II SA/Wa 1273/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. B. o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego w sprawie ze skargi T. B. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenie terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego. W skardze z dnia 14 czerwca 2012 r. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] o obniżeniu dodatku służbowego T. B. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. Skarżący wyjaśnił, że obniżenie dodatku służbowego o kwotę 300 zł spowodowało znaczne obniżenie standardu życia jego rodziny. Skarżący wykazał, że spłaca kredyt mieszkaniowy nominowany we frankach szwajcarskich, stąd też kurs franka szwajcarskiego ma wpływ na wielkość comiesięcznej raty kredytu, co w powiązaniu z obniżeniem dodatku skutkuje pogorszeniem sytuacji finansowej. Nadto skarżący nadal choruje, a jego choroba związana jest z warunkami służby. Natomiast obniżenie dodatku służbowego wynikało z pozostawania przez skarżącego na długotrwałym zwolnieniu lekarskim, choć organ nie miał podstaw prawnych, by wydać taką decyzję. Wbrew twierdzeniom organu nie jest możliwe wzruszenie decyzji o obniżeniu dodatku służbowego w sytuacji, gdy organ odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Dodać należy, że decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] Komendant Główny Policji utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] o zwolnieniu T. B. ze służby. Decyzja ta jest ostateczna, lecz nie jest prawomocna wskutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1966/11 oddalającego skargę na rozkaz personalny z dnia [...] czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zauważyć należy, że każda decyzja pociąga za sobą określone konsekwencje prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. By możliwym było wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji skarżący jest zobowiązany do wskazania niebezpieczeństwa wystąpienia szkody i wykazania, że szkoda, która powstanie na skutek wykonania decyzji, będzie znaczna. Oznacza to, że obowiązek dowodzenia w tym zakresie spoczywa na stronie skarżącej. Sąd ocenia jedynie czy wskazana przez stronę szkoda ma rzeczywiście znaczny rozmiar. Ponadto, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi grozić skarżącemu. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że wniosek skarżącego dotyczy wstrzymania wykonania rozkazu personalnego pozostającego w ścisłym związku z zaskarżonym postanowieniem, ponieważ postanowieniem tym Komendant Główny Policji odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od rozkazu, którego wstrzymania wykonania domaga się skarżący. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie znalazł podstaw dla pozytywnego załatwienia wniosku skarżącego. Przedstawione przez skarżącego argumenty nie uprawdopodabniają wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozkaz o zwolnieniu ze służby jest ostateczny i wywołuje określone skutki, w tym również wygaśnięcie prawa do uposażenia oraz dodatków (art. 106 ust. 3 w zw. z art. 100 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.). Wstrzymanie wykonania rozkazu o obniżeniu dodatku służbowego w sytuacji zwolnienia T. B. ze służby w Policji nie zmieni jego sytuacji, ponieważ skarżący nie otrzymuje dodatku służbowego od chwili wygaśnięcia prawa do uposażenia. Zatem wstrzymanie wykonania rozkazu o obniżeniu dodatku służbowego nie zablokuje obniżenia tego dodatku, ponieważ nie jest on już skarżącemu wypłacany. W konsekwencji nie wyrządzi skarżącemu szkody, nie spowoduje również trudnych do odwrócenia skutków Wobec niewykazania przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.