II SA/Wa 1131/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. i G.P. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie niezakwalifikowania do zawarcia umowy najmu lokalu na czas nieoznaczony postanawia - odrzucić skargę - M.P. i G.P. przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynili uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie niezakwalifikowania do zawarcia umowy najmu lokalu na czas nieoznaczony. Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.) przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał podjętych przez organy gminy. Jak stanowi bowiem art. 101 ust. 1 tej ustawy, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 53 § 2 w zw. z art. 52 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę na uchwałę organu samorządowego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Koniecznym warunkiem formalnym do skutecznego wniesienia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest zatem uprzednie wezwanie organu gminy, który wydał zaskarżoną uchwałę, do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, dokonanego poprzez wydanie zaskarżonego aktu. Bez znaczenia pozostaje przy tym nazwa pisma, gdyż podstawowym elementem kwalifikującym pismo jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest zakwestionowanie zaskarżonego aktu jednostki samorządu terytorialnego. Z przedłożonych Sądowi dokumentów wynika, że pismem z 7 lutego 2013 r. M. i G.P. zostali poinformowani o treści uchwały z [...] lutego 2013 r. nr [...]. W dniu 15 lutego 2013 r. skarżący skierowali do Zarządu Dzielnicy [...] W. pismo, w którym wskazali na szereg nieprawidłowości przy podejmowaniu uchwały nr [...]. W konkluzji wnieśli o ponowne rozpatrzenie wniosku o najem lokalu mieszkalnego. W ocenie Sądu powyższe pismo należało uznać za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Za taką kwalifikacją pisma niewątpliwie przemawia jego treść. Skarżący zakwestionowali bowiem prawidłowość wydanej uchwały podnosząc zarzuty dotyczące ustaleń faktycznych i prawnych przyjętych przez organ. Domagali się ponownego rozpoznania wniosku i wydania pozytywnego dla nich rozstrzygnięcia. Pismo to prawidłowo skierowali do organu, który podjął zaskarżoną uchwałę, tj. Zarządu Dzielnicy [...] W. Burmistrz Dzielnicy [...] W. udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z 27 lutego 2013 r. Wprawdzie w aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia skarżącym tego pisma, jednakże mając na względzie, że od dnia złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, tj. 15 lutego 2013 r., do dnia wniesienia skargi do Sądu Administracyjnego, tj. 27 maja 2014 r., upłynęło ponad 15 miesięcy, nie może budzić wątpliwości, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, należało postanowić jak w sentencji.