II SA/Wa 1171/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk (spraw.), Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Adam Lipiński, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2013 r. sprawy ze skargi I.K. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i mianowania na równorzędne stanowisko – oddala skargę – Rozkazem personalnym z dnia [...] września 2010 r. nr [...] Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej zwolnił I.K. z dniem [...] października 2010 r. z zajmowanego stanowiska specjalisty – kierownika zmiany [...] Strzeżonego Ośrodka dla Cudzoziemców i Aresztu w Celu Wydalenia w B. – etat [...] w [...] grupie uposażenia zasadniczego w I kategorii z mnożnikiem [...] kwoty bazowej, dodatkiem służbowym przyznanym na czas nieokreślony w VI kategorii z mnożnikiem [...] kwoty bazowej, dodatkiem za posiadany stopień służbowy przy zastosowaniu mnożnika [...] kwoty bazowej oraz dodatkiem za wysługę lat w wysokości [...] należnego uposażenia zasadniczego – i mianował z dniem [...] listopada 2010 r. na stanowisko specjalisty I sekcji [...] Strzeżonego Ośrodka dla Cudzoziemców i Aresztu w Celu Wydalenia w B. – etat [...] w [...] grupie uposażenia zasadniczego w I kategorii z mnożnikiem [...] kwoty bazowej, dodatkiem służbowym przyznanym na czas nieokreślony w VI kategorii z mnożnikiem [...] kwoty bazowej, dodatkiem za posiadany stopień służbowy przy zastosowaniu mnożnika [...] kwoty bazowej oraz dodatkiem za wysługę lat w wysokości [...] uposażenia zasadniczego. Powyższy rozkaz personalny I.K. uczynił przedmiotem odwołania do Komendanta Głównego Straży Granicznej, który decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] uchylił przedmiotowy rozkaz w części dotyczącej daty zwolnienia z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i mianowania na nowe stanowisko służbowe, w pozostałej zaś części utrzymał rozkaz w mocy. Na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej I.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, natomiast Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej rozkazem personalnym z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] zwolnił I.K. ze stanowiska specjalisty I sekcji [...] Strzeżonego Ośrodka dla Cudzoziemców i Aresztu w Celu Wydalenia w B. i mianował na stanowisko równorzędne specjalisty sekcji [...] Strzeżonego Ośrodka dla Cudzoziemców i Aresztu w Celu Wydalenia w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa 561/11 uwzględnił skargę I.K., uchylając zarówno decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], jak i rozkaz personalny Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] września 2010 r. nr [...]. Zdaniem Sądu, I.K. do dnia [...] lutego 2008 r. pełnił służbę na stanowisku specjalisty – kierownika zmiany [...], co oznacza, że pozostając na stanowisku specjalisty (zaszeregowanym do [...] grupy uposażenia zasadniczego z przypisanym stopniem etatowym [...]), wykonywał obowiązki przypisane stanowisku kierownika zmiany [...] (zaszeregowanym do [...] grupy uposażenia zasadniczego z przypisanym stopniem etatowym [...]). Tym samym – w ocenie Sądu – zachowanie stopnia etatowego z przeniesieniem na stanowisko, do którego przypisany jest niższy etat, stanowi pogorszenie warunków służby. Natomiast zmiana warunków służby wymagała uzyskania uprzedniej zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej, stosownie do treści art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t. j.: Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 ze zm.) w związku z art. 72 ust. 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (t. j.: Dz. U. z 2011 r. Nr 116, poz. 675 ze zm.). Komendant Główny Straży Granicznej powyższy wyrok uczynił przedmiotem skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 20 lipca 2012 r. o sygn. akt I OSK 2245/11 oddalił skargę kasacyjną, zaznaczając jednakże, że I.K. nie mógł pełnić służby na stanowisku kierownika zmiany, jako że takie stanowisko nie jest przewidziane w strukturach Oddziałów Straży Granicznej, toteż błędem WSA w Warszawie było stwierdzenie, iż skarżący pełnił służbę równocześnie na stanowisku specjalisty, jak i kierownika zmiany. Zdaniem NSA, błędna ocena Sądu I instancji w tym zakresie nie miała jednak wpływu na wynik sprawy, wszak skarżący był objęty ochroną związkową, o której mowa w art. 32 ust. 1 ww. ustawy o związkach zawodowych w związku z art. 72 ust. 2 ww. ustawy o Straży Granicznej, co wiązało się z koniecznością uzyskania zgody zakładowej organizacji związkowej na dokonanie zmiany warunków pełnienia służby na niekorzyść funkcjonariusza. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej rozkazem personalnym z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] mianował I.K. z dniem [...] września 2012 r. na równorzędne stanowisko specjalisty – kierownika zmiany [...] Strzeżonego Ośrodka dla Cudzoziemców i Aresztu w Celu Wydalenia w B. – etat [...] w [...] grupie uposażenia zasadniczego w I kategorii z mnożnikiem [...] kwoty bazowej, dodatkiem służbowym przyznanym na czas nieokreślony w VI kategorii z mnożnikiem [...] kwoty bazowej, dodatkiem za posiadany stopień służbowy przy zastosowaniu mnożnika [...] kwoty bazowej oraz dodatkiem za wysługę lat w wysokości [...] należnego uposażenia zasadniczego. Rozkazowi temu nadano rygor natychmiastowej wykonalności. I.K. powyższy rozkaz personalny uczynił przedmiotem odwołania do Komendanta Głównego Straży Granicznej, który decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] uchylił zaskarżony rozkaz i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność wznowienia postępowania w przedmiocie rozkazu personalnego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], jako pozostającego w obrocie prawnym i mającego wpływ na prowadzone postępowanie w sprawie wyznaczenia zainteresowanego na właściwe stanowisko służbowe. W dniu [...] listopada 2012 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej wznowił z urzędu postępowanie w przedmiocie rozkazu personalnego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] i w tym też dniu rozkazem personalnym nr [...] powierzył I.K. pełnienie obowiązków specjalisty – kontrolera grupy [...] Strzeżonego Ośrodka dla Cudzoziemców w B. Placówki Straży Granicznej kat. II w B. na okres od dnia [...] listopada 2012 r. do dnia [...] lutego 2013 r., z uposażeniem stosownym do powierzonego stanowiska. Rozkaz personalny o powierzeniu pełnienia obowiązków na stanowisku specjalisty – kontrolera I.K. uczynił przedmiotem odwołania do Komendanta Głównego Straży Granicznej, który postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] stwierdził jego niedopuszczalność, wskazując, że rozkaz o powierzeniu pełnienia obowiązków służbowych nie stanowi decyzji administracyjnej, a co za tym idzie – nie przysługuje od niego odwołanie. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...], stosując art. 151 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), uchylił własny rozkaz personalny z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], natomiast, działając na podstawie art. 36 ust. 1 ww. ustawy o Straży Granicznej oraz § 2 pkt 2 lit. "a", § 4 ust. 2 pkt 2 i § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie właściwości organów i jednostek organizacyjnych Straży Granicznej w sprawach wynikających ze stosunku służbowego funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz trybu postępowania w tych sprawach (Dz. U. Nr 91, poz. 814 ze zm.), a także § 2 i § 4 ust. 1 pkt 1-4, § 8 ust. 1-4 i 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 24, poz. 148 ze zm.), zwolnił I.K. z zajmowanego stanowiska specjalisty – kierownika zmiany sekcji [...] Strzeżonego Ośrodka dla Cudzoziemców i Aresztu w Celu Wydalenia w B. – etat [...] w [...] grupie uposażenia zasadniczego w I kategorii z mnożnikiem [...] kwoty bazowej, dodatkiem służbowym przyznanym na czas nieokreślony w VI kategorii z mnożnikiem [...] kwoty bazowej, obniżonym w okresie od dnia [...] stycznia 2013 r. do dnia [...] marca 2013 r. do IV kategorii z mnożnikiem [...] kwoty bazowej, dodatkiem za posiadany stopień służbowy przy zastosowaniu mnożnika [...] kwoty bazowej, dodatkiem za wysługę lat w wysokości [...] należnego uposażenia zasadniczego – pełniącego w okresie od dnia [...] listopada 2012 