II SA/Wa 123/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Karolina Kisielewicz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] października 2021 r. 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącego B. K. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 245 ust. 1 pkt. 1 oraz art. 113 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 324.) - zwanej dalej p.w.p., w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2020 r. poz. 2167 z późn. zm.) – zwanej dalej u.d.i.p., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2021 r. nr [...] o odmowie udostępnienia B.K. informacji publicznej w zakresie decyzji Urzędu Patentowego RP o odmowie rejestracji wzoru przemysłowego [...]. Decyzje powyższe zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z dnia [...] września 2020 r., przesłanym pocztą elektroniczną, B.K. wystąpił do Urzędu Patentowego RP o udostępnienie informacji publicznej m.in. decyzji odmawiającej rejestracji wzoru przemysłowego, która była przedmiotem kontroli przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 16 października 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 1257/19. Postanowieniem z dnia [...] września 2020 r. Urząd Patentowy RP odmówił udostępnienia wnioskowanej decyzji. Podstawę prawną postanowienia stanowił art. 251 ust. 21, art. 113 oraz art. 252 p.w.p. i art. 123 K.p.a. W uzasadnieniu tego postanowienia organ – odwołując się do zamieszczonej w art. 1 ust. 2 u.d.i.p. normy kolizyjnej wyjaśnił, że w tej sprawie podstawą rozstrzygnięcia powinny być przepisy p.w.p. Wskazał, że uwzględnienie żądania mogłoby zagrozić prawnie uzasadnionym interesom uprawnionego w rozumieniu art. 251 ust. 21 p.w.p. Postanowienie to zostało zaskarżone przez B.K. do WSA w Warszawie, który wyrokiem z dnia 18 czerwca 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 994/21 uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd zwrócił uwagę, że zagadnienie udostępniania akt postępowań prowadzonych przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej unormowane zostało dwutorowo: w przepisach p.w.p. oraz – subsydiarnie, z mocy art. 2 ust. 1 u.d.i.p., w stosowanych przepisach tej ustawy. Dostęp do akt w trybie art. 251 ust. 1 i 2 p.w.p. odnosi się do żądań skierowanych w odniesieniu do postępowań pozostających w toku. Nie odnosi się natomiast do żądań wystosowanych po zakończeniu postępowania. Z tego powodu wnioski o udostępnienie akt złożone przez niebędące stronami podmioty po zakończeniu postępowania administracyjnego rozpoznawać należy na podstawie przepisów u.d.i.p., stosowanych w zakresie nieuregulowanym przez przepisy p.w.p. Sąd wskazał w związku tym, że rozpoznając wniosek skarżącego ponownie należy uczynić to z uwzględnieniem regulacji u.d.i.p., uwzględniając to, że w myśl art. 2 ust. 1 u.d.i.p. prawo dostępu do informacji publicznej służy każdemu, a decyzja administracyjna, stanowi podlegający udostępnieniu dokument, o ile nie występują, znajdujące umocowanie w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, przeszkody blokujące uwzględnienie takiego żądania. Rozpoznając ponownie wniosek B.K. Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] października 2021 r. wydana na podstawie art. 5 ust. 2 w związku z art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. w związku z art. 113 p.w.p., odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie decyzji Urzędu Patentowego RP o odmowie rejestracji wzoru przemysłowego [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie ma przepis art. 5 ust. 2 u.d.i.p., który stanowi, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Konkretyzacją tego przepisu jest art. 113 p.w.p. stanowiący, że "w okresie poprzedzającym rejestrację wzoru przemysłowego Urząd Patentowy bez zgody zgłaszającego nie udziela osobom nieuprawnionym informacji o zgłoszeniu". Organ wyjaśnił, że wskazany przepis jest realizacją zasady poufności treści zgłoszenia wzoru przemysłowego. Obowiązywanie tej zasady jest wyrazem poszanowania przez ustawodawcę interesów zgłaszającego, dla którego utrzymanie w tajemnicy zgłoszenia może stanowić czynnik decydujący o przewadze konkurencyjnej. Wygaśnięcie poufności następuje w momencie udzielenia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pod warunkiem uiszczenia opłaty za pierwszy okres ochrony (art. 111 ust. 2 p.w.p.). W przedmiotowej sprawie natomiast, z uwagi na nieudzielenie prawa z rejestracji na wzór przemysłowy, nie doszło do wygaśnięcia poufności. Uprawniony do wzoru przemysłowego pomimo nieuzyskania prawa z rejestracji, ma prawo do ochrony swoich interesów, w szczególności w drodze ochrony przed naruszeniami tajemnicy jego przedsiębiorstwa. Nadto, organ uznał, że należy rozważyć jako potencjalnie prawdopodobną sytuację, w której uprawniony wprowadzi modyfikację wzoru przemysłowego, a następnie dokona ponownego zgłoszenia celem uzyskania prawa z rejestracji. W przypadku ujawnienia informacji dotyczących przedmiotowego zgłoszenia, zniweczona byłaby cecha nowości takiego wytworu, stanowiąca jeden z warunków koniecznych dla uzyskania prawa z rejestracji wzoru przemysłowego. Organ zaznaczył jednocześnie, że kwestia związana z wglądem do akt została również uregulowana na gruncie przepisów unijnych, gdzie funkcjonują analogiczne rozwiązania (art. 74 rozporządzenia Rady (WE) Nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych i art. 72 lit. a rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2245/2002 z dnia 21 października 2020 r. wykonującego rozporządzenie Rady (WE) 6/2002). W konkluzji stwierdził, iż w przedstawionym stanie faktycznym należy odmówić udostępnienia wnioskowanej decyzji w trybie, o którym mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p., ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Pismem z dnia [...] października 2021 r. B.K. wniósł o sprostowanie ww. decyzji w zakresie zawartego w niej pouczenia. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2021 r. Urząd Patentowy dokonał sprostowania decyzji. W złożonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy B.K. zarzucił zaskarżonej decyzji z dnia [...] października 2021 r.: 1) naruszenie prawa materialnego: art. 5 ust. 2 u.d.i.p., poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, a także przepisów postępowania to jest art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a., co najmniej zaś art. 107 § 3 K.p.a., poprzez oparcie zastosowania art. 5 ust. 2 u.d.i.p. jedynie na hipotezie, nie popartej żadnymi dowodami, jakoby istniały w sprawie jakieś tajemnice przedsiębiorcy wymagające ochrony, brak przeprowadzenia postępowania dowodowego w tej kwestii, a co najmniej poprzez brak przedstawienia i omówienia tych dowodów w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, 2) naruszenie art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p. w związku z art. 107 § 3 K.p.a., poprzez brak w uzasadnieniu decyzji oznaczenia podmiotów, ze względu na których dobra (tajemnice przedsiębiorcy) odmówiono udostępnienia informacji publicznej, 3) naruszenie art. 113 p.w.p. w związku z art. 6 K.p.a. - poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 113 p.w.p. przejawiające się w traktowaniu tego przepisu jako ograniczającego dostęp do informacji także po zakończonym postępowaniu rejestrowym, mimo, iż postępowanie w sprawie przedmiotowego wzoru przemysłowego nie jest już i nie może już być "w okresie poprzedzającym rejestrację wzoru" oraz poprzez wskazywanie rzekomych zasad ochrony zgłaszającego, nie mających oparcia w obowiązującym prawie, dla okresu po wydanej decyzji dotyczącej rejestracji wzoru, która jest już prawomocna, 4) naruszenie art. 107 § 3 K.p.a. w związku z art. 16 u.d.i.p., poprzez powołanie w uzasadnieniu prawnym decyzji przepisów rozporządzenia Unii Europejskiej w sprawie wspólnotowych wzorów przemysłowych oraz wysnuwanie z nich wniosków sprzecznych z treścią przywołanych unijnych przepisów. Wobec powyższych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...] października 2021 r. oraz wskazanie organowi, by udostępnił w trybie u.d.i.p., zgodnie z wnioskiem z dnia [...] września 2020 r. treści decyzji dotyczącej wzoru przemysłowego, która była kontrolowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1257/19. W uzasadnieniu wniosku, przedstawiając dotychczasowy przebieg postepowania w tej sprawie, skarżący podniósł, że decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej organ uzasadnił koniecznością ochrony tajemnicy przedsiębiorcy. Skarżący wyjaśnił więc, że kwestię czym jest tajemnica przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 5 ust 2 u.d.i.p. oraz jakie warunki należy spełnić, aby stała się ona przesłanką odmowy udostępnienia informacji publicznej, wielokrotnie zajmowały się sądy administracyjne obu instancji. Skarżący zarzucił, że Urząd Patentowy nie wykazał, aby treść wnioskowanej przez niego decyzji zawierała informacje będące tajemnicą przedsiębiorcy. Urząd wskazuje wprawdzie na poufność zgłoszenia wzoru przemysłowego (czyli opisu oraz ilustracji tego wzoru), ale nie wykazał czy owe informacje zostały przeniesione do decyzji z kwietnia 2019 r. Urząd ograniczył się do ogólnikowego powołania tajemnic, bez ich szczegółowej analizy, nie wykazał także, czy posiada jakiekolwiek oświadczenie zgłaszającego wzór przemysłowy, którego dotyczyła przedmiotowa decyzja z kwietnia 2019 r, określające żądanie utrzymywania poufności jego zgłoszenia także po odmowie rejestracji wzoru przemysłowego. Urząd Patentowy nie rozważył także, a co najmniej nie opisał tego w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] października 2021 r., czy ta rzekoma tajemnica przedsiębiorcy zasługuje na ochronę silniejszą, niż wynikające z art. 61 Konstytucji oraz z art. 2 ust. 1 u.d.i.p, obywatelskie prawo do uzyskania informacji publicznej. Wyjaśniając zarzut z pkt 2 wniosku skarżący podniósł, że podając jako przyczynę odmowy udostępnienia ochronę tajemnicy przedsiębiorcy organ nie wskazał czyje tajemnice chce chronić. Skarżący zauważył, że skoro ochronie miałyby podlegać tajemnice przedsiębiorcy, a jak wynika z uzasadnienia wyroku VI SA/Wa 1257/19 skarżącym była osoba fizyczna, to wymagane przez art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p. oznaczenie podmiotu powinno umożliwiać zidentyfikowanie tej osoby jako przedsiębiorcy, na przykład poprzez podanie numerów REGON lub NIP przedsiębiorstwa. Jest to niezbędne między innymi do sprawdzenia czy osoba, którą Urząd chce chronić przed ujawnieniem informacji, prowadzi działalność gospodarczą i w jakim zakresie. Skarżący podniósł nadto, że Urząd Patentowy błędnie zastosował w sprawie art. 113 p.w.p., który ogranicza dostęp do informacji o zgłoszeniu wzoru przemysłowego w okresie poprzedzającym rejestrację wzoru przemysłowego - a nie okresie po wydaniu decyzji w sprawie tego wzoru. Skoro natomiast zgłaszający wniósł skargę do WSA w Warszawie, to znaczy, że zaskarżona w postępowaniu o sygn. akt VI SA/Wa 1257/19 decyzja nie zadowoliła go, a zatem, niewątpliwie była decyzją odmawiającą rejestracji zgłoszonego wzoru przemysłowego. Skarżący wywodził, że wskutek oddalenia skargi prawomocnym wyrokiem w sprawie VI SA/Wa 1257/19, decyzja z kwietnia 2019 r., będąca już ostateczną w rozumieniu art. 16 K.p.a. (w związku z art. 252 p.w.p.), stała się również decyzją prawomocną. Zatem w postępowaniu administracyjnym, które toczyło się przed Urzędem Patentowy, a kontrolowane było przez WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 16 października 2019 r. sygn. VI SA/Wa 1257/19 - nie ma już możliwości udzielenia prawa z rejestracji wzoru, będącego przedmiotem owego zgłoszenia. Konsekwentnie, sprawa wzoru zgłoszonego przez [...] nie znajduje się w fazie poprzedzającej rejestrację wzoru przemysłowego, która mogłaby uzasadniać zastosowanie art. 113 p.w.p. Skarżący zarzucił, że w decyzji z dnia [...] października 2021 r. Urząd Patentowy pominął to, że ani art. 113 p.w.p., ani żaden inny przepis tej ustawy, nie nakazuje, a także nawet nie zezwala Urzędowi Patentowemu troszczyć się o poufność zgłoszenia i interesy zgłaszającego w okresie po zakończonym już, zwłaszcza negatywnie i prawomocnie, postępowaniu rejestrowym. Skarżący zakwestionował również prawidłowość powołania w decyzji przepisów art. 74 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002, wskazując, że dotyczy on wniosków o zarejestrowanie wzorów które jeszcze nie zostały opublikowane, tymczasem p.w.p. nie przewiduje odraczania publikacji na wniosek zgłaszającego. Nadto, w sprawie zakończonej decyzją, o której udostępnienie wystąpił, nie będzie publikacji wzoru przemysłowego, ponieważ postępowanie zakończono. Zarzucił również, że całkowicie błędnym oraz nieprzydatnym do niniejszej sprawy jest przywołanie przez Urząd Patentowy wykonawczego rozporządzenia Komisji (WE) nr 2245/2002 z dnia 21 października 2002 r. Cytowany przez Urząd art. 72 lit. a) rozporządzenia nr 2245/2002 niczego w niniejszej sprawie nie wyjaśnia, ponieważ przepis ten stanowi o nieudostępnianiu dokumentów dotyczących wyłączenia z orzekania pracowników EUlPO. Skoro w powołanym przepisie wyliczono dokumenty dotyczące "wyłączenia lub odmowy", to chodzi w tym przepisie o odmowę wyłączenia pracownika, a nie o odmowę rejestracji wzoru. Urząd Patentowy RP, w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzją z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 1 oraz art. 113 p.w.p., w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2021 r. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że ochrona prawna wzorów przemysłowych została unormowana w ustawie p.w.p., w tym w jej art. 103 ust. 1. Jedną z przesłanek rejestrowych wzoru przemysłowego jest jego nowość, w tym brak publicznego ujawnienia przed rejestracją. Z tego też względu, zgodnie z art. 113 p.w.p., wskazującym na poufność zgłoszenia w okresie poprzedzającym rejestrację wzoru przemysłowego, Urząd Patentowy bez zgody zgłaszającego nie udziela osobom nieuprawnionym informacji o zgłoszeniu. Organ zaznaczył przy tym, że przepis art. 113 p.w.p. nie normuje etapu postępowania zgłoszeniowego (rozpoczęcie, zakończenie), w jakim on obowiązuje. Nakłada jedynie na Urząd obowiązek utrzymania poufności zgłoszenia w okresie "poprzedzającym rejestrację". Zatem do momentu rejestracji wzoru przemysłowego jest on ustawowo chroniony tajemnicą, ze względu m.in. na przesłanki wskazane w art. 102 oraz art. 103 ust. 1 p.w.p. Z przepisów tych wynika jasno, że jednym z warunków rejestracji wzoru przemysłowego jest jego nowość. Zatem, ujawniając wzór przemysłowy przed udzieleniem prawa z rejestracji, zgłaszający narażony jest na utratę jednej z jego cech a więc nowości - co powodować może przy kolejnym zgłoszeniu podobnego (zmodyfikowanego) wzoru przemysłowego, odmowę ze strony Urzędu Patentowego z przesłanek bezwzględnych. Organ wskazał jednocześnie, że dokonując zgłoszenia wzoru przemysłowego, zgłaszający zamierza go wprowadzić do obrotu głownie w celach zarobkowych. Zatem ujawnienie jego postaci przed upublicznieniem, może narazić zgłaszającego na utratę ochrony swojej własności, w tym ujawnienie tajemnicy przedsiębiorstwa. Wskazuje na to m.in. art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Organ zaznaczył też, że zgłaszający wzór przemysłowy nie musi załączać żadnego oświadczenia określającego żądanie utrzymywania poufności jego zgłoszenia, na co wskazuje skarżący. Ochronę taką zapewnia mu bowiem art. 113 p.w.p., informujący, że do momentu uzyskania rejestracji wzór taki nie zostanie nikomu upubliczniony bez jego zgody. Organ podkreślił, że z przepisu tego nie wynika, by nie należało go stosować po odmowie rejestracji wzoru przemysłowego. Wskazana treść dotyczy "okresu poprzedzającego rejestrację", a więc skoro do rejestracji nie doszło, Urząd zobligowany jest do stosowania tego przepisu. Z jego treści wynika natomiast jasno, że ustawodawca, dbając o interes zgłaszającego, uniemożliwił jego ujawnienie do momentu rejestracji, a w konsekwencji – upublicznienia wzoru przemysłowego. Zatem tyko prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, czy też zgoda zgłaszającego, zwalnia Urząd Patentowy RP z obowiązku utrzymywania go w tajemnicy. Organ zaznaczył jednocześnie, że w wyroku z dnia 18 czerwca 2021 r. WSA w Warszawie nie wypowiedział się jednoznacznie w tym zakresie stwierdzając, że organ powinien rozpoznać wniosek skarżącego w trybie przepisów u.d.i.p., ale z uwzględnieniem ewentualnych przeszkód blokujących uwzględnienie takiego żądania, znajdujących umocowanie w przepisach prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie organu przepisem blokującym takie żądanie jest wskazany art. 113 p.w.p. Do "informacji o zgłoszeniu" wzoru przemysłowego zalicza się również dane zgłaszającego, które bez jego zgody, do czasu udzielenia prawa z rejestracji, nie mogą zostać upublicznione. Organ wskazał nadto, że zgłoszenia wzorów przemysłowych, przeciwnie do znaków towarowych, nie podlegają publikacji w Biuletynie Urzędu Patentowego, właśnie z uwagi na wymóg ich nowości przed udzieleniem prawa z rejestracji. Wobec powyższego organ wskazał, że informacja o podmiocie dokonującym zgłoszenia nie może zostać udzielona skarżącemu, podkreślając, że informacji takiej nie zamieścił również Sąd w swoim wyroku, posługując się jedynie inicjałami zgłaszającego. Odnosząc się do zarzutu wskazanego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co do wykazania przez organ, czy treść wnioskowanej decyzji zawierała informacje będące tajemnicą przedsiębiorcy, organ wyjaśnił, że jednym z elementów decyzji wydawanych przez Urząd Patentowy RP w odniesieniu do przedmiotów prawa własności przemysłowej, w tym wzorów przemysłowych, jest wskazanie ich opisu lub postaci. Zatem udostępnienie takiej decyzji skutkuje ujawnieniem wzoru przemysłowego. W odniesieniu natomiast do zarzutu, że w zaskarżonej decyzji zostały błędnie powołane przepisy rozporządzenia Rady (WE) Nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych, organ wskazał, że przepisy te są analogiczne względem art. 113 oraz art. 251 p.w.p., dotyczących udzielenia lub jego braku informacji o zgłoszeniu przedmiotów własności przemysłowej. W przypadku wzorów wspólnotowych udostępnienie akt uzależnia się również od publikacji zarejestrowanego wzoru. Przepis ten, jak analogiczny przepis wskazany w p.w.p., doprecyzowuje moment udostępnienia akt osobom trzecim, uzależniając go od decyzji o rejestracji wzoru przemysłowego. Zatem, w ocenie organu, wygaśnięcie poufności następuje w momencie udzielenia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pod warunkiem uiszczenia opłaty za pierwszy okres ochrony (art. 111 ust. 2 p.w.p.). Obowiązek zachowania poufności zgłoszenia wzoru przemysłowego nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Uchyla go zgoda zgłaszającego na ujawnienie treści zgłoszenia. Organ uznał, że w przedmiotowej sprawie zgoda taka nie została wydana, zatem zaskarżoną decyzją odmówił udostępnienia dokumentów w trybie u.d.i.p, ponieważ mogłoby to zagrozić prawnie uzasadnionym interesom zgłaszającego, w tym tajemnicy przedsiębiorcy. W skardze na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2021 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, B.K. zarzucił: 1) naruszenie prawa materialnego - art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w związku z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, poprzez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, a także przepisów postępowania to jest art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a., co najmniej zaś art. 107 § 3 K.p.a. - poprzez oparcie zastosowania art. 5 ust. 2 u.d.i.p. jedynie na hipotezie, nie popartej żadnymi dowodami, jakoby istniały w sprawie jakieś tajemnice przedsiębiorcy wymagające ochrony, oraz poprzez brak przeprowadzenia postępowania dowodowego w tej kwestii, a co najmniej brak przedstawienia i omówienia ewentualnych dowodów w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, 2) naruszenie art. 113 p.w.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie przejawiające się w traktowaniu tego przepisu jako ograniczającego dostęp do informacji z akt zgłoszeniowych wzoru przemysłowego także po zakończeniu, z negatywnym wynikiem, postępowania o udzielenie prawa z rejestracji, mimo że wówczas sprawa wzoru przemysłowego nie jest już oraz nie może już być "w okresie poprzedzającym rejestrację wzoru", 3) naruszenie art. 107 § 3 w związku z art. 140 K.p.a., a także w związku z art. 16 u.d.i.p., poprzez powołanie w uzasadnieniu prawnym zaskarżonej decyzji przepisów rozporządzenia Unii Europejskiej w sprawie wspólnotowych wzorów przemysłowych oraz wysnuwanie z nich wniosków sprzecznych z treścią przywołanych unijnych przepisów, 4) naruszenie art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p. w związku z art. 107 § 3 K.p.a., poprzez brak w uzasadnieniu decyzji oznaczenia podmiotu, ze względu na którego dobra (tajemnice przedsiębiorcy) odmówiono udostępnienia informacji publicznej. Wobec tak postawionych zarzutów skarżący wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2021 r., oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] października 2021 r., a także zalecenie Urzędowi Patentowemu RP, aby dotyczącą rejestracji wzoru przemysłowego wg zgłoszenia nr [...], decyzję z dnia [...] kwietnia 2019 r. udostępnił w trybie u.d.i.p, 2) dołączenie do akt niniejszej sprawy akt wcześniejszej sprawy rozstrzygniętej wyrokiem z dnia 18 czerwca 2021 r. sygn. VI SA/Wa 994/21 o dostęp do tej samej informacji, 3) rozpatrzenie niniejszej sprawy w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym, 4) przyznanie skarżącemu od Urzędu Patentowego zwrotu kosztów postępowania przed Sądem według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił, że organ ani w zaskarżonej decyzji, ani w decyzji ją poprzedzającej, nie przedstawił żadnych okoliczności mogących potwierdzić, że [...] - zgłaszający wzór przemysłowy, którego dotyczy decyzja z kwietnia 2019 r, podjął jakiekolwiek działania w celu utrzymania w poufności swoich tajemnic, rzekomo istniejących, np., poprzez złożenie oświadczenia woli, że chciałby utrzymywać w tajemnicy informacje w sprawie zgłoszenia wzoru przemysłowego, również w okresie po wydaniu decyzji z kwietnia 2019 r., mimo że na ów wzór nie uzyskał i nie może już uzyskać prawa z rejestracji. Tym bardziej nie przedstawił Urząd żadnych dowodów podjęcia przez zgłaszającego działań na utrzymania poufności informacji z postępowania rejestrowego dotyczącego tego wzoru, w tym decyzji z kwietnia 2019 r. Skarżący podniósł, że zawarte w zaskarżonej decyzji twierdzenie organu, że zgłaszający wzór przemysłowy nie musi załączać żadnego oświadczenia określającego żądanie utrzymywania poufności jego zgłoszenia, ponieważ ochronę taką zapewnia mu art. 113 p.w.p., jest twierdzenie błędnym w realiach niniejszej sprawy, gdyż nie ubiega się o ujawnienie zgłoszenia przed datą rejestracji, ale o treść decyzji kończącej (z negatywnym wynikiem) postępowanie rejestrowe, a na tym etapie art. 113 p.w.p. już nie działa. Skarżący powołał się ponownie na orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące interpretacji pojęcia tajemnica przedsiębiorcy. Wyjaśniając zarzut nr 2 skargi podniósł, że zakres przepisu art. 113 p.w.p., na który powołuje się organ w decyzjach, obejmuje okres poprzedzający rejestrację wzoru. Tymczasem skarżący wnosi o udostępnienie prawomocnej i ostatecznej decyzji odmawiającej rejestracji wzoru, konsekwentnie zatem, sprawa wzoru zgłoszonego przez [...] nie znajduje się w fazie poprzedzającej rejestrację wzoru przemysłowego, która mogłaby uzasadniać zastosowanie art. 113 p.w.p. Wykładnia art. 113 p.w.p. zastosowana przez organ prowadziłaby natomiast do wniosku, że okres poufności byłby nieograniczony czasowo, a zatem mógłby trwać dłużej, niż maksymalny 25-letni czas ochrony wzoru przemysłowego (art. 105 ust. 6 p.w.p.), co byłoby wykładnią absurdalną, wprowadzającą stan niepewności prawnej. Skarżący zaznaczył jednocześnie, że wprawdzie postanowieniem z dnia 18 listopada 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 994/21 WSA w Warszawie odmówił dokonania wykładni wyroku z 18 czerwca 2021 r., jednak w uzasadnieniu tego postanowienia jednoznacznie stwierdził, że: " Przepis art. 113 p.w.p. ma natomiast zastosowanie przed udzieleniem rejestracji wzoru przemysłowego, a ta w sprawie niniejszej nie ma miejsca, bowiem w sprawie skarżący wnosił o udostępnienie decyzji tego organu z [...] kwietnia 2019 r., wydanej w stosunku do [...], odmawiającej rejestracji wzoru przemysłowego pod tytułem "[...]'". Skarżący zarzucił również, że wskazując na analogię przepisów unijnych i polskich, organ nie dostrzegł jednak tego, że nie ma analogii co do stanów faktycznych: przewidzianego w rozporządzeniu oraz rzeczywiście występującego w sprawie, z której informację (tekst decyzji) skarżący chce uzyskać. Użyte w art. 74 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002 słowa "nie zostały jeszcze opublikowane" wskazują, że owa publikacja ma nastąpić w przyszłości, czyli ograniczenie dostępu do informacji ma charakter jedynie tymczasowy. Natomiast sprawa niniejsza o udostępnienie informacji dotyczy wzoru przemysłowego, na który odmówiono udzielenia ochrony, wobec czego żadnej publikacji już nie będzie. Jednakże traktowanie owej odmowy rejestracji jako przeszkody do udostępnienia informacji publicznej, oznaczałoby, że decyzja, która bezsprzecznie taką informacją jest, ponieważ jest dokumentem urzędowym wskazanym w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) tiret pierwsze u.d.i.p., nie podlegałaby nigdy udostępnieniu, i to bez względu na to czy zawiera, czy też nie, informacje chronione w trybie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. przed ich udostępnieniem. W skardze skarżący zarzucił nadto, że organ nie wskazał czyje tajemnice chce chronić, choć taki obowiązek wynika z art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p. Skarżący zauważył przy tym, że skoro ochronie miałyby podlegać tajemnice przedsiębiorcy, a jak wynika z uzasadnienia wyroku o sygn. akt VI SA/Wa 1257/19 skarżącym była osoba fizyczna, to wymagane przez art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p. oznaczenie podmiotu powinno umożliwiać zidentyfikowanie tej osoby jako przedsiębiorcy, na przykład poprzez podanie numerów REGON, lub NIP przedsiębiorstwa. Jest to niezbędne między innymi do sprawdzenia czy osoba, którą Urząd chce chronić przed ujawnieniem informacji, prowadzi działalność gospodarczą i w jakim zakresie. Urzędu Patentowego RP w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie oraz skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji podkreślając, że postępowanie o uzyskanie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego jest postępowaniem odmiennym niż postępowanie o udzielenie prawa ochronnego na znaki towarowe. W przypadku dokonania zgłoszenia wzoru przemysłowego Urząd Patentowy RP nie publikuje w Biuletynie Urzędu Patentowego (nie ujawnia) żadnych informacji ani o zgłaszającym, ani o przedmiocie zgłoszenia, jak to ma miejsce w przypadku znaków towarowych. Dane wskazane w zgłoszeniu wzoru przemysłowego nie są podawane publicznie do momentu udzielenia prawa z rejestracji. Zatem informacja o dokonaniu zgłoszenia wzoru przemysłowego, do dnia wydania decyzji o udzieleniu prawa z rejestracji, nie jest udzielana osobom nieuprawnionym z uwagi na wymóg posiadania nowości i indywidulanego charakteru wzoru przemysłowego zgodnie z art. 102 p.w.p. W przypadku zatem braku zgody zgłaszającego na rozpowszechnianie informacji na temat przedmiotu zgłoszenia Urząd Patentowy jest zobowiązany utrzymać zgłoszenie w tajemnicy, zgodnie z art. 113 p.w.p., do czasu zarejestrowania wzoru przemysłowego. Skoro zaś decyzja o udzieleniu prawa z rejestracji nie została wydana, to nie nastąpiła czynność zwalniająca Urząd z zachowania tajemnicy. Organ podkreślił ponownie, że art. 113 p.w.p. wskazuje na okres "poprzedzający rejestrację", a nie na zakończenie postępowania zgłoszeniowego, jak błędnie interpretuje go skarżący, np. decyzją negatywną. Zatem dopóki nie nastąpi rejestracja wzoru przemysłowego, a w ślad za nią opłata za okres ochronny, Urząd obowiązany jest dochować tajemnicy zgłoszenia. Z tajemnicy tej zwalnia Urząd, oprócz czynności wskazanych powyżej, zgoda zgłaszającego, której skarżący nie przedstawił. Organ wyjaśnił nadto, że "okres poprzedzający rejestrację" to nic innego jak okres następujący przed rejestracją, zatem okres dopóki nie nastąpi rejestracja. W związku z tym przepis ten nie uzależnia możliwości ujawnienia danych wzoru przemysłowego po zakończeniu postępowania zgłoszeniowego, lecz po rejestracji wzoru przemysłowego. W związku z tym, jeżeli rejestracja nie nastąpiła, to Urząd nie jest zwolniony z poufności zgłoszenia, o co wnioskuje skarżący, wnosząc o przesłanie w ramach dostępu do informacji publicznej decyzji wydanej w tej sprawie. Organ wyjaśnił, że na tej podstawie odmówił również wskazania danych zgłaszającego pomimo, że art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p. na to wskazuje. Działając na podstawie ustawy p.w.p. Urząd zobowiązany jest ją stosować zgodnie z treściami w niej zawartymi. Ustawodawca nie bez powodu zawarł w niej brak możliwości ujawniania danych o zgłoszeniu w zakresie wzorów przemysłowych. Brak wcześniejszego ujawnienia wynika również z rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 2002 r. w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń wzorów przemysłowych, który w § 24 reguluje kwestię informacji podawanych w ogłoszeniu w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" o udzieleniu prawa z rejestracji. Odnosząc się natomiast do zarzutu niewłaściwego zastosowania art. 5 ust. 2 u.d.i.p w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji organ stwierdził, że wyczerpujące stanowisko w tej kwestii zawarł w zaskarżonej decyzji i argumentację tą podtrzymuje. Podkreślił również, że zgłaszający wzór przemysłowy nie musi załączać żadnego oświadczenia określającego żądanie utrzymywania poufności jego zgłoszenia, co zarzuca skarżący. Ochronę taką zapewnia mu art. 113 p.w.p., informujący, że do momentu uzyskania rejestracji wzór taki nie zostanie nikomu upubliczniony bez zgody zgłaszającego. Należy jednocześnie odnotować z urzędu, że WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 18 listopada 2021 r. odmówił dokonania wykładni wyroku tego Sądu z dnia 18 czerwca 2021 r. wydanego w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 994/21 przez wskazanie, czy zawarta w nim ocena Sądu, że ograniczenie dostępu do informacji wynikające z art. 251 p.w.p. obowiązuje tylko w okresie trwającego postępowania przed organem o udzielenie praw wyłącznych, odnosi się również do ograniczenia tego dostępu, wynikającego z art. 113 p.w.p. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd stwierdził, że przywoływana przez skarżącego konieczność wykładni wyroku w świetle brzmienia art. 113 p.w.p., zgodnie z którym w okresie poprzedzającym rejestrację wzoru przemysłowego Urząd Patentowy bez zgody zgłaszającego nie udziela osobom nieuprawnionym informacji o zgłoszeniu, jest niezasadna. W sprawie niniejszej wniosek skarżącego dotyczył udostępnienia przez organ akt dotyczących postępowania zakończonego wydaniem decyzji Urzędu Patentowego RP z [...] kwietnia 2019 r. Sąd uzasadniając swoje rozstrzygnięcie jednoznacznie wskazał, że z tego powodu wnioski o udostępnienie akt złożone przez niebędące stronami podmioty po zakończeniu postępowania administracyjnego rozpoznawać należy na podstawie przepisów u.d.i.p., stosowanych w zakresie nieuregulowanym przez przepisy p.w.p. Akta te, stanowią informację publiczną, choć nie wszystkie zawarte w nich materiały powinny podlegać udostępnieniu, a to z uwagi na potrzebę rozważenia ochrony pewnych danych, na przykład osobowych, bądź objętych tajemnicą prawnie chronioną. Konsekwencją tych ustaleń było zalecenie Sądu, by organ ponownie rozpoznając sprawę, uwzględnił regulację u.d.i.p., w szczególności art. 2 ust. 1 tej ustawy, zgodnie z którym prawo dostępu do informacji publicznej służy każdemu, a decyzja administracyjna, stanowi podlegający udostępnieniu dokument, o ile nie występują, znajdujące umocowanie w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, przeszkody blokujące uwzględnienie takiego żądania. Przepis art. 113 p.w.p. ma natomiast zastosowanie przed udzieleniem rejestracji wzoru przemysłowego, a ta w sprawie niniejszej nie ma miejsca, bowiem w sprawie skarżący wnosił o udostępnienie informacji dotyczącej decyzji tego organu z [...] kwietnia 2019 r. wydanej w stosunku do [...], odmawiającej rejestracji wzoru przemysłowego pod tytułem "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2021 r. utrzymująca w mocy wcześniejszą decyzję tego organu z dnia [...] października 2021 r. o odmowie udostępnienia B.K. informacji publicznej w zakresie decyzji o odmowie rejestracji wzoru przemysłowego, ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy. Decyzja ta została wydana w następstwie uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2021 r. o sygn. akt VI SA/Wa 994/21. Wyrokiem tym Sąd uchylił wcześniejsze postanowieniem Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2020 r. o odmowie udostępnienia wnioskowanej decyzji wydane na podstawie art. 251 ust. 21, art. 113 oraz art. 252 p.w.p. i art. 123 K.p.a. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd stwierdził, że dostęp do akt w trybie art. 251 ust. 1 i 2 p.w.p. odnosi się do żądań skierowanych w odniesieniu do postępowań pozostających w toku. Nie odnosi się natomiast do żądań wystosowanych po zakończeniu postępowania. Z tego powodu wnioski o udostępnienie akt złożone przez niebędące stronami podmioty po zakończeniu postępowania administracyjnego rozpoznawać należy na podstawie przepisów u.d.i.p., stosowanych w zakresie nieuregulowanym przez przepisy p.w.p. Sąd wskazał w związku tym, że rozpoznając wniosek skarżącego ponownie należy uczynić to z uwzględnieniem regulacji u.d.i.p., uwzględniając to, że w myśl art. 2 ust. 1 u.d.i.p. prawo dostępu do informacji publicznej służy każdemu, a decyzja administracyjna, stanowi podlegający udostępnieniu dokument, o ile nie występują, znajdujące umocowanie w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, przeszkody blokujące uwzględnienie takiego żądania. Urząd Patentowy RP rozpoznając ponownie sprawę związany był treścią art. 153 P.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W decyzji z dnia [...] października 2021 r., utrzymanej następnie w mocy decyzją z dnia [...] listopada 2021 r., Urząd Patentowy RP odmówił udostępnienia B.K. żądanej informacji publicznej ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., który był podstawą wydania zaskarżonej decyzji, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia "tajemnicy przedsiębiorcy", niemniej jak słusznie zaznaczono w zaskarżonej decyzji przy analizie zastosowania ww. przepisu można posiłkować się odwołaniem do art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W myśl tego przepisu przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. Jak podkreśla się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, odmowa udostępnienia informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, aby była skuteczna i legalna, musi wystąpić po spełnieniu dwóch przesłanek: formalnej i materialnej. W zakresie przesłanki formalnej przedsiębiorca musi wyrazić w sposób zewnętrzny wolę zachowania określonej informacji w poufności. W zakresie zaś przesłanki materialnej, informacja objęta manifestacją przedsiębiorcy musi być tego rodzaju, że ma obiektywnie charakter informacji technicznej, technologicznej, organizacyjnej lub innej posiadającej realnie określoną wartość gospodarczą, wykluczającą możliwość udostępnienia informacji i przeważającą nad zasadą jawności (por. wyroki NSA: z dnia 22 czerwca 2017 r. sygn. akt I 2347/15; z dnia 28 czerwca 2016 r. sygn. akt I OSK 3260/14; publ. CBOSA). Zaznaczyć przy tym należy, że "tajemnica przedsiębiorcy" jest pojęciem użytym przez ustawodawcę wyłącznie w unormowaniach ustawy o dostępie do informacji publicznej jako jedna z przesłanek ograniczenia prawa do informacji. Tego rodzaju zabieg legislacyjny determinuje - zawężającą w stosunku do prawa dostępu do informacji publicznej - wykładnię ustawowego zwrotu "tajemnica przedsiębiorcy" oraz obliguje podmiot odmawiający udostępnienia informacji ze względu na "tajemnicę przedsiębiorcy" do szczegółowego przedstawienia motywów odmowy w uzasadnieniu decyzji administracyjnej. Organ powołując się na wynikające z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. ograniczenie dostępu do informacji publicznej z uwagi na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy zobowiązany był zatem wykazać w pierwszej kolejności, że osoba fizyczna, która dokonała zgłoszenia wzoru przemysłowego [...] ma status przedsiębiorcy, któremu przysługuje taka ochrona. Następnie organ był zobowiązany ustalić, czy pomimo prawomocnego zakończenia postępowania rejestrowego, przesłanka formalna tajemnicy przedsiębiorcy jest nadal spełniona, a zatem, czy osoba, która dokonała zgłoszenia wzoru przemysłowego [...] nadal wyraża wolę zachowania informacji dotyczących zgłoszenia wzoru przemysłowego w poufności i czy podjęła działania w celu zachowanie tych informacji w poufności, gdyż od daty zakończenia postępowania rejestrowego przed Urzędem Patentowym do dnia wystąpienia przez B.K. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej minął ponad rok. Dopiero po dokonaniu powyższych ustaleń organ powinien rozważyć, czy spełniona została przesłanka materialna tajemnicy przedsiębiorcy. Zaskarżona decyzja nie zawiera w tym względzie rzeczowej i przekonującej argumentacji, zważywszy, że Urząd Patentowy prawomocną decyzją odmówił rejestracji wzoru przemysłowego [...]. W niniejszej sprawie organ błędnie odmowę udostępnienia wnioskowanej informacji z uwagi na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy wywiódł z art. 113 p.w.p., który stanowi, że w okresie poprzedzającym rejestrację wzoru przemysłowego Urząd Patentowy bez zgody zgłaszającego nie udziela osobom nieuprawnionym informacji o zgłoszeniu. Jak słusznie zarzucił skarżący, przepis art. 113 p.w.p. ma zastosowanie w okresie trwania postępowania o rejestrację wzoru przemysłowego, a taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie, gdyż skarżący wnioskiem z dnia [...] września 2020 r. wystąpił o udostępnienie decyzji Urzędu Patentowego z [...] kwietnia 2019 r. odmawiającej rejestracji wzoru przemysłowego pod tytułem "[...]". Decyzja ta w dacie wystąpienia z wnioskiem, była już prawomocna, gdyż WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 16 października 2019 r. oddalił skargę na tę decyzję, a zatem wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczył zakończonego postępowania rejestrowego. Należy też zwrócić uwagę, że powołanie się na przepis art. 113 p.w.p. jako podstawę odmowy udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej zostało zakwestionowane przez WSA w Warszawie w wyroku z dnia 18 czerwca 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 994/21, którym Sąd uchylił wcześniejsze postanowieniem Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2020 r. o odmowie udostępnienia wnioskowanej decyzji. Rozpatrując sprawę ponownie organ uwzględni powyższą ocenę prawną oraz zważy, że odmowa udostępnienia informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy może odnosić się tylko podmiotu posiadającego status przedsiębiorcy i jest zasadna tylko w sytuacji spełnienia formalnej i materialnej przesłanki tajemnicy przedsiębiorcy, a jednym z obligatoryjnych elementów decyzji o odmowie udostępnienie informacji publicznej w oparciu o art. 5 ust. 2 u.d.i.p., jest oznaczenie podmiotu ze względu na którego ochronę tajemnicy przedsiębiorcy wydano decyzję (art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p.). Organ powinien jednocześnie wziąć pod uwagę, że na gruncie art. 16 ust. 2 u.d.i.p. przyjęto w orzecznictwie sądowym, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego mają zastosowanie do całego procesu wydawania decyzji, a więc wszystkie te przypadki, w których ma dojść do podjęcia przez organ aktu administracyjnego, w tym zwłaszcza kwalifikowanego, jakim jest decyzja administracyjna, bezwzględnie wymagać będą własnoręcznego podpisu wnioskodawcy (podpisu elektronicznego) na wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a jego brak winien być usuwany w postępowaniu naprawczym, regulowanym w art. 64 § 2 K.p.a. Rozpoznając ponownie wniosek B.K. o udostępnienie informacji publicznej, w przypadku, gdy w ocenie Urzędu Patentowego RP, żądane informacje podlegają ochronie i organ ponownie zmierzać będzie do wydania decyzji o odmowie ich udostępnienia, w pierwszej kolejności powinien wezwać B.K. do usunięcia braku formalnego wniosku o udostępnienie informacji publicznej poprzez jego podpisanie, zgodnie z art. 64 § 2 K.p.a. i dopiero w razie uzupełnienia tego braku rozpoznać sprawę merytorycznie. W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że zaskarżona decyzja zastała wydana z naruszeniem art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i art. 113 p.w.p. przez ich błędne zastosowanie oraz z naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 K.p.a. oraz art. 64 § 2 K.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 u.d.i.p., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania, obejmujących uiszczony wpis sądowy w wysokości 200 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a.