II SA/Wa 1493/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Joanna Kube (spr.), Protokolant Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A.G. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych – oddala skargę – A.G. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w J. (PUP) w dniu [...] kwietnia 2006 roku. Tego samego dnia zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. Filia w J. (WUP) z wnioskiem o wydanie decyzji dotyczącej świadczeń z tytułu bezrobocia w oparciu o zasady koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. W toku postępowania do akt sprawy dołączono formularz E-301 potwierdzający okresy ubezpieczenia i zatrudnienia A.G. na terytorium [...]. Starosta [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] uznał A.G. za osobę bezrobotną i odmówił przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Marszałek Województwa [...] wydał w dniu [...] czerwca 2006 r. decyzję nr [...] o przyznaniu A.G. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] czerwca 2006 r. w wysokości [...] PLN brutto miesięcznie ( ... ) na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. W dniu [...] kwietnia 2008 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej wydał decyzję znak: [...] o stwierdzeniu nieważności ww. decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. Przywołana wyżej decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2008 r. została utrzymana w mocy, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej w dniu [...] czerwca 2008 r. W dniu [...] lipca 2006 r. Marszałek Województwa [...] wydał kolejną decyzję nr [...] o przyznaniu A.G. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] czerwca 2006 r. w wysokości [...] PLN brutto miesięcznie ( ... ) na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy. W dniu [...] maja 2008 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej wydał ostateczną decyzję znak: [...] o stwierdzeniu nieważności również ww. decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2006 r. Dnia [...] lutego 2007 r., tj. przed stwierdzeniem przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej nieważności obu ww. decyzji Marszałka Województwa [...] dotyczących przyznania A.G. prawa do zasiłku dla bezrobotnych, Starosta [...] wydał decyzję nr [...] o utracie przez wymienionego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] stycznia 2007 r. oraz o utracie przez niego zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...] stycznia 2007 r. W dniu [...] czerwca 2007 r. Wojewoda [...] decyzją znak: [...], utrzymał w mocy ww. decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w dniu 17 grudnia 2007 r. wydał wyrok o sygn. akt IV SA/Wr 378/07, którym stwierdził nieważność zarówno decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2007 r., jak i utrzymującej ją w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że organem właściwym do orzekania w sprawie utraty przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej oraz utraty zasiłku dla bezrobotnych jest Marszałek Województwa [...]. Starosta [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] uznał A.G. za osobę bezrobotną i odmówił przyznania prawa do zasiłku. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak: [...] m.in. stwierdził nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. o uznaniu A.G. za osobę bezrobotną i odmowie przyznania mu prawa do zasiłku oraz decyzji tego organu z dnia [...] stycznia 2008 r. o uznaniu wymienionego za osobę bezrobotną i odmowie przyznania prawa do zasiłku. Następnie Marszałek Województwa [...] wydał w dniu [...] marca 2009 r. decyzję nr [...] o utracie przez A.G. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] stycznia 2007 r. oraz o utracie przez niego zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...] stycznia 2007 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] maja 2009 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., art. 8 ust. 2, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a) i b), art. 33 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c) oraz art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j.: Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), uchylił zaskarżoną decyzję w całości oraz orzekł o utracie przez A.G. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] czerwca 2006 r., a także o umorzeniu postępowania przed organem pierwszej instancji w części dotyczącej utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Od ostatnio wskazanej decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2009 r. A.G. w dniu 18 maja 2009 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W dniu [...] czerwca 2009 r. Marszałek Województwa [...] wydał postanowienie nr [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych na rzecz A.G. do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, tj. rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargi wymienionego na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2009 r. Organ uznał, że wydanie przez Sąd wyroku co do zgodności z prawem przedmiotowej decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej dotyczącej między innymi daty, od jakiej A.G. utracił status osoby bezrobotnej, jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z czym należy zawiesić postępowanie, ponieważ rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Organ wskazał, że w myśl art. 71 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, prawo do zasiłku dla bezrobotnych przysługuje jedynie osobie posiadającej status bezrobotnego. Oznacza to, że Marszałek Województwa [...] nie może wydać decyzji administracyjnej w sprawie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia w jakim okresie A.G. posiadał status osoby bezrobotnej. Organ przyjął, że skoro do dnia wydania przedmiotowego postanowienia nie została rozpoznana skarga na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2009 r., to w konsekwencji, oznacza to, że w sprawie nie zapadło prawomocne rozstrzygnięcie dotyczące okresu w jakim wymieniony posiadał status osoby bezrobotnej. Po rozpoznaniu zażalenia, Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...], na podstawie art. 8 ust. 2 i art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, a także art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 oraz art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A.G. zakwestionował postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2009 r. i stwierdził, że wady zaskarżonego postanowienia dają podstawę do stwierdzenia jego nieważności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej sprawie, żadna z przesłanek wskazanych w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie zachodzi, wobec czego skarga nie mogła zostać uwzględniona. Stosownie do art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne. Organ prawidłowo przyjął, że w sprawie przyznania skarżącemu zasiłku dla bezrobotnych w oparciu o zasady koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego konieczne było zawieszenie postępowania, ponieważ jej rozpatrzenie i wydanie decyzji zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 4 k.p.a., choć błędnie wskazał, że zagadnieniem wstępnym jest rozpatrzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargi na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2009 r. Skoro sam ustawodawca w art. 61 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyraźnie przewidział, iż wywiedzenie skargi na ostateczne rozstrzygnięcie organu, nie skutkuje wstrzymaniem podjętych już czynności, to twierdzenie organu jakoby sam fakt toczącego się postępowania sądowego winien skutkować zawieszeniem postępowania administracyjnego jest wadliwie. W rozpoznawanej sprawie, zagadnieniem wstępnym, które należało rozstrzygnąć przed wydaniem decyzji w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych jest ustalenie przez Marszałka Województwa [...] statusu skarżącego jako bezrobotnego. Wydanie decyzji w tym zakresie determinuje przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Przy czym nie ma przeszkód aby "innym organem", w rozumieniu art. 97 § 4 k.p.a., był ten sam organ administracji publicznej w sytuacji, gdy prowadzi lub jest właściwy do prowadzenia innego, odrębnego przedmiotowo postępowania administracyjnego lub innego postępowania, w którym podejmowane jest rozstrzygnięcie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA 1725/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 44). Należy podkreślić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 17 grudnia 2007 r., sygn. akt IV SA/Wr 378/07 - dostępnym w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl przesądził, że właściwym do orzekania w tym przedmiocie jest Marszałek Województwa [...], a nie Starosta [...]. Sąd w uzasadnieniu tego orzeczenia wskazał, że organ ten jest właściwy zarówno w sprawie utraty przez A.G. statusu bezrobotnego jak i zasiłku dla bezrobotnych. Właściwość ta obejmuje także rozstrzygnięcia w sprawie przyznania tych uprawnień, gdyż nie można przyjąć, że kompetencje marszałka województwa zostały ograniczone jedynie do wydawania decyzji pozytywnych. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.