II SA/Wa 1444/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oddala skargę. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), zwanej dalej k.p.a., art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 4 pkt 4 i pkt 3 lit. a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2024 r. poz. 475 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania R. S. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...] orzekającą o utracie przez R. S. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...].05.2024 r. Wojewoda w uzasadnieniu wskazał, że Prezydent [...] decyzją nr [...] z [...].04.2024 r. orzekł o uznaniu R. S. z dniem [...].04.2024 r. za osobę bezrobotną oraz odmowie przyznania prawa do zasiłku od dnia [...].04.2024 r. Wezwaniem z [...].04.2024 r. R. S. został zobowiązany do zgłoszenia się w Urzędzie Pracy [...] w dniu [...].05.2024 r. W wyznaczonym terminie nie stawił się w organie zatrudnienia i w okresie 7 dni nie powiadomił o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. W konsekwencji powyższego Prezydent [...] decyzją nr [...] z [...].062024 r. orzekł o utracie przez wymienionego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...].05.2024 r. Od tej decyzji R. S. - w ustawowym terminie - złożył odwołanie do Wojewody [...], wnosząc o przywrócenie statusu osoby bezrobotnej ze względu na trudną sytuację materialną. W odwołaniu wyjaśnił, że z przyczyn technicznych nie odczytał skierowanego do niego wezwania do osobistego stawienia się w urzędzie w wyznaczonym terminie. Odczytał jedynie decyzję, a załącznik z wezwaniem przeoczył. Ponadto dodał, że dotychczas nie rejestrował się jako osoba bezrobotna i wobec tego nie miał świadomości, że konieczność osobistego stawiennictwa w urzędzie w wyznaczonym terminie jest częścią procedury, od której zależy zachowanie statusu bezrobotnego. Kończąc, zadeklarował swoją dyspozycyjność oraz gotowość do stawienia się w urzędzie w każdym czasie. Wojewoda [...] zważył, że przepisy art. 33 ust. 3 i ust. 4 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (których treść przytoczył) mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Zaznaczył, że decyzja wydana w sprawie utraty statusu bezrobotnego na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji nie ma charakteru uznaniowego. Oznacza to, że samo zaistnienie warunków określonych tym przepisem obliguje organ I instancji do jej wydania. Użyte w tym przepisie określenie "nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa" wskazuje, że to na bezrobotnym ciąży obowiązek powiadomienia o przyczynie nieobecności, po upływie którego jest on pozbawiony statusu bezrobotnego. Powyższe oznacza, że wskazany w przepisie termin nie jest terminem instrukcyjnym, lecz ma charakter terminu materialnego, bowiem w świetle przepisów ustawy o promocji ustawodawca nie przewidział możliwości przywracania tego terminu. W przypadku ziszczenia się przesłanek przewidzianych w tym przepisie starosta, a w miastach na prawach powiatu - prezydent miasta, ma obowiązek wydać decyzję o pozbawieniu statusu osoby bezrobotnej. Status osoby bezrobotnej nabywa się wskutek rejestracji w powiatowym urzędzie pracy, a więc z inicjatywy zainteresowanej osoby. Jest to dobrowolne uprawnienie, a nie nakładany z urzędu obowiązek prawny. Każdy kto zdecydował się na rejestrację jako osoba bezrobotna i został zarejestrowany w powiatowym urzędzie pracy musi mieć świadomość, że status bezrobotnego wiąże się z przyznaniem pewnych uprawnień ale i z nałożeniem na taką osobę obowiązków. Zaniedbywanie ciążących na bezrobotnym obowiązków skutkuje pozbawieniem statusu bezrobotnego, a co za tym idzie utratą wiążących się z tym statusem uprawnień. Wojewoda zaznaczył, że doręczanie pism dokonywane w formie elektronicznej zastępuje doręczenie w sposób tradycyjny za pomocą operatora pocztowego, a organ prowadzący postępowanie jest związany wyrażeniem zgody na doręczanie pism drogą elektroniczną. W dniu [...].04.2024 r., tj. po przesłaniu drogą elektroniczną wniosku o rejestrację w urzędzie pracy, R. S. otrzymał UPP - Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia, czyli