II SA/Wa 1106/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA -Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia -odrzucić skargę- Przedmiotem skargi z dnia 13 czerwca 2007 r. W. K. uczynił decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Decyzja ta wydana została w wyniku złożenia przez skarżącego wniosku z dnia 12 marca 2007 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją wymienionego organu z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...]. Zaskarżona decyzja nie zawiera podpisu osoby upoważnionej do wydania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 52 § 1 tej ustawy, skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie natomiast do art. 53 powołanej ustawy, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być zatem decyzja administracyjna, która weszła do obrotu prawnego. Niezbędne składniki decyzji administracyjnej określone zostały przez ustawodawcę w art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej również kpa. Zgodnie z tym przepisem, decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. Zaskarżona do Sądu decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] nie zawiera jednego z istotnych elementów decyzji, tj. podpisu osoby upoważnionej do jej wydania. W miejscu przeznaczonym na złożenie podpisu przez osobę upoważnioną znajduje się jedynie zapis: "Z upoważnienia Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Dyrektor Departamentu [...] W.G.". Nie została ona natomiast opatrzona własnoręcznym podpisem wymienionej osoby. Wskazania w tym miejscu wymaga, że w art. 107 § 1 kpa ustawodawca mówi o podpisie własnoręcznym (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 1089/98, niepubl.). Do momentu podpisania decyzji przez osobę reprezentującą organ administracji publicznej - akt ten jest jedynie projektem decyzji i nie wchodzi do obrotu prawnego. Stronom doręcza się bowiem, zgodnie z art. 109 kpa, decyzję. Doręczana w trybie powołanego przepisu decyzja powinna odpowiadać wymogom Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżącemu doręczony został natomiast projekt decyzji. Z tego też względu skarga jest niedopuszczalna. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych obowiązany będzie doręczyć skarżącemu decyzję spełniającą wszystkie wymogi art. 107 kpa i dopiero od dnia doręczenia tej decyzji będzie się liczył termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.