II SA/Wa 1478/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Anna Mierzejewska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2016 r. sprawy ze skargi M. N. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby 1. uchyla zaskarżony rozkaz personalny oraz rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], 2. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz M. N. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Komendant Wojewódzki Policji w [...] rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] października 2007 r., na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy o Policji, zawiesił [...] M. N. – [...] Sekcji [...] Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w [...], w czynnościach służbowych na okres trzech miesięcy. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. Komendant Wojewódzki Policji w [...] przedłużył [...] M. N. okres zawieszenia w czynnościach służbowych do czasu zakończenia postępowania karnego. Komendant Wojewódzki Policji w [...] rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji, zwolnił [...] M. N. ze służby w Policji z dniem [...] stycznia 2013 r. Komendant Główny Policji po rozpatrzeniu odwołania rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. utrzymał w mocy rozkaz personalny organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1068/13 oddalił skargę na rozkaz personalny KGP nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 maja 2015 r., sygn. akt I OSK 2825/13 oddalił skargę kasacyjną od powołanego wyroku. Pismem z dnia [...] lutego 2015 r., złożonym w tym samym dniu, [...] M. N. zgłosiła gotowość niezwłocznego podjęcia służby w Policji, ze względu na zakończenie wobec niej postępowania karnego toczącego się przez Sądem Okręgowym w [...] Wydział [...] pod sygn. akt [...] prawomocnym wyrokiem uniewinniającym. Organ pismem z dnia [...] lutego 2015 r. wystąpił do Sądu Okręgowego w [...] z prośbą o przesłanie egzemplarza prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w [...][...] Wydziału [...], sygn. akt [...], a także podanie informacji o dniu, w którym M. N. bądź jej pełnomocnik dowiedział się o prawomocności wyroku. W dniu [...] marca 2015 r. do Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] wpłynęła odpowiedź z Sądu Okręgowego w [...], w którym poinformowano, że wyrok z dnia [...] lipca 2014 r., sygn. akt [...] uniewinniający M. N. uprawomocnił się w stosunku do wymienionej w dniu [...] lipca 2014 r. Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. organ zwrócił się do M. N. o przedłożenie egzemplarza prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w [...] oraz dowodu, względnie oświadczenia, z jakim dniem zapoznała się ona z treścią prawomocnego wyroku, a także kiedy i w jaki sposób dowiedziała się o jego prawomocności. W odpowiedzi z dnia [...] marca 2015 r. [...] M. N. wyjaśniła, że informację o prawomocności wyroku uzyskała dopiero po tym jak upłynął termin na złożenie apelacji od wyroku przez Prokuratora. Prokurator złożył bowiem wniosek o uzasadnienie wyroku w stosunku do wszystkich oskarżonych. Termin złożenia apelacji przez Prokuratora upływał w dniu [...] stycznia 2015 r. W związku z tym do dnia [...] stycznia 2015 r. nie było wiadomym w jakim zakresie prokurator zaskarży wyrok. Z tego powodu Sąd stosownej informacji mógł udzielić dopiero po upływie terminu na złożenie apelacji przez Prokuratora. Dlatego też w terminie 7 dni od dnia, kiedy upłynął termin na złożenie apelacji przez Prokuratora w stosunku do niej, zgłosiła gotowość do służby. Organ wskazał, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. w Prokuraturze Apelacyjnej w [...] zostało umorzone śledztwo przeciwko M. N. z powodu niepopełnienia przez podejrzaną zarzucanych jej przestępstw. Komendant Wojewódzki Policji w [...] rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. określił [...] M. N. od dnia [...] stycznia 2008 r. zaszeregowanie i przyznał świadczenie pieniężne za okres pozostawania poza służbą. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. Komendant Wojewódzki Policji w [...] zwolnił M. N. ze służby w Policji z dniem [...] maja 2015 r. na podstawie art. 41 ust. 3 w związku z art. 42 ust. 2 i art. 45 ust. 3 ustawy o Policji, przywróconą do służby w Policji z mocy prawa z dniem [...] lipca 2014 r., która służby nie podjęła. Rozkazowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 42 ust. 2 ustawy o Policji funkcjonariusz zostaje przywrócony do służby z dniem, w którym wyrok uniewinniający stał się prawomocny ([...] lipca 2014 r.). Zatem po reaktywacji z tym dniem stosunku służbowego [...] M. N. w ciągu 7 dni od wskazanej daty zobowiązana była zgłosić gotowość do pełnienia służby. Termin ten upłynął z dniem [...] sierpnia 2014 r., natomiast strona zgłosiła gotowość do służby w dniu [...] lutego 2015 r. Brak zgłoszenia w ustawowym terminie gotowości do niezwłocznego podjęcia służby należy uznać za wystąpienie funkcjonariusza ze służby, co w konsekwencji obliguje organ do rozwiązania z policjantką stosunku służbowego na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji. Rygor natychmiastowej wykonalności organ uzasadnił występowaniem interesu społecznego przejawiającego się w potrzebie zapewnienia ciągłości funkcjonowania Policji, w tym Komendy Wojewódzkiej Policji w [...]. Podkreślił również, że wymieniona z uwagi na ograniczenia zdrowotne nie jest w stanie pełnić służby i nie mogłaby być do niej dopuszczona. Komendant Główny Policji, po rozpatrzeniu odwołania strony, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. utrzymał w mocy rozkaz personalny organu I instancji. W uzasadnieniu organ przywołał przepis art. 42 ust. 1 i 2 oraz art. 42 ust. 7 ustawy o Policji. Wskazał, że brak zgłoszenia gotowości do podjęcia służby w 7-dniowym terminie uznaje się za wystąpienie funkcjonariusza ze służby. W sytuacji, gdy policjant we wskazanym terminie nie zgłosi gotowości niezwłocznego podjęcia służby, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu, a zatem obowiązkiem organu jest wydanie decyzji w przedmiocie zwolnienia ze służby takiego funkcjonariusza, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia, w którym rozpoczął się bieg terminu określony w art. 42 ust. 2 ustawy o Policji. Organ podkreślił, że w przeciwieństwie do zainteresowanej, nie miał wiedzy o przebiegu postępowania karnego. Dlatego w ocenie organu należy przyjąć, że termin 3 miesięcy w niniejszym przypadku liczy się od dnia powzięcia przez organ informacji o zapadnięciu stosownego wyroku, tj. zgłoszeniu gotowości niezwłocznego podjęcia służby przez [...] M. N. W ocenie KGP, w niniejszej sprawie zwolnienie policjanta nastąpiło zgodnie z terminem przewidzianym w art. 41 ust. 3 ustawy o Policji. KGP podał, że bezsporne jest, iż wyrok Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. stał się prawomocny w dniu [...] lipca 2014 r. Organ wskazał, iż z dniem prawomocności doszło do skonkretyzowania się normy prawnej zawartej w przytoczonym wyżej przepisie art. 42 ust. 2 ustawy o Policji, określającej uprawnienie strony do zgłoszenia gotowości do podjęcia służby w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku przywracającego funkcjonariusza do służby w Policji. Zgodnie bowiem z utrwaloną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego zakreślony w art. 42 ust. 2 ustawy o Policji termin 7-dniowy do zgłoszenia gotowości do niezwłocznego podjęcia służby rozpoczyna bieg od daty uprawomocnienia się wyroku reaktywującego stosunek służbowy. Jako, że w niniejszej sprawie jest nim wyrok uniewinniający, to bieg siedmiodniowego terminu liczy się od dnia prawomocności wyroku uniewinniającego. W ocenie organu, [...] M. N. uchybiła terminowi przewidzianemu w art. 42 ust. 2 ustawy o Policji, zgłosiła bowiem gotowość do służby dopiero w dniu [...] lutego 2015 r., czyli po upływie 7-dniowego terminu przewidzianego do dokonania tej czynności. W przedmiotowej sprawie wystąpiła przesłanka określona w art. 42 ust. 2 ustawy o Policji, zgodnie z którą stosunek służbowy funkcjonariusza przywróconego do służby ulega rozwiązaniu na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji jeżeli nie zgłosi on w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby gotowości niezwłocznego jej podjęcia. Organ wskazał, że korzystając z profesjonalnej pomocy prawnej [...] M. N. miała świadomość, jakie następstwa może nieść ze sobą wniosek prokuratora o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz tego, że art. 42 ust. 2 ustawy ustanawia na skorzystanie przez nią z uprawnienia do reaktywacji stosunku służbowego siedmiodniowy termin od zakończenia postępowania karnego prawomocnym wyrokiem uniewinniającym. Mogła więc (nawet niejako z ostrożności procesowej) zgłosić w przewidzianym przepisami okresie, między [...] lipca a [...] sierpnia 2014 r. swoją gotowość do podjęcia służby. W tym stanie sprawy odnoszenie się do kwestii, czy zainteresowana zgłosiła swoją gotowość w terminie siedmiodniowym od dnia [...] stycznia 2015 r., organ uznał za bezzasadne. KGP podkreślił, iż organ I instancji słusznie nadał swojemu rozstrzygnięciu rygor natychmiastowej wykonalności. Organ miał na uwadze ważny interes społeczny przejawiający się szczególnym statusem i zadaniami Policji. Rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. stał się przedmiotem skargi M. N., reprezentowanej przez adwokata, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego oraz rozkazu personalnego organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie: 1) art. 15 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie polegające na nie rozpoznaniu i nie rozstrzygnięciu sprawy rozstrzygniętej decyzją organu I instancji, w szczególności polegające na nie rozpoznaniu przez organ wszystkich zarzutów skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] oraz pominięcie w uzasadnieniu decyzji stanowiska organu co do zarzutów skarżącego, co tym samym stanowi naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, 2) art. 42 ust. 2 i 7 ustawy o Policji poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w konsekwencji polegające na błędnym uznaniu, że M. N. nie zgłosiła gotowości do niezwłocznego podjęcia służby w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby, w sytuacji kiedy faktycznie M. N. zgłosiła gotowość niezwłocznego podjęcia służby zachowując 7 dniowy termin od dnia przywrócenia do służby, 3) art. 41 ust. 3 ustawy o Policji poprzez wydanie przez organ decyzji zwalniającej M. N. ze służby w Policji po upływie terminu przewidzianego przez ustawę, tj. po dniu [...] listopada 2014 r., 4) art. 7 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie polegające na niedokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego oraz nieuwzględnieniu słusznego interesu obywatela, co doprowadziło do utrzymania w mocy decyzji zwalniającej funkcjonariusza ze służby w Policji, 5) art. 8 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i orzekanie co do istoty sprawy z naruszeniem podstawowej zasady pogłębiania zaufania obywateli do państwa, w szczególności polegające na stosowaniu przepisów postępowania administracyjnego na korzyść organu, całkowicie pomijając okoliczności faktyczne sprawy oraz orzekając z naruszeniem interesu obywatela, tj. M. N., 6) art. 11 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak właściwego i wyczerpującego wyjaśnienia odwołującemu przesłanek faktycznych, którymi kierował się organ wydając rozkaz, w szczególności nie wyjaśnienie dlaczego organ uznał za niezasadne naliczanie 7 dniowego okresu na zgłoszenie gotowości niezwłocznego podjęcia służby od dnia [...] stycznia 2015 r., 7) art. 108 § 1 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na przedłożeniu przez organ interesu społecznego nad indywidualny interes strony. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wskazał, iż bezsporne jest, że wyrok Sądu Okręgowego w [...] uniewinniający M. N. od zarzucanych jej czynów zapadł w dniu [...] lipca 2014 r. Do dnia [...] lipca 2014 r. uczestnicy procesu mieli prawo złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, co uznaje się w praktyce za zapowiedź złożenia apelacji. To w konsekwencji powoduje uzasadnione przypuszczenie, że wyrok, który zapadł przed Sądem Okręgowym w [...] jako Sądem I instancji, nie będzie prawomocny po upływie 7 dni od jego ogłoszenia. W niniejszej sprawie wniosek o uzasadnienie wyroku został złożony przez prokuratora. Prokurator nie ograniczył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku co do niektórych tylko z oskarżonych, ale złożył go co do całości wyroku oraz co do wszystkich oskarżonych. Z uwagi na długi okres sporządzania uzasadnienia przez Sąd zapadłego w I instancji wyroku (na co wpływ miała zawiłość sprawy) oraz obieg korespondencji, prokuratorowi wyrok został doręczony dopiero w dniu [...] stycznia 2015 r. Termin na złożenie apelacji przez prokuratora upływał więc w dniu [...] stycznia 2015 r. W związku z czym do dnia [...] stycznia 2015 r. nie było wiadomym w jakim zakresie Prokurator zaskarży wyrok (czy zaskarży wyrok również w stosunku do M. N.). Z tego też powodu Sąd stosownej informacji w tym zakresie mógł udzielić dopiero po upływie terminu na złożenie apelacji przez prokuratora (z dodatkowym uwzględnieniem terminu obiegu korespondencji). Dlatego też skarżąca w terminie 7 dni od dnia kiedy upłynął termin na złożenie apelacji przez prokuratora również w stosunku do niej, zgłosiła gotowość do służby. Dokonana przez organ I i II instancji wykładania art. 42 ust. 2 i 7 ustawy o Policji nie była prawidłowa. W ocenie skarżącego określenie, że jeżeli zwolniony policjant w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby nie zgłosi gotowości niezwłocznego jej podjęcia, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu na podstawie art. 41 ust. 3, nie może być interpretowane w ten sposób, że gotowość do podjęcia służby winna być zgłaszana w dacie, w której faktycznie wyrok jeszcze nie jest prawomocny. Gdyby M. N. faktycznie zgłosiła gotowość do niezwłocznego podjęcia służby między [...] lipca a [...] sierpnia 2014 r. czynność ta nie wywarłaby żadnego skutku. Organ wówczas stwierdziłby, że wyrok Sądu Okręgowego w [...], uniewinniający M. N. od zarzucanych jej czynów nie jest jeszcze prawomocny zatem nie może nastąpić przywrócenie funkcjonariusza do służby. Przepis art. 42 ust. 2 i 7 ustawy o Policji powinien być interpretowany w sposób uwzględniający funkcję instytucji zgłoszenia gotowości i uwzględniać datę ustania niepewności, co do prawomocności wyroku pierwszej instancji. Dopiero w takim momencie można oczekiwać, że policjant będzie mógł zrealizować swoje uprawnienie i złożyć stosowne oświadczenie woli. Wiedza policjanta o prawomocności orzeczenia nigdy nie będzie wyprzedzać w tym przedmiocie wiedzy podmiotu orzekającego w sprawie karnej. A zatem, stwierdzenie prawomocności wyroku sądu pierwszej instancji, jako czynność techniczna, winna zakreślać początek 7-dniowego terminu do zgłoszenia gotowości. Jedynie takie, łączne rozumienie zestawionych w art. 42 ust. 2 powoływanej ustawy pojęć "przywrócenie" i "zgłoszenie" pozwalać będzie na zachowanie funkcjonalności tego przepisu. Kierując się przyjętą przez organ wykładnią przepisów ustawy o Policji, należałoby przyjąć, że skoro skarżąca M. N. winna zgłosić gotowość do podjęcia służby w terminie od dnia [...] lipca 2014 r. do dnia [...] sierpnia 2014 r. i wówczas tego nie zrobiła, to organ już w dniu [...] sierpnia 2014 r. wiedział o tym, że M. N. nie zgłosiła tej gotowości, zatem termin na wydanie decyzji w przedmiocie zwolnienia ze służby powinien być liczony od dnia [...] sierpnia 2014 r., a zatem organ powinien wydać decyzję o zwolnieniu M. N. do dnia [...] listopada 2014 r. Terminu tego zatem nie dochował, albowiem decyzja o zwolnieniu M. N. zapadła dopiero w dniu [...] kwietnia 2015 r. Nieprawdziwe są natomiast informacje podawane przez organ I jak i II instancji, że organ nie miał wiedzy na temat przebiegu postępowania karnego dotyczącego M. N. Organ wielokrotnie zwracał się do Informacji Sądowej Sądu Okręgowego w celu ustalenia etapu postępowania karnego dotyczącego M. N. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując dotychczasowe ustalenia. Dodatkowo wskazał, że zdarza się, iż data prawomocności zostaje określona ze znacznym opóźnieniem na skutek niewniesienia środka zaskarżenia, pomimo wystąpienia o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. W ocenie Sądu, zarówno zaskarżony rozkaz personalny, jak i rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa procesowego, tj. przepisu art. 7 i art. 77 § 1, a w konsekwencji także z naruszeniem art. 80, art. 107 § 3 i art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 7 k.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Stosownie zaś do art. 77 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a następnie, zgodnie z art. 80 k.p.a., ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (art. 107 § 3 k.p.a.). W ocenie Sądu, w sprawie niniejszej organy tych podstawowych obowiązków nie dopełniły. Przede wszystkim nie podjęto żadnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, choć strona powoływała okoliczności, które w jej ocenie miały wpływ na ustalenie daty przywrócenia do służby. Zgodnie z art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2015 r., poz. 355 ze zm.), jeżeli zwolniony policjant w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby nie zgłosi gotowości niezwłocznego jej podjęcia, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu na podstawie art. 41 ust. 3. Stosownie do art. 42 ust. 7 powołanej ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio do policjanta zwolnionego ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 i 9, jeżeli postępowanie karne zostało zakończone prawomocnym wyrokiem uniewinniającym albo orzeczeniem o umorzeniu postępowania z powodu niepopełnienia przestępstwa albo przestępstwa skarbowego lub braku ustawowych znamion czynu zabronionego. W sprawie jest bezsporne, że skarżąca rozkazem personalnym Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. zwolniona została ze służby w Policji z dniem [...] stycznia 2013 r. na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji. Nie jest też sporne, że Sąd Okręgowy w [...] Wydział [...] wyrokiem z dnia [...] lipca 2014 r., sygn. akt [...] uniewinnił M. N. od popełnienia zarzuconego jej czynu. Z akt sprawy wynika, że zwolniona policjantka gotowość niezwłocznego podjęcia służby zgłosiła w dniu [...] lutego 2015 r., co potwierdza znajdująca się na piśmie strony pieczęć [...] Wydziału [...] KWP w [...] (karta nr 1 akt postępowania administracyjnego). Na gruncie przepisu art. 42 ust. 2 ustawy o Policji w zw. z art. 42 ust. 7 tej ustawy, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że przywrócenie do służby następuje z mocy prawa z dniem uprawomocnienia się wyroku uniewinniającego. Taki pogląd prezentuje też Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. Niezgłoszenie jednakże przez zwolnionego policjanta – w ciągu 7 dni od dnia przywrócenia do służby – gotowości niezwłocznego jej podjęcia, powoduje, że stosunek służbowy ulega rozwiązaniu. Zatem, ustalenie dnia, w którym wyrok uniewinniający uprawomocnił się ma podstawowe znaczenie w sprawie, w której organ zastosował przepis art. 41 ust. 3 ustawy o Policji, stwierdzając, że zwolniony policjant uchybił 7-dniowemu terminowi. Termin ten bowiem jest terminem prawa materialnego, a zatem nie jest możliwe jego przywrócenie. W sprawie niniejszej organy przyjęły na podstawie pisma Sądu Okręgowego w [...][...] Wydział [...] z dnia [...] marca 2015 r. oraz kserokopii fragmentu wyroku z umieszczoną na nim pieczęcią Kierownika Sekretariatu Sądu z dnia [...] marca 2015 r., że wyrok, o którym mowa wyżej w stosunku do M. N. uprawomocnił się w dniu [...] lipca 2014 r. M. N. zarówno w piśmie z dnia [...] marca 2015 r., a zatem przed wydaniem decyzji przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], jak i następnie w odwołaniu od tej decyzji podnosiła, że w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w [...] Wydział [...] z dnia [...] lipca 2014 r., sygn. akt [...], wniosek o uzasadnienie wyroku został złożony przez prokuratora. Jak wynikało z pisma strony, prokurator nie ograniczył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku do niektórych tylko oskarżonych, ale złożył go co do wszystkich oskarżonych. Strona podnosiła, że termin do wniesienia apelacji przez prokuratora upływał w dniu [...] stycznia 2015 r. Okoliczność ta nie została przez organy wyjaśniona i w konsekwencji rozważona, choć samo twierdzenie strony zostało w decyzjach przywołane. Organ nietrafnie za bezzasadne uznał odnoszenie się do tej kwestii. Z decyzji, jak i z odpowiedzi na skargę nie wynika przy tym, aby organ kwestionował twierdzenie strony o złożeniu przez prokuratora wniosku o uzasadnienie wyroku w stosunku do wszystkich oskarżonych. W ocenie Sądu, przyjęcie przez organy obu instancji, że M. N. przywrócona została z mocy prawa do służby w dniu [...] lipca 2014 r., bez wyjaśnienia okoliczności podnoszonych przez stronę – istotnych z punktu widzenia ustalenia daty prawomocności wyroku na gruncie ustawy Kodeks postępowania karnego – było przedwczesne. Z akt sprawy nie wynika, aby organ zwrócił się do Sądu Okręgowego w [...] Wydział [...] z prośbą o potwierdzenie informacji o złożeniu przez prokuratora wniosku o uzasadnienie wyroku w stosunku do wszystkich oskarżonych bądź zaprzeczenie, że powyższe miało miejsce i ocenę wpływu tej informacji, w przypadku jej potwierdzenia, na ustalenie daty prawomocności wyroku z dnia [...] lipca 2014 r., sygn. akt [...] w stosunku do M. N. Naruszenie przez organy przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. mogło mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy, albowiem ewentualny fakt złożenia przez prokuratora wniosku o uzasadnienie wskazanego wyżej wyroku w stosunku do wszystkich oskarżonych, w tym w stosunku do M. N., w sposób istotny wpływa na datę, w której z mocy prawa wymieniona została przywrócona do służby. Podnoszona przez stronę i jej pełnomocnika okoliczność, że w dniu [...] stycznia 2015 r. mijał termin na wniesienie przez prokuratora apelacji od wyroku, jest zatem okolicznością istotną na gruncie art. 42 ust. 2 ustawy o Policji. Wobec niepodjęcia przez organy niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy doszło również do naruszenia zasady pogłębiania zaufania jednostki do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.). Nie ma natomiast racji pełnomocnik skarżącej, gdy twierdzi, że początek 7-dniowego terminu, o którym mowa w powołanym przepisie, winien być liczony od dnia, w którym dokonano czynności stwierdzenia prawomocności wyroku. Taka wykładnia powołanego wyżej przepisu jest błędna. Ponownie rozpoznając sprawę organ – biorąc pod uwagę rozważania i wskazania Sądu przedstawione już wyżej – ustali, w jakim dniu M. N. z mocy prawa przywrócona została do służby. Dalsze działania organu, na gruncie ustawy o Policji, uwarunkowane są dokonanym w tym zakresie ustaleniem. Wobec zasadności zarzutów naruszenia prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, przedwczesna była ocena pozostałych zarzutów skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 powołanej ustawy.