dokument elektroniczny wydawany stronie przez instytucję publiczną jako poświadczenie złożenia dokumentu elektronicznego. Przesłany dokument zawierał informację, iż zgodnie z art. 391 § 1 k.p.a. pisma powiązane z przedłożonym dokumentem będą przesyłane za pomocą środków komunikacji elektronicznej. We wniosku o dokonanie rejestracji jako bezrobotny/ poszukujący pracy R. S. w punkcie 6 pn. dane kontaktowe zaznaczył, że kontakt z nim ma się odbywać, m.in. poprzez konto w systemie [...].gov.pl. Zgodnie więc z powyższą deklaracją, w dniu [...].04.2024 r. wysłana została do R. S., m.in. decyzja Prezydenta [...] nr [...] z [...].04.2024 r., a także wezwanie do stawienia się na pierwszą obowiązkową wizytę w dniu [...].05.2024 r. Wezwanie zostało opatrzone kwalifikowalnym podpisem elektronicznym, a następnie doręczone za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Ze znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (UPD) wynika że ww. decyzja i wezwanie zostały odebrane w dniu [...].04.2024 r., czyli przed dniem obowiązkowej wizyty, co oznacza, że R. S. zobowiązany był stawić się w organie zatrudnienia we wskazanym terminie. Niemniej jednak R. S. nie zgłosił się w tym dniu w Urzędzie Pracy [...] i w terminie do 7 dni nie poinformował o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. W sprawie zaszły zatem okoliczności skutkujące utratą statusu osoby bezrobotnej z dniem [...].05.2023 r. Wojewoda [...] wyjaśnił, że status osoby bezrobotnej nabywa się wskutek rejestracji w powiatowym urzędzie pracy, a więc z inicjatywy zainteresowanej osoby. Stwierdził, iż jest to dobrowolne uprawnienie, a nie nakładany z urzędu obowiązek prawny. W sytuacji uzyskania statusu bezrobotnego, zainteresowana osoba powinna przestrzegać nałożonych na nią obowiązków, ponieważ ich nie przestrzeganie wywołuje określone prawem skutki. Każdy kto zdecydował się na rejestrację jako osoba bezrobotna i został zarejestrowany w powiatowym urzędzie pracy musi mieć świadomość, że status bezrobotnego wiąże się z przyznaniem pewnych uprawnień, ale i z nałożeniem na taką osobę obowiązków. Zaniedbywanie ciążących na bezrobotnym obowiązków skutkuje pozbawieniem statusu bezrobotnego, a co za tym idzie utratą wiążących się z tym statusem uprawnień. Samo pozostawanie bez pracy nie oznacza jeszcze, że osoba taka korzysta ze statusu bezrobotnego, bowiem konieczna jeszcze jest zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia. Powołane przepisy jednoznacznie wskazują, że w przypadku niespełnienia obowiązków bezrobotnego organ zobligowany jest podjąć decyzję o pozbawieniu statusu bezrobotnego, również w sytuacjach, które z punktu widzenia strony postępowania uzasadniałyby odstąpienie od podejmowania niekorzystnych dla niej działań. Rozstrzygnięcie to nie ma charakteru uznaniowego. Rejestracja w urzędzie pracy to nie tylko przywileje, ale również obowiązki, z których osoba bezrobotna powinna się wywiązywać. Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy określa sytuacje obligujące do pozbawienia statusu osoby bezrobotnej i obowiązkiem organów administracji jest działanie zgodnie z danym przepisem Zatem organ I instancji wypełnił obowiązki nałożone na niego przez przepisy prawa. Dodał, że dla zachowania statusu osoby bezrobotnej w przypadku niestawiennictwa w dniu obowiązkowej wizyty konieczne jest spełnienie przez bezrobotnego łącznie dwóch przesłanek wynikających z art. 33 ust. 4 pkt 4 przytoczonej ustawy. Po pierwsze, podawana przez bezrobotnego przyczyna niestawiennictwa musi być uzasadniona. Drugim warunkiem jest poinformowanie organu zatrudnienia w okresie 7 dni o przyczynie swojej nieobecności. Przy czym termin do podania uzasadnionej przyczyny nieobecności, z samej istoty powiązania go z dniem obowiązkowego stawiennictwa w organie administracji, wymaga by był liczony od dnia tej nieobecności. W innym przypadku traciłby swój sens. R. S. nie wywiązał się z obowiązku powiadomienia urzędu pracy o uzasadnionej przyczynie swojej absencji w wymaganym 7 - dniowym terminie. Powody niestawiennictwa wskazał dopiero w odwołaniu od decyzji Prezydenta [...]