II SA/Wa 1440/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędziowie WSA Iwona Maciejuk (spr.), Iwona Dąbrowska, Protokolant spec. Ewa Kielak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2017 r. sprawy ze skarg P. M., A. M., K. M., J. M. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego K. M. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia lokalu mieszkalnego oddala skargi. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2016 r., na podstawie art. 29 ust 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2015 poz. 900 z późn. zm.), art. 83 ust 1 pkt 3 i ust. 4 oraz ust. 5 pkt 2 lit. a. ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1340 r. z późn. zm.) oraz art. 104 i 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23), w punkcie 1 wezwał K. M., A. M., P. M. i J. M. do zwolnienia i przekazania do dyspozycji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej zajmowanego lokalu mieszkalnego w [...] przy ul. [...], przydzielonego K. M. decyzją nr [...] Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 1999 r.; w punkcie 2 ustalił termin zwolnienia ww. lokalu przez ww. osoby nie później niż przed upływem 6 miesięcy od dnia otrzymania niniejszej decyzji. Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez K. M., Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2016 r. nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z dyspozycją art. 81 ust. 1 pkt 3 ustawy o PSP, decyzję administracyjną o zwolnieniu lokalu mieszkalnego, wydaje się w przypadku uzyskania przez strażaka lub jego małżonka w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej tytułu prawnego do innego Iokalu mieszkalnego lub domu o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej co najmniej przysługującym strażakowi i członkom jego rodziny normom zaludnienia. Organ wskazał, że decyzje w sprawach o zwolnieniu lokalu mieszkalnego dotyczą również członków rodziny strażaka i wszystkich innych osób zamieszkałych w lokalu mieszkalnym albo kwaterze tymczasowej (art. 83 ust. 4 ustawy o PSP). Komendant podał, że K. M. wraz z wymienionymi w decyzji osobami zamieszkuje w lokalu nr [...] położonym w budynku nr [...] przy ul. [...] w [...] przydzielonym decyzją administracyjną nr [...] Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 1999 r. Lokal znajduje się w dyspozycji Komendanta Głównego. K. M. w dniu [...] lutego 2008 r. nabył uprawnienia emerytalne. Od dnia zwolnienia ze służby K. M. przysługuje 5 norm zaludnienia, co w świetle przepisów szczególnych uprawnia go do lokalu o powierzchni mieszkalnej wynoszącej od 35 m2 do 50 m2. Organ wskazał, że w dniu [...] lutego 2007 r. K. M. uzyskał tytuł prawny do lokalu mieszkalnego położonego w [...] przy [...], a następnie, w dniu [...] maja 2011 r. możliwość użytkowania do celów mieszkalnych domu stanowiącego odrębną nieruchomość położonego w [...], przy ul. [...]. Organ stwierdził, że fakt wejścia w posiadanie przez K. i A. M. lokalu mieszkalnego w [...], przy ul. [...] o powierzchni mieszkalnej 33 m2 , a zatem mniejszej od przysługujących norm (od 35 m2 do 50 m2) nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie. Podał jednocześnie, że w dniu [...] maja 2011 r., emeryt strażacki K. M. wraz z żoną A. M. jako właściciele uzyskali możliwość użytkowania do celów mieszkalnych wybudowanego domu jednorodzinnego w [...], przy ul. [...] o pow. użytkowej 192,3 m2, w tym garaż 21,8 m2. Organ wskazał, że okolicznością sporną między stroną a Komendantem Głównym jest ustalenie powierzchni mieszkalnej (powierzchni pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym), o której mowa w art. 76 ust. 2 ustawy o PSP, domu przy ul. [...]. Stwierdził jednocześnie, iż niezasadny jest zarzut naruszenia art. 7 k.p.a. wobec dopuszczenia przez organ w postępowaniu przed wydaniem decyzji z dnia [...] marca 2016 r. dowodu w postaci "Inwentaryzacji budynku jednorodzinnego przy ul. [...] dz. ew. [...] w [...]", zwanej dalej inwentaryzacją domu. Komendant podał, iż strona we wniosku o powtórne rozpatrzenie sprawy stwierdza, że z przedstawionej jako dowód inwentaryzacji domu wynika, iż na powierzchnią mieszkalną domu składa się "sypialnia o powierzchni mieszkalnej 15,8 m2", "pokój pierwszy o powierzchni mieszkalnej 9,0 m2", oraz "pokój drugi o powierzchni mieszkalnej 9,0 m2 " co daje łącznie "powierzchnię pokoi mieszkalnych w przedmiotowym budynku jednorodzinnym domu " równą 33,8 m2. To stwierdzenie strony nie znajduje w ocenie organu potwierdzenia w faktach. Komendant wskazał, że w przedstawionej inwentaryzacji nie występują wyrażenia użyte przez stronę: "powierzchnia mieszkalna domu" "sypialnia o powierzchni mieszkalnej", "powierzchnia pokoi mieszkalnych". Zdaniem organu, oczywiste jest, że autor opracowania, jako profesjonalista przy jego realizacji w 2008 r. posłużył się przepisem § 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133, z późn. zm. - uchylone 29 kwietnia 2012 r.) i w przedstawionym opracowaniu przedstawił program użytkowy - wskazał funkcje pomieszczeń, podał ich zestawienie oraz powierzchnie. W tym czasie nie obowiązywał wymóg określania powierzchni użytkowej budynku jednorodzinnego. Taki wymóg wprowadziło dopiero rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. poz. 462.). W czasie opracowania inwentaryzacji domu (luty 2008 r.) i obecnie stan prawny w zakresie kwalifikacji pomieszczeń wynika z przepisów § 3 ust. 9, 10, 11 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (poprzednio Dz. U. Nr 75 .poz. 690, z późn. zm., obecnie Dz. U. z 2015 r. poz.1422). Organ podzielił pogląd strony, że z przepisu art. 76 ust.2 ustawy o PSP wynika, iż ustawodawca definiuje powierzchnię mieszkalną dla potrzeb ustalenia przysługujących strażakowi norm zaludnienia jako powierzchnię pokoi znajdującym się w lokalu mieszkalnym. Organ stwierdził, że powierzchnia pomieszczeń mieszkalnych - pokoi w mieszkaniu - wynosi 63,2 m2, a nie 33,8 m2, jak wskazuje strona poprzez niekwalifikowanie jadalni jako pokoju w rozumieniu art. 76 ust. 2 ustawy. Wyłączenie z wykazu pomieszczeń mieszkalnych pomieszczenia [...] – Jadalni, jak żąda strona, wymagałoby wykazania, że pomieszczenie nie spełnia warunków technicznych pomieszczenia przeznaczonego na pobyt ludzi, co podważałoby dowód w postaci "Inwentaryzacja domu". Organ za niezasadny uznał zarzut naruszenia art. 80 k.p.a. poprzez błędną ocenę dowodu z dokumentów i stwierdzenie, że do powierzchni mieszkalnej należy doliczyć powierzchnię jadalni. Komendant stwierdził, że uzyskanie przez emeryta strażackiego K. M. tytułu prawnego do domu przy ul. [...] w [...] wypełniło przesłankę art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy o PSP. W związku z tym, że do mieszkań przydzielonych decyzją administracyjną i zajmowanych przez emerytów stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące lokali mieszkalnych dla funkcjonariuszy (strażaków), Komendant stwierdził, że zaszły podstawy do wydania decyzji nakazującej zwolnienie lokalu. Decyzja Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] stała się przedmiotem czterech skarg: 1) P. M. (skargę zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Wa 1440/16), 2) A. M. (skargę zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Wa 1441/16), 3) K. M., reprezentowanego przez adwokata (skargę zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Wa 1442/16) i 4) małoletniej J. M., reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego K. M. (zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Wa 1443/16). Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania (w tym w sprawie ze skargi K. M. kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych), w skargach zarzucili: I. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj.: - art. 7 k.p.a. wskutek błędnego ustalenia stanu faktycznego poprzez stwierdzenie, że K. M. posiada tytułu prawny do domu przy ul. [...] w [...] mającego powierzchnię mieszkalną odpowiadającą pięciu normom zaludnienia - tj. 63,2 m2, - art. 77 § 1 k.p.a. wskutek niezebrania i nierozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w niniejszej sprawie, w tym niedopuszczenia z urzędu dowodu zmierzającego do ustalenia, czy jadalnia jest pokojem mieszkalnym i jej powierzchnię wlicza się do powierzchni mieszkalnej o której mowa w art. 76 ust. 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, - art. 80 k.p.a. wskutek błędnej oceny dowodu z dokumentu w postaci "Inwentaryzacji budynku jednorodzinnego" z lutego 2008 r. polegającej na przyjęciu, iż powierzchnia mieszkalna domu K. M. położonego w [...], ul. [...] wynosi 63,2 m2 , zamiast 33,8 m2 , II. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 76 ust. 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej poprzez błędną wykładnię tego przepisu polegającą na przyjęciu, iż do powierzchni mieszkalnej, którą stanowi powierzchnia pokoi mieszkalnych istniejących w domu K. M. przy ul. [...] w [...], doliczyć należy powierzchnię jadalni wynoszącą 29,4 m2, która nie jest pokojem mieszkalnym, - § 3 pkt 10 i 11 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422) wskutek błędnej wykładni tych przepisów polegającej ma tym, że jadalnia jest pokojem mieszkalnym w rozumieniu tych przepisów oraz niewłaściwe zastosowanie tych przepisów', które w niniejszej sprawie nie znajdują zastosowania, - art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Anty korupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin w zw. z art. 83 ust. 1 pkt. 3 i ust. 4 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej poprzez błędne uznanie, że K. M. uzyskał w dniu zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej, tj. w dniu [...] lutego 2008 r. tytuł prawny do domu o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej co najmniej pięciu normom zaludnienia. W uzasadnieniu skarg podniesiono, że w przedmiotowej sprawie, K. M. przedłożył do akt niniejszej sprawy dwa dokumenty, z których wynikać miała powierzchnia mieszkalna domu przy ul. [...] w [...]. Pierwszy z nich to wspomniana wyżej "Inwentaryzacja budynku jednorodzinnego", zakwestionowana przez organ administracji. Drugi dokument to pisemne oświadczenie K. M. z dnia [...] marca 2016 r. Zasadnicze znaczenie miał przedłożony do akt sprawy w dniu [...] marca 2016 r. dokument w postaci "Inwentaryzacji budynku jednorodzinnego" położonego przy ul. [...] w [...], dz. ew. [...] z lutego 2008 r. Wynika z niego w sposób jednoznaczny, że powierzchnia mieszkalna domu przy ul. [...] w [...] wynosi 33,8 m2 (razem z sypialnią o powierzchni 18 m2). Błędnie organ administracji wywodzi zdaniem skarżących, że to stwierdzenie strony nie znajduje potwierdzenia w faktach, skoro zostały przez stronę powołane na tę okoliczność dowody. Organ administracji błędnie dowodzi, że do powierzchni mieszkalnej domu przy ul. [...] doliczyć należy powierzchnię jadalni (29,4 m2). W ocenie skarżących powierzchni jadalni nie wlicza się do powierzchni mieszkalnej odpowiadającej przysługującym strażakowi normom zaludnienia. Analiza dokumentu w postaci "Inwentaryzacji budynku jednorodzinnego" położonego przy ul. [...] w [...], dz. ew. [...] z lutego 2008 r. - rysunek techniczny oraz zdjęcia, prowadzi bowiem do wniosku, że jadalnia jako pomieszczenie służące do spożywania posiłków stanowi integralną część kuchni - jest jej przedłużeniem. Skarżący wskazali, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego - tj. oświadczenia K. M. z dnia [...] marca 2016 r. popartego dowodem z dokumentu w postaci "Inwentaryzacji budynku jednorodzinnego" z lutego 2008 r., wynikało, że w dniu zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej, K. M. nie dysponował tytułem prawnym do domu czy jakiejkolwiek innej nieruchomości o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej co najmniej pięciu normom zaludnienia. Powierzchnia mieszkalna domu przy ul. [...] w [...] wynosi bowiem 33,8 m2, która to wartość nie odpowiada pięciu normom zaludnienia. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedziach na skargi wniósł o ich oddalenie, powołując się na ustalenia dokonane w zaskarżonej decyzji. Zarzuty skarg uznał za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2017 r., na podstawie art. 111 § 1 P.p.s.a., połączył sprawy ze skarg 1) P. M. (sygn. akt II SA/Wa 1440/16), 2) A. M. (sygn. akt II SA/Wa 1441/16), 3) K. M. (sygn. akt II SA/Wa 1442/16) i 4) małoletniej J. M., reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego K. M. (sygn. akt II SA/Wa 1443/16) do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzenia pod sygn. akt II SA/wa1440/16. Adwokat reprezentujący K. M. przedłożył na rozprawie pełnomocnictwa uprawniające go do reprezentowania w tej sprawie również pozostałych skarżących, tj. P. M., A. M. i małoletniej J. M. wnosząc jednocześnie o zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Wniósł o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi K. M. i odrzucenie skarg P. M., A. M. i J. M., ewentualnie, gdyby Sąd nie podzielił tego stanowiska o oddalenie skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wszystkie wniesione w tej sprawie skargi są dopuszczalne, jednakże nie są zasadne. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika organu o odrzucenie skarg P. M., A. M. i małoletniej J. M. wskazania wymaga, iż okoliczność, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony został jedynie przez K. M. nie stanowi o niedopuszczalności skarg złożonych przez pozostałych skarżących. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W sytuacji, gdy z przysługującego środka zaskarżenia od decyzji z dnia [...] marca 2016 r. skorzystał K. M., w wyniku czego wydana została decyzja ostateczna, fakt, że pozostałe strony wymienione w decyzji, tj. P. M., A. M. i J. M. nie skorzystały z prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie stał – w świetle przepisu art. 52 § 1 P.p.s.a. – na przeszkodzie złożeniu przez wymienione osoby skarg do Sądu (v. wyrok NSA z dnia 10 października 2008 r. sygn. akt I GSK 1071/07, Lex nr 515399; postanowienie NSA z dnia 27 marca 2007 r. sygn. akt I GSK 1202/06, Lex nr 311005; wyrok NSA w Lublinie z dnia 4 grudnia 1984 r. sygn. akt SA/Lu 566/84, Lex nr 9814). Istotą powołanego przepisu jest, aby przed wniesieniem skargi do sądu, którakolwiek z osób uprawnionych (stron postępowania) wyczerpała środek zaskarżenia i aby wydana została decyzja ostateczna. Tylko bowiem decyzja ostateczna może być przedmiotem skargi do Sądu, w sytuacji, gdy przysługiwał środek zaskarżenia. Oceniając natomiast zasadność wniesionych skarg Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej odpowiada prawu. W sprawie jest bezsporne, że K. M., który uprawnienia emerytalne nabył w dniu [...] lutego 2008 r., od dnia [...] maja 2011 r. ma możliwość użytkowania dla celów mieszkalnych domu jednorodzinnego posadowionego przy ul. [...] w [...] (zaświadczenie PINB [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...]), do którego to domu posiada wraz z żoną A. M. tytuł prawny. Na dzień zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej K. M. przysługiwało 5 norm zaludnienia, co w świetle przepisów prawa, uprawnia wymienionego do lokalu mieszkalnego o powierzchni mieszkalnej wynoszącej od 35 m2 do 50 m2. Powyższe także nie jest sporne. Przepis art. 29 ust 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2015 poz. 900 z późn. zm.) stanowi, że funkcjonariusze zwolnieni ze służby, uprawnieniu do policyjnej emerytury lub renty, mają prawo do lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji odpowiednio m.in. ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra sprawiedliwości lub podległych im organów, w rozmiarze przysługującym im w dniu zwolnienia ze służby. Jednocześnie ustawodawca wyraźnie postanowił w tym przepisie, że do mieszkań tych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące lokali mieszkalnych dla funkcjonariuszy. Powyższe oznacza, że jeżeli zwolniony ze służby, a uprawniony do policyjnej emerytury, czy renty, były funkcjonariusz bądź jego małżonek uzyska tytuł prawny do m.in. domu o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej co najmniej przysługującym jemu i członkom rodziny normom zaludnienia, to organ obowiązany będzie wydać decyzję o zwolnieniu lokalu mieszkalnego przydzielonego strażakowi. Zgodnie bowiem z art. 83 ust. 1 pkt3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1340 r. z późn. zm.), decyzję administracyjną o zwolnieniu lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 76 ust. 1 (tj. będącego w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo podległych mu organów), wydaje się w przypadku m.in.: uzyskania przez strażaka lub jego małżonka w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej tytułu prawnego do innego lokalu mieszkalnego lub domu o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej co najmniej przysługującym strażakowi i członkom jego rodziny normom zaludnienia. Stosownie do art. 83 ust. 4 tej ustawy, decyzja w sprawie, o której mowa wyżej dotyczy również członków rodziny strażaka i wszystkich innych osób zamieszkałych w lokalu mieszkalnym. Warto nadto wskazać, w jakim przypadku lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się w ogóle strażakowi. Przepis art. 81 pkt 2 i 3 ustawy o PSP stanowi, że takiego lokalu mieszkalnego nie przydziela się strażakowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy (pkt 2) i którego małżonek posiada lokal mieszkalny lub dom określony w pkt. 2. (pkt 3). Powyższe ma ścisły związek z celem, jakiemu służy prawo funkcjonariuszy PSP do lokalu (zapewnienie pełnej dyspozycyjności funkcjonariuszy w ramach pełnionych obowiązków służbowych) w powiązaniu z przesłanką niezaspokojenia we własnym zakresie potrzeby mieszkaniowej funkcjonariusza. Kwestią sporną w niniejszej sprawie było między stronami to, czy dom jednorodzinny posadowiony przy ul. [...] w [...], do którego były funkcjonariusz PSP K. M. wraz z żoną A. M. posiadają tytuł prawny, ma powierzchnię mieszkalną odpowiadającą normom zaludnienia przysługującym K. M. na dzień zwolnienia ze służby, tj. 35 m2 – 50 m2. W ocenie Sądu, ustalenie organu, że dom ten ma powierzchnię mieszkalną odpowiadającą tym normom, jest prawidłowe. Przepis art. 76 ust. 2 ustawy o PSP stanowi, że strażakowi mianowanemu na stałe przydziela się lokal mieszkalny o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej przysługującym strażakowi normom zaludnienia. Przysługująca strażakowi norma zaludnienia lokalu mieszkalnego wynosi od 7 do 10 m2 powierzchni mieszkalnej, którą stanowi powierzchnia pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym. Zdaniem Sądu, powołany przepis w odniesieniu do domu jednorodzinnego nie może być wykładany w taki sposób, jak chciałyby tego strony niniejszego postępowania, tj. poprzez wyłączenie powierzchni jadalni z powierzchni mieszkalnej domu. Przede wszystkim w powołanym wyżej przepisie mówi się o lokalu mieszkalnym, co nie jest pojęciem tożsamym z domem jednorodzinnym (budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym). Pojęcie pokoju, o którym mowa w art. 76 ust. 2 ustawy o PSP, nie może być w świetle powyższego – w przypadku domu jednorodzinnego – zawężane do pomieszczeń, które wyłącznie przez właściciela lub właścicieli domu traktowane są jako "pokoje". Jadalnia w domu przy ul. [...] nie stanowi pomieszczenia pomocniczego, nie stanowi pomieszczenia technicznego, ani gospodarczego, nie jest też kuchnią służącą do przygotowania posiłku. Trafnie zdaniem Sądu organ zakwalifikował jadalnię o powierzchni 29,4 m2 jako powierzchnię mieszkalną domu jednorodzinnego (pokój w rozumieniu art. 76 ust. 2 ustawy o PSP) i ustalił, że łączna powierzchnia mieszkalna domu posadowionego przy ul. [...] w [...] wynosi 63,2 m2, a zatem spełnia normy przysługujące K. M. w dniu zwolnienia ze służby. Nieuzasadniony jest tym samym zarzut naruszenia przepisu art. 76 ust. 2 ustawy o PSP. Zgodzić należy się z pełnomocnikiem skarżących, że przepisy § 3 pkt 10 i 11 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1422) nie znajdują w tej sprawie zastosowania, jednakże powołanie się na nie przez organ nie wpływa na wynik sprawy. Kwestie warunków technicznych przydzielanych lokali mieszkalnym strażakom, tryb ich przydzielania i zwalniania lokali mieszkalnych określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 listopada 2005 r. w sprawie przydziału i zwalniania lokali mieszkalnych oraz kwater tymczasowych przysługujących strażakom Państwowej Straży Pożarnej, a także warunków zamiany lokali mieszkalnych (Dz. U. Nr 241, poz. 2035). Samo zakwalifikowanie przez organ jadalni o powierzchni 29,4 m2 do powierzchni mieszkalnej domu jednorodzinnego było prawidłowe na gruncie art. 76 ust. 2 ustawy o PSP w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym (...) oraz w zw. z art. 83 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Nietrafny jest przy tym zarzut naruszenia art. 29 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym (...) w sposób wskazany w skardze, albowiem organ nie twierdził, że tytuł prawny do domu jednorodzinnego o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej pięciu normom zaludnienia K. M. uzyskał w dniu zwolnienia ze służby. Organ wyraźnie wskazał, że dniem, od którego K. M. ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe jest dzień [...] maja 2011 r., tj. dzień, w którym istniała możliwość użytkowania do celów mieszkalnych domu jednorodzinnego posadowionego w [...] przy ul. [...]. Za niezasadne Sąd uznał zarówno zarzuty naruszenia przepisów postępowania, jak i przepisów prawa materialnego w niniejszej sprawie. Organ nie naruszył ani przepisu art. 7, ani 77 § 1 ani przepisu art. 80 k.p.a. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej uwzględnił wniosek dowodowy i przeprowadził dowód z "Inwentaryzacji budynku jednorodzinnego przy ul. [...] dz. ew. [...] w [...]", w której wskazane zostały funkcje pomieszczeń, ich zestawienie i powierzchnie oraz dokonał prawidłowej oceny tego materiału dowodowego. Samo przekonanie stron postępowania administracyjnego o tym, które pomieszczenie jest pokojem i powinno być kwalifikowane jako powierzchnia mieszkalna domu jednorodzinnego nie stanowi o nieprawidłowej ocenie organu w tym zakresie. Nie było też w ocenie Sądu potrzeby przeprowadzania przez organ z urzędu jakiegokolwiek dodatkowego dowodu, albowiem to do organu administracji publicznej należało zajęcie ostatecznego stanowiska, co do tego, jakie powierzchnie w domu jednorodzinnym przy ul [...] stanowią, na gruncie art. 76 ust. 2 ustawy o PSP, powierzchnię mieszkalną, a metraż jadalni nie był sporny. Materiał dowodowy zgromadzony został w sprawie w sposób pozwalający na dokonanie przez organ wszechstronnej oceny w tym zakresie i zdaniem Sądu ocena ta nie była dowolna, a tym samym organ nie naruszył przepisu art. 80 k.p.a. Jak już Sąd wskazał wyżej, przydzielenie lokalu mieszkalnego i dysponowanie następnie lokalem mieszkalnym tak przez funkcjonariuszy, jak i byłych funkcjonariuszy, uprawnionych na gruncie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym (...) służy zaspokojeniu podstawowej potrzeby mieszkaniowej. W sytuacji, gdy ta potrzeba mieszkaniowa zaspokojona jest przez byłego funkcjonariusza we własnym zakresie, wskutek nabycia tytułu prawnego do domu jednorodzinnego, o czym była mowa wyżej, lokal mieszkalny przydzielony decyzją KGPSP nr [...] z dnia [...] października 1999 r. podlega zwolnieniu i przekazaniu do dyspozycji organu, co prawidłowo stwierdził Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej w decyzji z dnia [...] marca 2016 r., zasadnie utrzymanej w mocy decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł jak w wyroku.