II SA/Wa 1402/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na pismo Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w przedmiocie skargi dotyczącej nakazania udostępnienia danych osobowych skarżącego postanawia odrzucić skargę. L. B. pismem z dnia 10 lipca 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2015 r., stanowiące odpowiedź organu na pismo skarżącego z dnia [...] czerwca 2015 r., zatytułowane "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", w sprawie ze skargi wniesionej do organu na odmowę udostępnienia przez NFZ [...] dotyczącej go dokumentacji medycznej. W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 września 2015 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, na podstawie art. 247 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z uwagi na to, że w sprawie zachodzi oczywista bezzasadność wniesionej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt I OZ 1534/15, oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając, wniesioną skargę, Sąd ma obowiązek przede wszystkim zbadać, czy jest ona dopuszczalna. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy). Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyń wniesienia skargi jest niedopuszczalne. L. B. wskazał, że przedmiotem jego skargi jest pismo Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2015 r., stanowiące odpowiedź organu na pismo skarżącego z dnia [...] czerwca 2015 r., zatytułowane "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", w sprawie ze skargi wniesionej do organu na odmowę udostępnienia przez NFZ [...] dotyczącej go dokumentacji medycznej. W ocenie Sądu, kwestionowane przez stronę pismo nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem, czy też innym aktem lub czynnością z zakresu administracji podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Należy stwierdzić, że, udzielenie przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa następuje w drodze czynności materialno-technicznej, która nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 361/14). Wezwanie stanowi wyłącznie warunek formalny dopuszczalności skargi do sądu, a odpowiedź na nie jest wyrazem stanowiska organu w sprawie. Odpowiedź organu nie rozstrzyga natomiast o żadnych uprawnieniach lub obowiązkach osoby, która wystąpiła z wezwaniem, a zatem nie może być potraktowana, jako decyzja, postanowienie, czy też inna czynność (lub akt) z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (postanowienie WSA w Warszawie z 12 października 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1993/15). Sąd uznał zatem, że wniesienie skargi przez L. B. na pismo Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2015 r. nie jest dopuszczalne z innych przyczyn i podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.