II SA/Wa 1315/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Anna Mierzejewska Sędzia WSA – Adam Lipiński Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Protokolant – starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2015 r. sprawy ze skargi R. L. na niewykonanie przez Komendanta Głównego Policji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 269/13 w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia od postanowienia nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. – oddala skargę – Skarżący R. L. wnioskiem z dnia [...] czerwca 2012 r. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. o wydanie zaświadczenia, zawierającego dane o wysokości podstawy wymiaru uposażenia oraz dodatków do uposażenia zasadniczego: za stopień, wysługę lat, funkcyjnego i 1/12 nagrody rocznej należnych funkcjonariuszowi – Zastępcy Komendanta Powiatowego Policji w J., według stanu na dzień [...] stycznia 2010 r. oraz [...] stycznia 2011 r. Komendant Wojewódzki Policji w W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], odmówił wydania zaświadczenia o żądanej przez skarżącego treści. W tej sytuacji skarżący R. L. wniósł w dniu [...] lipca 2012 r. do Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. zażalenie na powyższe postanowienie i wraz z nim złożył wniosek o stwierdzenie nieważności tego postanowienia w trybie art. 156 k.p.a., po czym zażalenie wraz z wnioskiem o stwierdzenie nieważności zostało przekazane do Komendanta Głównego Policji, jako organu drugiej instancji. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie tego organu z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia z dnia 9 października 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 269/13, zobowiązał Komendanta Głównego Policji do rozpatrzenia wniesionego przez stronę zażalenia na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 marca 2014 r sygn. akt I OSK 3068/13 oddalił skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji od powyższego wyroku. W tej sytuacji za pismem z dnia 13 czerwca 2014 r., przesłano Komendantowi Głównemu Policji odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 269/13 wraz z informacją, że akta administracyjne zostaną zwrócone przy sprawie o sygn. II SAB/Wa 510/13. Powyższe pismo wpłynął do organu w dniu 16 czerwca 2014 r. W międzyczasie skarżący pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. wezwał Komendanta Głównego Policji do usunięcia naruszenia prawa poprzez "rozpatrzenie sprawy z wyroku prawomocnego NSA Sygn. akt I OSK 3068/13", które wpłynęło do organu w dniu 5 czerwca 2014 r., ponawiając wezwaniem z dnia 23 czerwca 2014 r. Na powyższe wezwania organ odpowiedział skarżącemu odpowiednio pismem z dnia 11 czerwca 2014 r. i 7 lipca 2014 r. W tym stanie rzeczy Komendant Główny Policji pismem z dnia 26 czerwca zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wypożyczenie akt administracyjnych o sygnaturze II SAB/Wa 269/13, o czym poinformowano również skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny za pismem z dnia 3 lipca 2014 r., które zostało doręczone organowi w dniu 8 lipca 2014 r., przesłał wnioskowane akta postępowania administracyjnego. Następnie Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący wskazał na niewykonanie "z prawomocnego wyroku Sygn. akt I OSK 3068/13" i zwrócił się z wnioskiem o "przychylne przyjęcie i pozytywne rozpatrzenie sprawy". Z kolei w piśmie procesowym z dnia 8 sierpnia 2014 r. stwierdził, iż "nie podnoszę żądania wymierzenia, w skardze niniejszej organowi grzywny". W odpowiedzi na skargę, Komendant Główny Policji wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie, wskazując na opisany powyżej stan faktyczny i stwierdzając, że porównanie dat poszczególnych czynności oraz wpływu dokumentów dowodzi, że organ wydał rozstrzygnięcie w terminie określonym w art. 35 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu. Na samym wstępie stwierdzić należy, że niewykonanie przez organ wyroku ma miejsce wówczas, gdy organ administracji publicznej, zobowiązany prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, nie wykonuje nałożonego przez sąd obowiązku, polegającego na wydaniu w określonym terminie aktu lub dokonaniu określonych przez sąd czynności procesowych. Dotyczy to zarówno obowiązków objętych sentencją wyroku, jak też wskazań zawartych w jego uzasadnieniu. Niewykonaniem wyroku jest również takie działanie organu, które następuje po zwrocie akt administracyjnych organowi przez sąd administracyjny, lecz pozostaje w sprzeczności z oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w wyroku sądu. O niewykonaniu wyroku może być mowa także w razie niewłaściwej lub opieszałej realizacji obowiązków nałożonych przez sąd. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie – jak już wykazano w stanie faktycznym sprawy – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 października 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 269/13, zobowiązał Komendanta Głównego Policji do rozpatrzenia wniesionego przez skarżącego zażalenia na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. nr [...] z dnia [...]czerwca 2012 r. w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. Następnie za pismem z dnia 13 czerwca 2014 r., które wpłynęło do Komendanta Głównego Policji w dniu 16 czerwca 2014 r., przesłano organowi odpis powyższego wyroku wraz z informacją, że akta administracyjne zostaną zwrócone przy sprawie o sygn. II SAB/Wa 510/13. Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny za pismem z dnia 3 lipca 2014 r., które zostało doręczone Komendantowi Głównemu Policji w dniu 8 lipca 2014 r., przesłał akta postępowania administracyjnego. Zatem obowiązek rozpatrzenia wniesionego przez skarżącego zażalenia na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], biegł do dnia [...] sierpnia 2014 r. Skoro zatem Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], a więc przed upływem 1 miesiąca od doręczenia prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 269/13 i akt postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], to tym samym wykonał w terminie powyższy wyrok. Na marginesie należy wywieść, że ze sformułowania zawartego w skardze "z prawomocnego wyroku Sygn. akt I OSK 3068/13" wynika, iż skarżący zarzuca niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 269/13. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), należało orzec jak w sentencji wyroku.