II SA/Wa 1234/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Olga Żurawska-Matusiak, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2012 r. sprawy ze skargi S. O. i R. O. – przedstawicieli ustawowych małoletniego O. O. na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy uczniów -oddala skargę- Dyrektor [...] Gimnazjum [...] decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 84 ust 2 pkt 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. nr 256 poz. 2572 ze zm.) oraz § 9 w zw. z § 13 lit. 1 w zw. z § 17 ust. 1 lit. c, § 23 ust. 7 lit. a i lit. b, § 24 pkt 2, 4, 7 Statutu [...] Gimnazjum [...], a także uchwały Rady Nauczycieli [...] Gimnazjum [...] z dnia [...] lutego 2012 r., podtrzymanej uchwałą nr [...] Zarządu [...] z dnia [...] marca 2012 r. w sprawie skreślenia O. O. z listy uczniów, skreślił z dniem [...] marca 2012 r. z listy uczniów [...] Gimnazjum [...] O. O. W uzasadnieniu Dyrektor podał, że w związku z otrzymanymi informacjami od uczniów Gimnazjum oraz ich rodziców o nagannych zachowaniach O. O. w stosunku do koleżanek i kolegów, zostało wszczęte postępowanie wyjaśniające, o którym, z uwagi na powagę sprawy i charakter czynów zarzucanych O. O., Dyrektor Gimnazjum powiadomił rodziców ucznia. Dyrektor w toku czynności wyjaśniających ustalił, że O. O. od początku roku szkolnego 2011/2012 w sposób uporczywy naruszał obowiązujące w szkole normy prawne i społeczne, w szczególności dopuszczał się przemocy fizycznej (szturchanie, przytrzymywanie, kopanie) i psychicznej (szantażowanie, poniżanie) wobec rówieśników oraz naruszania cudzej własności poprzez wyciąganie z toreb i plecaków innych uczniów różnych przedmiotów i ich przywłaszczenie. Dodatkowo Dyrektor wskazał, że pismem z dnia 12 marca 2012 r. poinformował, w trybie art. 572 k.p.c. w zw. z art. 4 ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich, Sąd Rejonowy [...] Wydział Rodzinny i Nieletnich, gdyż w ocenie Dyrektora, zachowania O. O. świadczyły o demoralizacji nieletniego i zagrażały bezpieczeństwu innych uczniów. Dodatkowo Dyrektor podał, że sprawa była konsultowana z biegłym sądowym z Fundacji Dzieci Niczyje i Naczelnikiem Wydziału Prewencji - Referat ds. Nieletnich Komendy Rejonowej Policji [...]. W dalszej części uzasadnienia Dyrektor wskazał na treść przepisów Statutu [...] Gimnazjum [...] i podniósł, że stosownie do przepisów § 23 ust. 7 i § 24 ust. 2, 4 i 7 Statutu Szkoły, Rada Nauczycieli w dniu [...] lutego 2012 r. podjęła uchwałę o skreśleniu O. O. z listy uczniów, gdyż zachowanie ucznia stanowiło ciężkie naruszenie dyscypliny szkolnej, a ponadto swoim postępowaniem zagrażał zdrowiu lub życiu swojemu lub innych osób. W związku z tym Dyrektor wskazał, że mając na uwadze dobro uczniów oraz treść uchwały Rady Nauczycieli, konieczne stało się podjęcie decyzji o skreśleniu O. O. z listy uczniów Gimnazjum. Od decyzji tej O. O. złożył odwołanie do [...] Kuratora Oświaty [...], w którym zaskarżonej decyzji zarzucił rażące naruszenie § 2 pkt 1, 2, 3 w związku z § 6 pkt 2 i 3, § 10 pkt 1, 4, 5, § 13 lit. c, § 16 pkt 3, § 17 pkt c, § 22 pkt 3 lit. b) i f) oraz pkt 4, § 23 pkt 1, § 24 pkt 2, 4, 7 Statutu [...] Gimnazjum [...] oraz art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11, art. 14, art. 61, art. 67, art. 68, art. 69, art. 73, art. 74, art. 77, art. 79, art. 80, art. 81, art. 104, art. 107, art. 109 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sposób niezgodny z postanowieniami kodeksu postępowania administracyjnego, w tym nieuzasadnioną odmowę udostępnienia materiału dowodowego (wglądu do akt sprawy), niedopuszczenie O. O. oraz jego rodziców do udziału w czynnościach wyjaśniających podejmowanych w postępowaniu poprzez niepowiadamianie o podejmowanych czynnościach wyjaśniających i przeprowadzanych dowodach, brak uzasadnienia faktycznego i prawnego wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, a w konsekwencji niewyjaśnienie istoty sprawy, uniemożliwienie O. O. i jego rodzicom wypowiedzenia się, przed wydaniem decyzji, co do zebranych dowodów i materiałów zgromadzonych w sprawie, o ile jakiekolwiek dokumenty i materiały zostały przez organ I instancji zgromadzone, a w konsekwencji również nieuzasadnione przyjęcie, iż okoliczności (zarzuty) wymienione w skarżonej decyzji miały miejsce, lekceważące wobec O. O. i jego rodziców zignorowanie argumentów podnoszonych przez nich w odwołaniach od uchwały Rady Nauczycieli z dnia [...] lutego 2012 r. oraz uchwały Zarządu [...] nr [...] z dnia [...] marca 2012 r., a w konsekwencji stronnicze i niesprawiedliwe załatwienie niniejszej sprawy, przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sposób sprzeczny z zasadami pedagogiki, etyki zawodowej, obiektywnej dbałości o życie, zdrowie i bezpieczeństwo uczniów oraz ideami zawartymi w Deklaracji Praw Człowieka, Konwencji Praw Dziecka, jak również naruszający dobro i godność ucznia O. O. Ponadto O. O. zarzucił Dyrektorowi Szkoły, że nie zastosował § 13 lit. c Statutu Szkoły pomimo zaistnienia przesłanek do jego zastosowania, a dodatkowo zarzucił naruszenie tajemnicy spraw poruszanych na posiedzeniach Rady Nauczycieli i ujawnienie przyczyn skreślenia O. O. z listy uczniów, czym naruszono jego dobro oraz prawo do poszanowania godności osobistej, jawnej i umotywowanej oceny zachowania, oparcie rozstrzygnięcia w sprawie na ustaleniach, które nie zostały wyjaśnione w sposób zgodny z przepisami prawa. W związku z powyższym, O. O. wniósł o uchylenie w całości decyzji nr [...]. W uzasadnieniu odwołania O. O. podniósł, że w trakcie prowadzonego postępowania, O. O. ani też jego rodzicom nie przedstawiono jakiegokolwiek dowodu na potwierdzenie postawionych mu zarzutów. Ponadto wskazał, że decyzja nie wskazuje istotnych szczegółów zdarzeń, działań, wydarzeń, czynności, dat, świadków, osób uczestniczących i innych okoliczności i informacji dających możliwość jakiegokolwiek zweryfikowania i odniesienia się do decyzji o skreśleniu z listy uczniów i jego przyczynach. Dodatkowo zauważył, że zgodnie z § 23 pkt 7 Statutu Szkoły skreślenie ucznia z listy uczniów może nastąpić w przypadkach wyjątkowo drastycznych, gdy zachowanie ucznia jest rażąco sprzeczne z obowiązującymi w szkole normami i gdy uczeń swoim postępowaniem zagraża zdrowiu lub życiu swojemu lub innych osób. Normy powyższe wskazują na wyjątkowy charakter kary, jaką jest skreślenie ucznia z listy uczniów. Zastosowanie tej kary wymaga zatem odniesienia się i do konkretnych przepisów i do konkretnych faktów (zdarzeń, czynów), wskazania dowodów na to, że wyjątkowo drastyczne zdarzenia miały miejsce, wreszcie wyczerpującego i szczegółowego - mając na względzie wagę sprawy i dobro ucznia - uzasadnienia podjętej w związku z tym decyzji. Zdaniem O. O., wydana w tej sprawie decyzja, została wydana w oparciu o postępowanie prowadzone bez rzeczywistego i zgodnego z zasadami k.p.a. udziału strony, oraz wbrew regułom dotyczącym prawidłowego wyczerpującego wyjaśnienia podstaw prawnych i faktycznych wydanej decyzji administracyjnej. W wyniku rozpatrzenia odwołania, [...] Kurator Oświaty w [...] decyzją z dnia [...] maja 2012 r., wydaną na podstawie art. art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. w związku z art. 31 ust. 1 pkt 5 lit. b ustawy o systemie oświaty, uchylił w całości decyzję Dyrektora [...] Gimnazjum [...] w sprawie skreślenia z listy uczniów i umorzył postępowanie I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że dyrektor [...] Gimnazjum [...] decyzją z dnia [...] marca 2012 r. skreślił z listy uczniów [...] Gimnazjum [...] O. O. Decyzja ta została doręczona S. O. – matce ucznia w dniu 10 kwietnia 2012 r., a w dniu 20 kwietnia 2012 r. rodzice ucznia złożyli odwołanie od tej decyzji. Z akt sprawy wynika, że w dniu 27 marca 2012 r. dyrektor [...] Gimnazjum [...] otrzymał "potwierdzenie przyjęcia ucznia" O. O. do klasy [...] Gimnazjum [...]. Zdaniem [...] Kuratora Oświaty w [...], skoro O. O. został w dniu 27 marca 2012 r. przyjęty do Gimnazjum [...], to decyzja dyrektora [...] Gimnazjum [...] z dnia [...] marca 2012 r., była bezprzedmiotowa, gdyż w dniu, w którym została wydana, O. O. nie był już uczniem [...] Gimnazjum [...]. Z tego też względu organ II instancji, zaskarżoną decyzję uchylił i umorzył postępowanie. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi O. O., reprezentowanego przez adwokata R. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W złożonej skardze pełnomocnik skarżącego zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez wydanie decyzji uchylającej decyzję Dyrektora [...] Gimnazjum [...] o skreśleniu O. O. z listy uczniów i umarzającej postępowanie, podczas gdy ze zgromadzonego w aktach materiału wynika, że decyzja organu I instancji została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa, w tym zwłaszcza art. 39 ust. 2a ustawy o systemie oświaty. W związku z tym pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podniósł, że zgodnie z treścią art. 39 ust. 2 ustawy o systemie oświaty, dyrektor szkoły lub placówki może, w drodze decyzji, skreślić ucznia z listy uczniów w przypadkach określonych w statucie szkoły lub placówki. Skreślenie następuje na podstawie uchwały rady pedagogicznej, po zasięgnięciu opinii samorządu uczniowskiego. Stosownie zaś do ustępu 2a, przepis ust. 2 nie dotyczy ucznia objętego obowiązkiem szkolnym. W uzasadnionych przypadkach uczeń ten, na wniosek dyrektora szkoły, może zostać przeniesiony przez kuratora oświaty do innej szkoły". Pełnomocnik skarżącego wskazał, że dyrektor Gimnazjum [...], rozpoznając sprawę w I instancji nie zwrócił się do Kuratorium Oświaty o przeniesienie ucznia do innej placówki. Podkreślił, że w aktach sprawy brak jest potwierdzenia wykonania przez organ I Instancji, drugiego z ustawowych obowiązków, tj. zasięgnięcia opinii samorządu uczniowskiego. Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, w przypadku istnienia podstaw, organ administracji stwierdza nieważność postępowania. Zadaniem pełnomocnika skarżącego, mimo istnienia takiego obowiązku i ziszczenia się w sprawie przesłanek wskazanych w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., organ odwoławczy, rozpoznając odwołanie od decyzji Dyrektora Gimnazjum, nie stwierdził nieważności postępowania prowadzonego w sprawie skreślenia O. O. z listy uczniów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podniósł, że Dyrektor [...] Gimnazjum [...] wydał swoją decyzję z dnia [...] marca 2012r. zgodnie ze Statutem Szkoły, który określa prawa i obowiązki pracowników oraz uczniów szkoły, w tym przypadki, w których uczeń może zostać skreślony z listy uczniów szkoły. Ponadto organ podkreślił, że przepisy art. 39 ust. 2 i ust. 2a ustawy o systemie oświaty zawarte w rozdziale 3 "Zarządzanie szkołami i placówkami publicznymi" mają zastosowanie jedynie do szkół publicznych. W takiej sytuacji dyrektor szkoły niepublicznej, podejmując decyzję na podstawie statutu szkoły o skreśleniu ucznia objętego obowiązkiem szkolnym z listy uczniów szkoły niepublicznej, obowiązany jest równocześnie poinformować o tym fakcie dyrektora szkoły publicznej, w której obwodzie uczeń mieszka w celu umożliwienia temu organowi skutecznej kontroli dopełnienia przez rodziców ucznia obowiązku zapewnienia dalszej realizacji obowiązku szkolnego. Obowiązek powiadomienia nie dotyczył dyrektora [...] Gimnazjum [...], ponieważ decyzję o przeniesieniu ucznia podjęli jego rodzice, a w dniu 27 marca 2012 r. dyrektor [...] Gimnazjum [...] otrzymał "potwierdzenie przyjęcia ucznia" O. O. do Gimnazjum [...], w obwodzie której uczeń mieszka. Jednocześnie organ wyjaśnił, że nie zachodzi konieczność zasięgania opinii samorządu uczniowskiego przez dyrektora szkoły niepublicznej, który podejmuje decyzję o skreśleniu ucznia z listy uczniów szkoły na podstawie statutu szkoły. Do uczniów szkół niepublicznych stosuje się bowiem przepisy rozdziału 8 ustawy o systemie oświaty zatytułowanego "Szkoły i placówki niepubliczne", w szczególności art. 84 ust. 2 pkt 5. W ocenie [...] Kuratora Oświaty, zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie, bowiem ich charakter odnosi się do zasadności skreślenia skarżącego przez dyrektora gimnazjum z listy uczniów w sytuacji, gdy czynność ta była spóźniona wobec decyzji rodziców o zmianie szkoły. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie [...] Kurator Oświaty decyzją z dnia [...] maja 2012 r. uchylając decyzję nr [...] z [...] marca 2012 r. Dyrektora [...] Gimnazjum [...] w sprawie skreślenia z listy uczniów [...] Gimnazjum [...] O. O. i umarzając postępowanie I instancji wskazał, że Dyrektor [...] Gimnazjum [...] decyzją z [...] marca 2012 r. skreślił z listy uczniów [...] Gimnazjum [...] O. O. natomiast z akt sprawy wynika, że 27 marca 2012 r. Dyrektor [...] Gimnazjum [...] otrzymał "potwierdzenie przyjęcia ucznia" O. O. do klasy [...] Gimnazjum [...]. Zdaniem [...] Kuratora Oświaty w [...], skoro O. O. został 27 marca 2012 r. przyjęty do Gimnazjum [...], to decyzja Dyrektora [...] Gimnazjum [...] z dnia [...] marca 2012 r., była bezprzedmiotowa, gdyż w dniu, w którym została wydana, O. O. nie był już uczniem [...] Gimnazjum [...]. Wskazać należy, że podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest przepis art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Przepis art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. wprowadza wyjątek od zasady obowiązku rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, pozwalając organowi odwoławczemu na ograniczenie się tylko do wyeliminowania decyzji organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy może podjąć decyzję w trybie ww. przepisu tylko wówczas, gdy zachodzą okoliczności wskazane w art. 105 K.p.a. Organ odwoławczy decyzją kasacyjną eliminuje decyzję organu I instancji i umarza postępowanie w sprawie w razie, gdy brak jest podstaw prawnych lub faktycznych do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Wydanie zatem decyzji kasacyjnej i umorzenie postępowania przed organem I instancji związane jest z wystąpieniem okoliczności powodujących bezprzedmiotowość postępowania przed pierwszą instancją. Sytuacja taka wystąpiła w niniejszej sprawie. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, [...] Kurator Oświaty prawidłowo zastosował art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., uznając że postępowanie w sprawie skreślenia z listy uczniów [...] Gimnazjum [...] O. O. i wydanie przez dyrektora szkoły decyzji [...] marca 2012 r., w sytuacji, gdy już 27 marca 2012 r. O. O. nie był uczniem [...] Gimnazjum [...], a był uczniem Gimnazjum [...], jest bezprzedmiotowe skoro istotą umorzenia postępowania jest jego przerwanie, uchylenie wszystkich dokonanych w nim czynności oraz orzeczenie o dalszym jego nieprowadzeniu (W. Chróścielewski, Glosa do wyroku NSA z dnia 20 września 1999 r., II SAB/Ka 13/99, OSP 2000, z. 7-8, poz. 110, s. 365). Postępowanie administracyjne może toczyć się jedynie w sytuacji, gdy ma swój "przedmiot". Przedmiotem procesu administracyjnego jest "konkretna sprawa indywidualnego podmiotu, w której na podstawie przepisów prawnych powszechnie obowiązujących organy administrujące są władne podjąć decyzję administracyjną albo orzekając w niej o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu, albo stwierdzając w niej o niedopuszczalności takiego orzekania" (J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne..., s. 172-173). Ustosunkowując się zaś do zarzutów pełnomocnika skarżących, a dotyczących naruszenia przez organ I instancji przepisów art. 39 ust. 2a ustawy o systemie oświaty to wskazać należy, że w sprawie nie znajduje zastosowania art. 39 ust. 2 ustawy o systemie oświaty. Zgodnie z tym przepisem dyrektor szkoły lub placówki może, w drodze decyzji, skreślić ucznia z listy uczniów w przypadkach określonych w statucie szkoły lub placówki. Skreślenie następuje na podstawie uchwały rady pedagogicznej, po zasięgnięciu opinii samorządu uczniowskiego. Z art. 16 ust. 5 ustawy o systemie oświaty wynika, iż obowiązek szkolny, o którym mowa w art. 15 ust. 2 i ust. 3 tej ustawy, spełnia się poprzez uczęszczanie ucznia do szkoły podstawowej publicznej lub niepublicznej, jeżeli posiada ona uprawnienia szkoły publicznej. Prawa i obowiązki uczniów szkół publicznych, w tym także przypadki, w których uczeń może zostać skreślony z listy uczniów szkoły, określa statut szkoły (art. 60 ust. 1 pkt 7 ustawy o systemie oświaty). Natomiast zarządzanie szkołami i placówkami publicznymi uregulowane jest w rozdziale 3 ustawy o systemie oświaty, w którym art. 39 ust. 2 przewiduje możliwość skreślenia ucznia z listy uczniów w przypadkach określonych w statucie szkoły, co jednak - z mocy art. 39 ust. 2a ustawy o systemie oświaty - nie dotyczy ucznia objętego obowiązkiem szkolnym, bowiem w uzasadnionych wypadkach uczeń ten może być przez kuratora oświaty przeniesiony do innej szkoły. Do uczniów szkół niepublicznych, w tym także do uczniów szkół niepublicznych objętych obowiązkiem szkolnym, stosuje się przepisy rozdziału 8 ustawy o systemie oświaty - zatytułowanego "Szkoły i placówki niepubliczne". Zgodnie z art. 84 ustawy o systemie oświaty, szkoła niepubliczna działa na podstawie statutu nadanego przez osobę prowadzącą. Statut ten powinien określać również prawa i obowiązki uczniów szkoły, w tym także przypadki, w których uczeń może zostać skreślony z listy uczniów szkoły niepublicznej. Z porównania powyższych regulacji prawnych wynika, że objęty obowiązkiem szkolnym uczeń szkoły publicznej nie może być skreślony z listy uczniów, lecz tylko może zostać przeniesiony do innej szkoły. Zasada ta nie dotyczy natomiast objętego obowiązkiem szkolnym ucznia szkoły niepublicznej, która posiada uprawnienia szkoły publicznej, bowiem w rozdziale 8 ustawy o systemie oświaty brak jest odesłania w tym względzie do art. 39 ust. 2a ustawy o systemie oświaty (odmiennie aniżeli w wypadku tzw. nadzoru pedagogicznego, skoro art. 89 tej ustawy wyraźnie nakazuje w tym zakresie stosowanie art. 33 ustawy o systemie oświaty). To statut szkoły niepublicznej określa przypadki, w których uczeń takiej szkoły może zostać skreślony z listy uczniów, niezależnie od tego, czy podlega on obowiązkowi szkolnemu (...), bowiem (...) jedną z istotnych różnic między omawianymi szkołami jest odpłatność za nauczanie w szkole niepublicznej, co z kolei należy do materii, która powinna być uregulowana w statucie szkoły (art. 84 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy) - (por. wyrok NSA z 15 października 2010 r. o sygn. akt I OSK 1061/10). Tak więc w rozpoznawanej sprawie dyrektor szkoły nie miał obowiązku zwracać się do Kuratorium Oświaty o przeniesienie ucznia do innej placówki. Jeśli zaś chodzi o podnoszony przez pełnomocnika skarżących zarzut naruszenia przez organ II instancji art. 156 K.p.a. poprzez niestwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji to niezależnie od tego, że zdaniem sądu, takich naruszeń, organ I instancji nie uczynił, to wskazać należy, że zastosowanie sankcji nieważności decyzji w postępowaniu odwoławczym jest rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.