II SA/Wa 1222/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę Komendant Główny Policji (KGP, organ) decyzją z [...] stycznia 2021 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256; dalej Kpa.) oraz art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r. poz. 2176; dalej u.d.i.p.), po rozpoznaniu odwołania Pana W. S. (skarżący, wnioskodawca) od decyzji nr [...] z [...] grudnia 2020 r. Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]. (Komendant Wojewódzki) w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego. Do wydania decyzji KGP doszło w następującym stanie sprawy. Dnia [...] października 2020 r., na adres poczty elektronicznej Komendy Wojewódzkiej Policji w [...], wpłynął wniosek W. S. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej podania: - imion i nazwisk pracowników Komendy Wojewódzkiej Policji w [...]., będących funkcjonariuszami publicznymi, z uwzględnieniem wydziału, stopnia, pełnionej funkcji, - adresu e-mail służbowego (wnioskodawca wnosi, o udostępnienie adresów e-mail, w takiej postaci, która umożliwi skopiowanie adresów), - maksymalnego rozmiaru pliku/plików, które mogą zostać odebrane w e-mailu, przez poszczególne adresy e-mail, - przebiegu kariery zawodowej Komendantów Wojewódzkich Policji w [...]. oraz ich zastępców przed rokiem 1989 i po tym roku, - przebiegu kariery zawodowej Komendantów Powiatowych Policji w [...]. oraz ich zastępców, przed rokiem 1989 i po tym roku. Na polecenie Komendanta Wojewódzkiego podjęte zostały czynności dotyczące przedmiotowego zagadnienia. Sprawa poddana została także konsultacji radcy prawnego Komendy Wojewódzkiej Policji w [...]. Komendant Wojewódzki, działając na podstawie art. 104 i art. 107 Kpa., w związku z art. 16 ust. 1 i art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p., po rozpatrzeniu ww. wniosku odmówił wnioskodawcy udzielenia części informacji, to jest odmówił podania: 1) imion i nazwisk policjantów Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] ., będących funkcjonariuszami publicznymi, z uwzględnieniem: wydziału, stopnia, pełnionej funkcji, w zakresie dotyczącym policjantów służby kryminalnej, 2) adresu e-mail - służbowego oraz maksymalnego rozmiaru plików, które mogą zostać odebrane w e-mailu - w odniesieniu do imiennych służbowych skrzynek e-mail policjantów i pracowników Policji, niesłużących do komunikacji urzędowej z podmiotami pozapolicyjnymi, 3) przebiegu kariery zawodowej Komendantów Wojewódzkich Policji w [...]. oraz ich zastępców, przed rokiem 1989 i po tym roku – w zakresie osób niepozostających na dzień złożenia wniosku w służbie w Policji, 4) przebiegu kariery zawodowej Komendantów Powiatowych Policji w [...]. oraz ich zastępców, przed rokiem 1989 i po tym roku – w zakresie osób niepozostających na dzień złożenia wniosku w służbie w Policji. W pozostałym zakresie objętym wnioskiem, Komendant Wojewódzki wskazał, że informacja publiczna oraz wskazanie, w jakim zakresie dane żądane we wniosku nie stanowią informacji publicznej, zostały przekazane wnioskodawcy na adres e-mail. Ustalając zakres informacji, które nie mogą być wnioskodawcy udostępnione, Komendant Wojewódzki podał, że poza osobami pełniącymi stanowiska komendantów i ich zastępców w KWP i KPP, wnioskodawca w zakresie podmiotowym swojego wniosku wskazał na informacje dotyczące pracowników KWP, będących funkcjonariuszami publicznymi. W związku z tym wyjaśnił, że w Komendzie Wojewódzkiej Policji funkcjonariuszami publicznymi są jedynie: 1) pracownicy niepełniący funkcji wyłącznie usługowych, a więc tacy, którzy są wyposażeni na mocy odrębnego umocowania w kompetencje władcze organu Policji; 2) policjanci, do zadań których bezpośrednio należy wykonywanie ustawowych zadań Policji, wskazanych w art. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2020 r. poz. 360 ze zm.). Jak wyjaśnił Komendant Wojewódzki, w piśmie Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa nr [...] z [...] listopada 2017 r. w sprawie ochrony prawnej przewidzianej w przepisach prawa karnego dla funkcjonariuszy publicznych, wskazano, że "Pracownik usługowy nie wykonuje zakresu obowiązków, który jest prawnie zastrzeżony dla działania jego pracodawcy, do jego kompetencji nie należy rozstrzyganie spraw i podejmowanie decyzji na temat funkcjonowania instytucji, lub urzędu, w którym jest zatrudniony, lecz wykonywanie pomocniczych (porządkowych) czynności wedle z góry ustalonych norm działania. Czynności zawodowe nie stają się funkcjami administracyjnymi tylko dlatego, że wykonywane: są w ramach państwowych (również samorządowych) struktur organizacyjnych". Należy jednak pamiętać, jak stwierdził Komendant Wojewódzki, że podmiotowy zakres pojęcia "funkcjonariusz publiczny", w odniesieniu do pracowników, określa przepis art. 115 § 13 pkt 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks kamy (Dz.U. z 2020 r. poz. 1444 ze zm.), w związku z czym dla określenia, którzy pracownicy KWP zaliczają się do kategorii funkcjonariuszy publicznych, w pełni aktualna jest teza wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 2020 r. (sygn. akt I OSK 185/20), w której czytamy: "Sprawowanie funkcji publicznych wiąże się z realizacją określonych zadań w urzędzie i wskazanie czy mamy do czynienia z funkcją publiczną, winno odnosić się do badania, czy określona Osoba w ramach instytucji publicznej realizuje w pewnym zakresie nałożone na instytucję zadania publiczne. Chodzi o podmioty, którym przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnych w ramach instytucji, przy czym nie muszą to być jedynie osoby zajmujące stanowiska kierownicze w organie, lub osoby uprawnione do wydawania decyzji administracyjnych. Takim osobami będą bowiem także osoby, które wywierają wpływ na podejmowanie rozstrzygnięć o charakterze władczym, a zatem osoby pełniące takie stanowiska i funkcje, których sprawowanie jest równoznaczne z podejmowaniem działań wpływających bezpośrednio na sytuację prawną innych osób lub łączy się co najmniej z przygotowywaniem szeroko rozumianych decyzji dotyczących innych podmiotów. Będą to pracownicy, którzy w ramach swoich obowiązków wykonują zadania, które wywierają wpływ na podejmowanie rozstrzygnięć o charakterze władczym. Nie jest zatem trafne stanowisko, iż pracownikami pełniącymi funkcję publiczne są tylko osoby zajmujące stanowiska kierownicze w organie, natomiast wszyscy pozostali pracownicy samorządowi nie pełnią funkcji publicznych". Natomiast odnośnie do policjantów, Komendant Wojewódzki powołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 grudnia 2017 r. (sygn. akt: II SAB/Op 146/17), w którego tezie nr 1, czytamy: "Co do zasady, informacje dotyczące działań policjanta jako funkcjonariusza publicznego stanowią informację publiczną, o ile są to działania podejmowane w ramach obowiązków służbowych, mieszczących się w ustawowym zakresie działań Policji". Do zadań ustawowych Policji określonych w art. 1 ustawy o Policji nie można zaliczyć zadań realizowanych jedynie dla utrzymania funkcjonowania jednostki organizacyjnej Policji, dlatego policjanci, do zakresów zadań których należy wyłącznie utrzymanie infrastruktury (zaopatrzenie, inwestycje, informatyka), czy wewnętrzne funkcje organizacyjne (finanse, kadry), jeśli jednocześnie nie pełnią roli wpisującej się we władcze kompetencje organu Policji, nie zaliczają się do kręgu podmiotowego funkcjonariuszy Policji, mimo formalnego braku wyartykułowania takiego wyłączenia w literalnym brzmieniu art. 66 ustawy o Policji. Należy też zaznaczyć, zdaniem Komendanta Wojewódzkiego, że nawet odnośnie do zakresu, w jakim żądane przez wnioskodawcę informacje stanowią informację publiczną, tj. w zakresie pracowników umocowanych do realizacji kompetencji władczych Komendanta Wojewódzkiego oraz policjantów, do zadań których należy realizacja ustawowych zadań Policji, określonych w art. 1 ustawy o Policji, zastosowanie znajdą wyłączenia, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. W opinii Komendanta Wojewódzkiego w odniesieniu do tych wyłączeń konieczne było wydanie decyzji odmawiającej udzielenia informacji co do policjantów i zakresów przedmiotowych informacji objętych wnioskiem, których ujawnienie naruszyłoby jakiekolwiek tajemnice ustawowo chronione (informacje niejawne, informacje w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych, włączając w to dane osobowe policjantów wykonujących takie czynności itp.) nawet bez doprecyzowania ścisłego zakresu wyłączeń. Odnosząc się do kwestii podania wszystkich adresów służbowych e-mail Komendant Wojewódzki wskazał, że zgodnie z zarządzeniem nr 30 Komendanta Głównego Policji z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie funkcjonowania organizacji hierarchicznej w Policji, które to określa sposób przekazywania korespondencji służbowej, wszelka korespondencja przesyłana do funkcjonariuszy jest niezwłocznie przekazywana do bezpośredniego przełożonego. Bezpośredni przełożony funkcjonariusza podejmuje decyzje o dalszym sposobie załatwienia sprawy, dlatego wszelkie pozostałe – imienne adresy służbowe e-mail pracowników i policjantów nie służą do bezpośredniej korespondencji z podmiotami zewnętrznymi, a ich ujawnienie stwarzałoby zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania systemu teleinformatycznego jednostek organizacyjnych Policji, są więc danymi chronionymi w oparciu o art. 5 ust. 1 u.d.i.p., z uwagi na bezpieczeństwo Państwa (patrz - wyrok naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2019 r. sygn. akt I OSK 2687/17). Natomiast odnosząc się co do wielkości skrzynek e-mail, Komendant Wojewódzki poinformował, że wszystkie skrzynki poczty służbowej pozwalają na przesyłanie załączników o jednakowej maksymalnej wartości. Nie jest to jednak stała wartość, a jej wielkość zależy od rodzaju przesyłanego pliku. Odnosząc się do żądania przekazania przebiegu kariery zawodowej Komendantów Wojewódzkich Policji w [...]. i ich zastępców, jak również Komendantów Powiatowych Policji w [...] i ich zastępców, Komendant Wojewódzki stwierdził, że przebieg kariery komendantów nie będących w służbie na dzień wydania decyzji stanowi informację chronioną w oparciu o art. 5 ust. 2 u.d.i.p., albowiem jest to informacja podlegająca ograniczeniu ze względu na prywatność osób fizycznych niebędących obecnie policjantami. Wnioskodawca w dniu [...] stycznia 2021 r., kwestionując sposób rozpatrzenia sprawy, wniósł odwołanie od decyzji nr [...] Komendanta Wojewódzkiego, w której zarzucił organowi naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Na poparcie swojej tezy o domniemanej potrzebie uchylenia przedmiotowej decyzji wskazywał jakoby "dostęp do poszczególnych funkcjonariuszy Policji, powinien być komunikacyjnie nieograniczony", a ponadto podnosił, iż "w łatwy sposób, można uzyskać adres e-mail, poszczególnych funkcjonariuszy Policji, posiadając dane osobowe". Ponadto wyraził dezaprobatę dla argumentacji, wedle której nie wszystkie adresy e-mail funkcjonariuszy Policji oraz pracowników Policji służą do bezpośredniej korespondencji z obywatelami. Wniósł o uchylenie ww. decyzji Komendanta Wojewódzkiego w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, "z wniosku, w pkt. 1,2,3,4 - wg wniosku w pkt. 1,2,3 - na podstawie u.d.i.p., z dn. 06 wrzesień 2001 r.", nakazanie Komendantowi Wojewódzkiemu wydania informacji publicznej, zgodnie z przedmiotowym wnioskiem "(...) - dot. punktów 1,2,3,4 - wg wniosku w pkt 1,2,3." W uzasadnieniu wymienionej na wstępie decyzji KGP wskazał, że dokonując analizy akt sprawy i badając, w pierwszej kolejności, przesłankę zakwalifikowania żądanych danych jako informacji publicznej, podziela w tym zakresie stanowisko organu pierwszej instancji. Zarówno zasób informacyjny dotyczący funkcjonariuszy oraz pracowników organu administracji publicznej, ich narzędzi pracy w postaci adresów skrzynek poczty elektronicznej, a także przebieg kariery osób zajmujących stanowiska kierownicze w garnizonie [...] Policji posiada walor publiczny, a zatem w omawianej sprawie został spełniony zakres przedmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wniosek ów można wysnuć poprzez analizę wskazanego w art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy przykładowego katalogu informacji publicznych. Zdaniem KGP z informacji przedstawionych w toku dotychczasowego postępowania, jak również z samego faktu wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej wynika, że Komendant Wojewódzki dysponuje informacją, o której mowa we wniosku. Pozytywne rozstrzygnięcie zagadnienia publicznego charakteru zawnioskowanej informacji rodzi zatem obowiązek zbadania czy informacja taka powinna zostać udostępniona, a w przypadku konieczności odmowy udostępniania takiej informacji także weryfikacji czy czynność ta została dokonana w zgodzie z obowiązującymi przepisami. Biorąc pod uwagę powyższe, organ poddał ocenie przesłanki przemawiające za faktem uznania wnioskowanych informacji za informacje o charakterze reglamentowanym. Istotna dla zobrazowania argumentacji przemawiającej za uznaniem wnioskowanych danych za informację publiczną, do której dostęp został ograniczony na mocy art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p., jest w ocenie organu szczegółowa analiza treści zapytania z [...] października 2020 r., w którym wnioskodawca zwrócił się o udostępnienie wszystkich imion i nazwisk pracowników Komendy Wojewódzkiej Policji w [...]. będących funkcjonariuszami publicznymi wraz ze służbowym adresem poczty elektronicznej. Treść żądania skupiała się na uzyskaniu szerokiej bazy danych osób wykonujących zadania służbowe w ramach wskazanego organu administracji, w której znalazłyby się dane funkcjonariuszy i pracowników Policji realizujących zadania w komórkach organizacyjnych takich jak np. Wydział Kryminalny, Wydział Dochodzeniowo-Śledczy, Wydział Techniki Operacyjnej, Wydział do Walki z Przestępczością Gospodarczą, Wydział do Walki z Przestępczością Narkotykową, Wydział Ochrony i Poszukiwania Osób czy też Wydział ds. Ochrony Informacji Niejawnych. Specyfika czynności podejmowanych w tego rodzaju komórkach organizacyjnych nie dopuszcza możliwości ujawnienia danych policjantów wykonujących czynności operacyjno-rozpoznawcze. Ponadto, na podstawie art. 20a ustawy o Policji, w związku z wykonywaniem zadań wymienionych w art. 1 ust. 2 ustawy o Policji, Policja zapewnia ochronę form i metod realizacji zadań, informacji oraz własnych obiektów i danych identyfikujących policjantów. Przechodząc do argumentacji przemawiającej za brakiem możliwości udostępnienia zestawienia imiennego funkcjonariuszy i pracowników Policji, nie dotyczącej li tylko realizacji wprost ustawowych zadań Policji polegających na ochronie życia i zdrowia oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, KGP zauważył, że przekazanie tego rodzaju bazy danych wszystkich funkcjonariuszy i pracowników organu, która funkcjonowałaby w przestrzeni publicznej mogłoby rodzić potencjalne problemy z obszaru zapewnienia bezpieczeństwa infrastruktury informatycznej utrzymywanej przez Policję, podobnie jak określenie maksymalnego rozmiaru pliku, który może być odebrany przez poszczególne adresy e-mail. Z tego też względu upublicznienie wszystkich imion i nazwisk oraz adresów poczty elektronicznej, wziąwszy pod uwagę specyfikę zadań realizowanych przez Komendę Wojewódzką Policji w [...]., w ocenie KGP, nie jest możliwe. Dodatkowo KGP podkreślił, że każdy organ administracji publicznej podaje do wiadomości publicznej, poprzez stronę internetową Biuletynu Informacji Publicznej, dane kontaktowe służące do załatwiania określonego rodzaju spraw. Ma to na celu zapewnienie efektywnego obiegu korespondencji realizowanej przez urząd od momentu jej rejestracji przez kancelarię, aż do jej załatwienia i udzielenia odpowiedzi zainteresowanemu. Określone procedury i kompetencje poszczególnych komórek organizacyjnych czy też konkretnych funkcjonariuszy i pracowników Policji determinują sposób i zakres kontaktu w danej sprawie. Wobec tego, zdaniem organu, chybiony jest argument skarżącego jakoby do kontaktu z organem winien zostać udostępniony adres imienny każdego pracownika danej instytucji. Skrzynki poczty elektronicznej, w głównej mierze, służą do wewnętrznej komunikacji w ramach organu i usprawniają pracę mającą na celu przygotowanie określonych stanowisk. Prowadzenie korespondencji z każdym pracownikiem na każdym etapie sprawy byłoby przeciwskuteczne i generowałoby komplikacje. Zatem za nieuprawnioną KGP uznał tezę skarżącego jakoby udostępnienie wszystkich adresów e-mail było uzasadnione faktem, iż każdy obywatel mógłby prowadzić korespondencję z każdym dowolnie wybranym pracownikiem, bez względu na przypisane mu kompetencje i zakres obowiązków decyzyjnych albowiem to właśnie określenie danych kontaktowych przez organ implikuje możliwość sprawnego skierowania przez obywateli korespondencji i jej właściwą realizację. Tym samym KGP podzielił stanowisko organu I instancji wyartykułowane w treści decyzji nr [...] , iż przygotowanie omawianego zestawienia nie jest możliwe. Odnosząc się do kwestii udostępnienia przebiegu kariery zawodowej komendantów wojewódzkich Policji w [...]. i ich zastępców oraz komendantów powiatowych Policji w [...]. i ich zastępców, przed i po roku 1989, KGP skonstatował, że organ I instancji zinterpretował art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w sposób, który zapewnia dostęp do informacji publicznej na temat osób aktualnie sprawujących funkcje organów. Co do osób piastujących tego rodzaju funkcje w przeszłości, w ocenie Komendanta Wojewódzkiego, korzystają one z prawa do prywatności. KGP stwierdził, że przebieg kariery zawodowej danej osoby po zakończeniu służby bądź pracy może korzystać z ochrony na mocy art. 5 ust 2 ustawy z uwagi na fakt, iż nie jest powiązany w sposób bezpośredni z aktualnie wykonywanymi zadaniami publicznymi. Tym bardziej, sama informacja na temat kariery zawodowej nie odnosi się do konkretnego zadania publicznego realizowanego przez ówczesnego funkcjonariusza Policji, a jest jedynie zapisem przebiegu jego służby. Dokonując oceny rozstrzygnięcia w tym zakresie KGP wskazał, iż organ I instancji generalnie uznał, iż tego rodzaju dane są informacją publiczną oraz są chronione na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy, co zostało wskazane w decyzji nr [...], natomiast jednocześnie w piśmie z [...] grudnia 2020 r. do wnioskodawcy stwierdzono, że przedmiotowe dane nie stanowią informacji publicznej. Niemniej jednak, odnotowana niekonsekwencja nie miała w ocenie KGP wpływu na meritum rozstrzygnięcia określonego w decyzji nr [...]. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie KGP do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiódł skarżący. Skarżący domagał się uchylenia decyzji Nr [...] Komendanta Głównego Policji z [...] stycznia 2021 r., w sprawie [...], utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję i decyzji Nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]., z [...] grudnia 2020 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, w sprawie (...), z wniosku z dnia [...] października 2020 r., w pkt. 1,2,3,4 według wniosku w pkt. 1,2,3 - na podstawie u.d.i.p. Wniósł również o nakazanie Komendantowi Wojewódzkiej Policji w [...]. wydania informacji publicznej, zgodnie z przedmiotowym wnioskiem z dnia [...] października 2020 r. dot. punktów 1,2,3,4 według wniosku w pkt 1,2,3. Zdaniem skarżącego KGP stosuje daleko idącą niekonsekwencje, tzn. czasem twierdzi, że przebiegu kariery funkcjonariuszy publicznych, nie pełniących już służby w Policji, udostępnić nie może, a czasem nie tyle twierdzi, że może udostępnić, co po prostu udostępnia, czego zmaterializowanym wyrazem jest udostępnienie informacji publicznej, w przedmiocie przebiegu kariery zawodowej H.J., który od lat jest na policyjnej emeryturze i prowadzi działalność gospodarczą. Niemniej jednak i w tamtym czasie KWP w [...]., wykazała kolejną zasadniczą niekonsekwencję, tzn. KWP w [...]., wydała informację publiczną, ww., natomiast nie wydała informacji publicznej, w przedmiocie przebiegu kariery D. Z., gdyż twierdziła, że "mail z wnioskiem nie dotarł". Pomimo, iż e-maile, z dwoma wnioskami wysyłane były jeden po drugim w odstępie kilku minut, to jeden dotarł, a drugi rzekomo nie. W ocenie skarżącego biegły sądowy w zakresie informatyki, odzyskiwania danych, z listy Prezesa Sądu Okręgowego w [...], bez większego problemu ustaliłby, a właściwie wykazałby, że KWP w [...]., po prostu kłamie. Nadto, wszelkie tego typu lub podobne e-maile, docierały do KWP w [...]., a informacji od administratora /tego czy innego/, informującego o niedoręczeniu, czy o problemach z doręczeniem e-maila, dotyczącego przebiegu kariery D.Z., po prostu nie było. Jak stwierdził skarżący, Komenda Główna Policji wykazała się niekonsekwencją, ponieważ pisemnie poinformowała, poprzez operatora Poczty Polskiej, że KWP w [...]., drugiego wniosku o udostępnienie informacji publicznej /dot. D. Z./, nie otrzymała, oraz, że "mam" ponownie wystąpić, do KWP w [...]. i że Komendant Wojewódzki, udostępni wnioskowaną informację. Skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu, z potwierdzonych za zgodność z oryginałem, dokumentów, z KWP w [...]., oraz z KGP w Warszawie, z akt sprawy, dot. wniosku, o udostępnienie informacji publicznej, tj. przebiegu kariery zawodowej D. Z., w szczególności z dokumentu, w którym KGP w [...], wskazuje, ażeby wnioskodawca ponownie zwrócił się do KWP w [...]. i że informacja publiczne zostanie udostępniona. W przypadku, gdy D. Z., nigdy w Policji nie pracował, wniosek ten będzie bezprzedmiotowy, niemniej jednak, wówczas oznaczałoby to, że KGP /w dorozumiany sposób/, wprowadza w błąd. Skarżący podał, że "jedyne z czym może wystąpić, to ze skargą na kilkuletnią bezczynność - z cechami cynizmu i pogardy - KWP w [...]., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu." Zdaniem skarżącego organy Policji utrudniają dotarcie do prawdy, dotyczącej przebiegu kariery zawodowej, często znanych im osób, oraz osób, z karierami z PRL'u, w związku z czym, poszczególne organy zasłaniają się różnoraką, w zależności od okoliczności interpretacją przepisów, albo obyczajów, tudzież stosowanych praktyk, implikowanych w społeczeństwo, od dekad. Zwrócił uwagę na kolejną rozbieżnością, w działaniu Komendanta Wojewódzkiego, poprzez wydanie informacji publicznej, w odniesieniu do byłego KPP w [...]., insp. J. G. W reakcji na poważne rozbieżności, w twierdzeniach Komendy Głównej Policji i Komendy Wojewódzkiej Policji w [...]., skarżący przyznał, "że używając terminologii potocznej, dość słabo to wszystko wygląda, albowiem działania poszczególnych Komend, zarówno wewnątrz Komend, jak i w stosunku do innych Komend, dla każdego obywatela, powinny być spójne i wykazywać się przede wszystkim pewnego rodzaju obowiązkową konsekwencją, w poszczególnych działaniach, wg określonych norm, zasad współżycia społecznego, zawartych, w przeróżnych aktach prawnych, w tym wypadku, w tak ważnej, dla zasad wzajemnej demokracji." Skarżący stwierdził, że "powoływanie się kolejnego organu, na art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, pozbawione jest podstaw, prawnych, podstaw faktycznych, albowiem skarżący wnioskował o informacje, dot. pełnienia funkcji publicznych, tj. w trakcie pełnienia poszczególnych funkcjonariuszy publicznych, w trakcie pełnienia służby, a nie po zakończeniu służby. W związku z powyższym, powoływanie się kolejny raz, na prywatność tychże osób, jest zupełnie bezprzedmiotowe." Ponadto, w opinii skarżącego, każdy obywatel ma prawo, dokonywać własnej oceny poszczególnych działań przeróżnych funkcjonariuszy publicznych, w tym funkcjonariuszy Policji, oraz poszczególnych działań Policji, w przestrzeni publicznej, społecznej, w czasie wykonywania obowiązków, przez poszczególnych Komendantów, a także przez dowolnego funkcjonariusza Policji, znajdującego się w strukturze organizacyjnej Komendy, celem oceny, poszczególnych działań Policji, zarówno co do konkretnych decyzji, jak i np. polityki personalnej, wobec obywateli, etc. Taka ocena, jest możliwa, wyłącznie poprzez właściwą ocenę, poszczególnych następstw czasowych, dokonywanych działań przez Policję, w związku przyczynowo -skutkowym, wynikającym, właśnie z /m.in./ przebiegu kariery poszczególnych funkcjonariuszy Policji. Zdaniem skarżącego wszystkie żądane we wniosku informacje nie mają charakteru "przetworzeniowego", są informacjami prostymi, a wyodrębnienie tych danych, polega po prostu, na spisaniu i to "elektronicznym". Innymi słowy, takie wyodrębnienie żądanych danych, jest zwykłą czynnością techniczną, "żeby nie powiedzieć sekretariacką." Zdaniem skarżącego ocena KGP, jakoby dane wszystkich policjantów były utajnione z mocy ustawy, jest nieuprawniona, albowiem takie rozumowanie, prowadziłoby do przekonania, że w Komendzie zatrudnieni są sami "tajniacy". W ocenie skarżącego argumenty KGP nijak się mają do u.d.i.p., albowiem dywagacje Policji, oraz /potencjalne/ problemy natury technicznej, nie mogą nie tylko uniemożliwiać, co nawet utrudniać, realizacji podstaw demokracji, zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. Jako niezrozumiałe skarżący uznał stanowisko Policji, która bez problemu umożliwia kontakt telefoniczny, z dowolnymi funkcjonariuszem Policji, a mailowego, już nie. Komendant Wojewódzki, raz twierdzi, że przebieg kariery zawodowej funkcjonariuszy Policji, niebędących już w służbie, podlega udostępnieniu, a innym razem, twierdzi, że nie podlega udostępnieniu, z uwagi na prywatność, byłych funkcjonariuszy Policji, nie podając przy tym, na czym to naruszenie prywatności miałoby w ogóle polegać i nie podaje przy tym, jak się ma prywatność jednego funkcjonariusza, do drugiego. Zdaniem skarżącego KGP w ww. decyzji nr [...], w zasadzie powiela argumenty "Komendanta Głównego Policji", przychylając się tym samym, do argumentów podawanych przez organ, zobowiązany do wydania żądanych informacji publicznych, w związku z czym, jak podał skarżący, przytoczył argumenty zawarte w odwołaniu, będące integralną częścią przedmiotowej skargi. Skarżący uznał, że odmowne stanowisko organu zobowiązanego do wydania informacji publicznej, jest niezrozumiałe, w ujęciu: - możliwości sprawnego i personalnego komunikowania się z poszczególnymi funkcjonariuszami Policji /i odwrotnie/; - możliwości stwierdzenia/ustalenia adresu e-mail; - znając Imię i Nazwisko, poszczególnych funkcjonariuszy Policji, m.in. poprzez obowiązek każdorazowego przedstawiania/wylegitymowania się, podczas przeprowadzanej interwencji, poszczególnych funkcjonariuszy Policji; - znając Imię i Nazwisko, poszczególnych funkcjonariuszy Policji, mających obowiązek noszenia munduru, z własnymi danymi osobowymi; - znając Imię i Nazwisko, poprzez kontaktowanie się na przykład telefonicznie, z poszczególnymi funkcjonariuszami Policji, z danego Wydziału. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, że wniosek powinien być sformułowany w sposób precyzyjny i jasny. Ponadto z treści wniosku można wnioskować, iż w istocie dotyczy on udostępnienia zbioru danych (bliżej nie określonych pracowników i funkcjonariuszy Policji), tymczasem prawo do informacji dotyczy informacji o sprawie publicznej, a nie udostępnienia zbioru materiałów lub danych jako takich. Wobec tego, że podmiot do którego skierowany jest wniosek nie jest upoważniony do jego modyfikacji, musi on spełniać choćby minimalne wymogi formalne pozwalające na ustalenie przedmiotu i zakresu żądania w celu jego załatwienia, czego w niniejszej sprawie zabrakło (podobnie: uchwała NSA z dnia 9 grudnia 2013 r. I OPS 7/13). Zdaniem KGP w przedmiotowej sprawie zachodzi możliwość ewentualnego udostępnienia danych funkcjonariuszy Policji, którzy korzystają z ochrony, o której mowa w art. 20a ust. 1 ustawy o Policji, a który stanowi, że w związku z wykonywaniem zadań wymienionych w art. 1 ust. 2 Policja zapewnia ochronę form i metod realizacji zadań, informacji oraz własnych obiektów i danych identyfikujących policjantów. Udostępnienie danych funkcjonariuszy może także dotyczyć funkcjonariuszy, którzy wykonują zadania Policji o charakterze czynności operacyjno- dochodzeniowych. W takim wypadku prawo do udostępnienia danych tych funkcjonariuszy podlega ograniczeniu, o którym mowa w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto zdaniem KGP wnioskowane informacje stanowią tzw. informacją przetworzoną, bowiem w chwili złożenia wniosku organ nie dysponował i nie dysponuje danymi oraz informacjami dotyczącymi funkcjonariuszy (komendantów). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na mocy art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") Skarga nie jest zasadna. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.; dalej: "Konstytucja RP") w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (art. 61 ust. 2 Konstytucji RP). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji RP). Dostęp do informacji publicznej nie ma charakteru absolutnego i może być ograniczony, gdyby ujawnienie pewnych informacji zagrażałoby interesom państwa, a pośrednio także interesom wszystkich obywateli. Z tej przyczyny w art. 5 u.d.i.p. zostały wskazane ograniczenia w dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z tym przepisem, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: "NSA") prezentowany jest pogląd, w myśl którego prawo do informacji o działalności organów władzy publicznej nie ma charakteru absolutnego. Konstytucja RP w art. 61 ust. 3 dopuszcza jego ograniczenie z uwagi ochronę porządku publicznego czy bezpieczeństwa. Zagrożenie terroryzmem i rozwój przestępczości zorganizowanej powodują, że coraz częściej trzeba godzić się na takie działania służb chroniących porządek prawny i bezpieczeństwo obywateli, które ograniczają swobody obywatelskie, w tym sferę prywatności. Do opinii publicznej docierają przy tym informacje o nadużywaniu uprawnień dotyczących działań operacyjnych. Tym ważniejsze jest, aby działalność służb specjalnych podlegała społecznej kontroli w obszarach, które nie ograniczają możliwości ich skutecznego działania i nie dotyczą konkretnych prowadzonych postępowań, stosowanych w nich metod operacyjnych czy też danych funkcjonariuszy będących pracownikami konkretnych służb. Nie sposób równocześnie zaprzeczyć, że nie mogą podlegać ujawnieniu informacje, których ujawnienie groziłoby porządkowi i bezpieczeństwu publicznemu lub narażało na szwank działania organów chroniących te wartości (vide wyroki NSA z 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 2620/14 i z 24 sierpnia 2018 r., sygn. akt I OSK 1422/16 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedstawiony wyżej pogląd jest szczególnie istotny w przedmiotowej sprawie, w której bezsprzecznie Komendant Wojewódzki Policji jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej jako organ władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a objęte wnioskiem informacje mają walor informacji publicznej. Udokumentowane informacje dotyczące funkcjonariuszy Policji należy traktować jako sprawę publiczną związaną bezpośrednio z działalnością i funkcjonowaniem Policji. Jednakże nie można z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP wywodzić żądania zapoznania się każdego z każdą, bez wyjątku, informacją posiadającą przymiot informacji publicznej. Sama Konstytucja RP, jak i u.d.i.p. stwarzają możliwość wprowadzenia ograniczenia w dostępie do pewnych informacji. Konstrukcja art. 5 u.d.i.p. umożliwia wprost zastosowanie przepisów art. 20a ust. 1 ustawy o Policji jako uzasadnienia odmowy dostępu do żądanych informacji. Stosownie do treści art. 20a ustawy o Policji, w związku z wykonywaniem zadań wymienionych w art. 1 ust. 2 Policja zapewnia ochronę form i metod realizacji zadań, informacji oraz własnych obiektów i danych identyfikujących policjantów. W rozpoznawanej sprawie wniosek o udostępnienie informacji publicznej został sformułowany ogólnie i szeroko – obejmował bowiem w zasadzie żądanie uzyskania dostępu do szerokiej bazy danych osób wykonujących zadania służbowe w ramach wskazanego organu. Odmawiając udostępnienia tych danych organ powołał się na art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. oraz art. 20a ustawy o Policji i wyjaśnił, że Policja realizuje zadania w komórkach organizacyjnych takich jak np. Wydział Kryminalny, Wydział Dochodzeniowo-Śledczy, Wydział Techniki Operacyjnej, Wydział do Walki z Przestępczością Gospodarczą, Wydział do Walki z Przestępczością Narkotykową, Wydział Ochrony i Poszukiwania Osób czy też Wydział ds. Ochrony Informacji Niejawnych. Specyfika czynności podejmowanych w tego rodzaju komórkach organizacyjnych nie dopuszcza możliwości ujawnienia danych policjantów wykonujących czynności operacyjno-rozpoznawcze. Ponadto, na podstawie art. 20a ustawy o Policji, w związku z wykonywaniem zadań wymienionych w art. 1 ust. 2 ustawy o Policji, Policja zapewnia ochronę form i metod realizacji zadań, informacji oraz własnych obiektów i danych identyfikujących policjantów. Realizacja wniosku skarżącego o tak ogólnej i szerokiej konstrukcji sprowadza się do ujawnienia wszystkich danych i szczegółów dotyczących pracowników danej jednostki Policji. W tym miejscu warto przytoczyć fragment uzasadnienia wyroku NSA z 27 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 1769/13: "Nie można uznać, aby art. 5 u.d.i.p. zawierał wyczerpujący katalog przyczyn, które w konkretnej sprawie mogą uzasadniać konieczność ograniczenia dostępu do informacji wytworzonych, odnoszących się czy będących w posiadaniu podmiotów publicznych. Istnieją bowiem również inne, niż wymienione w tym przepisie ustawowym, wartości, których ochrona uzasadnia - w świetle art. 61 ust. 3 Konstytucji - zastosowanie tego typu ograniczeń. Przepis art. 61 ust. 3 Konstytucji jest adresowany nie tylko do ustawodawcy, umożliwiając wprowadzanie ustawami generalnych i abstrakcyjnych ograniczeń prawa do informacji, lecz również do sądów, które - na podstawie analizy okoliczności konkretnej sprawy - są upoważnione do uznania, że z uwagi na potrzebę ochrony wolności i praw, porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa istnieje w określonym przypadku konieczność odmówienia udostępnienia informacji." W ocenie tut. Sądu, powołane przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji przepisy - art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w związku z art. 20a ust. 1 ustawy o Policji mają zastosowanie w niniejszej sprawie. Cel ochrony konkretnych informacji, zawarty w tych przepisach jest jednoznaczny i oczywisty, jeśli zważy się na ustawowe zadania, dla których powołano Policję. Przepisy te nie budzą jakichkolwiek wątpliwości w zakresie sformułowanego w nich kategorycznego zakazu udostępniania tego typu informacji. W konsekwencji należy podzielić stanowisko obu organów, iż udostępnienie żądanych informacji doprowadziłoby do ujawnienia danych identyfikujących wszystkich funkcjonariuszy Policji zatrudnionych we wskazanej jednostce, oraz ich adresów email, a tym samym doszłoby do upublicznienia ich danych osobowych . Udostępnienie obywatelom tego rodzaju informacji może doprowadzić do sytuacji, w której organy Policji utracą możliwość prawidłowego i skutecznego wykonywania swoich zadań. Odnosząc się do kwestii wielkości skrzynek email poszczególnych pracowników należy wskazać, że organ ustosunkował się do tej kwestii wskazując, że wszystkie skrzynki poczty służbowej pozwalają na przesłanie załączników o jednakowej maksymalnej wartości, która nie jest jednak wartością stałą a jej wielkość zależy od rodzaju przesłanego pliku. Sąd podziela również stanowisko organów w zakresie żądania dotyczącego przebiegu kariery zawodowej Komendantów Wojewódzkich Policji w [...]. i [...]. oraz ich zastępców, przed rokiem 1989 i po tym roku – w zakresie osób niepozostających na dzień złożenia wniosku w służbie w Policji, wskazując, że informacja ta stanowi informację chronioną w oparciu o art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Reasumując, organy Policji obu instancji prawidłowo oceniły materiał sprawy, nie naruszając przepisów prawa w sposób skutkujący wyeliminowaniem ich rozstrzygnięć z obrotu prawnego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.