II SA/Wa 1249/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. O. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1249/15 w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odprawy mieszkaniowej postanawia przywrócić termin do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W rozpoznawanej sprawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 16 lutego 2016 r., oddalającego skargę A. O. wniósł jego pełnomocnik r. pr. J. K. Z uwagi jednak na informację przesłaną przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w [...] o prawomocnym od 16 września 2015 r. orzeczeniu Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie zawieszenia prawa r. pr. J. K. do wykonywania zawodu na okres 3 lat, zarządzeniem z dnia 29 lutego 2016 r. Sąd poinformował skarżącego, że r. p. J. K. nie może reprezentować skarżącego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie Sąd wezwał skarżącego do złożenia, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy sporządzenia uzasadnienia, podpisanego przez skarżącego lub prawidłowo ustanowionego pełnomocnika wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2016 r. Przesyłka sądowa, zawierająca pismo wykonujące ww. zarządzenie, została uznana za doręczoną skarżącemu z dniem 18 marca 2016 r. Skarżący nie wykonał wezwania Sądu, stąd też postanowieniem z dnia 25 maja 2016 r. Sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku. Skarżący wniósł w dniu 9 czerwca 2016 zażalenie na ww. postanowienie Sądu, jednak Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2016 r. sygn. akt I OZ 870/16 oddalił zażalenie, jednocześnie wskazując, że w zażaleniu skarżący powołał się na brak wiedzy o wezwaniu do usunięcia braków, wskazał na brak winy w uchybieniu terminu do ich usunięcia, a także dołączył do zażalenia podpisany przez siebie wniosek o sporządzenie uzasadnienia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumenty i podjęte przez skarżącego czynności niedwuznacznie wskazują na podjęcie kroków zmierzających do przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2016 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia tego wniosku poprzez złożenie pisma Poczty Polskiej odpowiadającego na jego skargę z dnia 9 czerwca 2016 r., co uczynił w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 141 § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Natomiast stosownie do treści art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a.). Wskazać zatem należy, że o uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia skarżący dowiedział się z postanowienia Sądu z dnia 25 maja 2016 r., które zostało mu doręczone w dniu 3 czerwca 2016 r., a wniosek o przywrócenie terminu złożył 9 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego), a więc w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponadto, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia została dokonana czynność, której strona nie dokonała w terminie. Przechodząc do rozważań w kwestii braku winy skarżącego w uchybieniu terminu należy powtórzyć za Naczelnym Sądem Administracyjnym, że znane z urzędu Sądowi okoliczności związane z wykonywaniem czynności przez wykwalifikowanego pełnomocnika skarżącego uzasadniają uznanie twierdzeń skarżącego, że nie był mu znany fakt zawieszenia pełnomocnika w wykonywaniu zawodu. W konsekwencji skarżący nie był zobowiązany do zachowania staranności w prowadzeniu swoich spraw poprzez np. monitorowanie korespondencji w sytuacjach okresowej nieobecności w miejscu zamieszkania czy informowania Sądu o adresie do korespondencji. Nadto powierzenie prowadzenia sprawy wykwalifikowanemu pełnomocnikowi oraz stały z nim kontakt (według oświadczenia skarżącego) wskazują na staranność skarżącego w dbaniu o swoje interesy. Nie można zatem upatrywać winy skarżącego w nieodbieraniu korespondencji w sytuacji, gdy był on reprezentowany przez wykwalifikowanego pełnomocnika oraz nie miał obowiązku powiadomienia Sądu o swoim aktualnym adresie. Dodać jeszcze należy, że pismo Poczty Polskiej, odpowiadające na skargę skarżącego, nie potwierdza ani też nie wyklucza jednoznacznie prawidłowości wszystkich etapów doręczenia przesyłki sądowej zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o sporządzenia uzasadnienia. Okoliczność ta również uzasadnia stanowisko, że skarżący uchybił terminowi bez swojej winy, nie może bowiem ponosić konsekwencji ewentualnego nieprawidłowego doręczenia przesyłki sądowej. Wobec powyższego, w ocenie Sądu przedstawione we wniosku z dnia 9 czerwca 2016 r. okoliczności dostatecznie uprawdopodabniają brak winy strony w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków wniosku o sporządzenie uzasadnienia, stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.