II SA/Wa 1084/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dnia 26 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na broń palną sportową do celów sportowych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. T. S. w skardze na decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na broń palną sportową do celów sportowych, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, podnosząc, że decyzja jest dotknięta istotną wadą, bowiem została wydana na podstawie orzeczenia lekarskiego wydanego w wyniku przestępstwa i z tego względu nie odpowiada prawu, nadto dojdzie do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi skarżący uczynił decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na broń palną sportową do celów sportowych. Wskazać należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i podlegają wykonaniu. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (Tadeusz Woś Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz – T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska pod redakcją T. Wosia, wyd. 4, Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis", Warszawa 2011, s. 424). Bez wątpienia nie kwalifikują się do wykonywania wszelkie akty odmowne, a takim jest zaskarżona decyzja, ponieważ nie nadają stronie uprawnień, nie ustalają obowiązków o charakterze materialnoprawnym oraz nie stwarzają zagrożeń dających podstawę do wstrzymania ich wykonalności na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 lipca 2009 r., sygn. akt II FZ 282/09 oraz z 6 grudnia 2007, sygn. akt II GZ 190/07, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 7 stycznia 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 1539/03). Nadto podnieść trzeba, iż rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie bada jego zgodności z prawem, a jedynie ocenia czy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 cytowanej ustawy. Dlatego zarzuty stawiane zaskarżonej decyzji nie mogą stanowić podstawy do ewentualnego wstrzymania jej wykonania. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.