II SA/Wa 1480/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. C. i J. C. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia odrzucić skargę J. C. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do art. 214 § 2 tej ustawy, pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Zasada wynikająca z art. 214 § 2 powołanej ustawy, że wnoszone przez kilka osób pismo podlega jednej opłacie, ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, tj. wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Opłata ta obciąża wówczas te osoby solidarnie, co oznacza, że jej uiszczenie przez jedną z tych osób zwalnia pozostałe od obowiązku uiszczenia opłaty. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego, które zachodzi w niniejszej sprawie, każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II OZ 1079/10). Oznacza to, że każdy ze skarżących we własnym imieniu realizuje uprawnienia przyznane mu odrębnie przez prawo do ochrony danych osobowych. Nie zmienia tego fakt, że skargi wniesione zostały jednym pismem. Wobec powyższego każdy ze skarżących reprezentuje w sprawie swój własny interes prawny, czego nie zmienia okoliczność, że cel, który chcą oni osiągnąć, jest dla nich wspólny. Przedmiotem skargi jest decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie ochrony danych osobowych. Wysokość należnego wpisu ustalana jest w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. § 2 ust. 6 tego rozporządzenia, który stał się podstawą wyznaczenia należnej w niniejszej sprawie kwoty wpisu, stanowi, iż wpis stały w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1 – 5 wynosi 200 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2017 r. skarżący J. C. został wezwany do uiszczenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – wymaganego wpisu od złożonej skargi w wysokości 200 zł. Natomiast skarżąca D. C. została wezwana do uzupełnienia wpisu sądowego od wniesionej skargi o kwotę 100 zł. Jednocześnie skarżący zostali poinformowani o skutkach nieuiszczenia wymaganego wpisu. Odpis zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisu został doręczony skarżącym w dniu 2 października 2017 r. (zpo, k-20 i 21 akt). Jak wynika z akt sprawy, skarżąca D. C. uzupełniła wpis sądowy od wniesionej skargi we wskazanym terminie, natomiast wpis od skargi J. C., pomimo upływu wyznaczonego terminu, nie został uiszczony (k-24 akt). Zgodnie zatem z powołanym wyżej art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga J. C., jako nieopłacona, podlega odrzuceniu. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.