II SA/Wa 1414/16

PostanowienieWSA w Warszawie2017-03-09

Skład orzekający: Olga Żurawska – Matusiak, Maria Werpachowska, Ewa Marcinkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy niezadowolenie strony z przebiegu postępowania sądowego, w tym odrzucanie przez sąd wniosków dowodowych i procesowych, może stanowić uzasadnioną podstawę do wyłączenia sędziego z powodu braku jego bezstronności?
Ratio decidendi
Niezadowolenie strony ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego, w tym odrzucanie jej wniosków i argumentacji, nie stanowi samo w sobie podstawy do wyłączenia sędziego. Uzasadniona wątpliwość co do bezstronności sędziego musi opierać się na obiektywnych przesłankach, a nie na subiektywnych odczuciach strony. Brak dowodów lub uprawdopodobnienia istnienia takich obiektywnych przesłanek skutkuje oddaleniem wniosku o wyłączenie sędziego.
Stan faktyczny
Strona Z. S. złożyła wniosek o wyłączenie trzech sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od orzekania w sprawie dotyczącej ochrony danych osobowych. Jako podstawę wniosku wskazała odrzucanie przez sędziów jej wniosków procesowych, dowodowych oraz argumentacji, co zdaniem skarżącego budzi uzasadnioną obawę co do bezstronności sądu. Sędziowie, których dotyczył wniosek, złożyli oświadczenie o braku przesłanek wyłączających ich od orzekania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak Sędzia WSA – Maria Werpachowska (spr.) Sędzia WSA – Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 r. na posiedzeniu wniosku Z. S. o wyłączenie sędziego Danuty Kani, sędziego Andrzeja Góraja oraz sędziego Adama Lipińskiego od orzekania w sprawie ze skargi Z.S. na decyzję Generalnego Inspektora Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia: oddalić wniosek. Z. S. pismem z 18 lutego 2017 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wyłączenie sędziów Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Danuty Kani, Andrzeja Góraja i Adama Lipińskiego od orzekania w sprawie z jego skargi na decyzję Generalnego Inspektora Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych. Wnosząc o wyłączenie składu orzekającego na rozprawie w dniu 14 lutego 2017 r. skarżący podniósł, że ww. sędziowie: 1) Odrzucili wniosek o zawieszenie postępowania i uzupełnienie skargi z dnia 31 stycznia 2017 r. 2) Odrzucili materiał dowodowy złożony do wniosku o zawieszenie postępowania i uzupełnienie skargi z dnia 31 stycznia 2017 r. 3) Odrzucili wniosek z dnia 14 stycznia 2017 r. (omyłkowo styczeń-powinno być luty) złożonego 14 lutego 2017 r. podczas rozprawy. 4) Odrzucili pismo z dnia 28 grudnia 2016 r. 5) Odrzucili argumentację skarżącego opartą na dokumentach i przepisach prawnych aktów normatywnych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Powyższe okoliczności, zdaniem skarżącego, budzą uzasadnioną obawę co do bezstronności Sądu w danej sprawie. Skarżący podniósł, że Sąd odrzucając ww. pisma procesowe wraz z materiałem dowodowym zaniechał wyjaśnienia wszelkich okoliczności, faktów, dowodów, które w istotny sposób zważyłyby na prawidłowe rozstrzygnięcie sporu i wyeliminowały z obrotu prawnego czynności i decyzje sprzeczne z prawem. Ponadto skarżący stwierdził, że Sąd oddalając istotne dla sprawy dowody i pisma skarżącego dopuścił się naruszenia przepisów art. 6, 32, 33, 34, 35 ustawy o ochronie danych osobowych, art. 30, 45, 47 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, art. 8 ust. 12 ustawy o pomocy społecznej, art. 56 oraz 124 P.p.s.a. , art. 145 § 1 pkt. 5 kpa, art. 5 ustawy prawo do informacji publicznej (prawo do prywatności), na które skarżący powoływał się we wniosku o zawieszenie postępowania i uzupełnieni skargi z dnia 31 stycznia 2017 r. oraz we wniosku z dnia 14 stycznia 2017 r. złożonego podczas rozprawy w dniu 14 lutego 2017 r. Ponadto skarżący wskazał, iż wszelkie jego zastrzeżenia podczas rozprawy nie zostały ujęte w protokole rozprawy. Sędzia WSA Danuta Kania, sędzia WSA Andrzej Góraj oraz sędzia WSA Adam Lipiński złożyli oświadczenie, że w niniejszej sprawie po ich stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm. dalej jako "P.p.s.a."), wyłączające ich od rozpoznania sprawy. Ponadto oświadczyli, że nie istnieją inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie (art. 19 P.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Wyłączenie sędziego następuje po pierwsze z mocy samego prawa, a po drugie na żądanie lub na wniosek strony skarżącej. Różnica pomiędzy wyłączeniem sędziego z mocy prawa, a wyłączeniem na wniosek sprowadza się do podstawy wyłączenia. W przypadku wyłączenia z mocy prawa podstawą jest przepis ustawy, zaś podstawą wyłączenia na wniosek jest postanowienie sądu. Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy prawa zostały wymienione w art. 18 P.p.s.a., natomiast przyczyna wyłączenia sędziego na wniosek została określona w art. 19 P.p.s.a. Zgodnie z jego treścią niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Wniosek o wyłączenie sędziego, w myśl art. 20 P.p.s.a., strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Przepisem art. 22 § 2 P.p.s.a. ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia wyjaśnienia. W sprawie niniejszej sędziowie: Danuta Kania, Andrzej Góraj i Adam Lipiński złożyli pisemne wyjaśnienie w trybie powyższego przepisu, że nie łączy ich z wnioskodawcą stosunek osobisty mogący wywołać wątpliwości co do ich bezstronności. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy zważyć należy, że skarżący nie podniósł, ani nie uprawdopodobnił zaistnienia okoliczności wymienionych w powołanych powyżej przepisach ustawy, mogących stanowić podstawę wyłączenia sędziego z mocy ustawy lub na wniosek. Podkreślenia wymaga, że pojęcie "uzasadniona wątpliwość", dotyczy wątpliwości co do bezstronności sędziego, która uzasadniona jest obiektywnymi powodami, czyli takimi, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest iż w tych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 82). Argumenty skarżącego uzasadniające wniosek o wyłączenie sędziego oparte na wskazanych wyżej zarzutach, nie mogą stanowić podstawy wyłączenia sędziego i tym samym należy uznać, iż brak jest podstaw do ich uwzględnienia. Stanowią one przejaw subiektywnych odczuć skarżącego, nie znajdują natomiast oparcia w obiektywnych okolicznościach. Także niezadowolenie ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty takie mogą zostać podniesione w stosownych trybach odwoławczych. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że nie ma przeszkód wskazanych w powołanych na wstępie przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, aby sędziowie: Danuta Kania, Andrzej Góraj oraz Adam Lipiński mogli rozpoznać skargę Z. S. na decyzję Generalnego Inspektora Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych. Jednocześnie zasadnym zdaje się wskazanie na postanowienie Sądu Najwyższego z 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 212/71 (opubl.: OSNC 1972/3/55), w treści którego Sąd Najwyższy wyraził m. in. pogląd, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego. Jak wynika z powyższego, uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego jest możliwe jedynie w sytuacji wskazania przez stronę okoliczności lub dowodów przynajmniej uprawdopodabniających istnienie uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego. Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie zaistniała. W sytuacji natomiast, gdy prawdziwość złożonego przez sędziego oświadczenia, że nie zachodzą żadne z okoliczności określonych w art. 18 i art. 19 P.p.s.a., nie budzi żadnych wątpliwości, wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z 18 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 864/10). W rozpoznawanej sprawie, w związku z tym, że nie zachodzą przesłanki wyłączenia sędziego z mocy ustawy, jak również z uwagi na fakt, że złożone przez sędziów oświadczenia nie budzą żadnych wątpliwości, uznać należało, że wniosek o wyłącznie sędziego Danuty Kani, sędziego Andrzeja Góraja oraz sędziego Adama Lipińskiego nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło