II SA/Wa 1444/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Joanna Kube, Protokolant Łukasz Mazur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...]marca 2006 r. 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości Prezydent W., decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2006r., na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) oraz art. 39 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku Pana J. D. zam. przy ulicy [...]o przyznanie dodatku mieszkaniowego, odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wnioskiem z dnia 28 lutego 2006 r., Pan J. D. wystąpił o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Następnie podkreślił, że art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) stanowi, że dodatek mieszkaniowy przysługuje 1. najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych 2. osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego 3. osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych 4. innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem 5. osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny Jak wynika z informacji zarządcy domu umieszczonej we wniosku, Pan J.D. zajmuje lokal bez tytułu prawnego, w/w umowa najmu została wypowiedziana ze skutkiem na [...] marca 2000 r. i do dnia wydania decyzji tytuł nie został przywrócony. Od powyższej decyzji Pan J. D. złożył odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją nr [...]z dnia [...] maja 2006 r., na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 kpa i art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. Nr 122, poz. 593 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania J. D. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] marca 2006 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że art. 2 ust 1 ustawy określa wyczerpująco tytuły prawne do lokali mieszkalnych. Posiadaniem jednego z nich musi wykazać się osoba starająca się o przyznanie świadczenia w formie dodatku mieszkaniowego. Dalej organ podkreślił, że odwołujący nie należy do żadnej z tych kategorii osób, wobec czego nie mógł zostać przyznany na jego wniosek dodatek mieszkaniowy. Decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego nie ma charakteru uznaniowego. Tylko łączne spełnienie pozytywnych przesłanek wskazanych w przepisach ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, skutkuje uwzględnieniem wniosku. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w której skarżący wniósł o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje rozstrzygniecie zapadłe w sprawie z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami dotyczącymi postępowania. Skarga analizowana pod tym względem zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd jednak nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Postawę wydania zaskarżonej decyzji stanowi art. 2 ust 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.), który określa wyczerpująco tytuły prawne do lokali mieszkalnych. Na podstawie cytowanego przepisu dodatek mieszkaniowy przysługuje 1. najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych 2. osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego 3. osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych 4. innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem 5. osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Posiadaniem jednego z nich musi wykazać się osoba starająca się o przyznanie świadczenia w formie dodatku mieszkaniowego. Organ wskazał, że ze skarżącym umowa najmu została rozwiązana ze skutkiem na[...]marca 2000 r., a tym samym utracił przymiot najemcy i wobec tego dodatek mieszkaniowy mu nie przysługuje, nie zbadał natomiast czy w/w nie posiada innego tytułu prawnego wymienionego w cytowanym przepisie, a uprawniającego do przyznania dodatku mieszkaniowego. W ocenie Sądu jednak organ wydając decyzję dokładnie nie wyjaśnił stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, do czego zobowiązują go przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając sprawę powinno przestrzegać zasady dochodzenia do prawdy obiektywnej (art. 7 kpa), podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Organ jest nadto zobowiązany do należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 kpa). Musi wreszcie w sposób wyczerpujący zebrać, rozpatrzyć i ocenić cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 i art. 80 kpa) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107 § 3 kpa. Jak wynika z akt sprawy organ dopuścił się naruszenia prawa, polegającego na niedokładnym wyjaśnieniu, rozpatrzeniu i ocenie stanu faktycznego będącego podstawą decyzji, które to uchybienia w ocenie Sądu miały istotny wpływ na wynik sprawy. Organ uzasadniając odmowę przyznania dodatku mieszkaniowego podał jako przyczynę tej odmowy rozwiązanie umowy najmu z Panem J. D. na dzień[...]marca 2000 r. pominął natomiast fakt, że skarżący na rozprawie [...] lipca 2000 r. w sprawie z powództwa Administracji [...] Nr [...] o eksmisję złożył pozew wzajemny. Według informacji Administracji [...] Nr [...], wyrokiem sygnatura akt [...] wobec Pana J. D. orzeczono eksmisję z zajmowanego lokalu, wraz z prawem do otrzymania lokalu socjalnego. Wyrokowi nadano klauzulę wykonalności [...] maja 2006 r.. Podkreślić należy, że postępowanie w sprawie nadania klauzuli wykonalności, jest postępowaniem wszczynanym na wniosek, a więc powołany wyrok musiał wcześniej uzyskać przymiot prawomocności. Tych okoliczności organ nie wyjaśnił w toku prowadzonego postępowania administracyjnego, chociaż stosowne dokumenty znajdują się w aktach, a okoliczności były istotne dla sprawy. Nie można wykluczyć, że w dacie wydawania decyzji skarżącemu przysługiwał tytuł prawny do uzyskania dodatku mieszkaniowego, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 tj. osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Odmawiając przyznania dodatku mieszkaniowego, organ nie poparł swojego rozstrzygnięcia wyczerpującymi ustaleniami, jak również nie poddał szczegółowej analizie zebranych w sprawie dokumentów. W ocenie Sądu rozpoznając wniosek Pana J.D., należało zbadać czy w/w nie przysługuje żaden z tytułów prawnych uprawniających do przyznania dodatku mieszkaniowego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji. W oparciu o art. 152 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.