II SA/Wa 1491/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dnia 3 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi W. K. na rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na stanowisko służbowe postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. W. K. w skardze na rozkaz personalny Komendanta [...] Policji w przedmiocie mianowania na stanowisko służbowe, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że ochrona tymczasowa możliwa jest wyłącznie wtedy, gdy wykonanie aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowoduje skutki, których - w razie uwzględnienia skargi - nie będzie można cofnąć. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek, przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r., sygn. akt FZ 569/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r., sygn. akt II FZ 452/06). Wyjaśnić należy, że pojęcie szkody w świetle art. 61 § 3 cytowanej ustawy, rozumieć należy jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei przesłanka "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" winna być rozumiana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniosek o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2014 r. zamieścił w skardze, jednakże, oprócz zarzutów stawianych zaskarżonej decyzji, nie wskazał przesłanek, dla których Sąd winien wstrzymać jej wykonanie. Wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania niebezpieczeństwa wystąpienia szkody i wykazania, że szkoda, która powstanie na skutek wykonania decyzji będzie znaczna, a jej skutki trudne do odwrócenia. Jak już wyżej wskazano, obowiązek dowodzenia w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy. W związku z powyższym należy stwierdzić, że W. K. nie uprawdopodobnił, aby wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego skutkowało wystąpieniem następstw, o jakich mowa w omawianym przepisie. Nadto podnieść należy, iż rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie bada jego zgodności z prawem, a jedynie ocenia czy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.