II SA/Wa 1322/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na pismo Komendanta Wojskowego Ośrodka [...] w C. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie przesłania odwołania postanawia - odrzucić skargę - A. P. przedmiotem skargi w niniejszej sprawie uczynił pismo Komendanta Wojskowego Ośrodka [...] w C. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...], przy którym to piśmie wskazany organ przesłał do Szefa [...] odwołanie skarżącego wniesione od decyzji Komendanta Wojskowego Ośrodka [...] w C. z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...], odmawiającej przyznania ekwiwalentnego świadczenia pieniężnego za niewykorzystane dni wolne od służby. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Pismo Komendanta Wojskowego Ośrodka [...] w C. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...], które skarżący uczynił przedmiotem skargi, mylnie nazywając je orzeczeniem, nie mieści się w powyższym katalogu rozstrzygnięć, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Innymi słowy, ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na pismo, które w świetle art. 133 Kodeksu postępowania administracyjnego jest jedynie dowodem spełnionego przez organ I instancji obowiązku przesłania odwołania strony organowi II instancji. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę (art. 3 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Oznacza to zatem, iż skarga na pismo jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Ujmując natomiast kwestię przedmiotu skargi w innym aspekcie, należy stwierdzić, iż pismo Komendanta Wojskowego Ośrodka [...] w C. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w swej istocie potwierdza czynność przesłania przez organ I instancji odwołania organowi II instancji. Czynność ta (o charakterze materialno - technicznym) wyczerpuje zapis art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jest to czynność podjęta przez organ administracji publicznej i dotyczy uprawnień strony do złożenia i rozpatrzenia jej odwołania, które to uprawnienia wynikają z przepisów prawa (art. 127 i art. 133 kpa). Przesłanie odwołania stanowi więc czynność, od której uzależniona jest realizacja prawa strony do rozpatrzenia wniesionego przez nią odwołania przez właściwy organ II instancji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2005 r. sygn. akt II OSK 1133/05, publ. OSP 2006/7-8/83). Jednakże zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy). Jeżeli zaś ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy). Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest surogatem środka zaskarżenia i dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego uzależniona jest od konieczności skorzystania z tego środka. Zatem gdyby nawet zakwalifikować niniejszą sprawę jako skargę na czynność Komendanta Wojskowego Ośrodka [...] w C. w przedmiocie przesłania odwołania, to i tak skarga byłaby niedopuszczalna, albowiem - w świetle tego, co zostało zaprezentowane wcześniej - przed jej wniesieniem skarżący powinien pisemnie wezwać organ I instancji do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu czynności przesłania odwołania, a jak wynika z akt administracyjnych sprawy, A. P. nie wzywał organu do usunięcia naruszenia prawa, a zatem nie uczynił zadość obowiązkowi wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.