II SA/Wa 1382/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska, Eugeniusz Wasilewski (spr.), Protokolant Beata Gibzińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi S. P. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dyscyplinarnego oddala skargę Komendant Główny Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r., wydanym na podstawie art. 135r ust. 9 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), utrzymał w mocy postanowienie nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] kwietnia 2009 r. o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego, zakończonego prawomocnym orzeczeniem nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] lipca 2004 r. W uzasadnieniu organ podał, iż przeciwko [...] S. P. prowadzone było postępowanie dyscyplinarne, wszczęte postanowieniem nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w B. z dnia [...] kwietnia 2004 r. Po przeprowadzeniu postępowania, orzeczeniem nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w B. z dnia [...] maja 2004 r., obwinionego uznano winnym popełnienia przewinienia dyscyplinarnego i wymierzono karę dyscyplinarną wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe. Wskutek złożonego odwołania, Komendant Wojewódzki Policji w K., orzeczeniem nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r., uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w części dotyczącej kary i wymierzył łagodniejszą karę dyscyplinarną – nagany. Ukarany policjant nie skorzystał z przysługującego mu prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wnioskiem z dnia 11 marca 2009 r., [...] S. P. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. o wznowienie postępowania dyscyplinarnego, zakończonego wyżej wymienionym prawomocnym orzeczeniem. W treści wniosku wskazał na nieprawidłowości jakie zaistniały w tym postępowaniu. Skarżący zarzucił wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego w sposób nieprawidłowy, naruszający przepisy i niezrozumiały dla obwinionego oraz brak winy w jego zachowaniu, o czym informował w toku postępowania przełożonych dyscyplinarnych pismem z dnia 25 maja 2004 r. Jednocześnie we wniosku o wznowienie stwierdził, iż tezą potwierdzającą powyższe nieprawidłowości jest uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt II SA/Wa 1399/08, z którym zapoznał się w dniu 9 marca 2009 r. Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o wznowienie postępowania dyscyplinarnego, a następnie jego umorzenie z uwagi na brak podstaw do uznania naruszenia dyscypliny służbowej. Po zbadaniu wniosku, postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., Komendant Wojewódzki Policji w K. odmówił wznowienia postępowania dyscyplinarnego z uwagi na uchybienie 30-dniowemu terminowi do złożenia wniosku, określonemu w art. 135r ust. 7 ustawy o Policji. W ocenie przełożonego dyscyplinarnego okoliczność, na którą we wniosku o wznowienie powołuje się [...] S. P., była mu znana w toku postępowania dyscyplinarnego, a więc w 2004 r. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie do Komendanta Głównego Policji, wskazując na błędy w podstawie prawnej rozstrzygnięcia oraz w ustaleniach w zakresie uzyskania wiedzy co do zaistnienia wskazanej przyczyny wznowienia oraz brak merytorycznego odniesienia się do zarzutów stawianych we wniosku o wznowienie postępowania. Nie podzielając tych zarzutów, organ odwoławczy wskazał, iż okoliczności, na które powołuje się w swoim wniosku z dnia 11 marca 2009 r. [...] S. P., były mu znane w toku prowadzonego postępowania dyscyplinarnego, a także w trakcie postępowania odwoławczego, tj. w 2004 r. Świadczy o tym kserokopia załączonego odwołania z dnia 25 maja 2004 r. od orzeczenia nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w B. z dnia [...] maja 2004 r., w którym zawarte są te same, jak we wniosku o wznowienie, zarzuty dotyczące postanowienia o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego, nieskonkretyzowania przedstawionego zarzutu i niezrozumienia jego treści przez obwinionego oraz kwestie odnoszące się do braku – w ocenie skarżącego – zawinienia z jego strony. Z zestawienia powyższych dat wynika więc, iż okres od powzięcia informacji o opisanych okolicznościach do złożenia wniosku z dnia 11 marca 2009 r. znacznie przekroczył 30 dni. Skarżący sam zresztą we wniosku poinformował, iż o powyższych zarzutach informował przełożonych dyscyplinarnych pisemnie w dniu 25 maja 2004 r. Tym samym nie można zgodzić się z twierdzeniem [...] S. P., iż o powyższych kwestiach dowiedział się w dniu 9 marca 2009 r. Jest to bowiem jedynie data zapoznania się z treścią wyroku dotyczącego oceny postępowania dyscyplinarnego w innej sprawie. W przedmiotowej sprawie występuje więc ujemna przesłanka uniemożliwiająca wznowienie postępowania dyscyplinarnego, określona w art. 135r ust. 7 ustawy o Policji. Określony w tym przepisie zawity termin, jako norma bezwzględnie obowiązująca, nie może być przedłużany ani skracany, zaś w przypadku jego niezachowania przełożony dyscyplinarny zobligowany jest odmówić wznowienia postępowania dyscyplinarnego. Uwzględniając przedstawione ustalenia, Komendant Główny Policji stwierdził, iż przełożony dyscyplinarny prawidłowo odmówił [...] S. P. wznowienia postępowania dyscyplinarnego, wobec uchybienia terminowi wskazanemu w powyższym przepisie. W przedstawionym stanie sprawy rozpoznanie wniosku zgodnie z żądaniem skarżącego, tj. wznowienie postępowania dyscyplinarnego i merytoryczne zbadanie przyczyn wznowienia, stanowiłoby bowiem rażące naruszenie przepisów prawa. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, iż przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zawisła sprawa w związku ze skargą kasacyjną [...] S. P. na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt II SA/Wa 1382/08 z dnia 14 stycznia 2009 r. Wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę wymienionego na postanowienie nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2008 r. i utrzymane nim w mocy postanowienie nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] maja 2008 r. o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego z uwagi na uchybienie terminowi określonemu w art. 135r ust. 7 ustawy o Policji. Powyższa sprawa została zainicjowana przez [...] S. P. wnioskiem z dnia 25 stycznia 2005 r. o wznowieniu tego samego postępowania dyscyplinarnego, zakończonego prawomocnym orzeczeniem, zaś wniosek ten zawiera zarzuty analogiczne do tych, co we wniosku obecnie rozpatrywanym, tj. z dnia 11 marca 2009 r. W świetle przywołanych wyżej względów podnoszone przez skarżącego kwestie nie mogą być badane merytorycznie i nie mogą wpłynąć na zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Z tych też przyczyn wniosek o wyłączenie przełożonego dyscyplinarnego należy pozostawić bez rozpoznania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie nr [...] Komendanta Głównego Policji S. P., zarzucając rażące naruszenie art. 135r ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 135r ust. 6 oraz art. 135r ust. 8 ustawy o Policji, wniósł o uchylenie wydanych w sprawie postanowień. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał na zaniechanie przez organ działania z urzędu, pomimo posiadania przez przełożonego wiedzy o zaistniałych podstawach wznowienia postępowania. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z przepisem art. 135r ust. 7 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego wnosi się do przełożonego dyscyplinarnego, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, w terminie 30 dni od dnia, w którym obwiniony dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zgodzić się należy z organem, iż wskazywane przez skarżącego okoliczności mające stanowić o wznowieniu postępowania, a polegające na nieprawidłowo, jego zdaniem, wydanym postanowieniu o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego, znane były obwinionemu w przeprowadzonym w 2004 r. postępowaniu. Powyższe obligowało organ do podjęcia postanowienia o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego, gdyż wniosek o wznowienie został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 135r ust. 7 ustawy o Policji. Zaskarżone postanowienie nie narusza wskazanych w skardze przepisów ustawy o Policji. Podnoszona w skardze kwestia obligatoryjności działania z urzędu może mieć miejsce, jak wyjaśniono to w odpowiedzi na skargę, w razie wystąpienia przyczyny wznowienia, przy jednoczesnym wykluczeniu przesłanek negatywnych. Zatem do takiego działania przełożony dyscyplinarny jest obowiązany wówczas, gdy w jego ocenie zaistnieją przesłanki wymienione w art. 135r ust. 1 ustawy o Policji. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.