II SA/Wa 1118/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy [...] o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi Gminy [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Wójta Gminy [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Gmina [...] – reprezentowana przez Wójta Gminy [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...]. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, który nie zawierał uzasadnienia. W odpowiedzi na skargę organ nie odniósł się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 ppsa. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że udzielenie tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowym w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ma charakter uznaniowy. Uzależnione jest od wykazania przez wnioskodawcę, że została spełniona przynajmniej jedna z przesłanek wskazanych w tym przepisie. Kwestia zgodności z prawem zaskarżonego aktu pozostaje poza zakresem oceny sądu, rozpoznającego wniosek o wstrzymanie jego wykonania. Należy podkreślić, że pozytywne rozstrzygnięcie w powyższym zakresie co do zasady może być podjęte, gdy na przeszkodzie nie stoją uregulowania szczególne. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest akt nadzoru, o którym mowa w art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( t. j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) dalej u.s.g. Zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stwierdzenie przez organ nadzoru nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy wstrzymuje ich wykonanie z mocy prawa, w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności, z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 kwietnia 2004 r. sygn. akt ON 67/04, "rozstrzygnięcia nadzorcze i zarządzenia zastępcze stają się prawomocne i tym samym prawnie skuteczne dopiero w sytuacjach określonych w art. 98 ust. 5 tej ustawy (u.s.g.). Zatem w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, rozstrzygniecie nadzorcze nie może uzyskać przymiotu prawnej skuteczności, a więc i wykonalności. Jest to swoista forma wstrzymania wykonania tego rodzaju aktów administracyjnych z mocy ustawy". Z unormowania art. 98 ust. 5 u.s.g. wynika zatem, że rozstrzygnięcie nadzorcze wywołuje skutki prawne w postaci wyeliminowania z obrotu wadliwego aktu organu samorządowego z mocą wsteczną, dopiero z chwilą, kiedy stało się prawomocne w wyniku upływu terminu do jego zaskarżenia bądź też oddalenia skargi na to rozstrzygnięcie przez sąd administracyjny (por. wyroki NSA z 10 stycznia 2002 r., II SA 1244/01, oraz z 3 października 2000 r., III SA 1387/00). Nieprawomocne rozstrzygnięcie nadzorcze nie wywołuje więc skutków, których wystąpienie należałoby wstrzymać do czasu rozpoznania sprawy przez sąd. W rozpoznawanej sprawie nie ma zatem podstaw do orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, skoro nie nabrało ono jeszcze waloru wykonalności. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.