II SA/Wa 1350/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Kube (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na pismo Szefa Oddziału Prawnego Dowództwa Wojsk Lądowych z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie urlopu wychowawczego postanawia odrzucić skargę [...] [...] K. W. pismem z dnia [..] listopada 2003 r. zwrócił się do Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w S. z wnioskiem o udzielenie urlopu wychowawczego od dnia [...] kwietnia 2004 r. do [...] kwietnia 2007 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2004 r. Dowódca tej Jednostki Wojskowej, odmawiając udzielenia tego urlopu, poinformował wnioskodawcę, że przepisy wojskowe nie przewidują takiej możliwości. Uzasadniając wskazano, że stosownie do przepisu art. 57 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 ze zm.) tylko kobiety będące żołnierzami zawodowymi korzystają ze szczególnych uprawnień, które przysługują pracownicom według przepisów prawa pracy. Również zgodnie z § 119 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 7, poz. 38 ze zm.) tylko żołnierzowi zawodowemu - kobiecie przysługuje na jej wniosek urlop wychowawczy w wymiarze i na zasadach określonych w przepisach prawa pracy. Następnie K. W. zwrócił się w tej sprawie w dniu [...] stycznia 2004 r. ze skargą do Dowódcy Wojsk Lądowych. Pismem z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] Szef Oddziału Prawnego Dowództwa Wojsk Lądowych wyjaśnił, że mimo iż przepisy z zakresu prawa pracy przewidują możliwość przyznania urlopu wychowawczego mężczyźnie to jednak nie dotyczy to żołnierzy zawodowych pozostających w stosunku służbowym, do którego nie mają zastosowania przepisy prawa pracy poza powołanym wyjątkiem określonym w art. 57 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. W dniu 18 marca 2004 r. K. W. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, wnosząc o unieważnienie decyzji z dnia [...] lutego 2004 r. o odmowie udzielenia mu urlopu wychowawczego. W odpowiedzi na skargę Dowódca Wojsk Lądowych wniósł o jej odrzucenie uzasadniając, że sprawa udzielenia urlopu wychowawczego nie podlega kontroli sądów administracyjnych. W przypadku zaś nieuwzględnienia tego wniosku wniesiono o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 57 powołanej ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, kobiety będące żołnierzami zawodowymi korzystają ze szczególnych uprawnień, które przysługują pracownicom według przepisów prawa pracy. Zgodnie z § 119 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych, żołnierzowi zawodowemu - kobiecie przysługuje na jej wniosek urlop wychowawczy w wymiarze i na zasadach określonych w przepisach prawa pracy. Analiza wyżej powołanych przepisów pragmatyki wojskowej prowadzi do wniosku, że w zakresie spraw dotyczących urlopów wychowawczych wyłączona jest właściwość sądów administracyjnych, gdyż do rozpoznania spraw z zakresu prawa pracy, w tym z zakresu urlopów wychowawczych właściwe są sądy powszechne - sądy pracy i ubezpieczeń społecznych, co jednoznacznie wynika z treści przepisu art. 476 § 2 pkt 2 kpc. Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Z przytoczonych powodów orzeczono jak w postanowieniu.