r. do dnia [...] kwietnia 2013 r. obowiązki na stanowisku specjalisty – kontrolera grupy [...] Strzeżonego Ośrodka dla Cudzoziemców w B. Placówki Straży Granicznej kat. II w B., w [...] grupie uposażenia zasadniczego w I kategorii z mnożnikiem [...] kwoty bazowej i pozostałymi składnikami uposażenia na dotychczasowych zasadach, i mianował z dniem [...] kwietnia 2013 r. na stanowisko specjalisty – kontrolera grupy [...] Strzeżonego Ośrodka dla Cudzoziemców w B. Placówki Straży Granicznej kat. II w B. – etat [...] w [...] grupie uposażenia zasadniczego w I kategorii z mnożnikiem [...] kwoty bazowej, dodatkiem służbowym przyznanym na czas nieokreślony w VI kategorii z mnożnikiem [...] kwoty bazowej, dodatkiem za posiadany stopień służbowy przy zastosowaniu mnożnika [...] kwoty bazowej, dodatkiem za wysługę lat w wysokości [...] należnego uposażenia zasadniczego. W motywach decyzji organ wyjaśnił, że w wyniku zmian organizacyjnych Strzeżony Ośrodek dla Cudzoziemców i Areszt w Celu Wydalenia w B. został włączony w strukturę organizacyjną Placówki Straży Granicznej kat. II w B. Aktualnie w Placówce Straży Granicznej w B. stanowiska specjalisty i kierownika zmiany to dwa odrębne stanowiska służbowe. Nowa struktura etatowa jednostki nie przewiduje stanowiska specjalisty – kierownika zmiany sekcji [...]. Stanowisko specjalisty – kontrolera występuje w [...] grupie uposażenia, natomiast stanowisko kierownika zmiany występuje w [...] grupie uposażenia. Stanowisko specjalisty – kontrolera jest stanowiskiem wykonawczym, na którym funkcjonariuszom przysługuje dodatek służbowy, a na stanowisku kierownika zmiany przysługuje dodatek funkcyjny, należny funkcjonariuszom pełniącym służbę na stanowiskach kierowniczych i samodzielnych. W nowej strukturze etatowej opisane stanowiska służbowe nie są równorzędne. W takiej sytuacji zaszła konieczność mianowania funkcjonariusza na równorzędne stanowisko służbowe, obowiązujące w nowej strukturze etatowej, odpowiadające posiadanej przez zainteresowanego grupie uposażenia. Jednocześnie organ dodał, że I.K. jest w trakcie odbywania kary dyscyplinarnej nagany, wymierzonej za nieprawidłowe wykonywanie obowiązków służbowych na stanowisku specjalisty – kierownika zmiany [...], toteż mianowanie go na wyższe stanowisko służbowe o zbliżonym zakresie obowiązków byłoby nieuzasadnione. Od powyższej decyzji I.K. wniósł odwołanie do Komendanta Głównego Straży Granicznej, podnosząc, że w rzeczywistości pełnił on służbę na stanowisku kierownika zmiany, więc na takie stanowisko powinien zostać mianowany, zwłaszcza że posiada odpowiednie wykształcenie i doświadczenie służbowe. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i mianowanie go na etat oficerski w Placówce Straży Granicznej w B. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] Komendant Główny Straży Granicznej, mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny, nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że decyzja Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] jest w istocie wykonaniem oceny prawnej, wyrażonej w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa 561/11 i Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 2012 r. o sygn. akt I OSK 2245/11. I.K. nigdy nie pełnił służby na stanowisku kierownika zmiany, co oznacza, że domaganie się przez niego mianowania na takie stanowisko w ramach przeniesienia na równorzędne stanowisko służbowe jest oczywiście pozbawione jakichkolwiek podstaw zarówno w wymiarze stanu faktycznego, jak i prawnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję I.K. wyraził swoje niezadowolenie z rozstrzygnięć podjętych przez orzekające w sprawie organy Straży Granicznej, zarzucając im błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego, prowadzące w rezultacie do pozbawienia go stanowiska kierownika zmiany. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i o przywrócenie go na poprzednio zajmowane stanowisko kierownika zmiany. Udzielając odpowiedzi na skargę, Komendant Główny Straży Granicznej wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację, jakiej użył w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonego aktu administracyjnego z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (t. j.: Dz. U. z 2011 r. Nr 116, poz. 675 ze zm.) przewiduje przekształcenie stosunku służbowego funkcjonariusza Straży Granicznej w formie decyzji, od której przysługuje odwołanie do wyższego przełożonego, a jeżeli ustawa zastrzega decyzję dla Komendanta Głównego Straży Granicznej, to od takiej decyzji służy odwołanie do ministra właściwego do spraw wewnętrznych (art. 36 ust. 1, 2 i 3 tej ustawy). Powołany przepis ustawy o Straży Granicznej zawiera przesłanki kompetencyjne, wskazując, który przełożony jest właściwy do podjęcia decyzji w sprawie mianowania, przeniesienia funkcjonariusza i zwolnienia ze służby. W tym przedmiocie mieści się także decyzja o zwolnieniu z zajmowanego dotychczas stanowiska służbowego i przeniesieniu (mianowaniu) na inne stanowisko służbowe. Decyzja właściwego przełożonego w tym przedmiocie podlega generalnej regule, wedle której funkcjonariusza można zwolnić z zajmowanego dotychczas stanowiska służbowego i przenieść (mianować) na inne stanowisko służbowe – równorzędne stanowisku, z którego następuje zwolnienie. Wynika to a contrario z przepisu art. 42 ust. 1 i 2 ww. ustawy o Straży Granicznej, wymieniającego w sposób wyczerpujący obligatoryjne i fakultatywne przesłanki uzasadniające przeniesienie funkcjonariusza na niższe stanowisko służbowe. Z treści tych przepisów wynika w szczególności, że na niższe stanowisko służbowe można przenieść funkcjonariusza, z różnych przyczyn, gdy nie ma możliwości mianowania go na stanowisko równorzędne. W wyroku z dnia 20 lipca 2012 r. o sygn. akt I OSK 2245/11 Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa 561/11, uchylającego decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], jak i rozkaz personalny Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia skarżącego z zajmowanego stanowiska specjalisty – kierownika zmiany [...] Strzeżonego Ośrodka dla Cudzoziemców i Aresztu w Celu Wydalenia w B. i mianowania na stanowisko specjalisty I sekcji [...] Strzeżonego Ośrodka dla Cudzoziemców i Aresztu w Celu Wydalenia w B., wskazał, że I.K. nie mógł pełnić służby na stanowisku kierownika zmiany, jako że takie stanowisko nie jest przewidziane w strukturach Oddziałów Straży Granicznej, toteż błędem WSA w Warszawie było stwierdzenie, iż skarżący pełnił służbę równocześnie na stanowisku specjalisty, jak i kierownika zmiany. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, błędna ocena Sądu I instancji w tym zakresie nie miała jednak wpływu na wynik sprawy, wszak skarżący był objęty ochroną związkową, o której mowa w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t. j.: Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 ze zm.) w związku z art. 72 ust. 2 ww. ustawy o Straży Granicznej, toteż przeniesienie na inne stanowisko wymagało uzyskania zgody zakładowej organizacji związkowej na dokonanie zmiany warunków pełnienia służby na niekorzyść funkcjonariusza, czego wówczas nie uczyniono. W rozpoznawanej sprawie, której przedmiotem jest zwolnienie I.K. z zajmowanego stanowiska specjalisty – kierownika zmiany [...] Strzeżonego Ośrodka dla Cudzoziemców i Aresztu w Celu Wydalenia w B. i mianowanie na stanowisko specjalisty – kontrolera grupy [...] Strzeżonego Ośrodka dla Cudzoziemców w B. Placówki Straży Granicznej kat. II w B., tryb konsultacji ze związkami zawodowymi został zachowany, bowiem przed podjęciem przez Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej decyzji z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] Prezydium Zarządu Oddziałowego NSZZ Funkcjonariuszy Straży Granicznej przy Komendzie [...] Oddziału Straży Granicznej w C. w uchwale z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] jednogłośnie wyraziło zgodę na mianowanie I.K. na stanowisko specjalisty – kontrolera grupy [...] Strzeżonego Ośrodka dla Cudzoziemców w B. Placówki Straży Granicznej kat. II w B. Skarżący kwestionuje, że dokonane przeniesienie pozbawiło go stanowiska kierownika zmiany, co świadczy – w jego ocenie – o pogorszeniu warunków pełnienia służby, a tym samym – o nierównorzędności stanowisk. Sąd jednak twierdzeń strony nie podziela, gdyż w powoływanym już wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzono, że zapis "kierownik zmiany" w odniesieniu do zajmowanego przez skarżącego stanowiska specjalisty stanowił jedynie dookreślenie zakresu jego obowiązków. Zatem zapis ten nie mógł stanowić podstawy roszczeń, wywodzonych z faktu samego przeniesienia na inne stanowisko służbowe, jak również nie mógł być punktem odniesienia dla porównywania parametrów tych stanowisk w aspekcie ich równorzędności. Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest dla Sądu orzekającego w niniejszej sprawie wiążące. Wynika to z przepisów art. 170 i art. 171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zgodnie z art. 170 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Prawomocny wyrok sądu administracyjnego ma zatem w przedmiocie rozstrzygnięcia powagę rzeczy osądzonej (art. 171 ww. ustawy). Wyrażony przez NSA pogląd prawny ma więc pełne zastosowanie w niniejszej sprawie, wszak do podjęcia kwestionowanych przez stronę decyzji doszło w istocie w wykonaniu zapadłych orzeczeń Sądów. Trafnie Komendant Główny Straży Granicznej argumentuje, że domaganie się przez zainteresowanego mianowania na stanowisko kierownika zmiany w ramach przeniesienia na równorzędne stanowisko służbowe jest pozbawione jakichkolwiek podstaw zarówno w wymiarze stanu faktycznego, jak i prawnego. Skoro bowiem I.K. nie pełnił służby na stanowisku kierownika zmiany, a jedynie poczyniono w zakresie jego obowiązków tego rodzaju zapis, będący tylko dookreśleniem zajmowanego stanowiska specjalisty, to nie można przyjąć, by jego roszczenia były usprawiedliwione. Skarżący nie mógł pełnić służby na stanowisku kierownika zmiany, jako że takie stanowisko nie jest przewidziane w strukturach Oddziałów Straży Granicznej. Co więcej, ze sprawy nie wynika, by skarżący, pełniąc służbę na stanowisku specjalisty – kierownika zmiany, pobierał dodatek funkcyjny, jaki przysługuje funkcjonariuszowi pełniącemu służbę na stanowisku kierowniczym. Dookreślenie zajmowanego stanowiska specjalisty, poprzez zapis "kierownik zmiany", pełniło jedynie rolę organizacyjną. W wyniku przeprowadzonych zmian organizacyjnych Strzeżony Ośrodek dla Cudzoziemców i Areszt w Celu Wydalenia w B. został włączony w strukturę organizacyjną Placówki Straży Granicznej kat. II w B. i aktualnie w Placówce tej stanowisko specjalisty i stanowisko kierownika zmiany to dwa odrębne stanowiska służbowe. Struktura etatowa jednostki stanowiska takiego, jak "specjalista – kierownik zmiany sekcji [...]", nie przewiduje, natomiast stanowisko specjalisty – kontrolera występuje w [...] grupie uposażenia, zaś stanowisko kierownika zmiany występuje w [...] grupie uposażenia. Stanowisko specjalisty – kontrolera jest stanowiskiem wykonawczym, na którym funkcjonariuszom przysługuje dodatek służbowy, a na stanowisku kierownika zmiany przysługuje dodatek funkcyjny, należny funkcjonariuszom pełniącym służbę na stanowiskach kierowniczych i samodzielnych. W strukturze etatowej Placówki opisane stanowiska służbowe nie są zatem równorzędne. Jednakże wobec faktu, iż skarżący pełnił służbę na stanowisku specjalisty, a zapis "kierownik zmiany" stanowił tylko dookreślenie jego zakresu obowiązków – jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny – w takiej sytuacji mianowanie funkcjonariusza na stanowisko specjalisty – kontrolera, istniejące w strukturze etatowej Placówki Straży Granicznej kat. II, odpowiada pod względem posiadanej dotychczas przez zainteresowanego grupy uposażenia i posiadanego przez niego stopnia etatowego stanowisku zajmowanemu, spełnia zatem warunek równorzędności stanowisk, co wynika z tabeli nr 2 i 6 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 24, poz. 148 ze zm.). W przedstawionym stanie rzeczy, podjęte w sprawie decyzje należy uznać za prawidłowe, zaś zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione. Sąd nie dopatrzył się w działaniach organów uchybień, zarówno przy ustaleniu stanu faktycznego sprawy, jak i jego ocenie w świetle prawa materialnego, co oznacza, że Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku.