II SA/Wa 1241/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przeniesienia do rezerwy kadrowej postanawia - odrzucić skargę - Rozkazem personalnym z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] Dyrektor Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej przeniósł z dniem 5 września 2011 r. R. S. do rezerwy kadrowej na okres od dnia 5 września 2011 r. do dnia 30 marca 2012 r. Minister Obrony Narodowej po rozpatrzeniu odwołania od powyższego rozkazu decyzją z dnia [...] października 2011 r. nr [...] uchylił zaskarżony rozkaz personalny w części dotyczącej okresu przebywania w rezerwie kadrowej i ustalił w tym zakresie nowy okres przybywania w rezerwie kadrowej, w pozostałej zaś części zaskarżony rozkaz personalny utrzymał w mocy. We wniosku z dnia 28 marca 2012 r. R. S. zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej o stwierdzenie nieważności wskazanego wyżej rozkazu personalnego Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] września 2011 r. Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] Minister Obrony Narodowej odmówił stwierdzenia nieważności decyzji. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...]. W dniu 11 maja 2014 r. R. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wskazaną wyżej decyzję Ministra Obrony narodowej z dnia [...] lipca 2012 r. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że przedmiot skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga R. S. jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Przepisy szczególne mogą jednak wyłączać sądową kontrolę niektórych rozstrzygnięć organów administracji publicznej wydanych w takiej formie. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Przedmiotem skargi R. S. jest decyzja Ministra Obrony Narodowej utrzymująca w mocy decyzję tego organu o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej w sprawie przeniesienia skarżącego do rezerwy kadrowej. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych ( t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.), skarga do właściwego sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji. Wykładnia językowa analizowanej normy nakazuje przyjąć, że pod pojęciem "spraw", o których tam mowa, należy rozumieć sprawy w znaczeniu materialnym, a nie procesowym. To z kolei prowadzi do wniosku, że spod sądowej kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne wyłączone są wszelkie decyzje, jakie- stosownie do regulacji zawartych w kodeksie postępowania administracyjnego- mogą być wydane w wymienionych w tym przepisie sprawach. W konsekwencji należy więc przyjąć, że skoro ustawa wyłączyła możliwość wniesienia skargi na decyzje określone w art. 8 ust. 2 cyt. ustawy z dnia 11 września 2003 r., to tym samym wykluczona została możliwość zaskarżenia decyzji wydanych w przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego nadzwyczajnych trybach wzruszania decyzji, jeżeli decyzja będąca przedmiotem takiego postępowania mieści się w katalogu decyzji wymienionych w omawianym przepisie. Oznacza to, że skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje również na decyzję o odmowie stwierdzenia nieważności między innymi decyzji dotyczącej przeniesienia do rezerwy kadrowej. Odmienny pogląd prowadziłby do sytuacji, w której art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych byłby pomijany, a sądy administracyjne zostałyby zmuszone do kontroli decyzji, w zakresie których ustawodawca wyraźnie wyłączył ich kognicję (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 863/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.