decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione (pkt 8). Również Trybunał Konstytucyjny nie orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja (art. 145a § 1 k.p.a.). Reasumując, brak było podstaw do wznowienia postępowania, dotyczącego przetwarzania przez Wójta Gminy [...] danych osobowych skarżących. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, iż do przetwarzania danych osobowych K. i J. A. doszło w wyniku kontroli organów, które miały obowiązek przeprowadzić wywiad środowiskowy, w celu ustalenia, czy spełniają oni kryteria, pozwalające na pełnienie funkcji [...]. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło