II SA/Wa 1303/18

WyrokWSA w Warszawie2018-11-22

Skład orzekający: Ewa Marcinkowska, Łukasz Krzycki, Karolina Kisielewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ prowadzący szkołę (gmina) może zlikwidować szkołę, do której nie uczęszcza żaden uczeń, pomimo negatywnej opinii kuratora oświaty i ministra edukacji, jeśli zapewni uczniom możliwość kontynuowania nauki w innej szkole i bezpłatny transport?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżone postanowienie Ministra Edukacji Narodowej, uznając, że organy nie rozważyły w sposób przekonujący możliwości wywiązania się przez gminę z ustawowych obowiązków zapewnienia uczniom warunków prawidłowego funkcjonowania po likwidacji szkoły. Brak było wystarczających ustaleń i ocen co do racji ekonomicznych i pozaekonomicznych uzasadniających utrzymanie szkoły, do której nie uczęszcza żaden uczeń, podczas gdy istnieje inna, dobrze wyposażona szkoła zdolna przejąć jej zadania.
Stan faktyczny
Gmina podjęła uchwałę o zamiarze likwidacji Szkoły Podstawowej z powodu braku uczniów, zapewniając możliwość kontynuowania nauki i bezpłatny transport. Kurator Oświaty wydał postanowienie negatywnie opiniujące zamiar likwidacji, wskazując na brak rozwiązań dotyczących oddziału przedszkolnego. Minister Edukacji Narodowej utrzymał w mocy postanowienie kuratora, argumentując m.in. wzrostem liczby uczniów w gminie i negatywnymi skutkami dowożenia dzieci. Gmina wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów Prawa oświatowego.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Ministra Edukacji Narodowej i zasądził od Ministra Edukacji Narodowej na rzecz Gminy kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 listopada 2018 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej opinii o zamiarze likwidacji szkoły 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Ministra Edukacji Narodowej na rzecz Gminy [...] kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Gminę [...] postanowieniem z [...] maja 2019 r. (znak: [...]) Minister Edukacji Narodowej utrzymał w mocy postanowienie [...] Kuratora Oświaty z [...] lutego 2018 r. (znak: [...]) zawierające negatywną opinię o zamiarze likwidacji przez skarżącą Szkoły Podstawowej w [...] z dniem [...] sierpnia 2018 r. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Rada Gminy [...] w dniu [...] stycznia 2018 r. na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1875) oraz art. 89 ust. 1 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r., poz. 59) podjęła uchwałę [...]w sprawie zamiaru likwidacji z dniem [...] sierpnia 2018 r. trzyoddziałowej Szkoły Podstawowej w [...] wraz z oddziałem przedszkolnym z powodu braku uczniów. Zgodnie z tą uchwałą (§ 3) uczniom zlikwidowanej Szkoły Podstawowej zostanie zapewniona możliwość kontynuowania nauki w Szkole Podstawowej w [...] oraz bezpłatny transport. W uzasadnieniu uchwały Rada Gminy podała, że do szkoły podstawowej (kasy I-III) nie uczęszcza żadne dziecko (stan na 30 września 2017 r.), w oddziale przedszkolnym uczy się 12 dzieci (w tym jedno dziecko w klasie 0). Wysokie i wciąż rosnące koszty utrzymania placówki oraz z roku na rok coraz mniejsza liczba uczniów są dostatecznym powodem do likwidacji placówki. Biorąc powyższe pod uwagę, Rada Gminy w [...] zobowiązała Wójta Gminy [...] do dokonania czynności niezbędnych do likwidacji szkoły, w tym wystąpienia do kuratora oświaty o wydanie opinii w sprawie likwidacji szkoły. [...] Kurator Oświaty postanowieniem z [...] lutego 2018 r. negatywnie zaopiniował zamiar likwidacji Szkoły Podstawowej w [...]. Organ I instancji stwierdził, że uchwała Rady Gminy [...] "nie zawiera żadnych odniesień i proponowanych rozwiązań" co do oddziału przedszkolnego, do którego w roku szkolnym 2017/2018 uczęszcza 12 dzieci, w tym 1 do oddziału 0 (jest w niej mowa jedynie o zapewnieniu możliwości nauki dzieciom w wieku szkolnym). Kurator podał, że z zestawienia zawartego w uchwale wynika, że w przyszłym roku szkolnym, do szkoły będą uczęszczać dzieci "przedszkolne" (10 ) Gmina [...] złożyła zażalenie na to postanowienie. Żaląca się stwierdziła, że organ niezasadnie przyjął, że uchwała Rady Gminy w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej w [...] "nie zawiera rozwiązań" w stosunku do dzieci młodszych (z oddziału przedszkolnego). Jej § 3 odnosi się bowiem do wszystkich uczniów (także tych uczęszczających do oddziału przedszkolnego). Gmina dodała, że ustawa Prawo oświatowe zamiennie posługuje się pojęciami: uczeń i dziecko i tak też uczyniono w uchwale. Zdaniem strony, jeżeli organ "miał jakiekolwiek wątpliwości dotyczące treści uchwały, w tym losu dzieci korzystających z oddziału przedszkolnego, mógł i powinien (...) podjąć czynności wyjaśniające". Dotyczy to także wątpliwości organu co do możliwości zapełnienia klas w szkole podstawowej w [...] kolejnymi rocznikami dzieci kończących przygotowanie przedszkole. W zażaleniu zarzucono ponadto, że Kurator nieprawidłowo przyjął, że w przyszłym roku szkolnym dzieci z oddziału przedszkolnego "zapełnią" klasy I-III szkoły podstawowej. W oddziale przedszkolnym przebywa 10 dzieci w wieku 3-5 lat i jedno dziecko w oddziale "0" i to tylko ono, idąc tym tokiem rozumowania, mogłoby potencjalnie uczęszczać do tej szkoły. Gmina dodała, że liczba dzieci zameldowanych w obwodzie szkoły "nie przekłada się" na liczbę dzieci uczęszczających do placówki (wówczas do klas I-III powinno uczęszczać 13 dzieci, gdy tymczasem nie uczęszcza żadne, a do oddziału przedszkolnego powinno uczęszczać 24 dzieci, a uczęszcza 11). Z akt sprawy wynika, że Minister Edukacji Narodowej w dniu [...] marca 2018 r., działając na podstawie art. 136 k.p.a., zlecił organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego na okoliczność ustalenia, czy Gmina po zlikwidowaniu Szkoły Podstawowej w [...] będzie w stanie zapewnić odpowiednie warunki nauki, wychowania i opieki dla dzieci uczęszczających obecnie do oddziału przedszkolnego w tej szkole oraz dzieci z oddziału przedszkolnego w [...], który funkcjonuje w strukturze Szkoły Podstawowej w [...]. Organ zlecił ponadto przeprowadzenie anonimowej ankiety wśród rodziców uczniów zamieszkałych w obwodzie szkoły w [...] i uczęszczających do Szkoły Podstawowej w [...], dlaczego "zrezygnowali" ze szkoły "obwodowej", a także ankiety wśród rodziców dzieci w wieku 3-5 lat, które zamieszkują w obwodzie szkoły w [...], czy zamierzają posłać swoje dzieci do tej szkoły. [...] Kurator Oświaty w piśmie z 6 kwietnia 2018 r. poinformował organ II instancji, że Gmina [...] dysponuje dwoma autokarami szkolnymi (które obecnie są wykorzystywane tylko dla potrzeb dzieci ze Szkoły Podstawowej w [...]). Pomieszczenia oddziału przedszkolnego w [...], który funkcjonuje w strukturze Szkoły Podstawowej w [...] są dobrze wyposażone, placówka dysponuje dobrze urządzonym placem zabaw, boiskiem sportowym. Z tego wynika, że Gmina będzie w stanie zapewnić odpowiednie warunki nauki i opieki dzieciom uczęszczającym obecnie do oddziałów przedszkolnych w szkole przeznaczonej do likwidacji oraz w szkole w [...] (w strukturze szkoły w [...]). Organ stwierdził, że na skutek likwidacji Szkoły Podstawowej w [...], dzieci z oddziałów przedszkolnych (w wieku 3-6 lat) musiałyby być dowożone do oddziału przedszkolnego w [...], oddalonego od miejsca ich zamieszkania o ok. 7,5 km. Pokonywanie