II SA/Wa 116/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Asesor WSA Joanna Kube, protokolant Joanna Ukalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2004 r. sprawy ze skargi R. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę Pan R. B. zarejestrował się ponownie w Powiatowym Urzędzie Pracy w N. w dniu [...] września 2003 r. Decyzją Starosty Powiatu w N. nr [...] z dnia [...] września 2003 r., wydaną na podstawie art. 25 ust. 11, art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514) uznano skarżącego za osobę bezrobotną z dniem [...] września 2003 r. i przyznano zasiłek dla bezrobotnych z dniem [...]września 2003 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że skarżący spełnia warunki zawarte w art. 25 ust. 11 powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, stanowiące, że bezrobotny, który w okresie posiadania prawa do zasiłku utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskania dochodu (z innego tytułu niż zatrudnienie lub inna praca zarobkowa) w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie i zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotny w ciągu 7 dni od dnia ustania zatrudnienia, zaprzestania wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub osiągnięcia dochodu przekraczającego połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie, posiada prawo do zasiłku na okres skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego. Pismem z dnia 14 października 2003 r. zwrócił się p. R. B. o uzupełnienie decyzji z dnia [...] września 2003 r. poprzez wskazanie na jak długo został przyznany skarżącemu zasiłek dla bezrobotnych. W odpowiedzi na powyższe Starosta w N. pismem z dnia [...] listopada 2003 r. odpowiedział wskazując, że zasiłek dla bezrobotnych będzie skarżący otrzymywał (o ile nie zajdą inne okoliczności powodujące utratę statusu bezrobotnego) do dnia [...] kwietnia 2004 r. Wyjaśnił ponadto, że okres pobierania zasiłku ulega skróceniu o okres zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych i publicznych, w ramach, których skarżący był zatrudniony. Od powyższej decyzji skarżący odwołał się do organu drugiej instancji kwestionując zaliczenie okresu pracy od dnia [...] marca 2003 r. do [...]sierpnia 2003 r. jako wykonywanej w ramach prac interwencyjnych. Wojewoda [...]decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W jej uzasadnieniu wskazał, że stosownie do art. 25 ust. 11 powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu bezrobotny, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania dochodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w okresie 7 dni od dnia ustania zatrudnienia, zaprzestania wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub osiągania dochodu przekraczającego połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie, posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego oraz o okresy, o których mowa w ust. 8. W myśl zaś ust. 8 tego artykułu okres pobierania zasiłku, o którym mowa w ust. 1 i 5, ulega skróceniu o okres zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych i robót publicznych przypadających na okres, w którym przysługiwałby zasiłek, oraz o okres nieprzysługiwania zasiłku z przyczyn wymienionych w art. 27 ust. 1 i 3. Organ wskazał, że bezspornym jest, że p. R.B. zarejestrował się ponownie w PUP w N. w dniu [...] września 2003 r., wcześniej zaś w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych utracił status osoby bezrobotnej na okres krótszy niż 365 dni z tytułu podjęcia zatrudnienia w Zarządzie Gospodarki [...]. Z załączonej do akt umowy [...]w sprawie organizowania i finansowania prac interwencyjnych wynika, iż zatrudnienie skarżącego w ZG. w okresie od dnia [...] marca 2003 r. do [...] sierpnia 2003 r. było świadczone w ramach prac interwencyjnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego p. R. B. wnosząc o uchylenie decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji zarzucił organowi naruszenie art. 25 ust. 11, art. 25 ust. 8 powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz naruszenie art. 7, 8, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa. W uzasadnieniu skargi wskazał, że organ nie mógł uznać pracy wykonywanej w okresie od [...]marca 2003 r. do [...] sierpnia 2003 r. jako pracy wykonywanej w ramach prac interwencyjnych bowiem skarżący był związany z pracodawcą (jakim był Zarząd Gospodarki [...] w N.) od dnia [...]lutego 2001 r. stałym, nieinterwencyjnym stosunkiem pracy, powstałym z mocy prawa na podstawie przepisu art. 251 kp. Wskazał ponadto, że bezprawne były kolejne umowy o pracę z zachowaniem miedzy nimi kilkudniowych przerw, w trakcie których skarżący był kierowany do urzędu pracy i pobierał przez kilka dni zasiłek dla bezrobotnych, po czym wracał do tego samego pracodawcy w N.. Zarzucił ponadto Wojewodzie, że ten nieprawidłowo skierował go do Sądu Pracy w kwestii dochodzenia od pracodawcy przekształcenia umowy o pracę na czas nieokreślony, w sytuacji gdy, zdaniem skarżącego to Starosta jest organem właściwym. Żądaniem przedmiotowym jest bowiem zasiłek dla bezrobotnych. Powołał się również na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 listopada 1994 r. o sygnaturze akt I PZP 45/94 (OSNP 95/6/74). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie ponawiając argumenty zawarte w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługują na uwzględnienie. Wskazać należy, że skarżący po raz kolejny został zarejestrowany w charakterze bezrobotnego decyzją z dnia [...] maja 2002 r. Nabył wówczas status bezrobotnego oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnych, po siedmiu dniach od momentu zarejestrowania. Okres pobierania zasiłku był przerywany z powodu podejmowania przez skarżącego zatrudnienia. Ostatniej rejestracji, w ramach przyznanego decyzją z dnia [...] maja 2002 r. statusu bezrobotnego, dokonał skarżący w dniu [...] września 2003 r. Starosta Powiatu w N. przyznał wówczas skarżącemu zasiłek uzupełniający w oparciu o art. 25 ust. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514). Zgodnie z tym przepisem bezrobotny, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania dochodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w okresie 7 dni od dnia ustania zatrudnienia, zaprzestania wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub osiągania dochodu przekraczającego połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie, posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego oraz o okresy, o których mowa w ust. 8. W myśl zaś ust. 8 tego artykułu okres pobierania zasiłku, o którym mowa w ust. 1 i 5, ulega skróceniu o okres zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych i robót publicznych przypadających na okres, w którym przysługiwałby zasiłek, oraz o okres nieprzysługiwania zasiłku z przyczyn wymienionych w art. 27 ust. 1 i 3. Wskazać należy, że skarżący kwestionując decyzję organu zatrudnienia nie zanegował w istocie jej prawidłowości, zanegował natomiast charakter pracy wykonywanej w ramach robót interwencyjnych w okresie od [...] marca 2003 r. do [...] sierpnia 2003 r. Wskazał bowiem, że z Zarządem Gospodarki [...] w N. od 2001 r. łączył go, na podstawie art. 251 kp, stały stosunek pracy, powstały z mocy prawa. Kolejne więc umowy o pracę, wykonywane w ramach prac interwencyjnych, w tym również umowa o pracę wykonywana w okresie od [...] marca 2003 do [...] sierpnia 2003 były nieważne wobec trwającego od 2001 r. stosunku pracy. Podnieść należy, że organy zatrudnienia nie są uprawnione do rozstrzygania sporów powstałych pomiędzy pracodawcą a pracownikiem. Do rozstrzygania tych sporów właściwe są bowiem sądy pracy. Starosta w N. wydając decyzję o przyznaniu skarżącemu zasiłku dla bezrobotnych na okres uzupełniający dokonał tego w oparciu o świadectwa pracy skarżącego oraz w oparciu o umowę nr [...], zawartą w dniu [...] marca 2003 r. pomiędzy Starostą a Zarządem Gospodarki [...] w N,. Zgodnie z tą umową urząd zatrudnienia zobowiązywał się m.in. do zwracania pracodawcy części kosztów poniesionych na wynagrodzenia pracowników oraz składki na ubezpieczenie społeczne, pracodawca zaś zobowiązywał się do zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych czterech bezrobotnych, w tym również skarżącego. Tak więc niewątpliwie praca wykonywana przez skarżącego w okresie pomiędzy [...] marca 2003 r. a [...] sierpnia 2003 r. była pracą wykonywaną w ramach prac interwencyjnych, a więc takich o jakich mowa w ust. 8 art. 25 powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Prawidłowe jest zatem stanowisko organu stwierdzające w uzasadnieniu decyzji, że okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych podlega skróceniu o okres wykonywania pracy wykonywanej w ramach prac interwencyjnych. Organy zatrudnienia trafnie zatem wskazały przepisy mające zastosowanie w sprawie i dokonały ich prawidłowej interpretacji. Przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie dają organom administracji, ani sądowi administracyjnemu uprawnień do odstępstw w kwestiach szczegółowo tymi przepisami uregulowanymi. Jeśli zaś chodzi o powoływany przez skarżącego art. 251 kp, to nie ma on zastosowania do umów zawieranych w ramach prac interwencyjnych, ze względu na jej specyficzny charakter, wynikający z art. 19 powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, a związany z refundacją kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki ubezpieczenie społeczne skierowanych do tych prac bezrobotnych. Pogląd taki wyraził również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10 października 2002 r. o sygnaturze akt I PKN 546/01, w którym stwierdził, że przepis art. 251 kp nie ma zastosowania do umów o pracę zawieranych z bezrobotnymi w ramach ich zatrudnienia przy robotach publicznych (pracach interwencyjnych) – OSNP 2004/10/169. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.