II SA/Wa 1468/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej, Janusz Walawski (spr.), Protokolant specjalista Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi Z.A. na niewykonanie przez Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 1006/14 postanawia – umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie – Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania Z. A. zaświadczenia żądanej treści koniecznego do podwyższenia emerytury. W wyniku złożenia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1006/14 uchylił zaskarżone oraz utrzymane nim w mocy postanowienie. Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. skarżący zwrócił się do organu z wezwaniem do wykonania ww. wyroku. Następnie, 31 lipca 2015 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niezałatwienie sprawy po powołanym wyroku, wnosząc o wymierzenie Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego grzywny i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Pełnomocnik organu podał, że zarówno wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jak i skarga wpłynęły do organu w tym samym dniu, zatem skarga jest przedwczesna. Natomiast wniosek o oddalenie skargi pełnomocnik organu motywował krótkim terminem od chwili zwrotu z Sądu akt administracyjnych sprawy oraz skomplikowanym jej charakterem. Nadto o przedłużonym do 2 października 2015 r. trwaniu postępowania organ poinformował skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga rozpoznawana w przedmiotowej sprawie jest skargą na niewykonanie wyroku, wniesioną w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. W dacie złożenia skargi (31 lipca 2015 r.) przepis § 1 brzmiał w następujący sposób: "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny". Na skutek nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), przepis ten od 15 sierpnia 2015 r. otrzymał następujące brzmienie: "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny". Z uwagi na treść art. 2 i 3 ustawy nowelizującej, przepis ten w nowym brzmieniu stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem wejścia nowelizacji w życie. Tak więc od 15 sierpnia 2015 r. wniesienie skargi na "niewykonanie wyroku" w trybie art. 154 P.p.s.a. może dotyczyć tylko uprzednio wydanego wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z regulacji tej w omawianym przepisie wyłączono obecnie przypadki bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strony, czego w istocie dotyczy skarga Z. A. Podkreślić należy, że wyrok z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1006/14, uchylający zaskarżone oraz utrzymane nim w mocy postanowienie, został wydany na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. To zaś oznacza, że skarga, pomimo iż dopuszczalna w dniu jej wniesienia, stała się niedopuszczalna po 15 sierpnia 2015 r. Ta wtórna niedopuszczalność skargi (następczy brak przesłanki dopuszczalności skargi w zakresie właściwości sądu administracyjnego) czyni postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i obliguje Sąd do wydania postanowienia o jego umorzeniu, ponieważ w jego toku zaistniały zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie dotychczasowego celu takiego postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2010 r. sygn. II OSK 2453/10; T. Woś, Hanna Knysiak – Molczyk, Marta Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2012, komentarz do art. 161). Bezprzedmiotowość ta wynika z tego, że obecnie Sąd nie dysponuje już możliwością zastosowania w przypadku tak wskazanego przedmiotu skargi środków określonych w art. 154 P.p.s.a. do sytuacji innej, niż niewykonanie wyroku w sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W konsekwencji postępowanie sądowe podlega umorzeniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.