. Niemniej jednak podane przez skarżącego przyczyny nie mogły zostać uwzględnione, a R. S. nie mógł zostać zwolniony z sankcji utraty statusu osoby bezrobotnej na okres 120 dni od dnia niestawienia się w urzędzie. W ocenie Wojewody [...] za uzasadnioną przyczynę można uznać okoliczności natury obiektywnej, niezależne od woli bezrobotnego, a więc przeszkody, na które bezrobotny nie miał wpływu np. nagła choroba, brak możliwości dojazdu z powodu przerw w komunikacji lub inne nagłe zdarzenie typu pożar, powódź. Za uzasadnione przyczyny nie uznaje się natomiast okoliczności powstałych tylko na skutek lekkomyślności czy niedbalstwa zainteresowanego. W odwołaniu R. S. wskazał, że z przyczyn technicznych nie odczytał załącznika z informacją o wyznaczonym terminie stawiennictwa w organie zatrudnienia, przeoczył wezwanie. Przeprowadzone postępowanie administracyjne wykazało, że R. S. o dacie obowiązkowej wizyty został poinformowany w wybrany przez siebie sposób, czyli za pośrednictwem systemu informatycznego [...]. Wezwanie z wyznaczonym terminem wizyty oraz inne dokumenty, w tym decyzja Prezydenta [...] zostały odebrane w dniu [...].04.2024 r., co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy UPD. Ponadto, z akt sprawy nie wynika, aby R. S. zgłaszał jakiekolwiek problemy z obsługą plików tekstowych dołączonych do odpowiedzi na jego wniosek o rejestrację. Nie informował również, że plik jest nieczytelny. To w interesie adresata powinno być przejrzenie całej korespondencji, zwłaszcza gdy jest to przesyłka urzędowa. Dlatego też przeoczenie skierowanego powiadomienia o wizycie, nie może stanowić uzasadnionej przyczyny niestawiennictwa w wyznaczonym przez organ zatrudnienia terminie. Mając na uwadze powyższe, Wojewoda [...] nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania, pomimo nawet zadeklarowanej przez odwołującego się dyspozycyjności i gotowości stawienia się w organie w dowolnym terminie, czy też trudnej sytuacji materialnej. Przepisy ustawy o promocji wprost wskazują jakie rozstrzygnięcie musi wydać organ w przypadku zaistnienia okoliczności wskazanych w art. 33 ust. 4 pkt 4. Poza tym, Wojewoda [...] zwrócił uwagę, że osoba będąca w trudnym położeniu materialnym może uzyskać pomoc w Ośrodku Pomocy Społecznej właściwym ze względu na miejsce zamieszkania, po spełnieniu warunków określonych w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2023 r., poz. 901, ze zm.). Organ wskazał, że R. S. został prawidłowo pouczony o warunkach zachowania statusu bezrobotnego, w tym o przysługujących mu prawach oraz nałożonych obowiązkach, czyli m.in. o obowiązku zgłaszania się w wyznaczonych terminach oraz o obowiązku informowania urzędu pracy w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa, a także o konsekwencjach ich niedopełnienia, czego dowodem jest zaznaczenie we wniosku o dokonanie rejestracji jako bezrobotny/poszukujący pracy rubryki, że zapoznał się z informacjami o prawach i obowiązkach osoby bezrobotnej oraz warunkach zachowania statusu. Ponadto stosowne pouczenie zawarto w piśmie z [...].04.2024 r. Wobec tego nie można uznać, że R. S. nie miał świadomości o konieczności odbycia obowiązkowej wizyty w urzędzie pracy. Znane mu były także konsekwencje niestawienia się w wyznaczonym terminie. Niemniej jednak wymieniony nie dopełnił obowiązków osoby bezrobotnej, co skutkowało zastosowaniem sankcji przewidzianej w art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji. Wojewoda [...] podkreślił, że z akt sprawy wynika, że jest to pierwsze niestawienie się R. S. na wizytę w wyznaczonym terminie, ponowne nabycie statusu osoby bezrobotnej będzie możliwe nie wcześniej niż po upływie co najmniej 120 dni od dnia niestawiennictwa w urzędzie pracy, o ile zostaną spełnione warunki określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji. R. S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] zarzucając naruszenie art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Skarżący w uzasadnieniu odwołał się do treści zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił, że brak stawiennictwa w Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie był podyktowany