II SA/Wa 1318/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Konrad Łukaszewicz, Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Danuta Kania (spr.), Protokolant specjalista Ewa Kielak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2019 r. sprawy ze skargi W.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku szkolnego oddala skargę Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga W.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku szkolnego. W dniu 8 grudnia 2017 r. (data wpływu do organu) M.B. (dalej również jako: "wnioskodawczyni") - przedstawiciel ustawowy małoletniej wówczas W.B. złożyła do Zarządu Dzielnicy [...] (dalej również jako: "organ I instancji") wniosek o przyznanie zasiłku szkolnego. Jako zdarzenie losowe uzasadniające przyznanie wnioskowanego świadczenia wskazała pobyt w szpitalu córek A.B. i W.B. oraz wyposażenie ich w niezbędne przedmioty, które musiała zakupić w związku z pobytem w szpitalu, tj. kapcie, pidżamy, rzeczy osobiste, środki higieny, leki. W toku postępowania, w odpowiedzi na wezwanie organu I instancji, M.B. złożyła dokumenty mające potwierdzać powyższe okoliczności, tj. kopie: - karty informacyjnej leczenia szpitalnego A.B. - hospitalizacja w dniach [...] - [...] października 2017 r., rozpoznanie przy wypisie: obserwacja w kierunku zespołu genetycznego, bóle głowy; - karty informacyjnej leczenia szpitalnego A.B. - hospitalizacja w dniach [...] - [...] listopada 2017 r., rozpoznanie przy wypisie: zakażenie H.pylori, zapalenie błony śluzowej żołądka, niedobór masy ciała i wzrostu; - karty informacyjnej leczenia szpitalnego W.B. - hospitalizacja w dniach [...] - [...] stycznia 2017 r., rozpoznanie przy wypisie: choroba wrzodowa, zakażenie H.pylori; - karty informacyjnej W.B. z pobytu w Ośrodku Rehabilitacji dziennej SPZOZ [...] w dniach [...] września 2017 r. - [...] grudnia 2017 r. (10 dni zabiegowych); - oświadczenie o poniesionych kosztach za leki, strój gimnastyczny, pidżamę, ręczniki, przybory higieny osobistej w związku z leczeniem i rehabilitacją. Decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] Zarząd Dzielnicy [...], działając na podstawie m.in. art. 90e, 90m i art. 90n ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2017 r., poz. 2198 ze zm.), dalej: "u.s.o." oraz art. 104 § 1 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.), dalej: "k.p.a.", orzekł o odmowie przyznania zasiłku szkolnego dla W.B. Podstawę negatywnego rozstrzygnięcia stanowiło ustalenie organu I instancji, że przedmiotowy wniosek nie spełnia kryterium określonego w art. 90e ust. 1 u.s.o., zgodnie z którym zasiłek szkolny może być przyznany uczniowi znajdującemu się przejściowo w trudnej sytuacji materialnej z powodu zdarzenia losowego, które miało miejsce w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od daty złożenia wniosku. Organ I instancji wskazał, iż przez zdarzenie losowe należy rozumieć zjawisko zewnętrzne w stosunku do uprawnionego, którego nie można było przewidzieć ani mu przeciwdziałać. Zasiłek szkolny ma charakter formy doraźnej pomocy materialnej udzielanej uczniowi jednorazowo w związku z trudną, ale przejściową sytuacją materialną będącą następstwem zdarzenia losowego, które tę sytuację wywołało. Jest jedną z dwóch, obok stypendium szkolnego, form pomocy materialnej o charakterze socjalnym. Podstawę przyznania uczniowi zasiłku szkolnego stanowi łączne spełnienie następujących przesłanek: wystąpienie zdarzenia o charakterze losowym; związek przyczynowy pomiędzy tym zdarzeniem a trudną sytuacją materialną rodziny; związek pomiędzy tą przejściową trudną sytuacją materialną a niezaspokojonymi potrzebami ucznia na pokrycie wydatków związanych z procesem edukacyjnym. Organ I instancji ocenił, iż analiza zgromadzonego materiału dowodowego wskazuje, że brak jest możliwości uznania wskazywanego przez wnioskodawczynię zdarzenia losowego (tj. pobytu jej córek – A.B. i W.B. - w szpitalu oraz konieczności wyposażenia w pidżamę, kapcie, dresy, środki higieniczne, ręczniki itd. w związku z pobytem w szpitalu) za zdarzenie losowe w rozumieniu przepisów ustawy o systemie oświaty. Pobyt w szpitalu A.B. w okresie [...] - [...] października 2017 r. był pobytem - obserwacją, a pobyt w szpitalu w terminie [...] - [...] listopada 2017 r. był planowanym pobytem w celu diagnostyki bólów brzucha. Planowanej diagnostyki szpitalnej nie można uznać za zdarzenie losowe, niespodziewane. Z kolei W.B. przebywała w szpitalu w okresie [...] - [...] stycznia 2017 r. z powodu choroby wrzodowej. Pobyt ww. w szpitalu miał miejsce w terminie dłuższym niż dwa miesiące od daty złożenia wniosku. W okresie [...] września - [...] grudnia 2017 r. W.B. odbyła 10 dni zabiegowych w Ośrodku Rehabilitacji Dziennej. Zabiegi rehabilitacyjne i poniesienie przez wnioskodawczynię wydatków związanych z pobytem córki w szpitalu, z których udokumentowane zostały jedynie wydatki na leki w kwocie 92,05 zł, również nie mogą być uznane za zdarzenie losowe, które wywołało lub pogorszyło przejściowo trudną sytuację materialną rodziny i przełożyło się na niezaspokojenie konkretnych potrzeb edukacyjnych W.B.. W odwołaniu złożonym od ww. decyzji wnioskodawczyni wniosła o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 90e ust. 1 u.s.o. poprzez jego błędną wykładnię i niezasadne uznanie, że przypadek uczennicy W.B. nie spełnia przesłanek określonych w tym przepisie, podczas gdy pobyt w szpitalu z powodu choroby wrzodowej oraz będące jego konsekwencją 10 dni zabiegowych w Ośrodku Rehabilitacji Dziennej należy uznać za zdarzenie losowe, a związane z tym zdarzeniem dodatkowe wydatki na zakup pidżamy, kapci, dresu, środków higienicznych i ręczników świadczą o związku przyczynowym pomiędzy pobytem w szpitalu a trudną sytuacją materialną rodziny. Powiązane są również związkiem przyczynowo-skutkowym z niezaspokojonymi potrzebami ucznia na pokrycie wydatków związanych z potrzebami szkolnymi. Wskazaną na wstępie i stanowiącą przedmiot kontroli w niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej również jako: "Kolegium", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., orzekło o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. W uzasadnieniu decyzji po przedstawieniu stanu sprawy Kolegium wskazało, że zasiłek szkolny może być przyznany uczniowi znajdującemu się przejściowo w trudnej sytuacji materialnej z powodu zdarzenia losowego. Zasiłek szkolny może być przyznany w formie świadczenia pieniężnego na pokrycie wydatków związanych z procesem edukacyjnym lub w formie pomocy rzeczowej o charakterze edukacyjnym, raz lub kilka razy w roku, niezależnie od otrzymywanego stypendium szkolnego. O zasiłek szkolny można ubiegać się w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od wystąpienia zdarzenia uzasadniającego przyznanie tego zasiłku. Podstawę przyznania uczniowi zasiłku szkolnego stanowi zatem łączne spełnienie następujących przesłanek: wystąpienie zdarzenia o charakterze losowym; związek przyczynowy pomiędzy tym zdarzeniem a trudną sytuacją materialną rodziny; związek pomiędzy tą przejściową trudną sytuacją materialną a niezaspokojonymi potrzebami ucznia na pokrycie wydatków związanych z procesem edukacyjnym. Zasiłek szkolny (odmiennie niż stypendium szkolne) ma charakter doraźnej pomocy materialnej, udzielanej uczniowi jednorazowo w związku z trudną ale przejściową sytuacją materialną, będącą następstwem zdarzenia losowego (np. klęski żywiołowej, śmierci, wypadku itp.), które tę trudną sytuację materialną wywołało. Zasiłek szkolny nie może być natomiast ze swej istoty zrównany z formą stałej pomocy materialnej udzielanej uczniowi, choćby znajdującemu się w trudnej sytuacji materialnej, ale niepozostającej w bezpośrednim związku ze zdarzeniem losowym, które nastąpiło wcześniej niż dwa miesiące przed złożeniem wniosku o przyznanie tego rodzaju świadczenia. Oznacza to, że podstawą przyznania zasiłku szkolnego są okoliczności losowe. Dla przyznania zasiłku szkolnego nie ma znaczenia kryterium dochodowe, a jedynie znalezienie się ucznia przejściowo w trudnej sytuacji materialnej z powodu zdarzenia losowego, przy czym o zasiłek szkolny można ubiegać się w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od wystąpienia zdarzenia uzasadniającego przyznanie tego zasiłku. Kolegium za bezsporną uznało okoliczność, iż w rodzinie uczennicy (córki wnioskodawczyni) występuje trudna sytuacja materialna, jednak z akt sprawy nie wynika, iż trudna sytuacja materialna została spowodowana konkretnym zdarzeniem losowym, co stanowi przesłankę niezbędną dla przyznania wnioskowanej formy pomocy. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] W.B. (dalej również jako: "skarżąca") wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 90e u.s.o., poprzez niewłaściwą wykładnię i nieuzasadnione przyjęcie, że planowany pobyt w szpitalu nie może być traktowany jako zdarzenie losowe, co w konsekwencji doprowadziło do zaniechania wnioskowania, że zdarzeniem losowym jest choroba, której konsekwencją jest pobyt w szpitalu. W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, że organ błędnie przywiązał nadmierną wagę do faktu, że pobyty w szpitalu miały charakter planowy, zaś całkowicie pominął istotę sprawy, czyli ujawnioną chorobę wrzodową. Wskazała, iż zdarzenie losowe o którym mowa w art. 90e ust. 1 u.s.o., to zaistniałe, niespodziewane zdarzenie niezależne od woli ucznia, które spowodowało, iż uczeń ten przejściowo znalazł się w trudnej sytuacji, czy też trudniejszej niż zwykle sytuacji materialnej. Takim zdarzeniem jest choroba ucznia, a także członka jego najbliższej rodziny. W ocenie skarżącej, nieprawidłowe jest stanowisko organu, iż ww. przepis dotyczy jedynie osób, które generalnie znajdują się w dobrej sytuacji materialnej. Przepis ten dotyczy również ucznia, którego sytuacja materialna była zła przed zdarzeniem losowym, a przejściowo z powodu tego zdarzenia stan niedostatku jeszcze się pogorszył. Skarżąca podniosła, iż z przedstawionej dokumentacji wynika, że powodem złożenia wniosku o przyznanie zasiłku szkolnego była choroba, z powodu której skarżąca znalazła się w szpitalu. W związku z tym wnioskodawczyni (matka skarżącej) poniosła nieplanowane wydatki związane z chorobą, które spowodowały pogorszenie się sytuacji materialnej. Brak zasiłku spowodował, że skarżąca ma nadal niezaspokojone potrzeby edukacyjne. Wniosek został złożony w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od wystąpienia choroby uzasadniającej przyznanie zasiłku. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarga ocenia w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę wydanych w postępowaniu administracyjnym decyzji stanowił art. 90e ust. 1 u.s.o., zgodnie z którym zasiłek szkolny może być przyznany uczniowi znajdującemu się przejściowo w trudnej sytuacji materialnej z powodu zdarzenia losowego. Zasiłek szkolny może być przyznany w formie świadczenia pieniężnego na pokrycie wydatków związanych z procesem edukacyjnym lub w formie pomocy rzeczowej o charakterze edukacyjnym, raz lub kilka razy w roku, niezależnie od otrzymywanego stypendium szkolnego (ust. 2). Wysokość zasiłku szkolnego nie może przekroczyć jednorazowo kwoty stanowiącej pięciokrotność kwoty, o której mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (ust. 3). O zasiłek szkolny można ubiegać się w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od wystąpienia zdarzenia uzasadniającego przyznanie tego zasiłku (ust. 4). Z treści powołanych regulacji wyraźnie wynika, że ustawowymi przesłankami powstania prawa do zasiłku szkolnego jest po pierwsze - wystąpienie zdarzenia losowego, a więc zdarzenia zewnętrznego w stosunku do ucznia, którego nie można było przewidzieć ani mu przeciwdziałać; po drugie - związek tego zdarzenia z przejściową (w związku z tym zdarzeniem) trudną sytuacją materialną, po trzecie - związek pomiędzy tą przejściową trudną sytuacją materialną a niezaspokojonymi potrzebami ucznia na pokrycie wydatków związanych z procesem edukacyjnym. Zasiłek szkolny ma zatem charakter doraźnej pomocy materialnej, udzielanej uczniowi jednorazowo