II SA/Wa 116/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Sędzia WSA – Janusz Walawski Protokolant – referent stażysta Katarzyna Skurzyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2012 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na § [...] ust. [...] załącznika do uchwały Rady Gminy W. z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia statutu Gminy W. postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Uchwałą Nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] czerwca 2011 r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy W., a wydaną na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 1 i art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), w brzmieniu stanowiącym załącznik do uchwały, ustanowiono § [...] ust. 5 i 6 o następującej treści: "§ [...] 5. Przewodniczący Komisji Rewizyjnej może zaprosić na posiedzenie Komisji Rewizyjnej: 1. radnych niebędących członkami Komisji Rewizyjnej, 2. osoby zaangażowane na wniosek Komisji w charakterze biegłych lub ekspertów. 6. W posiedzeniach Komisji Rewizyjnej mogą brać udział tylko jej członkowie oraz zaproszone osoby." W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Wojewoda [...] w oparciu o art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 3 § 2 pkt 5, art. 13 § 2 i art. 50 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.) wniósł o stwierdzenie nieważności Uchwały Nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] czerwca 2011 r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy W., w części określonej w § [...] ust. 5 i 6 załącznika do tej uchwały i wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały, zarzucając jej istotne naruszenie art. 11 b oraz art. 21 ust. 4 cytowanej już wyżej ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, poprzez przekroczenie delegacji ustawowej polegającej na ograniczeniu jawności posiedzeń Komisji Rewizyjnej. W uzasadnieniu natomiast podał, że powyższe regulacje w sposób istotny naruszają postanowienia art. 11b ustawy, zgodnie z którym działalność organów gminy jest jawna: ograniczenia jawności mogą wynikać wyłącznie z ustaw" (ust. 1), zaś jawność działania organów gminy obejmuje w szczególności prawo obywateli do uzyskiwania informacji, wstępu na sesje rady gminy i posiedzenia jej komisji, a także dostępu do dokumentów wynikających z wykonywania zadań publicznych, w tym protokołów posiedzeń organów gminy i komisji rady gminy (ust. 2). Zatem przepis art. 11 b przyznaje prawo wstępu na posiedzenia komisji rady gminy w sposób generalny i bezwarunkowy wszystkim obywatelom, a ograniczenia jawności mogą wynikać tylko z ustaw. Tymczasem z zakwestionowanych regulacji wynika wyraźnie, że obrady Komisji Rewizyjnej nie są ogólnodostępnymi posiedzeniami, w których może wziąć udział każdy obywatel, bowiem odmawiają one prawa wstępu na posiedzenia komisji rewizyjnej zarówno obywatelom, jak i radnym nieposiadającym statusu członka Komisji Rewizyjnej. Istnieją wprawdzie zagadnienia i informacje, które nie mogą być udostępniane ogółowi obywateli ze względu na konieczność ochrony pewnych kategorii dóbr społecznych, niemniej jednak ograniczenie dostępności może nastąpić tylko w konkretnych, ustawowo przewidzianych przypadkach, gdy tymczasem z treści kwestionowanych przepisów jednoznacznie wynika, że wstęp na posiedzenia Komisji Rewizyjnej jest ograniczony do oznaczonego kręgu osób, niezależnie od tematyki obrad i rodzaju informacji, które będą przedmiotem posiedzenia. Ponadto, kwestionowane zapisy naruszają również przepis art. 21 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym w posiedzeniach komisji mogą uczestniczyć radni niebędący jej członkami. Mogą oni zabierać głos w dyskusji i składać wnioski bez prawa udziału w głosowaniu. Natomiast z treści kwestionowanych zapisów wynika, że brak zaproszenia ze strony Przewodniczącego Komisji Rewizyjnej przesądzi o wyłączeniu możliwości uczestniczenia w posiedzeniach tej Komisji a tym samym zabierania głosu w dyskusji oraz składania wniosków przez zainteresowanych radnych spoza składu Komisji Rewizyjnej, zaś skorzystanie przez radnego z przysługujących mu ustawowo uprawnień nie może być w żaden sposób uzależnione od woli Przewodniczącego Komisji Rewizyjnej. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy W. wniosła o umorzenie postępowania w części dotyczącej § [...] ust. 6 Statutu i oddalenie skargi w części dotyczącej § [...] ust. 5 Statutu. W uzasadnieniu podała, że zgadza się z argumentacją skarżącego co do treści art. [...] ust. 6 i na najbliższej sesji wprowadzi zmiany w jej brzmieniu, stąd też – skoro nastąpi to najprawdopodobniej przed zakończeniem postępowania sądowego, to powyższy wniosek jest zasadny. Natomiast nie ma podstaw do zmiany § [...] ust. 5 Statutu, bowiem dodatkowe zaproszenie na posiedzenie Komisji Rewizyjnej radnego niebędącego członkiem tej Komisji lub biegłego eksperta w danej dziedzinie w żaden sposób nie ogranicza prawa radnego do udziału w posiedzeniach Komisji na zasadach ogólnych wskazanych w art. 21 ust. 4 ustawy. Zatem w tej części skarga jest bezzasadna. Uchwałą Nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] lutego 2012 r. w sprawie zmian w Statucie Gminy W., w § [...] pkt 1 ustanowiono z kolei m.in. że: "W Statucie Gminy W. stanowiącym załącznik do Uchwały Nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] czerwca 2011 r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy W. wprowadza się następujące zmiany: 1) w § [...] skreśla się ust. 6 "6. W posiedzeniach Komisji Rewizyjnej mogą brać udział tylko jej członkowie oraz zaproszone osoby". Na rozprawie w dniu 16 maja 2012 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę w całości (protokół z rozprawy, k. [....] akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi przez Wojewodę [...] za dopuszczalne i skuteczne. Z tego mianowicie powodu, że w ocenie Sądu nie zmierza ono do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Ze względu na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.