kłopotami technicznymi jakie napotkał przy próbie otwarcia wszystkich załączników przekazanych w korespondencji elektronicznej, przesłanej przy piśmie z dnia [...].04.2024. W konsekwencji, brak powiadomienia przez niego Urzędu Pracy w okresie do 7 dni (liczonych od dnia wyznaczonej daty stawiennictwa, choć akurat taki sposób liczenia nie wynika jednoznacznie z treści art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji) o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa wynikał z faktu, że zaistniałe wcześniej okoliczności niemożności odczytu załącznika, w którym sformułowano wezwanie i termin stawiennictwa do Urzędu Pracy, skutkowały tym, że sam fakt wezwania oraz termin stawiennictwa nie zostały przeze niego w ogóle odczytane. W takiej sytuacji bezzasadnym wydaje się stosowanie wprost sankcji z tytułu "niepowiadomienia w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa" w rozumieniu 7 dni od dnia wyznaczonej daty stawiennictwa. Zasadnym natomiast wydaje się uznanie tychże 7 dni jako okresu liczącego się od dnia, w którym skarżący skutecznie powziął informację o wyznaczonej dacie stawiennictwa, czyli od dnia przekazania mu przez Urząd Pracy kolejnej decyzji, tym razem o utracie przeze statusu osoby bezrobotnej i jej powodach. Skarżący podkreślił w odwołaniu, że jest gotów jak najszybciej i w każdej chwili stawić się na wezwanie Urzędu Pracy i podjąć działania aktywizacyjne proponowane przez Urząd, chciał tym samym podkreślić i uprawdopodobnić swoją stałą dyspozycyjność wiążącą się z przyznanym statusem bezrobotnego. Skarżący wyjaśnił, że w okresie od otrzymania decyzji o przyznaniu statusu bezrobotnego w piśmie z dnia [...].04.2024 do dnia otrzymania decyzji orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej z dnia [...].062024, Urząd Pracy ani razu nie próbował kontaktować się ze skarżącym. Może przy wcześniejszym kontakcie i jakiejkolwiek formie przypomnienia o wizycie, mógłby uniknąć niestawiennictwa w wyznaczonym przez Urząd terminie. Podkreślił, że jest świadomy przysługujących mu praw oraz nałożonych obowiązków w związku ze statusem bezrobotnego, w tym o obowiązku zgłaszania się w wyznaczonych terminach do wskazanego Urzędu Pracy. Podniósł, iż w piśmie z dnia [...].04.2024 potwierdzającym uzyskanie statusu bezrobotnego bez prawa do zasiłku, pouczenie nie odnosi się w żadnym zdaniu ani słowie do obowiązku stawiennictwa w Urzędzie. Informacja ta została zawarta wyłącznie w załączniku, którego nie mógł otworzyć. W ocenie skarżącego wymienione w decyzji uzasadnione przyczyny niestawiennictwa nie są wyczerpujące. Zarzucił, że nikt ze strony Urzędu Pracy, po wysłaniu odwołania z uzasadnieniem, nie przejawił zainteresowania czy zweryfikowania wskazanego przez niego problemu, uznając arbitralnie, że niemożliwe jest aby jakikolwiek błąd techniczny zaistniał po stronie systemów informatycznych nadawcy. Potwierdzenie podpisem elektronicznym korespondencji na portalu "[...].gov.pl" dotyczy dostarczenia tejże do adresata, natomiast otwarcie samych załączników przez adresata nie podlega już podobnej weryfikacji (mimo, że technologicznie taka weryfikacja jest możliwa i często stosowana). Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie organ wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, zaś strona skarżąca w odpowiedzi z dnia 25 września 2024 r. na wezwanie Sądu z dnia 11 września 2024 r. wyraziła zgodę na rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie podlegała uwzględnieniu. W ocenie Sądu, postępowanie przeprowadzone zostało przez organ zgodnie z wymogami k.p.a., a rozstrzygnięcie organu o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej – w stanie faktycznym niniejszej sprawy – jest prawidłowe. Zasadnie Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2024 r. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Organom nie można zarzucić naruszenia prawa materialnego, ani prawa procesowego, w stopniu, który miałby wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy odpowiednio na okres wskazany w pkt 3, w zależności od liczby niestawiennictw (w tym przypadku na okres 120 dni). Decyzji o pozbawieniu statusu bezrobotnego nadaje się zgodnie z przepisami powołanej ustawy rygor natychmiastowej wykonalności (art. 33 ust. 4ca powołanej ustawy). Oznacza to, że nie można wstrzymać wykonania decyzji, która już została wykonana, zgodnie z ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W sprawie jest bezsporne, że w dniu [...] kwietnia 2024 r., tj. po przesłaniu przez skarżącego drogą elektroniczną wniosku o rejestrację w urzędzie pracy (karta 4 akt administracyjnych), skarżący otrzymał UPP - Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia (karta 4 akt administracyjnych), czyli dokument elektroniczny wydawany stronie przez instytucję publiczną jako poświadczenie złożenia dokumentu elektronicznego. Przesłany dokument zawierał informację, iż zgodnie z art. 391 § 1 k.p.a. pisma powiązane z przedłożonym dokumentem będą przesyłane za pomocą środków komunikacji elektronicznej. We wniosku o dokonanie rejestracji jako bezrobotny/ poszukujący pracy skarżący w punkcie 6 "dane kontaktowe" wskazał (poza numerem telefonu i e-mailem), że kontakt ma mieć miejsce poprzez konto w systemie [...].gov.pl. Z uwagi na powyższe, w dniu [...] kwietnia 2024 r., jak wynika z akt organu, wysłana została do skarżącego, m.in. decyzja Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r., a także wezwanie z dnia [...] kwietnia 2024 r. do stawienia się na pierwszą obowiązkową wizytę w dniu [...] maja 2024 r. Dokumenty opatrzone były kwalifikowalnym podpisem elektronicznym i doręczone skarżącemu za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Ze znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (UPD) wynika, że decyzja i wezwanie zostały odebrane w dniu [...] kwietnia 2024 r. W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, że skarżący obowiązany był stawić się w UP w dniu [...] maja 2024 r., zgodnie z wezwaniem. Skarżący we wskazanym terminie nie zgłosił się w Urzędzie Pracy [...], jak również w terminie 7 dni od tej daty nie poinformował o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. W sprawie nie ma wątpliwości, że, doręczenie w formie elektronicznej zastępuje doręczenie za pomocą operatora pocztowego, a organ prowadzący postępowanie jest związany wyrażeniem zgody na doręczanie pism drogą elektroniczną. Odnosząc się do argumentacji skarżącego, że brak stawiennictwa w Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie był podyktowany kłopotami technicznymi, jakie skarżący miał przy próbie otwarcia wszystkich załączników przekazanych w korespondencji elektronicznej, przesłanej przy piśmie z dnia [...].04.2024. zauważyć należy, że skarżący po doręczeniu decyzji z załącznikiem nie zgłaszał organowi problemów natury technicznej, które faktycznie uniemożliwiałyby odczytanie załączników. Powody niestawiennictwa, w postaci kłopotów technicznych z pocztą elektroniczną, przedstawił dopiero w odwołaniu od decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej. Przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie zawierają co prawda katalogu "uzasadnionych przyczyn" niestawiennictwa i nie wyjaśniają, co należy pod tym pojęciem rozumieć, jednak w dotychczasowym orzecznictwie przyjęte zostało stanowisko, że chodzi tylko o takie powody niestawiennictwa bezrobotnego w powiatowym urzędzie pracy, które obiektywnie rzecz ujmując uniemożliwiały stawienie się bezrobotnemu w wyznaczonym terminie (v. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 142/12 oraz z dnia 14 lipca 2012 r., sygn. I OSK 877/12, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodzić należy się z organem odwoławczym, że za uzasadnioną przyczynę niestawiennictwa można uznać okoliczności natury obiektywnej, niezależne od woli bezrobotnego, a więc przeszkody, na które bezrobotny nie miał wpływu np. nagła choroba, brak możliwości dojazdu z powodu przerw w komunikacji lub inne nagłe zdarzenie typu pożar, powódź. Za uzasadnione przyczyny niestawiennictwa nie można uznać natomiast okoliczności w postaci niedopatrzenia, czy kłopotów technicznych, które w żaden sposób nie były sygnalizowane organowi. Okoliczność, na którą powołał się w tej sprawie skarżący, tj. fakt, że z przyczyn technicznych nie odczytał załącznika z informacją o wyznaczonym terminie stawiennictwa w organie zatrudnienia, w istocie przeoczenie wezwania do stawienia się w UP – w sytuacji, gdy skarżący nie informował w żaden sposób UP o jakichkolwiek kłopotach natury technicznej, nie zgłaszał problemów z obsługa plików tekstowych – nie może zostać uznane za usprawiedliwioną przyczynę niestawiennictwa. Nadto, co wskazano już wyżej, zawiadomienie o przyczynie niestawiennictwa, winno nastąpić w terminie 7 dni od dnia wyznaczonej wizyty, co w tej sprawie nie nastąpiło. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, iż termin do podania uzasadnionej przyczyny nieobecności ze swej istoty powiązania go z dniem obowiązkowego stawiennictwa, wymaga by był liczony od dnia tej nieobecności. W innym bowiem przypadku przepis art. 33 ust. 4 pkt 4 powołanej ustawy traciłby swój sens (v. wyrok NSA z dnia 5 grudnia 2007 r. sygn. akt I OSK 245/07, orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę pogląd ten podziela. Za nietrafne Sąd uznaje w związku z tym twierdzenie strony, że termin 7 dni na poinformowanie o przyczynie niestawiennictwa należy liczyć od dnia powzięcia przez skarżącego informacji o niespełnieniu obowiązku (doręczenia decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej). W niniejszej sprawie warunki wskazane wyżej nie zostały spełnione w związku z czym organ miał podstawy do wydania decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] maja 2024 r. W sprawie tej wezwanie do stawiennictwa w dniu [...] maja 2024 r. zostało prawidłowo doręczone, za pośrednictwem systemu informatycznego [...].gov.pl, który to środek komunikacji wskazał sam skarżący. Raz jeszcze podkreślenia wymaga, że skarżący nie stawił się w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w terminie do 7 dni o przyczynie niestawiennictwa. R. S. dopiero w odwołaniu od decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej (odwołaniu z dnia [...] czerwca 2024 r.), a zatem po upływie ponad dwóch tygodni od dnia, do którego należało zgłosić przyczynę niestawiennictwa, wskazał na przeoczenie wezwania. Prawidłowo organ w tych okolicznościach stwierdził, że zaszła podstawa do pozbawienia strony statusu osoby bezrobotnej, a w związku z tym, że było to pierwsze niestawiennictwo, organ zasadnie wskazał, że pozbawienie statusu osoby bezrobotnej następuje na 120 dni (art. 33 ust. 4 pkt 3 lit.a w zw. z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy). Organ nie naruszył zatem wskazanych przepisów. Organy obu instancji prawidłowo oceniły zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, zaś organ odwoławczy ustosunkował się jednocześnie do argumentów strony podnoszonych w odwołaniu. Podkreślenia przy tym wymaga, że w sytuacji, gdy bezrobotny nie zgłosił się w UP w dniu wyznaczonej wizyty, a mijają kolejne z 7 dni, gdy bezrobotny powinien był zawiadomić o przyczynie niestawiennictwa, na Urzędzie Pracy nie spoczywa obowiązek podjęcia działań aktywizujących bezrobotnego, zmuszających go do udzielenia informacji we wskazanym wyżej zakresie. Nie jest rolą UP przypominanie bezrobotnemu, czy domaganie się od niego wyjaśnień, co do przyczyn niestawiennictwa. To bezrobotny powinien wykazywać inicjatywę w tym zakresie, jeśli jest zainteresowany zachowaniem statusu osoby bezrobotnej. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 lutego 2018 r. sygn. akt I OSK 768/17, na gruncie art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wskazał, że "(...) Wprowadzenie przywołanych konsekwencji niewątpliwie służyć ma zdyscyplinowaniu bezrobotnych i wymuszeniu na nich określonych zachowań, przy czym dopuszczono zaistnienie sytuacji nieprzewidzianych, uniemożliwiających bezrobotnemu wypełnienie nałożonych nań obowiązków. Przedmiotowe odstępstwo będzie możliwe jedynie wówczas, gdy zaistnieją określone w przepisach prawa okoliczności. W pierwszej kolejności bezrobotny, który nie stawił się w wyznaczonym terminie jest obowiązany, aby w terminie 7 dni powiadomił organ, w każdy dostępny sposób, o przyczynie naruszenia ciążącego na nim obowiązku. Przewidziany termin 7 dni, w