II SA/Wa 1198/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na uchwałę Rady Wyższej Szkoły [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia odrzucić skargę. W. K. przedmiotem swojej skargi z dnia 8 maja 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił uchwałę Rady Wyższej Szkoły [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów. W odpowiedzi na skargę Rektor Wyższej Szkoły [...] wniósł o jej odrzucenie, podkreślając, że sprawa nie ma charakteru sądowoadministracyjnego, gdyż zaskarżony akt nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił uchwałę Rady Wyższej Szkoły [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.), ustawę tę stosuje się do publicznych i niepublicznych szkół wyższych. W myśl zaś art. 1 ust. 2 cyt. ustawy, nie stosuje się jej do szkół wyższych i wyższych seminariów duchownych prowadzonych przez kościoły i związki wyznaniowe, z wyjątkiem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, chyba że ustawa lub umowa między rządem a władzami kościołów lub związków wyznaniowych stanowi inaczej. Z treści przywołanych przepisów wyraźnie wynika wola ustawodawcy poddania przepisom ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym działalności publicznych i niepublicznych szkół wyższych oraz Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, ale już nie szkół wyższych i wyższych seminariów duchownych prowadzonych przez kościoły i związki wyznaniowe. Wprawdzie od tej reguły dopuszczalne są wyjątki, jednak zgodnie z podstawowymi regułami wykładni, nie można ich domniemywać. Oznacza to, że o ile ustawa lub umowa między rządem a władzami kościołów lub związków wyznaniowych nie stanowi inaczej, wyłączone jest stosowanie art. 190 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, stanowiącego w jakich przypadkach skreśla się (lub można skreślić) studenta z listy studentów, a także art. 207 ust. 1 tej ustawy, zgodnie z którym do decyzji podjętych w sprawach indywidualnych studentów stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Z kolei w myśl art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 97, poz. 481 ze zm.), Kościół ten ma prawo do zakładania i prowadzenia seminariów teologicznych, zwanych także seminariami duchownymi, oraz instytutów misyjnych, w których kształci według własnego programu kandydatów na duchownych oraz osoby świeckie przygotowujące się do realizacji misji Kościoła. Wyższe Seminarium Duchowne [...] jest wyższą szkołą teologiczną uprawnioną do nadawania absolwentom tytułu zawodowego licencjata teologii [...]. Tytuł ten jest równoważny z tytułem zawodowym licencjata nadawanym przez państwowe szkoły wyższe (ust. 2). Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 1 ww. ustawy, Kościół ma prawo do zakładania i prowadzenia szkół wyższych. Status prawny tych szkół, a także tryb i zakres uznawania przez Państwo stopni i tytułów nadawanych przez te szkoły regulują umowy między Ministrem Edukacji Narodowej a Zarządem Kościoła. Studentom szkół, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 14 ust. 2, przysługują świadczenia opieki zdrowotnej finansowane ze środków publicznych oraz ulgi w opłatach za przejazdy środkami publicznego transportu zbiorowego na równi ze studentami uczelni publicznych (ust. 2). Osobom pozostającym w stosunku pracy w szkołach, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 14 ust. 2, przysługują na równi z odpowiednimi pracownikami uczelni publicznych świadczenia: 1) opieki zdrowotnej finansowane ze środków publicznych; 2) ubezpieczenia społecznego; 3) zaopatrzenia emerytalnego pracowników i ich rodzin. Nauczycielom przysługują ponadto ulgi w opłatach za przejazdy środkami publicznego transportu zbiorowego na równi z nauczycielami akademickimi (ust. 3). Analiza powyższych przepisów wskazuje, że zawarte w ustawie – Prawo o szkolnictwie wyższym regulacje prawne dotyczące studentów publicznych i niepublicznych szkół wyższych nie mają zastosowania do studentów Wyższej Szkoły [...], w zakresie, jakiego dotyczy niniejsza sprawa tzn. skreślenia z listy studentów. Jak podkreślił to Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt I OSK 1697/12 (orzeczenie niepublikowane, dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl)., "stosunki pomiędzy władzami Wyższej Szkoły [...] a jej studentami mają charakter wewnętrzny (wewnątrzzakładowy) regulowany w sposób ustalony przez strony. Nie można domniemywać stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i kognicji sądu administracyjnego w sprawach, które są wyraźnie odmiennie potraktowane przez ustawodawcę z uwagi na status danej szkoły wyższej. Okoliczność, że WS [...] przyjmuje studentów spoza kręgu [...] nie przesądza o utracie przez tą szkołę charakteru jest wyższej szkoły [...] nadanej jej przez art. 14 ust. 2 ustawy z 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej. Z uwagi na charakter wskazanej ustawy oraz podkreślenie, że Kościół rządzi się w swoich sprawach własnym Prawem Kościelnym i swobodnie wykonuje władzę duchową i jurysdykcyjną oraz zarządza swoimi sprawami (art. 3), a WS [...] jest osobą prawną Kościoła [...] (art. 4 ust. 2 pkt 3 w zw. z obwieszczeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 14 lipca 2003 r. w sprawie zmiany nazwy Wyższego Seminarium Duchownego Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego im. Michała Beliny-Czechowskiego w Podkowie Leśnej, M. P. 2003 r. Nr 38, poz. 563), uznanie braku kognicji sądu administracyjnego nie może być traktowane jako naruszenie art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji. [...] W braku określenia w przepisach, a przede wszystkim w ustawie o stosunku Państwa do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej odmiennie – z uwagi na treść art. 1 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym – w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawa skreślenia z listy studentów Wyższej Szkoły [...] nie podlega kognicji sądu administracyjnego." Powyższy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekający w niniejszej sprawie w całości podziela. Z tej przyczyny należy uznać skargę W. K. na uchwałę Rady Wyższej Szkoły [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów za niedopuszczalną. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.