II SA/Wa 1416/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. R. na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW w [...] z dnia 10 czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia inwalidztwa i związku schorzeń ze służbą postanawia: odrzucić skargę Orzeczeniem Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w [...] (dalej: WKL) z dnia [...] marca 2014r., (nr [...]), wskazano, że stan zdrowia skarżącego S. R. (byłego funkcjonariusza Biura Ochrony Rządu) uległ poprawie i aktualnie nie powoduje całkowitej niezdolności do służby, lecz jedynie ją ogranicza, a zatem brak jest podstaw do orzeczenia inwalidztwa. Pismem z dnia 24 kwietnia 2015 r. S. R. wniósł odwołanie od powyższego orzeczenia do Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW w [...] (obecnie Centralna Komisja Lekarska MSW w [...]). W odwołaniu skarżący wniósł o uzupełnienie postępowania dowodowego i uznanie za niezdolnego do czynnej służby. Okręgowa Komisja Lekarska MSW w [...] (dalej: OKL) orzeczeniem z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] ustaliła, ze skarżący jest zdolny do pracy oraz stwierdziła inwalidztwo (trzecia grupa) od 17.02.2012r. do 09.0F6.2015r. w związku ze służbą w Biurze Ochrony Rządu. Pismem z dnia 17 czerwca 2015 r. S. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie OKL z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], wnosząc o jego uchylenie. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), bowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia, dotyczy ustalenia inwalidztwa i związku schorzeń ze służbą, nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z kolei art. 3 § 3 p.p.s.a. mówi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Naczelny Sąd Administracyjny w tezach wyroku z dnia 9 marca 2005 r., sygn. OSK 1203/04 (internetowa baza orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy. Jedna grupa orzeczeń dotyczy zagadnień zdolności do służby, to jest zagadnień ustalania stanu zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonego stopnia zdolności do służby, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Druga grupa orzeczeń komisji lekarskich to orzeczenia ustalające schorzenia czy też inwalidztwo funkcjonariusza i ich związek ze służbą do celów odszkodowawczych, rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Orzeczenia z tej grupy poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zakresu zaopatrzenia emerytalnego. W uchwale z dnia 27 października 1999 r. o sygn. akt III ZP 9/99 (OSNP 2000/5/167) Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby czy inwalidztwa ze służbą wojskową. Podobne stanowisko w tym zakresie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu składu 7 sędziów z dnia 6 listopada 2000 r. o sygn. akt OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], wydane na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U.2013.667 j.t.). W zaskarżonym orzeczeniu, po przeprowadzeniu kontrolnego badania lekarskiego, Okręgowa Komisja Lekarska MSW w [...] zaliczyła skarżącego, w okresie od 17.02.2012r. do 09.06.2015r., do trzeciej grupy inwalidzkiej w związku ze służbą w Biurze Ochrony Rządu. W związku z powyższym, ustalenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, dotyczące służby wojskowej znajdą również, w drodze analogii, zastosowanie w niniejszej sprawie do funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2014r., I OSK 782/14) albowiem zaskarżone orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW w [...] z dnia z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] wydane zostało na podstawie powyższej ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) i dotyczy ustalenia stanu zdrowia skarżącego w przedmiocie zaistnienia inwalidztwa i jego związku ze służbą. Sprawa z zakresu weryfikacji orzeczeń w przedmiocie stwierdzenia niezdolności (zdolności) do służby, związku powstałego schorzenia ze służbą oraz ustalenie inwalidztwa, związku inwalidztwa ze służbą w Służbie Więziennej, należy do kategorii spraw, które na mocy art. 476 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.2014.101 j.t., dalej: k.p.c.) zalicza się do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych. Sprawy te poddane są właściwości sądu powszechnego (art. 477(8) § 1 k.p.c.). Na tę kategorię orzeczeń OKL skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. W konsekwencji należało więc stwierdzić, że przedmiot skargi nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego, co czyni skargę niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego Sąd odrzuca skargę. W tej sytuacji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.