II SA/Wa 1256/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.J. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 2133/18 wydanym w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 28 marca 2019r. sygn. akt II SA/Wa 2133/18 oddalił skargę K. J. (zwany dalej: "Skarżącym") na postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] października 2018r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] września 2009 r. nr [...]. Ww. orzeczenie WSA w Warszawie jest prawomocne od 7 maja 2019r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 24 maja 2019r., na podstawie art. 273 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., dalej P.p.s.a.), skargę o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego ww. wyrokiem "wobec wykrycia i uzyskania nowych środków dowodowych, wobec ich ujawnienia stronie w części dokumentacji z postępowania przeprowadzonego niejawnie przez Komendanta Powiatowego Policji w [...] do liczby dziennika [...] w dniu [...] kwietnia 2019r., a z których to wynika wprost, iż postępowanie prowadzono nie w zakresie wniesionym, czyli służby w warunkach szczelnie zagrażających zdrowiu lub życiu funkcjonariusza, ale w zakresie wyłącznie zdarzeń skutkowych, co wprost wykluczył jako dopuszczalne Trybunał Konstytucyjny wyrokiem wiążącym z art. 190 Konstytucji Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 27.5.2014 r., sygn. akt U 12/13." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 270 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie z powodów ściśle określonych w ustawie. Skarga powinna zawierać wyraźne wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie. Podstawę wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Sądu administracyjnego pierwszej instancji określają przepisy art. 271, art. 272 i art. 273 P.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania, zgodnie z art. 279 P.p.s.a., powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Stosownie do art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Sąd stwierdza ponadto, że zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie przyjmuje się, że do stwierdzenia, że skarga opiera się na ustawowych podstawach wznowienia nie jest wystarczające samo sformułowanie ich w sposób odpowiadający dyspozycji przepisów art. 271 - 274 P.p.s.a. (porównaj: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2010, str. 633, porównaj także orzeczenia NSA z: 9 lipca 2010r. sygn. akt I OSK 1065/10, 28 lipca 2011r. sygn. akt I OSK 1160/11, dostępne na www.nsa.gov.pl). Skarżący we wniosku o wznowienie postępowania powołał się na art. 273 § 2 P.p.s.a. Przepis ten wskazuje, że podstawą wznowienia postępowania jest późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Z art. 273 § 2 P.p.s.a., wynika zatem, iż podstawą wznowienia postępowania mogą być tylko takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które istniały już przed zakończeniem sprawy, a strona nie mogła z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu, gdyż nie były jej znane. Niemożność skorzystania z określonych środków dowodowych zachodzi wtedy, kiedy brak jest obiektywnej możliwości powołania się na nie (zob. postanowienie NSA z 24 czerwca 2009r. sygn. akt II FSK 837/2009). Podstawą wznowienia postępowania na mocy ww. przepisu mogą być zatem tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Środki dowodowe powstałe po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania (por. A. Kabat, "Komentarz do art. 273 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Lex 2013). Zdaniem Sądu, jakkolwiek Skarżący w skardze o wznowienie postępowania powołał się na przepis art. 273 § 2 P.p.s.a., samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ww. przepisowi nie oznacza, że skarga o wznowienie postępowania opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Skarżący powołuje się bowiem w treści swojego wniosku o wznowienie postępowania na treść dokumentacji Komendanta Powiatowego Policji w [...] z [...] kwietnia 2016r. nr [...], z której - zdaniem Skarżącego – wynika, że postępowanie prowadzono nie w zakresie zbadania pełnienia przez Skarżącego służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu lub zdrowiu, ale w zakresie zdarzeń skutkowych. Skoro powoływana przez Skarżącego okoliczność zaszła po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z 28 marca 2019r. sygn. akt II SA/Wa 2133/18, który uprawomocnił się 7 maja 2019r., nie mogła ona stanowić podstawy do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, o której mowa w art. 273 § 2 P.p.s.a., choć Skarżący powołał się na treść tego przepisu. Sąd mając powyższe na względzie, na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 273 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.