II SA/Wa 1327/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia dyscyplinarnego w sprawie ze skargi B. J. na orzeczenie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia - B. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że wykonanie orzeczenia wywoła dla niej znaczną szkodę. Z jednej bowiem strony orzeczenie to stanowi podstawę wszczęcia postępowania o zwolnienie ze służby, z drugiej zaś strony skarżąca poniesie szkodę finansową, ponieważ z powodu zwolnienia ze służby skarżąca utraci prawo do nagrody rocznej, 50% odprawy z tytułu odejścia ze służby oraz 50% ekwiwalentów pieniężnych za niewykorzystany urlop, w łącznej sumie ponad [...] zł. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego nieuwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznając powyższy wniosek, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie argumentów wskazanych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r. FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. II FZ 452/06). W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, rozumianych jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, czy też trudniejsze, niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. W ocenie Sądu wykonanie orzeczenia o wymierzeniu kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby nie wywołuje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie bowiem do treści § 41 pkt 7 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 60) wykonanie kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby polega na zwolnieniu funkcjonariusza Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego ze służby. Zgodnie natomiast z art. 60 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 1929 ze zm.) wymierzenie kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby stanowi obligatoryjną przesłankę zwolnienia funkcjonariusza Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego ze służby. Zauważyć zatem należy, że wymierzenie kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby nie oznacza, iż funkcjonariusz zostaje automatycznie zwolniony ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Skutek ten nastąpi dopiero po wydaniu decyzji o zwolnieniu ze służy w oparciu o art. 60 ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy. Podobnie należy ocenić argumenty skarżącej dotyczące utraty środków finansowych, spowodowanej zwolnieniem ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Skutek określony przez skarżącą nastąpi dopiero po wydaniu decyzji o zwolnieniu ze służy. Dodatkowo należy podnieść, że w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie zwolnienia ze służby będą skarżącej służyły środki odwoławcze, a od ostatecznego rozstrzygnięcia prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zaznaczyć również należy, że zgodnie z art. 130 § 2 kpa wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji. W przypadku zaś wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczne rozstrzygnięcie organu w tej sprawie skarżąca będzie natomiast mogła wystąpić do sądu z wnioskiem o wstrzymanie jego wykonania, na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Konkludując, instytucja ochrony tymczasowej została obwarowana określonymi przesłankami, które osoba ubiegająca się o nią powinna wykazać. Skoro więc przepis art. 61 § 3 cytowanej ustawy zobowiązuje wnioskodawcę do uprawdopodobnienia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to skarżący powinien w sposób logiczny i ciągły te okoliczności wskazać. Zatem, niewskazanie tych okoliczności nie może skutkować uwzględnieniem wniosku. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.