II SA/Wa 1417/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1417/10, oddalającego skargę R. Z. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1417/10 oddalił skargę R. Z. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania mu świadczenia w drodze wyjątku. Odpis sentencji nieprawomocnego orzeczenia wraz z uzasadnieniem skarżący otrzymał w dniu 19 stycznia 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy, k-43). W dniu 23 lutego 2011 r. – na wniosek skarżącego złożony w dniu 27 stycznia 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k-46) - zostało przyznane mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Pismem z dnia 11 marca 2011 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 18 marca 2011 r., Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała Sąd o wyznaczeniu adw. K. P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego (k-62). W dniu 24 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącego zapoznał się z aktami sprawy, a następnie - w dniu 28 marca 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k-74) - złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2010 r. wraz ze skargą kasacyjną od tego orzeczenia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wskazano, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy skarżącego, bowiem do sporządzenia skargi kasacyjnej istnieje przymus adwokacko-radcowski, a wniosek o ustanowienie pełnomocnika skarżący złożył w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej. Natomiast adwokat otrzymał pismo o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w niniejszej sprawie w dniu 23 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie zaś do art. 175 § 1 powołanej ustawy, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 tej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z powyższego przepisu wynika, iż jednym z warunków dopuszczalności rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu, jest złożenie go w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W ocenie Sądu, przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej w sytuacji ustanowienia przez Sąd dla strony pełnomocnika z urzędu ustaje z dniem, w którym wyznaczony pełnomocnik otrzymał pismo z właściwej korporacji, informujące go o tym fakcie. Jednocześnie należy mieć na uwadze, że art. 87 § 4 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek dokonania czynności, której nie dokonano w terminie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Dokonując oceny zasadności złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, Sąd uznał, iż wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Ze złożonego wniosku wynika bowiem, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego w dniu 23 marca 2011 r., kiedy otrzymał informację z ORA w [...]. W takim przypadku 7-dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął swój bieg w dniu 24 marca 2011 r. Jak wynika z akt sprawy ustanowiony pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy w dniu 24 marca 2011 r., a przedmiotowy wniosek złożony został w dniu 28 marca 2011 r., a więc w siedmiodniowym terminie (data stempla pocztowego na kopercie, k-74). W tej sytuacji wniosek należy uznać za dopuszczalny. Jednocześnie w ocenie Sądu, uprawdopodobnione zostały także okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Należy wskazać, że przymus adwokacko-radcowski uniemożliwił skarżącemu, którego sytuacja materialna nie pozwalała na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, wniesienie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie. Z tego względu Sąd uznał, iż skarżący występując z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w dniu 27 stycznia 2011 r. - w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, dołożył należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. Dlatego też nie można zarzucić mu winy w niezachowaniu ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Ponadto równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu została dokonana czynność, której strona nie dokonała w terminie – do wniosku została bowiem dołączona skarga kasacyjna od wydanego w sprawie wyroku, sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.