II SA/Wa 1239/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, Joanna Kube, Protokolant Eliza Kusy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia składników uposażenia - oddala skargę - Wnioskiem z dnia 11 marca 2008 r., skierowanym do [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 w związku z art. 148 § 1 kpa, S. K. wystąpił o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawach zakończonych: - rozkazem personalnym Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r., utrzymującym w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. w sprawie ustalenia składników uposażenia, - rozkazem personalnym Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] października 2007 r., w części utrzymującym w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. w sprawie zwolnienia ze służby w Policji, - decyzją nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. w sprawie przyznania uzupełniającej nagrody rocznej. W uzasadnieniu wniosku S. K. powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygnaturze akt II SA/Wa 2074/06, którym uchylono rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] września 2006 r. oraz utrzymany nim w mocy rozkaz Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., w sprawie zwolnienia go ze stanowiska Naczelnika Inspektoratu i mianowano go na stanowisko radcy Wydziału Komunikacji Społecznej KWP [...] (wyrok prawomocny od 4 marca 2008 r.). Decyzją z dnia [...] marca 2008 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 6f, art. 32 ust. 1 oraz art. 110 ust. 1 ustawy o Policji oraz § 1 ust. 1 – 4 , § 8 ust. 1 – 4, § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732 ze zm.) Komendant Wojewódzki Policji [...] postanowił: - ustalić S. K., zwolnionemu ze służby w Policji z dniem [...] października 2007 r. ze stanowiska radcy Wydziału Komunikacji Społecznej KWP [...], uposażenie zasadnicze w okresie pełnienia służby na stanowisku Naczelnika Wydziału Kontroli KWP [...] w wysokości [...],- zł, wynikające z mnożnika w wysokości [...] kwoty bazowej obowiązującej w 2006 r. w wysokości [...] z dodatkiem funkcyjnym II kategorii w wysokości [...],- zł oraz dodatkiem kontrolerskim w wysokości [...] % kwoty bazowej obowiązującej w 2006 r., w związku z uchyleniem rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. oraz rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2006 r., - wypłacić wyrównanie dodatku kontrolerskiego w wysokości [...]% kwoty bazowej miesięcznie oraz dodatku funkcyjnego II kategorii w wysokości [...],- zł miesięcznie od dnia 1 września 2006 r. do dnia zwolnienia ze służby, - wypłacić wyrównanie nagrody rocznej za 2006 r., wobec zmiany składników uposażenia obowiązującego na dzień 31 grudnia 2006 r., tj. dodatku kontrolerskiego w wysokości [...] % kwoty bazowej oraz dodatku funkcyjnego II kategorii w wysokości [...],- zł W uzasadnieniu decyzji organ podał, że S. K. został rozkazem nr [...] z dnia 30 czerwca 2006 r. Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] zwolniony ze stanowiska Naczelnika Inspektoratu KWP [...] z dniem [...] czerwca 2006 r. i z dniem [...] lipca 2006 r. mianowany na stanowisko Radcy Wydziału Komunikacji Społecznej KWP [...], z jednoczesnym powierzeniem mu pełnienia obowiązków służbowych na stanowisku Naczelnika Wydziału Kontroli na okres 3 miesięcy. Na skutek odwołania Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] września 2006 r. uchylił rozkaz w zakresie daty zwolnienia ze stanowiska i ustalił nową datę na dzień [...] lipca 2006 r. oraz datę mianowania na stanowisko radcy na dzień [...] lipca 2006 r., w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 stycznia 2007 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 2074/06 uchylił zaskarżony rozkaz personalny oraz rozkaz personalny organu I instancji. Wobec powyższego organ uznał, że zaistniała potrzeba ustalenia uposażenie S. K. na stanowisku naczelnika Wydziału Kontroli KWP [...] (przed zmianami organizacyjnymi wprowadzonymi z dniem 1 lipca 2006 r. – Naczelnika Inspektoratu Komendy Wojewódzkiej Policji [...]), w [...] grupie zaszeregowania, z mnożnikiem [...] kwoty bazowej, z uposażeniem zasadniczym w wysokości [...],- zł, z dodatkiem funkcyjnym II kategorii w wysokości [...],- zł oraz dodatkiem kontrolerskim w wysokości [...] % kwoty bazowej. Organ podał, że w latach 2006 – 2007 obowiązywała kwota bazowa w wysokości [...] zł, którą zastosowano przy określaniu wysokości uposażenia zasadniczego oraz kwoty dodatku kontrolerskiego. Organ wskazał też, że wyrównanie uposażenia dotyczy okresu od dnia [...] września 2006 r. z uwagi na fakt pełnienia przez S. K. w okresie od dnia [...] lipca 2006 r. do dnia [...] sierpnia 2006 r. obowiązków Naczelnika Wydziału Kontroli KWP [...] i otrzymywania w tym czasie uposażenia, takiego samego jak na stanowisku Naczelnika Inspektoratu Komendy Wojewódzkiej Policji [...]. Organ wskazał, że ustalenie nowych składników uposażenia miało wpływ na wysokość przysługującej S. K. nagrody rocznej za 2006 r. Ponadto Komendant Wojewódzki Policji [...] pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. poinformował S. K., że postępowanie w sprawie jego wniosku o wznowienie postępowania zostanie rozpatrzone przez Komendanta Głównego Policji. Od decyzji z dnia [...] lipca 2008 r. S. K. wniósł odwołanie do Komendanta Głównego Policji wskazując, że nie dokonano rozstrzygnięcia co do wszystkich żądań płacowych, zawartych w jego wniosku z dnia 11 marca 2008 r. oraz nie odniesiono się w uzasadnieniu decyzji do płacowych żądań strony, których rozstrzygnięcie pominął. Decyzja z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 132 § 1 kpa, Komendant Wojewódzki Policji postanowił zmienić swoją decyzję dodając do niej pkt. 4. Punktem tym organ postanowił wypłacić S. K. wyrównanie do wypłaconych świadczeń związanych ze zwolnieniem ze służby, w tym: - do 6 miesięcznej odprawy, - do ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz dodatkowy, - do nagrody rocznej za 10 miesięcy 2007 r., - do świadczenia pieniężnego określonego w art. 117 ust. 1 ustawy o Policji, wypłaconego od [...] listopada 2007 r. do [...] października 2008 r. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że decyzja z dnia [...] marca 2008 r. nie uwzględniła w istocie (na co zwrócił uwagę S. K.) całości żądań i dlatego należało decyzję tę uzupełnić. Odnosząc się zaś do wzrostu mnożnika kwoty bazowej od dnia 1 stycznia 2007 r. to organ podał, że nieuwzględnienie w decyzji zapisu odnośnie wzrostu mnożnika kwoty bazowej o 0,08 od dnia 1 stycznia 2007 r., wynikającego z § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 marca 2007 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost zasadniczego uposażenia (Dz. U. z 2007 r. Nr 53, poz. 357), było podyktowane tym, że S. K. pełniąc służbę na stanowisku radcy Wydziału Komunikacji Społecznej KWP [...] miał taki sam mnożnik kwoty bazowej jaki został określony na stanowisku naczelnika wydziału. Wysokość mnożnika kwoty bazowej zarówno na stanowisku radcy jak i naczelnika wydziału wynosiła przed podwyżką [...] a po podwyżce [...]. W związku z tym taki zapis w decyzji nie był konieczny, gdyż nie rodził żadnych skutków finansowych. S. K. odwołał się od tej decyzji do Komendanta Głównego Policji zarzucając jej, że organ wydał decyzję w trybie art. 132 § 1 kpa pomimo nieuwzględnienia jego żądania w całości. Zarzucił też, nieprzesłanie jego odwołania do Komendanta Głównego Policji w terminie określonym w art. 133 kpa oraz wydanie decyzji po tym terminie. Zarzucił również, zamieszczenie rozstrzygnięcia co do jednej z zaskarżonych kwestii (wzrost mnożnika kwoty bazowej 0,08) w uzasadnieniu decyzji zamiast w jej osnowie. W swoim odwołaniu wskazał również, że [...] Komendant Wojewódzki Policji wydał decyzję w trybie autokontroli, w 18 dni po terminie do jego zastosowania. Komendant Główny Policji decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] i uzupełniającą ją decyzję z dnia [...] maja 2008 r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że organ II instancji obowiązany jest do merytorycznego rozpatrzenia sprawy i skontrolowania postępowania oraz decyzji organu I instancji. Powołując się na art. 111 § 1 kpa organ wskazał, że decyzja o uzupełnienie decyzji lub o jej odmowie nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona. Organ wskazał też, że decyzja która zawiera błędne powołanie podstawy prawnej nie jest wydana bez podstawy prawnej a narusza jedynie art. 107 § 1 kpa, bowiem podstawa prawna istnieje, lecz nie ma o niej prawidłowej informacji w decyzji. Taka sytuacja zaistniała w decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji [...], który błędnie powołał art. 132 zamiast art. 111 kpa. Organ podał, że Komendant Wojewódzki Policji [...] decyzją z dnia [...] marca 2008 r. i z dnia [...] maja 2008 r., wykonując jednocześnie zalecenia zawarte w wyroku WSA w Warszawie uwzględnił w całości roszczenia finansowe wynikające z uchylenia rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z [...] września 2006 r. oraz rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. S. K. ustalono uposażenie zasadnicze w okresie pełnienia przez niego służby od [...] lipca 2006 r. do dnia [...] października 2007 na stanowisku naczelnika Wydziału Kontroli Komendy Wojewódzkiej Policji [...] w wysokości [...],- zł, wynikające z mnożnika w wysokości [...] kwoty bazowej, obowiązującej w 2006 r., w kwocie [...] zł, z dodatkiem funkcyjnym II kategorii w wysokości [...] zł oraz dodatkiem kontrolerskim w wysokości [...] % kwoty bazowej. Jednocześnie ustalono także prawo do wypłaty wyrównania dodatku kontrolerskiego w wysokości [...]% kwoty bazowej miesięcznie oraz dodatku funkcyjnego II kategorii w wysokości [...] zł miesięcznie, od dnia [...] września 2006 r. do dnia zwolnienia ze służby w Policji, wysokości przyznanej nagrody rocznej za 2006 r. oraz świadczeń związanych ze zwolnieniem ze służby tj. wyrównania do otrzymanej odprawy, ekwiwalentu za niewykorzystany urlop i urlop dodatkowy oraz świadczenia pieniężnego z art. 117 ust. 1 ustawy o Policji. Potwierdzono również prawo S. K. do nagrody rocznej za 2007 r. Organ dodał też, że S. K. należało się tylko wyrównanie za okres od dnia [...] lipca 2006 r. do dnia [...] października 2007 r. bowiem było mu wypłacone uposażenie zasadnicze w wysokości [...] zł, wynikające z [...] grupy zaszeregowania i mnożnika [....] kwoty bazowej (od 1 stycznia 2007 r. [...]), a więc prawo do wyrównania przysługiwało tylko w zakresie nie dotyczącym wysokości mnożnika kwoty bazowej. Ponadto do dnia [...] września 2006 r. S. K. pełnił obowiązki naczelnika Wydziału Kontroli KWP [...], a więc pobierał także dodatki do uposażenia związane z pełnieniem funkcji tj. dodatek kontrolerski w wysokości [...]% kwoty bazowej i funkcyjny II kategorii w wysokości [...] zł. Organ odniósł się też do zamieszczenia rozstrzygnięcia przez KWP [...] w uzasadnieniu decyzji nie zaś w jej osnowie w zakresie wzrostu mnożnika uposażenia wskazując, że rozporządzeniem MSWiA z dnia 23 marca 2007 r. wprowadzono nowy mnożnik, który wszedł w życie dnia 1 stycznia 2007 r. i że ta regulacja była obligatoryjna, a jej wysokość ściśle określona. Dodał też, że grupa zaszeregowania, a także mnożnik kwoty bazowej przysługującej S. K. na stanowisku radcy i naczelnika był tożsamy i wypłacono mu w całości świadczenia związane z tą podwyżką co spowodowało, że nie było potrzeby orzekania o tym w osnowie decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. K. wniósł o uchylenie decyzji i decyzji ją poprzedzających oraz wydanie postanowienia sygnalizacyjnego w trybie art. 155 ppsa. Z uwagi na nieliczenie się ze słusznym interesem strony. W skardze zarzucił nieuwzględnienie obligatoryjnego podwyższenia mnożnika kwoty bazowej do wysokości [...] od dnia 1 stycznia 2007 r. pomimo związania prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 19 marca 2008 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 1759/07, w sprawie ustalenia wysokości uposażenia zasadniczego w wysokości [...] od dnia 1 stycznia 2007 r. (stosownie do mnożnika [...]). Zarzucił też nieuwzględnienie rozstrzygnięcia WSA w Warszawie, zawartego w nieprawomocnym wyroku tego Sądu z dnia 18 kwietnia 2008 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 42/08, którym Sąd ten uchylił rozkaz personalny [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2007 r. oraz poprzedzający go rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [....] sierpnia 2007 r. w zakresie poprawnego określenia nazwy i kodu stanowiska służbowego, zajmowanego w dniu zwolnienia ze służby, a także poprawnego wskazania wysokości miesięcznych stawek uposażenia zasadniczego przysługującego w dniu zwolnienia ze służby. Zarzucił też niedostrzeżenie pomyłki organu rozpoznającego sprawę w pierwszej instancji odnośnie daty zwolnienia ze służby w Policji, wskazanej w sentencji obu utrzymanych w mocy decyzji tego organu. Zarzucił też bezzasadne uznanie decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] maja 2008 r. zmieniającej decyzję tego organu z dnia 31 marca 2008 r. w trybie autokontroli za wydaną w trybie art. 111 § 1 kpa i utrzymanie jej w mocy, pomimo ewidentnego naruszenia obu wskazanych trybów rektyfikacji decyzji własnej organu. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w dniu 30 maja 2008 r. wypłacono mu zaległe świadczenia finansowe dotyczące okresu pełnienia służby i związane ze zwolnieniem z niej, zaspakajając tym samym jego żądania w całości. W dniu 5 czerwca 2008 r. stał się prawomocny wyrok z dnia 19 marca 2008 r., a zatem wyeliminowano z obrotu prawnego wskazane tam rozkazy personalne ustalające uposażenie zasadnicze w wysokości [...] zł. Jednakże zdaniem skarżącego organ wydając zaskarżoną decyzję nr [...] nie uwzględnił zarówno jego zarzutów jak również nie odniósł się do wskazanych wątpliwości. Skarżący wskazał, że jeżeli organ rozpatrywał w trybie art. 111 § 1 kpa to winien wydać postanowienie o odmowie uwzględnienia uzupełnienia decyzji. Dodał ponadto, że nie dysponuje na dzień złożenia skargi żadną decyzją rozstrzygającą z jakiego stanowiska został zwolniony i jakim uposażeniem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że żadna z decyzji nie została wydana w trybie wznowienia postępowania. Decyzje te były bowiem wynikiem działania organu ex offitio. Ponadto organ odniósł się do kwestii mnożnika kwoty bazowej skarżącego wskazując, że został on zwolniony rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. i że z tym dniem przysługiwał mu mnożnik [...] na stanowisku radcy, od dnia 1 stycznia 2007 r. Mnożnik dla stanowiska radcy i naczelnika wydziału jest taki sam i od dnia 1 stycznia 2007 r. wynosi [...] kwoty bazowej. Dlatego też, zdaniem organu, brak różnicy w wysokości mnożnika kwoty bazowej spowodował wypłatę uposażenia zasadniczego przy zastosowaniu mnożnika już podwyższonego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Rozpatrując skargę S. K. pod tym kątem, Sąd uznał, że skarga ta nie zasługuje na uwzględnienie. Rozpoznając sprawę Sąd w pierwszej kolejności winien zbadać prawidłowość wydania decyzji nazwanej przez organ I instancji jako wydanej w trybie samokontroli, a następnie uznanie jej przez organ II instancji jako decyzji uzupełniającej, wydanej w trybie art. 111 § 1 kpa. Otóż niewątpliwie organ dopuścił się naruszenia przepisów prawa, które jednak nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Przypomnieć należy, że organ wydając decyzję z dnia [...] maja 2008 r. wydał ją na podstawie art. 132 § 1 kpa nie zaś na podstawie art. 111 § 1 kpa i wskazał, że zmienia swoją decyzję poprzez dodanie do jej pkt. 4. A zatem można uznać, że celem organu było uzupełnienie decyzji nie zaś zmiana decyzji w trybie autokontroli, zwłaszcza w sytuacji gdy skarżący w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji z dnia [...] marca 2008 r. (4 kwietnia 2008 r.) wniósł od niej odwołanie, w którym domagał się jej uzupełnienia co do wszystkich żądań płacowych. Zgodnie z art. 111 § 1 kpa strona może w terminie 14 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji żądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia, bądź co do prawa odwołania (...). Ponadto wskazać należy, że organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę, w trybie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa, na skutek wniesionego odwołania ma nie tylko prawo, ale obowiązek skontrolować decyzję, zarówno z punktu widzenia legalności jak i celowości, a następnie merytorycznie ją rozpoznać. Organ odwoławczy ma również obowiązek naprawić błędy organu I instancji. Dlatego też zasadnie organ uznał, że decyzja organu z dnia [...] maja 2008 r. była uzupełnieniem decyzji z dnia [...] marca 2008 r. pomimo nieprawidłowo powołanej podstawy prawnej. Bez znaczenia pozostaje również fakt umieszczenie nieprawidłowej daty zwolnienia skarżącego ze służby w decyzji organu I instancji skoro organ odwoławczy prawidłowo określił datę zwolnienia skarżącego ze służby na dzień [...] października 2007 r. Świadczy to co najwyżej o niedokładności organu. Wskazać ponadto należy, że zaskarżona decyzja jak i decyzje ją poprzedzające są konsekwencją uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygnaturze akt II SA/Wa 2074/06, którym to wyrokiem WSA w Warszawie uchylił rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na równorzędne stanowisko służbowe z powodu braku, zdaniem Sądu, równorzędności tych stanowisk, nie zaś rozpoznaniem wniosku skarżącego o wznowienie postępowania. Skarżący został o tym poinformowany pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. ze wskazaniem, że postępowanie w sprawie jego wniosku o wznowienie postępowania zostanie rozpatrzone przez Komendanta Głównego Policji. W związku z tym organ miał obowiązek wyrównać skarżącemu te składniki uposażenia i należności, które wynikały z faktu, że został on przeniesiony na stanowisko niższe a nie równorzędne z uwzględnieniem okoliczności, że w miesiącu lipcu i sierpniu 2006 r. pełnił on obowiązki na stanowisku naczelnika, a zatem składniki uposażenia posiadał takie same jak na stanowisku, które zajmował poprzednio. Zgodzić się ponadto należy ze stanowiskiem organu, że uchylenie decyzji o zwolnieniu skarżącego ze służby reaktywowano jego stosunek służbowy na poprzednio zajmowanym stanowisku co spowodowało w konsekwencji konieczność wypłaty skarżącemu świadczeń pieniężnych, wynikających ze stosunku służby na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym. Wskazać należy, że Komendant Wojewódzki Policji [...] decyzją z dnia [...] marca 2008 r. oraz decyzją z dnia [...] maja 2008 r. uwzględnił w całości roszczenia finansowe, wynikające z uchylenia rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] września 2006 r. oraz rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. poprzez ustalenie S. K. uposażenia zasadniczego w okresie pełnienia służby od dnia [...] lipca 2006 r. do dnia zwolnienia ze służby tj. do dnia [...] października 2007 r. na stanowisku naczelnika Wydziału Kontroli Komendy Wojewódzkiej Policji [...] w wysokości [...] zł, która jest wynikiem mnożnika w wysokości [...] kwoty bazowej, obowiązującej w 2006 r. w kwocie [...], z dodatkiem funkcyjnym II kategorii w wysokości [...] zł oraz dodatkiem kontrolerskim w wysokości [...] % kwoty bazowej. Wskazać należy, że prawidłowo ustalono skarżącemu prawo do wyrównania dodatku kontrolerskiego w wysokości [...] % kwoty bazowej miesięcznie oraz dodatku funkcyjnego II kategorii w wysokości [...] zł miesięcznie od dnia [...] września 2006 r. do dnia zwolnienia ze służby, wysokości przyznanej nagrody rocznej za 2006 r. oraz świadczeń związanych ze zwolnieniem ze służby. Przypomnieć należy, że wyrównania przysługują skarżącemu dopiero od dnia [...] września 2006 r. bowiem w okresie od dnia [...] lipca 2006 r. do dnia [...] sierpnia 2006 r., pomimo przeniesienia na niższe stanowisko służbowe (wyrok WSA z dnia 24 stycznia 2007 r. o sygn. akt II SA/Wa 2074/06) skarżący wykonywał obowiązki służbowe na stanowisku Naczelnika Wydziału Kontroli KWP [...], a zatem na stanowisku niewątpliwie równorzędnym. W okresie tym wypłacano skarżącemu uposażenie zasadnicze w wysokości [...], zł, wynikające z [...] grupy zaszeregowania i mnożnika kwoty bazowej [...] , następnie od 1 stycznia 2007 r. [...] kwoty bazowej. Sąd nie podziela zarzutu skarżącego odnośnie konieczności zamieszczenia w osnowie decyzji, nie zaś w jej uzasadnieniu rozstrzygnięcia w kwestii wzrostu mnożnika kwoty bazowej o 0,08. Istotnie z dniem 28 marca 2007 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 marca 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. z 2007 r. Nr 53, poz. 357). Rozporządzeniem tym zwiększono z dniem 1 stycznia 2007 r. mnożnik kwoty bazowej, służącej do ustalania miesięcznej stawki uposażenia zasadniczego policjanta od 2 do 16 grupy zaszeregowania o 0.08 kwoty bazowej (§ 2 powołanego rozporządzenia). Z uwagi na fakt, że podwyżka ta miała charakter obligatoryjny, oraz że grupa zaszeregowania, a także mnożnik kwoty bazowej przysługującej skarżącemu w [...] grupie – tj. na stanowisku radcy i na stanowisku naczelnika wydziału były takie same i świadczenia te były mu wypłacane w takiej wysokości, to istotnie organ nie miał obowiązku umieszczania rozstrzygnięcia o tym w osnowie decyzji. Sąd nie podzielił również pozostałych zarzutów skarżącego uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu powodującym konieczność jej uchylenia. A zatem skoro kontrola legalności zaskarżonej decyzji nie wykazała, że została ona wydana z naruszeniem przepisów stanowiących jego podstawę prawną dlatego, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.