II SA/Wa 1216/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Sławomir Antoniuk, Protokolant Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2008 r. sprawy ze skargi Z. Ś. na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie rozstrzygniętej decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r.: - oddala skargę. W dniu [...] marca 2007 r. funkcjonariusz Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - Z. S. złożył prośbę o zwolnienie go ze służby. W tym samym dniu Szef ABW rozkazem personalnym nr [...] na podstawie art. 60 ust. 3 ustawy z 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, zwolnił funkcjonariusza ze służby, wyznaczając termin rozwiązania stosunku służbowego na dzień 30 kwietnia 2007 r. W dniu 17 sierpnia 2007 r. Z. S. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności powyższego rozkazu, wskazując jako podstawę nieważności art. 156 § 1 pkt 2 i 7 Kpa. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego decyzją nr [...] z dnia [...] września 2007 r., odmówił stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] marca 2007 roku i następnie rozpatrując wniosek funkcjonariusza o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. utrzymał w mocy decyzję ją poprzedzającą. Rozstrzygnięcie to stało się ostateczne. Wnioskiem z dnia [...] marca 2008 roku, Z. S. wystąpił do Szefa ABW o wznowienie postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] marca 2007 roku, wskazując na nowe, nieznane organowi podczas wydawania obu decyzji, to jest zarówno z dnia [...] września 2007 r., jak i z dnia [...] listopada 2007 r. okoliczności faktyczne dotyczące przyczyn jego zwolnienia z ABW, które zostały ujawnione podczas rozprawy w dniu [...] lutego 2008 r. przed Sądem Rejonowym [...] w sprawie o sygn. akt. [...]. W ocenie byłego funkcjonariusza zaistniała przesłanka uzasadniająca wznowienie postępowania w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., Szef ABW na podstawie art. 149 § 3 Kpa, odmówił wznowienia powyższego postępowania. Od tej decyzji Z. S. w dniu 25 kwietnia 2008 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Szef ABW po rozpatrzeniu tego wniosku, decyzją z dnia [...] maja 2008 r. utrzymał w mocy swoje rozstrzygnięcie z dnia [...] kwietnia 2008 r., wskazując, iż przedmiotem postępowania o wznowienie, może być wyłącznie kontrola prawidłowości decyzji zapadłej w postępowaniu zwykłym, dlatego też nie można wznowić postępowania w sprawie, której przedmiotem było stwierdzenie nieważności decyzji. Decyzja ta stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 21 października 2008 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1009/08, uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r., wskazując na niewłaściwą wykładnię i zastosowanie przez organ instytucji wznowienia postępowania administracyjnego. Kilka dni po złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu 28 kwietnia 2008 r., Z. S. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., wydaną przez Szefa ABW. Jako podstawę do wznowienia wskazał art. 145 § 1 pkt 4 i art. 148 § 2 Kpa, stwierdzając, iż bez własnej winy nie brał udziału w tym postępowaniu. W uzasadnieniu wniosku powołał się na okoliczności ujawnione podczas rozprawy, przed Sądem Rejonowym [...]. Szef ABW decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2008 r., na podstawie art. 149 § 3 Kpa, odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. i następnie ponownie rozpatrując niniejszą sprawę, decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 Kpa utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] maja 2008 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na niedopuszczalność wniosku o wznowienie postępowania, które nie zostało zakończone decyzją ostateczną, zgodnie z art. 145 § 1 Kpa. Organ podkreślił, iż uwzględnienie wniosku naruszałoby zasadę wyrażoną w art. 16 § 1 Kpa. Z. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję z dnia [...] lipca 2008 r., wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego, to jest art. 16 § 1, art. 145 § 1 pkt 4 i 5 oraz art. 7 Konstytucji RP. W uzasadnieniu skargi wskazywał, iż instytucja wniosku o ponowne rozparzenie sprawy nie jest typową instytucją odwoławczą, dlatego też w jego ocenie, decyzja organu z dnia [...] kwietnia 2008 r. miała cechy ostateczności. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka, co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga nie jest zasadna. Organ prawidłowo rozstrzygnął niniejszą sprawę i prawidłowo zastosował oraz zinterpretował przepisy prawa, a zaskarżona decyzja Szefa ABW odpowiada prawu. Faktem jest, że sprawa o wznowienie postępowania administracyjnego, zainicjowanego wnioskiem skarżącego z dnia [...] marca 2008 r., w której wydano decyzję nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. o odmowie wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności rozkazu o zwolnieniu skarżącego ze służby, nie została ostatecznie zakończona. Z. S. w dniu 16 maja 2008 r., złożył wniosek o powtórne jej rozpatrzenie na zasadzie art. 127 § 3 Kpa. Z części wstępnej art. 145 § 1 Kpa wprost wynika, że wznowienie postępowania jest dopuszczalne, wyłącznie w takiej sprawie, w której wydana została decyzja ostateczna. Według art. 16 § 1 Kpa decyzjami ostatecznymi są tylko takie decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji. Postępowanie zakończone decyzją nieostateczną nie może zostać wznowione dopóki decyzja ta nie stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 127 § 3 Kpa "od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy (...)" Wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wyłącza dopuszczalność wznowienia postępowania. Wniesienie tego wniosku otwiera drogę do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, nie jest więc spełniona przesłanka zakończenia sprawy decyzją ostateczną. Złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w sytuacji określonej w art. 127 § 3 Kpa powoduje, że postępowanie administracyjne w danej sprawie nie zostało jeszcze ostatecznie zakończone. Składając ten wniosek, skarżący dokonał wyboru, trybu weryfikacji zaskarżonej decyzji administracyjnej z dnia [...] kwietnia 2008 r. Innymi słowy, dalsza kontrola instancyjna przedmiotowej decyzji toczyła się zgodnie z żądaniem skarżącego, we wskazanym przez niego trybie - w trybie ponownego rozpatrzenia sprawy i w momencie złożenia przez skarżącego trzy dni później drugiego wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego tą właśnie decyzją, postępowanie jeszcze trwało. Wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie, było wobec tego niedopuszczalne. Z tych też powodów zarzuty zawarte w skardze są chybione. Analizując postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie, Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji, które mogłoby skutkować jej uchyleniem lub stwierdzeniem nieważności. Dlatego, mając powyższe na uwadze na podstawie art. 132 i art. 151 przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.