II SA/Wa 1121/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 23 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji nakazującej opróżnienie i przekazanie w stanie wolnym lokalu mieszkalnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi z dnia 29 czerwca 2017 r. K. W. uczyniła decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji tego organu z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta [...] Policji z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], nakazującej opróżnienie i przekazanie w stanie wolnym lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w W. W skardze zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśnić zatem należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i podlegają wykonaniu. Z kolei wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (Tadeusz Woś Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz – T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska pod redakcją T. Wosia, wyd. 4, Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis", Warszawa 2011, s. 426). Bez wątpienia nie kwalifikują się do wykonywania wszelkie akty odmowne, a takim jest zaskarżona decyzja, ponieważ nie nadają stronie uprawnień, nie ustalają także obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nie zmieniają nadto sytuacji prawnej wnioskodawcy. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.