II SA/Wa 1217/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2012 r. oddalającego skargę M. B. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia na inne stanowisko służbowe postanawia - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku - M. B. pismem z dnia 8 listopada 2012 r. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2012 r. oddalającego skargę M. B. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia na inne stanowisko służbowe wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku M. B. wskazał, że w pouczeniu, które otrzymał z wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy wskazano, że obecność na rozprawie nie była obowiązkowa oraz, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (pkt 3). W związku z tym był przeświadczony, że nawet po oddaleniu skargi, sąd doręczy mu sentencję wyroku i dopiero wtedy będzie mógł wystąpić z wnioskiem o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Dalej M. B. podał, że w dniu 6 listopada 2012 r. w rozmowie telefonicznej z pracownikiem wydziału informacji sądowej dowiedział się, że sąd nie przesłał sentencji wyroku, gdyż o doręczenie sentencji jak i uzasadnienia wyroku należy złożyć wniosek. Jednocześnie M. B. podniósł, że od 29 marca 2012 r. przebywa na zwolnieniu lekarskim i jest pod stałą opieką lekarza psychiatry, a jego stan zdrowia psychicznego mógł się przyczynić do nieprawidłowej interpretacji pouczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 141 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a."), uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym, z zastrzeżeniem § 2. W sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (art. 141 § 2 zd. 1 P.p.s.a.). Jednocześnie stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku, sąd z urzędu w ciągu tygodnia od ogłoszenia wyroku doręcza odpis jego sentencji z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia (art. 140 § 2 P.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę, który zapadł na rozprawie jest sporządzane wyłącznie na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, chyba że strona jest pozbawiona wolności. Z kolei art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z treści przywołanych przepisów wynika, że uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż w ocenie sądu wniosek M. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku został wniesiony w siedmiodniowym terminie na dokonanie tej czynności. Przyczyna uchybienia terminu ustała bowiem, jak wskazał M. B., w dniu 6 listopada 2012 r., kiedy to dowiedział się w rozmowie telefonicznej z pracownikiem wydziału informacji sądowej, że sąd nie przesłał mu sentencji wyroku. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony natomiast w dniu 8 listopada 2012 r. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu M. B. dokonał również czynności, której nie dokonał w terminie, tj. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia. Zdaniem Sądu, nie została jednak w sprawie spełniona przesłanka braku winy w uchybieniu terminu i z tego względu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. M. B. pouczenie co do procedury, sposobu i terminu uzyskiwania uzasadnienia wyroku otrzymał wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy. Wbrew jego twierdzeniom, z zawartego tam pouczenia nie wynika, że otrzyma on pocztą odpis sentencji wyroku. Z pkt 4 pouczenia jednoznacznie wynika, że sąd sporządza i doręcza z urzędu wyrok z uzasadnieniem tylko w przypadku uwzględnienia skargi. Zasadnie M. B. podaje, iż w pouczeniu (pkt 3) wskazano, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Należy jednak przypomnieć, że w pkt 2 tego pouczenia wyraźnie określono sytuację, w której sąd doręcza odpis sentencji wyroku stronie nieobecnej na rozprawie, a dotyczyła ona jedynie osób pozbawionych wolności. W pozostałych przypadkach, co wynika z pouczenia, wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku należy złożyć w terminie 7 dni, od dnia ogłoszenia wyroku, a czynność ta dokonana po terminie jest bezskuteczna. Reasumując, w ocenie Sądu, M. B. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu. Nie może on się bowiem skutecznie powoływać na niezrozumienie treści pouczenia, czy też na niejasno sformułowane pouczenie, albowiem w ocenie Sądu, szczegółowo wskazuje ono procedurę uzyskiwania uzasadnień wyroków i sytuacje, w których stronom nieobecnym na posiedzeniu sądu doręcza się odpis sentencji zapadłego rozstrzygnięcia. Skoro zatem M. B. zdecydował się nie brać udziału w rozprawie, to powinien, jako strona dbająca należycie o swoje interesy, dowiedzieć się, np. telefonicznie, o treści zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia i na podstawie uzyskanych informacji podjąć decyzję co do dalszych czynność procesowych (vide: postanowienie NSA z dnia 14 września 2012 r. sygn. I OZ 665/12 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Ponieważ tego nie uczynił, nie może powoływać się na brak winy w uchybieniu terminu. Bez znaczenia pozostaje przy tym fakt przebywania przez M. B. na długotrwałym zwolnieniu lekarskim oraz pod stałą opieką lekarza psychiatry. Wskazać bowiem należy, że M. B. w dniu 14 maja 2012 r. otrzymał decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej, od której z zachowaniem terminu złożył, w dniu 29 maja 2012 r., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ze skargi tej wynika, że posiada on zdolność do jasnego, precyzyjnego formułowania swoich żądań. Żądania te zostały uzasadnione poprzez wskazanie przepisów prawa, które jego zdaniem, organ błędnie zastosował bądź błędnie nie zastosował. Okoliczność ta świadczy o tym, że stan zdrowia, w tym zdrowia psychicznego M. B. nie wpływa na jego prawidłowe działanie i rozumienie. Dodatkowo podnieść należy, że M. B. nie wykazał, aby jego stan zdrowia był na tyle zły, że uniemożliwił mu złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie. Choroba strony może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu, ale tylko wówczas, gdy rzeczywiście uniemożliwia podjęcie czynności procesowej. Samo złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości nie mogą być potraktowane jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność strony. Zauważyć należy, że dolegliwości zdrowotne M. B. nie były jednak na tyle poważne, skoro pomimo ich trwania od 29 marca 2012 r. "do chwili obecnej" w dniu 29 maja 2012 r. złożył skargę do sądu. Okoliczności te świadczą o tym, że choroba nie była tego rodzaju, że mogła stanowić przeszkodę w złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.