którym należy dopełnić ciążący na bezrobotnym obowiązek, jest terminem materialno-prawnym i jako taki nie podlega przywróceniu. (...), (orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc się do twierdzenia skargi, że pouczenie o obowiązku zgłaszania się w wyznaczonych terminach zawarte zostało wyłącznie w załączniku, którego skarżący nie mógł ze względów technicznych odczytać, wskazania wymaga, że skarżący został prawidłowo pouczony o warunkach zachowania statusu bezrobotnego, w tym o przysługujących mu prawach oraz nałożonych obowiązkach, tj. m.in. o obowiązku zgłaszania się w wyznaczonych terminach oraz o obowiązku informowania urzędu pracy w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. W znajdującym się w aktach administracyjnych wniosku skarżącego o dokonanie rejestracji jako bezrobotny/poszukujący pracy zawarte jest pouczenie o prawach i obowiązkach, a skarżący zaznaczył na formularzu wniosku, że zapoznał się z przedstawionym katalogiem praw i obowiązków. W pouczeniu wyraźnie wskazano też, że do obowiązków osoby bezrobotnej należy: powiadomienie powiatowego urzędu pracy w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa w wyznaczonym terminie. Nadto, w informacji "warunki zachowania statusu" zawartej we wniosku znajduje się pouczenie, że utrata statusu osoby bezrobotnej następuje m.in. w przypadku nie stawienia się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomienia w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Skarżący zaznaczył we wniosku, że zapoznał się z informacjami o warunkach zachowania statusu bezrobotnego. Jak wynika z treści art. 33 ust. 3 ustawy, bezrobotny ma obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonym przez urząd terminie w celu przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy proponowanej przez urząd lub w innym celu wynikającym z ustawy i określonym przez urząd pracy, w tym potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. Podkreślenia wymaga, że organ wyznaczając bezrobotnemu termin wizyty w urzędzie pracy, nie tylko działa w celu aktywizacji bezrobotnego, ale także weryfikuje jego gotowość i zdolność do podjęcia zatrudnienia albo innej pracy zarobkowej. Samo zatem pozostawanie bez pracy nie oznacza jeszcze, że osoba taka korzysta ze statusu bezrobotnego, bowiem konieczna jeszcze jest jej zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia. Bezrobotny zainteresowany uzyskaniem pracy musi więc stawiając się w urzędzie pracy, wykazać swą dyspozycyjność, by organ zatrudnienia mógł ocenić jego gotowość i zdolność do podjęcia pracy. Odnosząc się do pozostałych argumentów skargi wskazania wymaga, że uzyskanie i utrzymanie statusu bezrobotnego daje określone prawa, jednakże uprawnieniom tym odpowiadają przewidziane w ustawie powinności, między innymi określony w art. 33 ust. 3 ustawy obowiązek zgłaszania się do urzędu pracy celem potwierdzania gotowości i przede wszystkim zdolności do podjęcia zatrudnienia. Z akt sprawy nie wynika, aby działanie organu było nakierowane na pozbawienie strony jej praw. Przepis art. 1 ust. 2 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy definuje bezrobotnego jako osobę zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej. Podkreślenia wymaga, że status osoby bezrobotnej nabywa się wskutek rejestracji w powiatowym urzędzie pracy, a więc z inicjatywy zainteresowanej osoby. Jest to dobrowolne uprawnienie. Każdy, kto zdecydował się na rejestrację jako osoba bezrobotna i został zarejestrowany w powiatowym urzędzie pracy musi mieć świadomość, że status bezrobotnego wiąże się z przyznaniem pewnych uprawnień ale i z nałożeniem obowiązków. W sprawie tej nie została naruszona zasada pogłębiana zaufania obywateli do organów Państwa wyrażona w art. 8 k.p.a., albowiem organ prowadząc postępowanie na gruncie art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnia i instytucjach rynku pracy, wszechstronnie wyjaśnił wszelkie istotne okoliczności dotyczące przedmiotowej sprawy, jak również wyjaśnił w sposób jednoznaczny dlaczego zachodziła konieczność stwierdzenia utraty przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku.