II SA/Wa 1463/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - T. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. W powyższej skardze zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że prowadzi działalność rolną, która ze względu na wielkość upraw wiąże się z nakładem znacznych środków finansowych. Posiadanie broni umożliwia skarżącemu ochronę upraw przed dziką zwierzynę leśną, która mogłaby wyrządzić znaczne szkody w mieniu rolnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznając wniosek w ww. przedmiocie, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie argumentów wskazanych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r. FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. II FZ 452/06). W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę powyższe rozważania, w przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Nie można było bowiem uznać za uprawdopodobnione twierdzenie skarżącego, że cofnięcie pozwolenia na broń przyczyni się do powstania znacznych szkód w uprawach rolnych wywołanych przez dziką zwierzynę leśną. Podkreślić należy, że posiadanie broni palnej myśliwskiej nie stanowi warunku niezbędnego do prowadzenia dochodowego gospodarstwa rolnego, zaś za ewentualne szkody wyrządzone w uprawach i płodach rolnych przez dziką zwierzynę leśną, zgodnie z art. 46 i nast. ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz. U. Nr 127, poz. 1066 ze zm.), przysługuje właścicielowi lub posiadaczowi gruntów rolnych odszkodowanie od dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego. W świetle powyższego należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności nie wykazano, aby cofnięcie pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej mogło wyrządzić stronie skarżącej znaczną szkodę. W konsekwencji Sąd nie ma możliwości dokonania oceny rzeczywistego wpływu cofnięcia ww. pozwolenia dla strony skarżącej. Brak jest zatem podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przewidzianej w art. 61 § 3 cyt. ustawy. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.