II SA/Wa 1124/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1124/08 w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie przyznania należności pieniężnych związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1124/08 oddalił skargę B. G. na decyzję Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie przyznania należności pieniężnych związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej. Powyższy wyrok stał się prawomocny w dniu 3 stycznia 2009 r. W dniu 21 stycznia 2009 r. skarżący zwrócił się do Sądu o przesłanie mu powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1124/08 odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku. W zażaleniu na powyższe postanowienie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 212/09, skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż był pewien, że Sąd uwzględni jego skargę, ponieważ wcześniej jego kolega miał identyczną sprawę w sądzie administracyjnym i ta zakończyła się pozytywnie. Ponadto stwierdził, iż nie przybył na rozprawę w dniu 3 grudnia 2008 r. ze względu na dużą odległość oraz fakt, iż został pouczony, że nie ma takiego obowiązku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i 4 cytowanej ustawy). W niniejszej sprawie B. G. wskazał, iż przyczyną uchybienia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 grudnia 2008 r. było jego przeświadczenie, iż Sąd uwzględni jego skargę. Skoro bowiem inny sąd rozpatrzył pozytywnie identyczną, zdaniem skarżącego, sprawę, to miał on prawo oczekiwać na podobne rozpatrzenie jego sprawy, a w związku z tym doręczenie mu wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu. Zdaniem Sądu okoliczności wskazane przez skarżącego nie uprawdopodabniają przesłanki braku winy w uchybieniu terminu zawartej w treści art. 87 § 2 cytowanej ustawy. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Samo przekonanie skarżącego, iż wniesiona skarga ma usprawiedliwione podstawy i z tego powodu zostanie uwzględniona świadczy o braku zachowania przez niego należytej staranności. Należy wyjaśnić skarżącemu, iż powoływanie się na wyrok sądu wydany w sprawie innej osoby i oczekiwanie takiego samego rozstrzygnięcia w jego sprawie nie może być skuteczne. Sąd bada bowiem legalność decyzji na podstawie zaistniałego w sprawie stanu faktycznego i prawnego, a nie orzeka tak samo, jak w innej sprawie, rozstrzygniętej innym, przywołanym przez stronę, wyrokiem. Ponadto należy zauważyć, iż Sąd zawiadamiając skarżącego o wyznaczeniu terminu rozprawy w piśmie z dnia 31 października 2008 r. pouczył go, że na rozprawie może zapaść wyrok, który nie będzie podlegał doręczeniu, a którego zaskarżenie będzie możliwe po uprzednim złożeniu wniosku o jego uzasadnienie w terminie 7 dni od ogłoszenia tego wyroku. Dodatkowo na zawiadomieniu umieszczono trzy numery telefonów do Sądu. Skarżący znając więc termin rozprawy mógł dowiedzieć się, czy też potwierdzić swoje oczekiwania, co do treści orzeczenia kończącego sprawę. Z możliwości tej skarżący nie skorzystał. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.