II SA/Wa 1449/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia listy osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu na rok 2015 oraz przekazania jej do realizacji postanawia: odrzucić skargę. Zarząd Dzielnicy [...] uchwałą nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. skreślił M. K. z listy osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu [...]. Jednocześnie uchwałą nr [...] z tego samego dnia ([...] stycznia 2015 r.) zatwierdził listę osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu na rok 2015 r. i przekazał do realizacji Zastępcy Burmistrza Dzielnicy [...]. O podjęciu przedmiotowych uchwał M. K. została poinformowana pismem z dnia 30 stycznia 2015 r., doręczonym jej w dniu 3 lutego 2015 r. Strona, pismem złożonym w dniu 12 maja 2015 r., wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, poprzez zmianę uchwały Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...]. Następnie M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd administracyjny rozpoznając sprawę w pierwszej kolejności ocenia, czy skarga jest dopuszczalna, tj. czy nie zachodzi którakolwiek z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych w przepisie art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie została zaskarżona uchwała Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia listy osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu na rok 2015 r. i przekazania do realizacji, która, w ocenie Sądu, nie podlega kognicji sądów administracyjnych i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Wyjaśnić należy, iż ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 3 § 2 zawiera zamknięty katalog aktów i czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, natomiast w § 3 tego artykułu znajduje się odesłanie do regulacji szczególnych, które przewidują drogę sądowoadministracyjną. Jak wynika z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08 (publ.: ONSAi WSA 2008/6/90), zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega uchwała organu wykonawczego jednostki samorządu gminnego (jej jednostki pomocniczej) w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy (w przedmiocie odmowy zakwalifikowania oraz skreślenia z listy osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu). Uchwała taka, niebędąca decyzją administracyjną a aktem organu jednostki samorządu terytorialnego, innym niż akt prawa miejscowego, jest aktem z zakresu administracji publicznej i kończy pierwszy etap postępowania obowiązującego przy udzielaniu pomocy mieszkaniowej przez gminę. Rozstrzyga o tym, czy określonej osobie może być przyznana pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy. W rozpoznawanej sprawie wniosek M. K. dotyczył zakwalifikowania jej do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego z zasobu mieszkaniowego [...]. Natomiast zaskarżona uchwała Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] podjęta została w sprawie zatwierdzenia listy osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu na rok 2015 oraz przekazania jej do realizacji, na podstawie § 26 ust. 1 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 09 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937 ze zm.). Zgodnie z treścią § 26 ust. 1, 5 i 6 ww. uchwały, listę osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu zawierającą nazwiska i imiona, datę zakwalifikowania, adresy zamieszkania oraz podstawę prawną kwalifikacji, zwaną dalej "listą", tworzy się raz w roku (ust. 1). W celu zapewnienia kontroli społecznej: 1) listę, po zatwierdzeniu przez zarząd dzielnicy, podaje się do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie, najpóźniej do dnia 31 stycznia każdego roku i przez okres 14 dni, na tablicy ogłoszeń urzędu dzielnicy wraz z informacją o miejscu i 14-dniowym terminie składania ewentualnych zastrzeżeń i uwag do listy. Lista podlega aktualizacji zgodnie z ust. 7; 2) informację o osobach oczekujących na zawarcie umowy najmu, ograniczoną do imion i nazwisk, liczby osób w gospodarstwie domowym, roku zakwalifikowania na listę, sporządzoną z podziałem na grupy osób w gospodarstwie domowym i roku zakwalifikowania, umieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu i uwidacznia zmiany na liście pod koniec każdego kwartału (ust. 5). Odnośnie wniosków, co do których zostały zgłoszone uwagi i zastrzeżenia, skierowanie tych wniosków do zawarcia umowy najmu może nastąpić dopiero po rozpatrzeniu zgłoszonych uwag i zastrzeżeń oraz po udzieleniu odpowiedzi osobom wnoszącym te uwagi i zastrzeżenia (ust. 6). W ocenie Sądu, uchwała Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] nie ma charakteru administracyjnoprawnego, ponieważ nie rozstrzyga o tym, czy określonej osobie może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie [...]. Jednocześnie podkreślić należy, że niniejsze orzeczenie nie pozbawia skarżącej prawa do ochrony sądowej, gdyż po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa w sprawie uchwały Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu, strona ma możliwość wniesienia skargi na przedmiotową uchwałę. Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Skargę należy złozyć za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie jest przedmiotem skargi – art. 54 § 1. Kontrowersje w orzecznictwie, dotyczące terminu wnoszenia takiej skargi, zostały wyjaśnione w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/2007, publ. ONSAiWSA 2007/3 poz. 60. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że z powyższego przepisu wynikają dwa terminy wniesienia skargi, związane z wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Po pierwsze, jest to termin trzydziestu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Doręczenie odpowiedzi na wezwanie jest zdarzeniem, które jest początkiem terminu oznaczonego w dniach, co oznacza, że przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło (art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego w związku z art. 83 § 2 p.p.s.a.). Należy przy tym zwrócić uwagę, że przedmiotem zaskarżenia jest akt, a nie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Po drugie, jest to termin sześćdziesięciu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. Z relacji obu terminów wskazanych w art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu zostaje przerwany, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi stronie. Wskazać jednocześnie należy, że podstawę do zaskarżenia uchwały rady gminy (zarządu dzielnicy) stanowi art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), zgodnie z którym, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.