w związku z trudną ale przejściową sytuacją materialną, będącą następstwem zdarzenia losowego (np. klęski żywiołowej, śmierci, wypadku, itp.), które tę trudną sytuację materialną wywołało. Zasiłek szkolny nie może być natomiast ze swej istoty zrównany z formą stałej pomocy materialnej udzielanej uczniowi, choćby znajdującemu się w trudnej sytuacji materialnej, ale niepozostającej w bezpośrednim związku ze zdarzeniem losowym, które nastąpiło wcześniej niż dwa miesiące przed złożeniem wniosku o przyznanie tego rodzaju świadczenia. Właściwą formą stałej pomocy materialnej uczniowi jest bowiem stypendium szkolne (por. wyroki: WSA w Poznaniu z dnia 16 września 2015r. sygn. akt II SA/Po 403/15; WSA w Krakowie z dnia 9 lipca 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 65/09; publ. CBOSA). Trafnie zatem Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniosło, że o podstawie do przyznania zasiłku szkolnego nie decyduje trudna sytuacja materialna wynikająca z niskich dochodów w rodzinie, lecz trudna sytuacja będąca następstwem zdarzenia losowego, jako przejściowy jego skutek. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni podstawę do przyznania zasiłku szkolnego z tytułu zdarzenia losowego upatrywała w wydatkach związanych z pobytem A.B. w szpitalu w dniach [...] - [...] października 2017 r. oraz [...] - [...] listopada 2017 r., a także z pobytem W.B. w szpitalu w dniach [...] - [...] stycznia 2017 r. oraz w Ośrodku Rehabilitacji Dziennej w dniach [...] września - [...] grudnia 2017 r. (10 dni zabiegowych). Jednak, jak wskazał organ, planowanej diagnostyki szpitalnej i rehabilitacji leczniczej nie można uznać za zdarzenie niespodziewane. Jak przyjmuje się w orzecznictwie przez zawarte w art. 90e ust. 1 u.s.o. wyrażenie "zdarzenie losowe" należy uznać zdarzenie, które ma charakter niespodziewany i nieprzewidywalny, w szczególności niezależny od woli ucznia lub jego rodzica (por. wyroki: WSA w Białymstoku z dnia 5 maja 2014r., sygn. akt II SA/Bk 434/14; WSA w Lublinie z dnia 16 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Lu 448/06; publ. CBOSA). W wyroku z dnia 25 stycznia 2017 r. sygn. akt I OSK 2235/16 (publ. j.w.) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że pod pojęciem "zdarzenie losowe" (niezdefiniowanym ustawowo) należy rozumieć niespodziewane, pojedyncze i niezależne od woli człowieka zdarzenie wywołane przyczynami zewnętrznymi, których nie można było przewidzieć. Istotne jest zatem przede wszystkim to, aby zdarzenie takie zostało wywołane czynnikiem niespodziewanym i nieprzewidywalnym. Zatem "zdarzenie losowe" obejmuje szczególnie uzasadnione przypadki wyraźnie odbiegające od typowych sytuacji mających miejsce w życiu codziennym. Będzie to zatem sytuacja życiowa osoby bądź rodziny, która ponad wszelką wątpliwość, bez konieczności wnikliwych zabiegów interpretacyjnych istniejącego stanu rzeczy, pozwala stwierdzić, że tak dotkliwe w skutkach lub tak daleko ingerujące w plany życiowe zdarzenia nie należą do zdarzeń codziennych, lecz są nagłe i nieprzewidywalne. Analizując przedstawioną we wniosku argumentację oraz stan faktyczny zaistniały w kontrolowanej sprawie Sąd podziela stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż pobyt A.B. oraz W.B. w szpitalu nie mógł stanowić podstawy przyznania zasiłku szkolnego dla skarżącej, gdyż sytuacje te nie miały charakteru zdarzenia losowego w przedstawionym powyżej rozumieniu tego pojęcia. Dwukrotny pobyt A.B. w szpitalu w terminie [...] - [...] października 2017 r. oraz w terminie [...] - [...] listopada 2017 r. był pobytem zaplanowanym i miał na celu obserwację oraz diagnostykę odpowiednio w odniesieniu do objawów bólu głowy i bólu brzucha. Powyższe wynika z zapisów w przedstawionej przez wnioskodawczynię dokumentacji medycznej. Z kolei pobyt W.B. w szpitalu miał miejsce w styczniu 2017 r., zatem w kontekście regulacji art. 90e ust. 4 u.s.o., określającej dwumiesięczny przedział czasowy pomiędzy wystąpieniem zdarzenia losowego a złożeniem wniosku, nie mógł być brany pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku o przyznanie zasiłku szkolnego. Natomiast pobyt skarżącej w okresie [...] września - [...] grudnia 2017 r. (10 dni zabiegowych w Ośrodku Rehabilitacji Dziennej) - był planowany, co wynika ze specyfiki tego rodzaju świadczeń medycznych. Z przedstawionej dokumentacji medycznej nie wynika, aby ww. pobyty skarżącej w szpitalu pozostawały ze sobą w związku, tj. aby ostatni pobyt w okresie [...] września - [...] grudnia 2017 r. był wynikiem choroby zaistniałej w styczniu 2017 r. Z karty informacyjnej leczenia szpitalnego w okresie [...] - [...] stycznia 2017 r. wynika, że prowadzono diagnostykę z rozpoznaniem: choroba wrzodowa, zakażenie H.pylori, natomiast pobyt skarżącej w ośrodku rehabilitacyjnym w okresie [...] września - [...] grudnia 2017 r. związany był z zabiegami spowodowanymi bólem grzbietu - zastosowano ćwiczenia indywidualne - terapię manualną, co wprost wynika z rozpoznania opisanego w karcie informacyjnej. Prawidłowo zatem przyjęły organy orzekające w sprawie, iż wskazane we wniosku pobyty w szpitalu nie mają charakteru zdarzeń losowych w rozumieniu art. 90e ust. 1 u.s.o., które uzasadniałyby istnienie związku przyczynowego pomiędzy ich wystąpieniem, a trudną, przejściową sytuacją materialną rodziny. Należy mieć przy tym na uwadze, że w toku postępowania wnioskodawczyni nie wykazała, iż na skutek poniesienia wydatków związanych z pobytem A.B. oraz W.B. w szpitalu konkretne potrzeby edukacyjne skarżącej nie zostały zaspokojone. Z akt sprawy wynika bowiem, że organ I instancji dwukrotnie - pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. oraz pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. - wzywał wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku m.in. poprzez złożenie dokumentacji poświadczającej wystąpienie związku przyczynowego pomiędzy zdarzeniem losowym a niezaspokojonymi potrzebami edukacyjnymi ucznia. W odpowiedzi na powyższe wnioskodawczyni złożyła do akt sprawy jedynie kopie faktur za zakup w miesiącu grudniu 2017 r. leków na łączną kwotę 92,05 zł. Nadto przedstawiła oświadczenie o poniesionych kosztach za strój gimnastyczny, pidżamę, ręczniki, przybory higieny osobistej w związku z pobytem dzieci w szpitalu, jednak nie podała kwoty poniesionych wydatków, ani nie załączyła stosownej dokumentacji potwierdzającej poniesienie ww. wydatków. Wnioskodawczyni złożyła również pismo, w którym stwierdziła, że poniosła wydatki na turnus rehabilitacyjny, antybiotyki i leczenie stomatologiczne w kwocie około 600 zł, co miało bezpośredni wpływ na sytuację materialną rodziny oraz na realizację obowiązku szkolnego przez ucznia. Twierdzenie to również nie zostało poparte stosowną dokumentacją. W tym stanie rzeczy organ trafnie uznał, że wnioskodawczyni nie wykazała niezaspokojonych potrzeb edukacyjnych skarżącej, których pokrycie nie było możliwe lub było utrudnione w wyniku poniesienia wydatków na wyposażenie córek w związku z pobytem w szpitalu. W świetle powyższego za niezasadny uznać należy zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 90e u.s.o. Przesłanki określone w ww. przepisie nie zostały bowiem spełnione w okolicznościach niniejszej sprawy. Jednocześnie Sąd stwierdza, iż analiza akt postępowania administracyjnego i wydanych w tym postępowaniu decyzji nie wskazuje aby w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, czy też przepisów postępowania, które uzasadniałyby stwierdzenie nieważności bądź uchylenie zaskarżonej decyzji. Organ przeprowadził bowiem postępowanie administracyjne zgodnie z regułami określonymi w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Zebrał materiał dowodowy niezbędny do podjęcia rozstrzygnięcia, a następnie poddał go wnikliwej analizie i ocenie w świetle przesłanek określonych w art. 90e u.s.o. Podjęte w sprawie rozstrzygnięcie organ należycie uzasadnił - stosownie do wymogów określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Mając wszystko powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.