II SA/Wa 1166/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 9 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.W. na czynności Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie awansu zawodowego na stopień nauczyciela dyplomowanego postanawia - odrzucić skargę- Pismem z dnia 18 czerwca 2009 r. K.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na nieodpowiednie załatwienie przez Ministra Edukacji Narodowej pisma [...] [...] Kuratora Oświaty w B. z dnia [...] sierpnia 2008 r. w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego oraz na nieuznanie tego pisma za decyzję lub postanowienie. Ze względu na niejednoznaczny sposób sformułowania skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 31 lipca 2009 r. wezwał skarżącego – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – do jej sprecyzowania poprzez podanie jakiego rodzaju aktu, czy też czynności lub bezczynności organu ona dotyczy, tj. wskazania daty i numeru zaskarżonego aktu, bądź wniosku którego organ nie rozpatrzył w sposób przewidziany prawem (art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W odpowiedzi na wezwanie Sądu K.W. pismem z dnia 12 sierpnia 2009 r. wyjaśnił, że skarga dotyczy wszystkich czynności Ministra Edukacji Narodowej polegających na niewyjaśnieniu i niezałatwieniu w satysfakcjonujący go sposób sprawy dotyczącej awansu zawodowego na stopień nauczyciela dyplomowanego. W przekonaniu skarżącego organ nie podjął odpowiednich działań, które doprowadziłyby do jej wyjaśnienia i wskazania strony, która ponosi winę za niedołączenie przez niego do wniosku o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego wyróżniającej oceny pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowania rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. K.W. przedmiotem skargi uczynił takie czynności (działania) Ministra Edukacji Narodowej, które nie mieszczą się w katalogu spraw określonych w art. 3 wskazanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak bowiem wynika z treści pisma z dnia 12 sierpnia 2009 r., precyzującego skargę, dotyczą one nienależytego, w ocenie skarżącego, wykonywania zadań przez organ, co wyczerpuje przesłanki skargi z art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanym przepisie art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W szczególności nie jest on władny do rozpoznawania skarg w potocznym tego słowa znaczeniu na sposób funkcjonowania organów administracji publicznej. Zatem skarga na czynności (działania) organu w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.