II SA/Wa 114/22
PostanowienieWSA w Warszawie2022-05-18
Skład orzekający: Andrzej Góraj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała Miejskiej Komisji Wyborczej w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego jednostki pomocniczej gminy podlega kognicji sądów administracyjnych?Ratio decidendi
Uchwała Miejskiej Komisji Wyborczej w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego jednostki pomocniczej gminy nie jest aktem podlegającym kognicji sądów administracyjnych, ponieważ nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 P.p.s.a., ani w przepisach szczególnych. W związku z tym skarga na taką uchwałę jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Miejskiej Komisji Wyborczej z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia jego mandatu radnego Rady Mieszkańców Osiedla. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że zaskarżony akt nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na uchwałę Miejskiej Komisji Wyborczej z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego postanawia: odrzucić skargę.
M. K. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Miejskiej Komisji Wyborczej z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego Rady Mieszkańców Osiedla [...] M. K. .
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że zaskarżony akt nie należy do żadnej z kategorii aktów, czynności czy rozstrzygnięć podlegających kognicji sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu administracyjnego jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy co do meritum, należało zatem zbadać dopuszczalność skargi.
Przeprowadzona w tym zakresie kontrola sądowa wykazała, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Stosownie do art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skargi na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia
16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422,
z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia
14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie z art. 3 § 2a sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także
w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę
i stosują środki określone w tych przepisach.
Tak ukształtowana regulacja ogranicza zatem kognicję sądów administracyjnych jedynie do spraw w niej określonych, z uwzględnieniem przepisów szczególnych.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Miejskiej Komisji Wyborczej z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego Rady Mieszkańców Osiedla [...]
W ocenie Sądu zaskarżona uchwała nie należy do żadnej kategorii aktów, czynności czy rozstrzygnięć podlegających kognicji sądów administracyjnych. Nie jest ta uchwała decyzją administracyjną, postanowieniem, aktem prawa miejscowego czy aktem organu jednostki samorządu terytorialnego, albowiem zgodnie z art. 11a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 559) organami gminy są wyłącznie rada gminy i wójt gminy wójt (burmistrz, prezydent miasta).
Zaskarżona uchwała został wydana na podstawie § 47 ust. 3 Statutu Osiedla [...] uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia
[...] maja 2021 r. w sprawie zatwierdzenia Statutów Osiedli Miasta [...] (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego z 2021 r. poz. 5083) w związku z § 49 ust. 1 pkt 4 uchwały
Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. w sprawie uchwalenia Ordynacji wyborczej do jednostek pomocniczych miasta [...] - Rad Mieszkańców Osiedli. Zauważyć należy, że ani powołane wyżej przepisy, ani art. 3 § 2, 2a, i 3 P.p.s.a., ani żaden inny przepis nie przewiduje możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na tego rodzaju uchwałę.
W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko organu zaprezentowane
w odpowiedzi na skargę, że nie istnieje też żaden przepis szczególny dający uprawnienie do odwołania się przez radnego jednostki pomocniczej gminy do sądu administracyjnego od rozstrzygnięcia o wygaśnięciu mandatu radnego. Zdaniem Sądu jest to inna sytuacja niż ta regulowana w art. 384 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1319 ze zm.).
Należy bowiem zauważyć, że w niniejszej sprawie organem, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie jest Miejska Komisja Wyborcza, natomiast zgodnie
z art. 384 § 1 Kodeksu wyborczego skarga do sądu administracyjnego przysługuje
od uchwały rady i postanowienia komisarza wyborczego o wygaśnięciu mandatu radnego z przyczyn, o których mowa w art. 383 § 1 pkt 2 - z wyjątkiem powodów wskazanych w art. 10 § 2 i art. 11 § 2, oraz pkt 3-5 i 7.
Konkludując zatem stwierdzić należy, że sprawa objęta skargą pozostaje poza kognicją sądów administracyjnych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a. skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło