II SA/Wa 124/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dnia 8 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o wstrzymanie wykonania orzeczenia Centralnej Komisji Lekarskiej w sprawie ze skargi K. S. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do służby postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Centralna Komisja Lekarska w [...], podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, orzeczeniem z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] uchyliła zaskarżone przez funkcjonariusza Policji K. S. orzeczenie Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] września 2015 r., którym został uznany za trwale niezdolnego do służby w Policji i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez [...] Rejonową Komisję Lekarską w [...]. K. S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej, złożył do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, podnosząc, że jego wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wskazać należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i podlegają wykonaniu. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusowym, do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (Tadeusz Woś Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz – T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska pod redakcją T. Wosia, wyd. 4, Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis", Warszawa 2011, s. 424). Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu organu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt II GZ 360/16, publ. na stronie www. orzeczenia.nsa.gov.pl.). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi skarżący uczynił orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej, którą uchylono orzeczenie Komisji Lekarskiej w [...] w przedmiocie uznania funkcjonariusza za trwale niezdolnego do służby w Policji i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez [...] Rejonową Komisję Lekarską w [...]. Taka decyzja nie nosi cech wykonalności, ponieważ nie nakłada na stronę postępowania żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy, jak i nie nadaje jakichkolwiek uprawnień. Ma ona charakter jedynie procesowy. Nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 424/16, publ. j.w.). Podnieść też trzeba, iż skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 cytowanej ustawy. Nadto rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie bada jego zgodności z prawem, a jedynie ocenia czy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy. Dlatego również zarzuty stawiane zaskarżonemu aktowi nie mogą stanowić podstawy do ewentualnego wstrzymania jego wykonania. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.