takiej odległości "pod opieką nauczycieli, a nie rodziców, mogłoby mieć negatywne skutki w adaptacji dzieci do nowych warunków oraz właściwego ich rozwoju emocjonalnego". Kurator dodał, że z ankiety przeprowadzonej wśród rodziców wynika, że : zdecydowana większość dzieci mieszkających w obwodzie szkoły w [...] uczęszcza do szkoły w [...] z uwagi na zbyt małą liczbę dzieci w pobliskiej szkole. Rodzice dzieci w wieku 3-5 lat, uczęszczających do oddziału przedszkolnego w Szkole Podstawowej w [...] (8 z 9 biorących udział w ankiecie) wyrazili jednak chęć pozostawienia swoich dzieci w dotychczasowym miejscu (w Szkole w [...]). Gmina [...] w piśmie z [...] kwietnia 2018 r. podniosła, że dzieci z oddziału przedszkolnego w [...] po likwidacji tej szkoły nie będą kontynuować nauki w oddziale przedszkolnym Szkoły Podstawowej w [...] tj. w [...] Będą się uczyć w tym samym budynku (w [...]), który będzie częścią przedszkola w [...]. Minister Edukacji Narodowej postanowieniem z [...] maja 2018 r. wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. i art. 89 ust. 3 i 4 ustawy Prawo oświatowe, utrzymał w mocy postanowienie [...] Kuratora Oświaty z [...] lutego 2018 r. negatywnie opiniujące zamiar likwidacji przez Gminę [...] z dniem [...] sierpnia 2018 r. Szkoły Podstawowej w [...]. W ocenie Ministra, wskaźniki demograficzne, istotne z punktu widzenia tworzenia (likwidacji) szkoły należy rozpatrywać nie tylko w kontekście danej szkoły, ale także mając na uwadze liczbę uczniów wszystkich szkół prowadzonych przez Gminę. W związku z tym, że od 2013 r. systematycznie wzrasta liczba uczniów wszystkich pięciu szkół prowadzonych przez Gminę [...] (w roku szkolnym 2013/2014 – 421 uczniów, w roku 2017/2018 - 542 uczniów), spadek liczby uczniów w jednej ze szkól (przeznaczonej do likwidacji) nie uzasadnia jeszcze jej likwidacji. Nie można nie zauważyć, że od 2014 r. rośnie liczba dzieci urodzonych i zameldowanych w Gminie (w 2013 r. - 69 dzieci, w 2014 i w 2015 r. - po 74 dzieci) i należy im zapewnić miejsce w szkole obwodowej. Co więcej rodzice dzieci "przedszkolnych" zamieszkałych w rejonie Szkoły Podstawowej w [...], zamierzają pozostawić dzieci w tej szkole. W uzasadnieniu postanowienia Minister podniósł, że argumenty natury ekonomicznej nie mogą stanowić "zasadniczej przesłanki" likwidacji szkoły i wskazał na wzrost subwencji oświatowej dla małych szkół. Odnosząc się do zamiaru Gminy utworzenia w [...] oddziału przedszkola w [...], organ II instancji podał, że z uchwały nr [...] Rady Gminy [...] z [...] maja 2013 r. wynika, że publiczne przedszkole w [...] nie posiada oddziału w [...], a jego utworzenie byłoby niezgodne z prawem. Z § 11 rozporządzenia MEN z 17 marca 2017 r. w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli (Dz. U. z 2017 r., poz. 649) wynika, że oddziały przedszkolne funkcjonują w lokalu położonym na terenie danej miejscowości, a w uzasadnionych przypadkach poszczególne oddziały (nie więcej niż 6), mogą być zlokalizowane w rożnych lokalach położonych na terenie tej miejscowości, jeżeli organ prowadzący przedszkole zapewni dyrektorowi przedszkola warunki sprawowania bezpośredniego nadzoru nad tymi oddziałami. Organ dodał, że już w dacie podjęcia uchwały o zamiarze likwidacji szkoły musi istnieć inna placówka (oddział przedszkolny), która mogłaby przejąć zadania zlikwidowanej jednostki. Wskazanie możliwości kontynuowania nauki w nieistniejącej dotąd placówce, nie stanowi wykonania obowiązku o którym mowa w art. 89 ust. 1 Prawa oświatowego. Z tego wynika, że dzieci z oddziału przedszkolnego zlikwidowanej Szkoły Podstawowej w [...] musiałyby być dowożone do oddziału przedszkolnego w [...], oddalonego od miejsca ich zamieszkania o ok. 7,5 km. Bliskie sąsiedztwo szkoły z domem rodzinnym ma istotne znaczenie dla poczucia bezpieczeństwa dzieci, a ewentualne wydłużenie drogi do szkoły wiązałoby się z dłuższym przebywaniem dzieci poza domem rodzinnym, a w konsekwencji niekorzystanie wpłynęłoby na ich rozwój emocjonalny. Minister dodał, że Gmina jest obowiązana zorganizować taki dowóz tylko dla dzieci 5 - letnich lub starszych. Rodzice młodszych dzieci (3 i 4 - letnie) zmuszeni byliby we własnym zakresie zorganizować transport do szkoły albo zrezygnować z wychowania przedszkolnego. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji podniósł, że z ankiety przeprowadzonej wśród rodziców dzieci z obwodu Szkoły Podstawowej w [...] wynika, że deklarują oni zapisanie dzieci do tej szkoły. Warunki nauczania w tej szkole pozwalają na realizację podstawy programowej. Gmina [...] w skardze do Sądu zarzuciła, że zaskarżone postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z [...] maja 2018 r. zostało wydane z naruszeniem art. 89 ustawy Prawo oświatowe. Skarżąca powtórzyła stanowisko przedstawione w zażaleniu. Jej zdaniem spełniła wszystkie przesłanki likwidacji szkoły, wymienione w tym przepisie, w tym, jak wynika z § 3 uchwały Rady Gminy z [...] stycznia 2018 r. zapewniła wszystkim dzieciom (także z oddziału przedszkolnego) możliwość kontynuowania nauki w innej szkole. Według strony skarżącej, z § 11 rozporządzenia MEN z 17 marca 2017 r. w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli, nie można wyprowadzić wniosku, że oddziały przedszkolne muszą znajdować się jedynie na terenie danej miejscowości. Zdaniem Gminy powoływanie się przez Ministra na sytuację demograficzną w całej Gminie "jest zupełnie chybione i wypacza obraz jaki jest w rzeczywistości". Dane demograficzne należy rozpatrywać w odniesieniu do danej miejscowości, a nie do całej Gminy. W konkluzji skarżąca podniosła, że mieszkańcy Gminy nie są zainteresowani utrzymywaniem szkoły do której nie uczęszcza żadne dziecko objęte obowiązkiem szkolnym i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji. Minister Edukacji Narodowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o art. 89 ust. 3 ustawy Prawo oświatowe, zgodnie z którym szkoła prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego może zostać zlikwidowana po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty, wydawanej w drodze postanowienia. Należy przede wszystkim podkreślić, że zakładanie i prowadzenie m.in. publicznych przedszkoli i szkół podstawowych należy do zadań własnych gminy (art. 8 pkt 15 ustawy Prawo oświatowe i Z art. 10 ust. 1 – 4 tej ustawy wynika, że gmina jako organ prowadzący szkołę lub placówkę samodzielnie odpowiada za ich działalność. Ta odpowiedzialność obejmuje zapewnienie niezbędnych warunków działania szkoły lub placówki. W związku z tym do organu prowadzącego szkołę lub placówkę należy kompetencja zlikwidowania szkoły lub placówki (art. 89 ust. 1). Warto zwrócić uwagę na to, że ustawa nie określa materialnych przesłanek likwidacji szkoły lub placówki. Określenie więc sytuacji uzasadniającej podjęcie takiej decyzji należy do organu prowadzącego. Podlega jednak nadzorowi ze strony kuratora oświaty, ponieważ szkoła lub placówka może być zlikwidowana po uzyskaniu pozytywnej opinii tego organu (art. 89 ust. 3 ustawy). Ustawa Prawo oświatowe nie określa wprost kryteriów oceny wniosku organu prowadzącego w sprawie likwidacji szkoły lub placówki. W tej kwestii należałoby zatem odwołać się do przepisów ustawy określających zadania i kompetencje kuratora oświaty. Zostały one określone w art. 51 ust. 1 Prawa oświatowego. Z przepisu tego wynika, że kurator oświaty sprawuje, w imieniu wojewody, przede wszystkim nadzór pedagogiczny nad publicznymi i niepublicznymi przedszkolami, innymi formami wychowania przedszkolnego, szkołami, placówkami oraz kolegiami pracowników służb społecznych, które znajdują się na obszarze danego województwa (ust. 1 pkt 1), m. in. realizuje także politykę oświatową państwa, współdziała z organami samorządu terytorialnego w tworzeniu i realizowaniu odpowiednio regionalnej i lokalnej polityki oświatowej, zgodnych z polityką oświatową państwa (ust. 1 pkt 5). W związku z tym w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że kurator oświaty wydając opinię w sprawie likwidacji szkoły lub placówki powinien uwzględnić m. in. takie okoliczności jak : termin likwidacji szkoły, zapewnienie możliwości kontynuowania nauki, dokonanie stosownych zawiadomień o zamiarze zmiany siedziby szkoły, zapewnienie dzieciom określonego transportu do szkoły. Powinien również ocenić skutki przekształcenia szkoły w kontekście zapewnienia uczniom odpowiednich warunków nauki, wychowania i opieki, uwzględnić regionalną i lokalną politykę oświatową, dostępność edukacji w poszczególnych rejonach gminnych. Wiążące dla organu stanowiącego stanowisko kuratora w sprawie likwidacji szkoły lub placówki nie może jednakże naruszać samodzielności gminy w zakresie wykonywania jej własnych, obowiązkowych zadań publicznych w dziedzinie oświaty (por. np. wyrok NSA z 10 listopada 2006 r. sygn. akt I OSK 258/06, wyrok WSA w Rzeszowie z 14 sierpnia 2017 r., II SA/Rz 692/17). Należy przypomnieć, że Rada Gminy [...] w uchwale z [...] stycznia 2018 r. w sprawie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej w [...] wraz z oddziałem przedszkolnym wskazała na to, że do przedszkola uczęszcza 12 dzieci, w tym jedno dziecko do klasy 0, natomiast do szkoły (klasy I-III) nie uczęszcza żadne dziecko. W związku z tym jej utrzymanie nie jest uzasadnione ekonomicznie. Organ wypełniając obowiązek art. 89 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe (zapewnienie uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu), podał, że wszystkim dzieciom uczęszczającym do szkoły zostanie zapewniona możliwość kontynuowania nauki w Szkole Podstawowej w [...] oraz bezpłatny transport. W zaskarżonym do Sądu postanowieniu Minister Edukacji Narodowej utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji ([...] Kuratora Oświaty) negatywnie opiniujące zamiar likwidacji przez Gminę [...] z dniem [...] sierpnia 2018 r. Szkoły Podstawowej w [...]. Zdaniem organu odwoławczego, "utrzymanie" szkoły jest uzasadnione, ponieważ po pierwsze, od 2013 r. systematycznie wzrasta liczba dzieci urodzonych i zameldowanych w Gminie [...], po drugie, rodzice dzieci "przedszkolnych" zamieszkałych w rejonie Szkoły Podstawowej w [...], zamierzają w przyszłości pozostawić dzieci w tej szkole. Według organu, konieczność wydatkowania kosztów na utrzymanie tej "niewykorzystywanej" obecnie placówki szkolnej nie jest jeszcze dostateczną przesłanką do jej likwidacji. Dowożenie dzieci do szkoły w [...] oraz do przedszkola w [...] nie wpłynie pozytywnie na ich rozwój emocjonalny. Zdaniem Sądu, to stanowisko organu nie jest przekonujące. Po pierwsze, Minister nie uzasadnił przekonująco, dlaczego uznał, że jest uzasadnione utrzymanie szkoły do której nie uczęszcza obecnie żaden uczeń. Argumentacji Ministra można nawet zarzucić niekonsekwencję. Minister stwierdził, że wskaźniki demograficzne, istotne z punktu widzenia tworzenia (likwidacji) szkoły należy rozpatrywać nie tylko w kontekście danej szkoły (szkoły w [...], w której nie ma żądnego ucznia), ale także mając na uwadze wzrastającą liczbę uczniów wszystkich pięciu szkół prowadzonych przez Gminę [...]. Z tego powodu, zdaniem Ministra, spadek liczby uczniów w jednej ze szkól (przeznaczonej do likwidacji) nie uzasadnia jeszcze jej likwidacji. Minister przyjmuje zatem bilansowanie liczby uczniów szkół podstawowych w skali całej gminy, co oczywiście zakłada umieszczanie dzieci w szkołach usytuowanych poza ich miejscem zamieszkania. Jednocześnie według tego organu likwidacja szkoły w [...] spowoduje konieczność dowożenia dzieci z [...] do szkoły w innej miejscowości, oddalonej o kilka kilometrów od [...], a pokonywanie takiej odległości "pod opieką nauczycieli, a nie rodziców, mogłoby mieć negatywne skutki w adaptacji dzieci do nowych warunków oraz właściwego ich rozwoju emocjonalnego". Nie jest również, zdaniem Sądu, przekonywujące powoływanie się na wyniki ankiet przeprowadzonych wśród rodziców, w których rodzice deklarują, że ich dzieci będą uczęszczać do szkoły w [...]. Te deklaracje trudno uznać bowiem za wiarygodne w konfrontacji z rzeczywistością. W kolejnym roku szkolnym do szkoły "przeszedłby" z przedszkola (oddziału 0) tylko jeden uczeń. Ponadto zebrane i niezakwestionowane dane liczbowe wskazują, że dotychczas tylko niewielka część dzieci zamieszkałych w [...] uczęszcza do szkoły w tej miejscowości. Pozostałe wybierają szkoły w innej miejscowości. Uzasadniając brak zgody na likwidację oddziału przedszkolnego funkcjonującego przy szkole w [...] organ podniósł, że z uchwały nr [...] Rady Gminy [...] z [...] maja 2013 r. w sprawie ustalenia planu sieci przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w publicznych szkołach podstawowych prowadzonych przez Gminę [...] (Dz.Urz. Woj. Małopolskiego z 2013 r., poz. 7732) wynika, że oddział przedszkolny przy szkole podstawowej w [...] ma siedzibę w budynku zlikwidowanej szkoły podstawowej w [...], a więc ok. 7,5 km od miejsca zamieszkania dzieci. Organ, odnosząc się do stanowiska skarżącej Gminy, wyrażonego w toku postępowania (niejako w opozycji do stanowiska organu o negatywnych skutkach dowożenia dzieci do przedszkola w [...]), że dzieci z likwidowanego przedszkola w [...] pozostaną w dotychczasowym miejscu, ponieważ zostanie tam utworzony oddział przedszkola w [...], podał, że ta placówka musiałaby istnieć już w chwili podjęcia uchwały o zamiarze likwidacji szkoły. Zdaniem Sądu sama odległość tego "nowego" przedszkola od miejsca zamieszkania dzieci nie uzasadnia jeszcze braku zgody na likwidację szkoły. Organ powinien wziąć pod uwagę warunki nauki i opieki w nowej placówce (z pisma [...] Kuratora Oświaty z [...] kwietnia 2018 r. wynika, że pomieszczenia oddziału przedszkolnego w [...] są dobrze wyposażone, placówka dysponuje dobrze urządzonym placem zabaw, boiskiem sportowym) i wreszcie koszty utrzymania szkoły (oddziału przedszkolnego) i wyważyć te wszystkie okoliczności. Takich ustaleń i ocen w rozpoznawanej sprawie zabrakło. Podsumowując - organy wypowiadając się negatywnie w sprawie likwidacji szkoły w [...] nie rozważyły w ogóle i nie odniosły się do możliwości wywiązania się przez gminę z jej wspomnianych już ustawowych obowiązków w zakresie zapewnienia uczniom warunków prawidłowego funkcjonowania. Nie wyjaśniły dostatecznie, jakie racje ekonomiczne i pozaekonomiczne uzasadniają utrzymanie szkoły do której nie uczęszcza obecnie żaden uczeń, w sytuacji gdy w Gminie znajduje się dobrze wyposażona szkoła, zdolna do przejęcia zadań szkoły likwidowanej. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd na podstawie ary. 200 tej ustawy, zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 100 zł., tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło