II SA/Wa 1302/16

WyrokWSA w Warszawie2016-11-23

Skład orzekający: Ewa Marcinkowska, Ewa Grochowska-Jung, Danuta Kania

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy orzeczenie komisji lekarskiej dotyczące ustalenia związku inwalidztwa ze służbą w Policji oraz jego początku podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Orzeczenia komisji lekarskich dotyczące ustalenia związku inwalidztwa ze służbą oraz jego początku nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ mają one charakter orzeczeń wstępnych, stanowiących przesłankę do ustalenia prawa do świadczeń odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych, a nie rozstrzygają ostatecznie o prawach i obowiązkach stron. Natomiast orzeczenia komisji lekarskich dotyczące zdolności do pełnienia służby w Policji są autonomiczne i podlegają kontroli sądów administracyjnych.
Stan faktyczny
Skarżący J. K. zaskarżył orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej MSW, która uchyliła orzeczenie niższej instancji i uznała go za trwale niezdolnego do służby w Policji, zaliczając go do drugiej grupy inwalidzkiej z uwagi na związek inwalidztwa ze służbą i wypadkiem w służbie. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania poprzez dowolne rozpatrzenie materiału dowodowego, w szczególności w zakresie daty powstania inwalidztwa i jego związku ze służbą. Domagał się zmiany orzeczenia w tym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę w części dotyczącej określenia zdolności do pełnienia służby, a w pozostałym zakresie (dotyczącym związku inwalidztwa ze służbą i jego początku) skargę odrzucono.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung (sprawozdawca), Danuta Kania, Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Wiechowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2016 r. sprawy ze skargi J. K. na orzeczenia Centralnej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia służby w Policji 1. oddala skargę w części dotyczącej określenia zdolności do pełnienia służby, 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie. Centralna Komisja Lekarska MSW Skład Orzekający w [...] orzeczeniem nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. uchyliła orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. i uznała J. K. za trwale niezdolnego do służby w Policji. Jednocześnie zaliczyła badanego do drugiej grupy inwalidzkiej uznając, że inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą w Policji i w związku z wypadkiem w służbie w Policji. Wskazała, że w związku z wypadkiem w służbie w dniu [...] kwietnia 2013 r. nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia orzekanego w zakresie choroby odcinka [...] kręgosłupa, co wymagało interwencji neurochirurgicznej. Jako podstawę CKL w [...] przyjęła orzeczenie uszczerbkowe nr [...] z dnia [...] października 2014 r. wydane przez Wojewódzką Komisję Lekarską w [...], gdzie w p.5 rozp. nr 1 widnieje zapis: zespół bólowy korzeniowy w odcinku lędźwiowo-krzyżowym kręgosłupa u osoby z istniejącymi wielopoziomowymi zmianami dyskopatyczno-zwyrodnieniowymi w badaniach obrazowych oraz incydentami bólowymi w przeszłości poz. 95f-10% (Dz. U. z dnia 30 czerwca 2014 r., poz. 866). Związek inwalidztwa ze służbą w Policji oraz związek inwalidztwa z wypadkiem w służbie przyznano od dnia [...] października 2015 r. tj. od daty skierowania skarżącego na badania komisyjne. Jednocześnie Komisja wskazała, że orzeczenie zostało wydane po dokonaniu czynności orzeczniczych polegających na szczegółowym badaniu orzekanego, z jego czynnym udziałem oraz w oparciu o aktualną dokumentację orzeczniczo-lekarską, zgromadzoną w toku postępowania orzeczniczego. Wielopoziomowe zmiany [...] odcinka [...] kręgosłupa z przewlekłym zespołem bólowym, powodują u orzekanego trwałą niezdolność do służby w Policji i ograniczają zdolność do zatrudnienia, co pozwala zaliczyć odwołującego się do drugiej grupy inwalidzkiej. Nie powodują jednak całkowitej utraty zdolności do zatrudnienia, czego domaga się skarżący. Argumentacja, że schorzenie nie ma dobrych rokowań na przyszłość, pomimo intensywnej rehabilitacji pozostaje do oceny lekarzy leczących, a odwołujący się ma prawo do ponownego badania komisyjnego w razie pogorszenia stanu zdrowia, w stopniu powodującym całkowitą utratę zdolności do podjęcia każdej pracy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. K. zaskarżył w całości powyższe orzeczenie zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 Kpa poprzez rozpatrzenie zebranego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny a w konsekwencji nieprawidłowe przyjęcie, że inwalidztwo istnieje od [...] września 2014 r., a związek inwalidztwa ze służbą i związek z wypadkiem w służbie istnieje od [...] października 2015 r. a nie od dnia następującego po dniu wypadku na służbie tj. od dnia [...] kwietnia 2013 r. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez przyjęcie, iż inwalidztwo oraz związek inwalidztwa ze służbą i związek z wypadkiem na służbie istnieje od [...] kwietnia 2013 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując że sprawy z zakresu ustalenia inwalidztwa, czy związku inwalidztwa ze służbą nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuję: Skarga na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej MSW skład orzekający w [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w zakresie ustalenia zdolności do służby nie jest zasadne. W pozostałym zakresie skarga podlega odrzuceniu. Wskazać należy, iż orzeczenia Komisji Lekarskich można podzielić na dwie grupy. Jedna grupa orzeczeń dotyczy zagadnień zdolności do służby, to jest zagadnień ustalania stanu zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby – w celu przyjęcia do służby, jej dalszego pełnienia albo zwolnienia ze służby. Te orzeczenia komisji lekarskich mają byt w pełni autonomiczny: ostateczne orzeczenie komisji w tym przedmiocie jest wiążące dla Ministra Spraw Wewnętrznych właściwego w sprawach powołania określonej osoby do służby albo do zwolnienia ze służby, przy czym przyjęcie do służby lub zwolnienie ze służby następuje w trybie administracyjnym przez wydanie decyzji administracyjnej (rozkazu personalnego), podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Natomiast druga grupa orzeczeń, to orzeczenia ustalające związek schorzenia ze służbą i stopień inwalidztwa dla celów, między innymi, emerytalno-rentowych. Podstawą tych orzeczeń są odrębne przepisy, to jest Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. W sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. z 2014 r., poz. 1898) wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 900). Takie orzeczenia nie mają samodzielnego bytu. Są one poddawane kontroli przez organy właściwe w sprawach odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych. Orzeczenia z tej drugiej grupy mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do właściwości sądów administracyjnych (v. wyroki NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 93/10, z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 667/08 – orzeczenia.nsa.gov.pl, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r., sygn. III ZP 9/99, OSNAPiUS z 2000 r., Nr 5, poz. 167, uchwała NSA z dnia 19 stycznia 1998 r., sygn. akt OPS 8/97, postanowienie NSA z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. OSA 1/00 ONSA z 2001 r., Nr 2,poz. 47). Dlatego też, skarga na orzeczenie CKL MSW w [...] w zakresie zaliczenia do grupy inwalidzkiej oraz związku schorzeń ze służbą ich początku czego domaga się skarżący, podlega odrzuceniu. Natomiast dokonując kontroli zaskarżonego orzeczenia w zakresie ustalenia niezdolności J. K. do służby Sąd uznał, iż orzeczenie to odpowiada prawu. Organowi nie można zarzucić naruszenia prawa, które miałoby istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżone orzeczenie we wskazanym zakresie zostało wydane zgodnie z rozporządzeniem MSWiA z dnia 29 września 2005 r. zał. nr 2 w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1723) oraz rozporządzenia MSW z dnia 19 grudnia 2014 r. ( Dz. U z 2014 r., poz. 1898) oraz ustawy z 28 listopada 2014 r. o Komisjach Lekarskich podlegających Ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U z 2014 r., poz. 1822). Z akt sprawy wynika, iż przeprowadzone zostało badanie lekarskie, z którego to, badania sporządzony został protokół. W oparciu o dokumentację medyczną zgromadzoną w sprawie i własne badanie Komisji Lekarskiej dokonano oceny stanu zdrowia skarżącego. Reasumując w ocenie Sądu w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, dokumentacji lekarskiej, brak jest podstaw do podważenia ustaleń Centralnej Komisji Lekarskiej MSW Skład Orzekający w [...] z dnia [...] maja 2016 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło