II SA/Wa 1356/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Asesor WSA Mateusz Rogala, Protokolant specjalista Monika Gieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2024 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na niewykonanie przez Ministra Klimatu i Środowiska wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2020 r. sygn. akt II SAB/Wa 435/20 oddala skargę Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] wniosło skargę na niewykonanie przez Ministra Klimatu i Środowiska wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2020r. sygn. akt II SAB/Wa 435/20. Wnioskiem z dnia 21 maja 2020 r., za pośrednictwem platformy e-PUAP, Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...]; zwane dalej Stowarzyszeniem zwróciło się do Ministra Środowiska, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429, z późn. zm.); powoływanej dalej jako "u.d.i.p.", o udostępnienie informacji dotyczących powołania przez organ grupy roboczej, o której mowa w artykule dostępnym pod linkiem: [...], tj.: nazwy grupy, jej składu – imion i nazwisk członków grupy roboczej, wykształcenia, nazwy reprezentowanego podmiotu, jeśli dotyczy, celu, do którego grupa została powołana; dokumentów, które dotychczas (na czas odpowiedzi na wniosek) zostały wypracowane przez grupę. W odpowiedzi organ pismem z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] poinformował wnioskodawcę, że z inicjatywy Ministra Środowiska grupa ekspertów przygotowuje projekt rozwiązań prawnych dotyczących transparentności finansowania organizacji [...]. Grupa ma charakter rotacyjny, nie wytworzyła jeszcze żadnych dokumentów. Pismem z dnia 15 lipca 2020 r. Stowarzyszenie wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Środowiska polegającą na nierozpatrzeniu jej wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] maja 2020 r. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie wskazało, że odpowiedź organu nie została prawidłowo udzielona, a Minister Środowiska wypowiedział się jedynie do wniosku w zakresie tiret 3 i 4 wniosku. Stowarzyszenie podało, że przedmiotem wniosku było m.in. uzyskanie konkretnych informacji o nazwie grupy roboczej powołanej przez Ministra Środowiska, o której mowa w artykule dostępnym pod linkiem: [...], wymienieniu z imienia i nazwiska jej członków, określeniu ich wykształcenia oraz ewentualnie nazwy reprezentowanego przez nich podmiotu. Tymczasem w odpowiedzi z dnia [...] maja 2020 r. organ wskazuje jedynie na ogólny cel powołania grupy, a także na jej charakter. Ponadto organ wskazał na rotacyjny charakter grupy roboczej, wyjaśniając, że nie wytworzyła ona żadnego dokumentu. Podana zaś informacja nie dotyczy wnioskowanych informacji będących przedmiotem wniosku. Zdaniem strony skarżącej charakter rotacyjny grupy nie stanowił argumentacji za tym, by organ nie mógł udzielić informacji, kto wchodził w skład danej grupy, w określonym czasie. Ważnym jest sam fakt, że grupa taka powstała, w określonym czasie działała pod nazwą i składała się z członków, którzy realizowali zadanie publiczne, wskazane przez Ministra Środowiska, będącego podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej, a także przez niego powołanych na podstawie przedstawionego Ministrowi wykształcenia i innych wymaganiach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 listopada 2020r. sygn. II SAB/Wa sygn. II SAB/Wa 435/20 zobowiązał Ministra Środowiska do rozpatrzenia wniosku skarżącego Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] z dnia [...] maja 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie tiret 1 i 2, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; Po otrzymaniu ww. wyroku WSA w Warszawie (data wpływu do urzędu [...].02.21 r.) organ przeanalizował ponownie wniosek Stowarzyszenia we wskazanym zakresie i udzielił na niego odpowiedzi, za pośrednictwem skrzynki ePUAP, pismem z dnia [...] lutego 2021 r. znak [...]. W swoim piśmie organ wskazał, że w związku z włączeniem do Ministerstwa Klimatu komórek organizacyjnych obsługujących sprawy działu środowisko na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 października 2020 r. w sprawie zniesienia Ministerstwa Środowiska (Dz. U. poz. 1731) w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 października 2020 r. w sprawie utworzenia Ministerstwa Klimatu i Środowiska (Dz. U. poz. 1734), wniosek proceduje Minister Klimatu i Środowiska. Odnosząc się do wniosku o udostępnienie informacji publicznej organ poinformował, że prace nad projektem ustawy o transparentności finansowania organizacji pozarządowych były prowadzone w zniesionym Ministerstwie Środowiska, jako resorcie właściwym do spraw środowiska. Ponadto wyjaśnił, że z informacji posiadanych przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska wynika, że w pracach nad przygotowaniu projektu ww. ustawy udział brali pan E. G. [...] Departamentu Edukacji Ekologicznej i Komunikacji w Ministerstwie Środowiska oraz pan M. G. [...] Departamentu Prawnego w Ministerstwie Środowiska. Na podstawie danych z sytemu kadrowego poinformowano, że pan M. G. posiada wykształcenie wyższe prawnicze, natomiast pan E. G. wyższe ekonomiczne. Organ wyjaśnił, że z posiadanej przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska wiedzy wynika, że grupa pracująca nad rozwiązaniami prawnymi dotyczącymi transparentności finansowania organizacji pozarządowych nie miała nazwy. W związku z okolicznością udzielenia jedynie częściowej odpowiedzi, która nie wypełniała ani zakresu złożonego wniosku, ani sentencji prawomocnego wyroku WSA, skarżący złożył ponownie do WSA w Warszawie skargę na bezczynność organu datowaną na 13 maja 2021 roku. Postanowieniem z 19 grudnia 2022 roku, WSA w Warszawie w sprawie II SAB/Wa 374/22, odrzucił skargę wnioskodawcy wskazując, że w omawianym stanie faktycznym i prawnym wnioskodawcy przysługuje skarga wskazana w art. 154 §1 pkt. 1 p.p.s.a., tj skarga na organ z żądaniem wymierzenia grzywny. Biorąc powyższe pod uwagę, skarżący zwrócił się do organu pismem z [...] kwietnia 2023 roku, wzywając do wykonania ww. wyroku z 25 listopada 2020 roku. W odpowiedzi na wezwanie skarżącego, organ pismem z [...] maja 2023 roku wskazał, że w jego ocenie doszło do udzielenia odpowiedzi zgodnie z wnioskiem skarżącego. Po otrzymaniu ww. odwpiedzi Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] wniosło skargę na niewykonanie przez Ministra Klimatu i Środowiska wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2020r. sygn. akt II SAB/Wa 435/20. Minister Klimatu i Środowiska wnosił o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Kontrolując sprawę w ramach wskazanych wyżej kompetencji, Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W skardze na bezczynność w sprawie sygn. II SAB/Wa 435/20 Stowarzyszenie podkreśliło, że adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest zwolniony z obowiązku jej udzielenia w przypadku, gdy nie dysponuje żądaną informacją publiczną. Wskazywało, że w niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że Minister Środowiska powołując grupę roboczą oraz zatrudniając jej członków do wykonywania zadań publicznych jest w posiadaniu żądanych danych w zakresie tiret 1 i itret 2 wniosku, tj. nazwa grupy, czy jej skład – imię i nazwisko członków grupy roboczej, wykształcenie, nazwa reprezentowanego podmiotu, jeśli dotyczy. Ponadto pomimo upływu terminu, określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek nie przekazał żądanej informacji. Odnosząc się do wniosku o udostępnienie informacji publicznej organ poinformował, że prace nad projektem ustawy o transparentności finansowania organizacji pozarządowych były prowadzone w zniesionym Ministerstwie Środowiska, jako resorcie właściwym do spraw środowiska. Ponadto wyjaśnił, że z informacji posiadanych przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska wynika, że w pracach nad przygotowaniu projektu ww. ustawy udział brali pan E. G. [...] Departamentu Edukacji Ekologicznej i Komunikacji w Ministerstwie Środowiska oraz pan M. G. [...] Departamentu Prawnego w Ministerstwie Środowiska. Na podstawie danych z sytemu kadrowego poinformowano, że pan M. G. posiada wykształcenie wyższe prawnicze, natomiast pan E. G. wyższe ekonomiczne. Organ wyjaśnił, że z posiadanej przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska wiedzy wynika, że grupa pracująca nad rozwiązaniami prawnymi dotyczącymi transparentności finansowania organizacji pozarządowych nie miała nazwy. W ocenie Sądu, organ udostępnił zatem informację publiczną w takim zakresie w jakim ją posiadał, realizując obowiązek wynikający z wyroku z dnia 25 listopada 2020r. Należy podkreślić, że o niewykonaniu wyroku można mówić wówczas, gdy takie rozstrzygnięcie - bez względu na jego treść i zakres poprzedzającego go postępowania - nie zostało wydane bądź nie podjęto innych czynności zmierzających do załatwienia sprawy Celem skargi na niewykonanie prawomocnego wyroku sądu stwierdzającego bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przymuszenie organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności, do których został przez sąd zobowiązany. Skuteczność skargi zależy zatem od tego, czy organ podjął czynności zmierzające do wykonania wyroku bez zbędnej zwłoki i wykonał wytyczne sądu, a nie od końcowego efektu tych czynności. W świetle powyższego przez niewykonanie wyroku należy więc rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok NSA z 30 maja 2001 r., II SA 2015/00, LEX nr 57180). O niewykonaniu wyroku można zatem mówić wówczas, gdy takie rozstrzygnięcie - bez względu na jego treść i zakres poprzedzającego go postępowania - nie zostało wydane bądź nie podjęto innych czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Niewykonanie wyroku, o jakim mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., ma miejsce także wtedy, gdy organ wprawdzie wykonał wyrok, lecz z przekroczeniem wyznaczonego terminu. Stwierdzenie powyższej okoliczności następuje zaś zawsze według stanu na dzień wniesienia skargi (por. wyrok WSA w Łodzi z 24 maja 2017 r., III SA/Łd 278/17, LEX nr 2308594). Zgodnie ze zwrotnym poświadczeniem odbioru, Minister Środowiska (obecnie Minister Klimatu i Środowiska) otrzymał odpis prawomocnego wyroku w sprawie sygn. II SAB/Wa 435/20, w dniu [...] lutego 2021r., odpowiedź na wniosek została natomiast udzielona pismem z dnia [...] lutego 2021r., więc z zachowaniem terminu wskazanego w ww. wyroku. W ocenie Sądu nie ma podstaw do twierdzenia, że organ "ukrył" jakieś informacje. Odpowiedź zawierała dane jakimi organ dysponował. Jednocześnie Sąd administracyjny nie jest uprawniony do badania celowości, racjonalności, efektywności działań podejmowanych przez organ czy też prawidłowości w zakresie chociażby ewidencjonowania określonych czynności. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.