II SA/Wa 1269/11

PostanowienieWSA w Warszawie2012-02-08

Skład orzekający: Iwona Malicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnik ustanowiony z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym ma prawo do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w tym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, oraz jak ustalić wysokość tego wynagrodzenia?
Ratio decidendi
Pełnomocnik ustanowiony z urzędu ma prawo do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, w tym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wysokość wynagrodzenia ustala się jako 75% stawki minimalnej określonej dla czynności adwokackich w pierwszej instancji, powiększonej o podatek VAT w obowiązującej wysokości.
Stan faktyczny
E. K. wniosła skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o odmowie przyznania świadczenia, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił. Po wydaniu wyroku ustanowiono dla niej adwokata z urzędu, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Adwokat wystąpił o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały mu zapłacone.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. K. kwotę 221,40 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w tym 180 zł opłaty oraz 41,40 zł podatku VAT.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2012 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata K. K. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej w ramach prawa pomocy, w tym: tytułem opłaty kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem 23% podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 października 2011 r. oddalił wniesioną przez E. K. skargę. Na wniosek skarżącej, postanowieniem z dnia 9 grudnia 2011 r., zostało przyznane jej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie adwokata K. K. (pismo ORA w [...], k-71akt sądowych). Ustanowiony adwokat pismem z dnia 25 stycznia 2012 r., wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu i oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Jednocześnie wskazał, że została sporządzona i doręczona skarżącej opinia o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), zwanym dalej rozporządzeniem. Z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu, między innymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Przepis ten stanowi jednocześnie, że wysokość stawki minimalnej opłaty za czynności adwokackie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie takiej opinii przez adwokata, "jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat", wynosi 75% stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, albo adwokat nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł. Ponadto w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie adwokat K. K. został ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu dla E. K. po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku oddalającego wniesioną przez nią skargę, czyli po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji. Stosownie do powołanych wyżej przepisów ustalono, że należne pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie wynosi 75% z 240 zł, czyli 180 zł i powinno być podwyższone o kwotę 41,40 zł, stanowiącą podatek od towarów i usług, który na dzień wydania postanowienia wynosi 23%, co łącznie stanowi kwotę 221,40 zł. Ponadto adw. K. K. oświadczył, że opinia o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej została przesłana stronie, której świadczył pomoc prawną z urzędu, a także - stosownie do § 20 rozporządzenia - złożył wymagane oświadczenie. Z uwagi na to, że zostały spełnione warunki, uzasadniające przyznanie ustanowionemu w ramach prawa pomocy pełnomocnikowi żądanego wynagrodzenia, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w związku z art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, postanowiono, jak w sentencji. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146 a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło